ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΓΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΝΔ

Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ: ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Την ελάφρυνση του χρέους για να αποφευχθεί κοινωνική αναταραχή ζητά ο Γκάμπριελ


Την ελάφρυνση του χρέους για να αποφευχθεί κοινωνική αναταραχή ζητά ο Γκάμπριελ
Την ελάφρυνση του χρέους, «εφόσον η Ελλάδα συνεχίσει να ασχολείται σοβαρά με τις μεταρρυθμίσεις», ζητεί ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο οι συνεχιζόμενες περικοπές να οδηγήσουν σε κοινωνική αναταραχή και να καταστήσουν τη χώρα μη - κυβερνήσιμη.
Σε άρθρο του, το οποίο δημοσιεύεται στο Αθηναϊκό Πρακτορίο ΑΠΕ-ΜΠΕ και σε τέσσερις μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες (El Pais, Le Monde, La Republica, Frankfurter Allgemeine Zeitung), ο επικεφαλής των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών απορρίπτει κατηγορηματικά τις εισηγήσεις για κλείσιμο των συνόρων και αποκλεισμό της Ελλάδας από την Σένγκεν, κάνοντας λόγο για προτάσεις που «δηλητηριάζουν τον ευρωπαϊκό διάλογο».
Χαρακτηρίζει δε «σχεδόν κυνικές» τις προειδοποιήσεις προς την Ελλάδα για την καλύτερη φύλαξη των συνόρων, ενώ υπενθυμίζει ότι τα περισσότερα χρήματα που έχουν δοθεί ως βοήθεια στην Ελλάδα κατέληξαν στους διεθνείς δανειστές και όχι στην ελληνική οικονομία.
Ο κ. Γκάμπριελ επιχειρεί να υπενθυμίσει στις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης την ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και τη θέση των χωρών τους σε αυτή τη διαδικασία, ενώ περιγράφει τα πλεονεκτήματα του «ευρωπαϊκού ονείρου» και τη σημασία της εμβάθυνσης της συνοχής της Ένωσης, της εξάλειψης των ανισοτήτων, αλλά και της από κοινού δράσης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι παγκόσμιες προκλήσεις.
Αναφερόμενος ειδικά στην προσφυγική κρίση, διερωτάται πώς είναι δυνατόν να βρίσκονται τόσα δισεκατομμύρια προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες, αλλά όχι για να σωθούν άνθρωποι και, απευθυνόμενος στη χώρα του, προειδοποιεί ότι «όσο η Γερμανία αυτοπεριορίζεται στις εκκλήσεις για αλληλεγγύη στην υποδοχή των προσφύγων, αλλά δεν είναι διατεθειμένη να επενδύσει περισσότερο στην ανάπτυξη και στις θέσεις εργασίας στην Ευρώπη, κανείς δεν θα έρθει να μας βοηθήσει».
Για να διαβάσετε το άρθρο του αντικαγκελάριου της Γερμανίας, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, υπό τον τίτλο: «Το μέλλον μιας μεγάλης ιδέας» πατήστε εδώ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ ΚΑΙ ΕΝΙΚΟΣ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ  ΜΟΥ: ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΝ. ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ.

Τι δείχνουν οι τάσεις της MRB - ΠΡΩΤΗ Η ΝΔ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ

Τι δείχνουν οι τάσεις της MRB - Η έρευνα



Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τάσεις της MRB. Η συγκεκριμένη μέτρηση αποτελείται από την πανελλαδική έρευνα σε 2000 πολίτες με δικαίωμα ψήφου με τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων και καταγράφει την σημερινή πολιτική κατάσταση της χώρας.

Στην πρόθεση ψήφου και στα στοιχεία που καταγράφηκαν στις τάσεις Φεβρουαρίου 2016 (04-11/02) της MRB η ΝΔ προηγείται με ποσοστό 3,7% έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, καταγράφει ποσοστό 26,9% με τον ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθεί με 23,2%. Ακολουθούν: ΚΚΕ 6,6%, Χρυσή Αυγή 6,5%, Δημοκρατική Συμπαράταξη/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ 5,7%, Ένωση Κεντρώων 4,1%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 3%, «Το Ποτάμι» με 2,6%, Λαϊκή Ενότητα 2,4%, ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α 1,9%. «Άλλα Κόμματα» επέλεξε το 1,8% των ερωτηθέντων, ενώ το ποσοστό της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου» αγγίζει το 15,3%.



ΑΚΟΥΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΙ ΔΗΛΩΣΕ ΣΤΟΝ realfm 97,8 Ο ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ MRB κ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

Δείτε την κάρτα με την εκτίμηση ψήφου των βουλευτικών εκλογών όπως καταγράφεται στις τάσεις της MRB Φεβρουαρίου (04-11/02)



Στην παράσταση νίκης προβάδισμα έχει η Ν.Δ. με 41,1%, έναντι 28,1% του ΣΥΡΙΖΑ. Ακολουθεί το «Κανένα Κόμμα» με 20,5%, «Άλλο Κόμμα» με 6,2% και «Δεν ξέρω... Δεν απαντώ» με ποσοστό 4,2%.



Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ποσοστό που συγκεντρώνουν οι Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης στο ερώτημα: «Ποιος από τους δύο θεωρείτε ότι θα ήταν καταλληλότερος για Πρωθυπουργός της χώρας;». Συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το 25,2% των ερωτηθέντων και ο επικεφαλής της ΝΔ και πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης το 28,2%. «Κανένας από τους δύο» απαντά το 41,6%.



Στο ερώτημα τι από τα παρακάτω θα θέλατε να συμβεί μέσα στο 2016, αναφορικά με τις εκτιμήσεις για τη σύνθεση της κυβέρνησης τους επόμενους μήνες το 39% απαντά να γίνουν εκλογές, ενώ το 42,3% δηλώνει χωρίς εκλογές από την παρούσα βουλή.



Στο γράφημα που ακολουθεί δείτε τις απαντήσεις των πολιτών στο ερώτημα ποιο από τα δύο μεγάλα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα του τόπου. Το 27,1% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να έχει καλύτερη αντιμετώπιση, ενώ το 21,9% το κυβερνών κόμμα. Το 39,4% απαντά «Κανένα κόμμα».



Στον πίνακα που ακολουθεί δείτε πως διαμορφώνεται στις τάσεις Φεβρουαρίου 2016 της MRB (04-11/02)  η δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών.



Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της έρευνας που αφορούν τους δείκτες αισιοδοξίας. Στο ερώτημα «πως πιστεύετε ότι πάνε τα πράγματα, γενικά, στη χώρα», το 93,2% απαντά αρκετά άσχημα/πολύ άσχημα, ενώ το 0,5% πολύ καλά/αρκετά καλά και ένα ποσοστό 5,9% δηλώνει «ούτε καλά, ούτε άσχημα».



Στο ερώτημα «πως κρίνετε σήμερα σε γενικές γραμμές την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας», το 93,5% απαντά κακή/πολύ κακή.



Σε ότι αφορά την προσωπική οικονομική κατάστασή τους σήμερα, οι ερωτηθέντες απαντούν σε ποσοστό 76,2% πως κρίνεται κακή/πολύ κακή.



Ποσοστό 81,4% απαντά ότι στη διάρκεια των επόμενων 12 μηνών η οικονομική κατάσταση της χώρας θα χειροτερέψει.



Στα τρία σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, σύμφωνα με τις απαντήσεις που έδωσαν οι ερωτηθέντες στις τάσεις Φεβρουαρίου 2016 της MRB, πρώτο έρχεται το ζήτημα της ανεργίας με ποσοστό 62,7%, ακολουθεί το φορολογικό σύστημα με 42,6%, ενώ έπεται η υγεία και η περίθαλψη με 33,6%.



Στις λέξεις που εκφράζουν περισσότερο τον Ελληνα για το παρόν και το μέλλον της χώρας κυριαρχεί η «οργή» με 63,9%, ακολουθεί η «ντροπή» με 49,3% και ο «φόβος» με 46,9%.



Σε ότι αφορά το ασφαλιστικό και στο ερώτημα «πόσο δίκαιη είναι η πρόταση της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό σύστημα;» το 77,7% των ερωτηθέντων απάντησε «μάλλον άδικη ή σίγουρα άδικη».



Μοιρασμένες είναι οι απαντήσεις που έδωσαν οι ερωτηθέντες, στις τάσεις Φεβρουαρίου 2016 της MRB, στο ερώτημα αν θεωρούν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να περάσει από τη Βουλή τη νέα συμφωνία για ασφαλιστικό/φορολογικό σύστημα.



Το 80,1% των ερωτηθέντων συμφωνεί με τις κινητοποιήσεις των αγροτών. Στο ερώτημα που αφορά το κλείσιμο των δρόμων/αεροδρομίων/τελωνείων οι πολίτες απαντούν σε ποσοστό 54,1% ότι συμφωνούν, ενώω το 43,5% διαφωνεί. Δείτε τις σχετικές κάρτες.






Στο ζήτημα του μεταναστευτικού και στο ερώτημα «πόσο πιθανή θεωρείται την επίλυση του μεταναστευτικού/προσφυγικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα στο διάστημα των επόμενων 12 μηνών», το 75,5% απάντησε όχι και τόσο πιιθανή/καθόλου πιθανή. 

ΠΗΓΗ: REAL




 
 
 
 
 

 

Βάλτε τέλος στην ασυδοσία των ελίτ της Δύσης

Βάλτε τέλος στην ασυδοσία των ελίτ της Δύσης


Προσφυγικό, ανισότητα και χρηματιστηριακός πλούτος φέρνουν τις κοινωνίες στα όρια. Οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις οδηγούν τους πολίτες στον λαϊκισμό. Γιατί απειλείται η δημοκρατία και ποια είναι τα στοιχήματα για ΕΕ-ΗΠΑ. Γράφει ο βασικός σχολιαστής των FT.
Wolf: Βάλτε τέλος στην ασυδοσία των ελίτ της Δύσης
Στην εναρκτήρια αναμέτρηση για την κούρσα του 2016 για τον Λευκό Οίκο, ο Τεντ Κρουζ, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος που έχει χαρακτηριστεί «τσαρλατάνος», ξεπέρασε τον Ντόναλντ Τραμπ, έναν «νάρκισσο».
Εν τω μεταξύ, ο Μπέρνι Σάντερς, ένας αυτοποκαλούμενος σοσιαλιστής Δημοκρατικός, ήρθε σχεδόν ισόπαλος με την αγαπημένη του κατεστημένου, Χίλαρι Κλίντον.
Η αντίδραση κατά των ελίτ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν (και πώς) οι δυτικές ελίτ μπορεί να έρθουν πιο κοντά στον λαό.
Δεν είμαστε Κινέζοι. Ενδεχομένως ακόμα και οι Κινέζοι δεν θα είναι για πάντα ικανοποιημένοι με την παραχώρηση της ευθύνης για τις δημόσιες υποθέσεις σε μια αυτόκλητη ελίτ.
Στη Δύση ωστόσο, η ιδέα του «συμμετέχοντος πολίτη» (citizenship) -ότι η δημόσια ζωή ανήκει σε όλους τους πολίτες- δεν έχει απλά τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Είναι το αντικείμενο ενός αγώνα των τελευταίων αιώνων, με επιτυχημένη τελικά έκβαση. Ενα βασικό συστατικό του αγαθού βίου είναι ότι οι άνθρωποι δεν απολαμβάνουν μόνο μια σειρά προσωπικών ελευθεριών, αλλά έχουν και φωνή για τα κοινά.
Το αποτέλεσμα της ατομικής οικονομικής ελευθερίας μπορεί να είναι η μεγάλη ανισότητα, που ακυρώνει οποιαδήποτε ρεαλιστική αντίληψη για τη δημοκρατία. Η διακυβέρνηση των πολύπλοκων σύγχρονων κοινωνιών απαιτεί τεχνικές γνώσεις -και είμαστε ήδη αντιμέτωποι με τον κίνδυνο, το χάσμα ανάμεσα στις οικονομικές και τεχνοκρατικές ελίτ και τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων να γίνει πολύ μεγάλο για να γεφυρωθεί.
Αν τα πράγματα γίνουν οριακά, μπορεί να καταρρεύσει κάθε ίχνος εμπιστοσύνης. Τότε είναι που οι ψηφοφόροι θα στραφούν σε πρόσωπα εκτός συστήματος για να καθαρίσουν την κατάσταση. Βλέπουμε μια στροφή σε τέτοια πρόσωπα όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Μια βολική άποψη είναι πως οι δυσαρεστημένοι θα εκφράσουν την οργή τους, αλλά το κέντρο θα κρατήσει. Αυτό είναι αρκετά πιθανό. Αλλά είναι μια ριψοκίνδυνη στρατηγική. Αν η απογοήτευση γίνει μεγαλύτερη, το κέντρο μπορεί να μην κρατήσει. Αλλά ακόμα και αν κρατήσει, μια δημοκρατική κοινωνία στην οποία μια μεγάλη μειοψηφία είναι δυσαρεστημένη, την ώρα που η πλειοψηφία είναι γεμάτη δυσπιστία, δεν μπορεί να είναι μια χαρούμενη κοινωνία.
Ένα τέτοιο χάσμα έχει αρχίσει να δημιουργείται ανάμεσα στη στάση των ελίτ απέναντι στους εγκαθιδρυμένους θεσμούς και στη στάση της ευρύτερης μάζας των πολιτών.
Ποιες είναι οι ρίζες για αυτό το χάσμα; Μία είναι οι πολιτιστικές αλλαγές. Μια άλλη είναι απέχθεια για αλλαγές στην εθνική σύνθεση των κρατών. Υπάρχει επίσης μια αγωνία για την άνοδο της ανισότητας και την οικονομική ανασφάλεια. Αλλά ενδεχομένως η πιο βασική αιτία είναι μια όλο και αυξανόμενη αίσθηση ότι οι ελίτ είναι διεφθαρμένες, εφησυχασμένες και ανίκανες. Οι δημαγωγοί εκμεταλλεύονται αυτά τα αισθήματα οργής και ανησυχίας. Αυτή είναι η δουλειά τους.
Όπως επισημαίνει μια πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, η ανισότητα έχει αυξηθεί σημαντικά στα περισσότερα μέλη του τις τελευταίες δεκαετίες. Το 1% έχει απολαύσει εξαιρετικά μεγάλες αυξήσεις στο μερίδιο του συνολικού προ φόρων εισοδήματος. Η διαφορά αυτή ανάμεσα στην επιτυχία των οικονομικών ελίτ και στην αποτυχία των υπολοίπων είναι ιδιαίτερα έντονη στις ΗΠΑ. Όπως σημειώνει ο ΟΟΣΑ: «Ανάμεσα στο 1975 και στο 2012 περίπου το 47% της συνολικής ανάπτυξης στα προ φόρων εισοδήματα πήγαν στο πλουσιότερο 1%».
Καθώς οι ΗΠΑ οδεύουν σε μια λατινοαμερικάνικου τύπου κατανομή εισοδήματος, η πολιτική τους ζωή έχει μολυνθεί από λατινοαμερικάνικου τύπου λαϊκιστές, τόσο από τα αριστερά, όσο και από τα δεξιά.
Πώς θα έπρεπε να αντιδράσουν αυτοί στο κέντρο; Οι επιτυχημένοι πολιτικοί κατανοούν ότι οι άνθρωποι θέλουν να νιώθουν ότι οι ανησυχίες τους θα ληφθούν υπόψη, ότι τα παιδιά τους έχουν την προοπτική μιας καλύτερης ζωής και ότι θα συνεχίσουν να έχουν έναν βαθμό οικονομικής ασφάλειας. Πάνω από όλα, πρέπει να εμπιστευτούν για μια ακόμη φορά την ικανότητα και την εντιμότητα των οικονομικών και πολιτικών ελίτ.
Αυτά είναι μερικά από όσα πρέπει να γίνουν. Πρώτον, από όλες τις πτυχές της παγκοσμιοποίησης, η μαζική μετανάστευση έχει τις πιο ανατρεπτικές συνέπειες. Οι διασυνοριακές μετακινήσεις πρέπει να τεθούν υπό έλεγχο. Η παρουσία 11 εκατομμυρίων μεταναστών χωρίς έγγραφα στις ΗΠΑ δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί. Στην περίπτωση της Ευρώπης, η ανάκτηση του ελέγχου των συνόρων αποτελεί προτεραιότητα, αν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβιώσει. Οι πρόσφυγες πρέπει να γίνουν η προτεραιότητα. Αυτό προϋποθέτει η Ευρώπη να καταφέρει να προωθήσει την τάξη και πέρα από τα σύνορα του μπλοκ.
Δεύτερον, η ευρωζώνη πρέπει να προχωρήσει σε μια ριζική επανεξέταση της οικονομικής πολιτικής της λιτότητας. Είναι τρομερό ότι η πραγματική συνολική ζήτηση είναι χαμηλότερη από ό,τι στις αρχές του 2008.
Τρίτον, πρέπει να μπουν περιορισμοί στον χρηματοοικονομικό τομέα. Είναι όλο και πιο ξεκάθαρο ότι η ασυγκράτητη εξάπλωση της χρηματοοικονομικής δραστηριότητας δεν έχει φέρει μετρήσιμες βελτιώσεις στην οικονομική απόδοση. Αλλά έχει επιτρέψει μια τεράστια μεταφορά πλούτου.
Επιπλέον, ο καπιταλισμός πρέπει να συνεχίσει να βασίζεται στον ανταγωνισμό. Είμαστε σε μια νέα Χρυσή Εποχή (Gilded Age), όπου οι επιχειρήσεις ασκούν μεγάλη πολιτική επιρροή. Μια απάντηση σε αυτό είναι να προωθηθεί με κάθε τρόπο ο ανταγωνισμός. Κάτι τέτοιο θα χρειαστεί αποφασιστικές δράσεις.
Στη συνέχεια, η φορολόγηση πρέπει να γίνει πιο δίκαιη. Οι κάτοχοι κεφαλαίου, οι πιο επιτυχημένοι διαχειριστές κεφαλαίου και κάποιες κυρίαρχες εταιρείες απολαμβάνουν εξαιρετικά χαμηλή φορολόγηση των κερδών τους. Δεν αρκεί για τους επιχειρηματικούς ηγέτες να συνεχίσουν να επιμένουν ότι δεν παραβιάζουν τους νόμους. Αυτός δεν είναι ένας ικανοποιητικός ορισμός για την ηθική συμπεριφορά. Η αντίληψη αυτή είναι εξαιρετικά υποκριτική, όταν η διαμόρφωση των νόμων αυτών καθορίζεται από οικονομικά συμφέροντα.
Επιπρόσθετα, πρέπει να αμφισβητηθεί το δόγμα της υπεροχής των μετόχων. Οι μέτοχοι απολαμβάνουν το μεγάλο πλεονέκτημα της περιορισμένης ευθύνης. Με τα ρίσκα περιορισμένα, τα δικαιώματα ελέγχου θα έπρεπε να περιοριστούν και αυτά προς όφελος όσων είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στα ρίσκα που αντιμετωπίζει η εταιρεία, όπως οι εργαζόμενοι με πολλά χρόνια εργασίας.
Και τέλος, πρέπει να υπάρξουν όρια στον ρόλο του χρήματος στην πολιτική.
Οι δυτικές κοινωνίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις. Μεγάλη μερίδα των πολιτών αισθάνεται περιφρονημένη και στερημένη.
Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συνεχίσει να παραβλέπεται.
 ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.ΚΑΙ http://www.euro2day.gr

ΚΑΝΑΛΙ YOUTOUBE ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

Loading...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"