ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΓΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΝΔ

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Κατασκευάζοντας την ανύπαρκτη «Μακεδονική» ιστορία

Κατασκευάζοντας την ανύπαρκτη «Μακεδονική» ιστορία

Ognen Teofilovski / Reuters
Με αφορμή το θέμα της ονοματοδοσίας των Σκοπίων και τις «διαπραγματεύσεις» που διεξάγει η κυβέρνηση Τσίπρα κατ’ εντολή των ΗΠΑ, καθίσταται ιδιαίτερα ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς τις απόψεις της άλλης πλευράς. Για τον Έλληνα, ο «Μακεδόνας» της διπλανής χώρας είναι απλά κάποιος προκλητικός πλαστογράφος της ελληνικής ιστορίας ή παράφρων που ισχυρίζεται ότι κατάγεται (!) από τους αρχαίους Μακεδόνες. Για τον σλαβόφωνο των Σκοπίων, ο Έλληνας είναι ο επί 100 και πλέον χρόνια κατακτητής, ένας εκ των διαμελιστών της «σκλαβωμένης» και «διαιρεμένης» «μακεδονικής» γης.
Ασφαλώς στόχος του παρόντος άρθρου δεν είναι να αποδείξει το αυταπόδεικτο και αυτονόητο της ελληνικότητας της Μακεδονίας, αλλά να αναδείξει τους ανιστόρητους και παράλογους ισχυρισμούς των Σκοπιανών, που μέσα από ένα πνεύμα μικροεθνικισμού, προβάλλουν το ψευδοϊδεολόγημα του «Μακεδονισμού» ως το μοναδικό συνεκτικό στοιχείο μιας χώρας που κινδυνεύει με διάλυση.
Μια ενδελεχής μελέτη στα σχολικά βιβλία των Σκοπίων αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές.Σύμφωνα μ’ αυτά οι αρχαίοι Μακεδόνες αποτελούσαν ένα μη ελληνικό φύλο, με δική του γλώσσα (εκτός από ένα μέρος της άρχουσας τάξης τους που απλά υιοθέτησε την ελληνική γλώσσα), οι οποίοι το 338 π.Χ με τον Φίλιππο Β’ (359-336 π.Χ) επεβλήθησαν στον νότιο Έλληνα γείτονα και με τον Μέγα Αλέξανδρο (336-323 π.Χ) κυριάρχησαν στην ανατολή έως την Ινδία διαδίδοντας τον «μακεδονικό» πολιτισμό. Αμφισβητείται έτσι ευθέως η ελληνικότητα όλης της ελληνιστικής περιόδου (323-31 π.Χ) των Διαδόχων και των Επιγόνων (Πτολεμαίοι, Σελευκίδες κλπ).
Αγνοούν, ηθελημένα βέβαια, το ότι η αρχαία Μακεδονία εκτεινόταν βόρεια έως τη γραμμή Πρεσπών-Δοϊράνης-Στρυμώνα, με γείτονες τους Ιλλυριούς από δυτικά, τους Παίονες βόρεια και τους Θράκες ανατολικά του Στρυμώνα. Επί Φιλίππου Β’ (359-336 π.Χ) η Μακεδονία επεκτάθηκε βόρεια στην περιοχή της Παιονίας και στο οροπέδιο της Πελαγονίας και ανατολικά στη ζώνη Στρυμώνα-Νέστου (αλλά σε κάθε περίπτωση πολύ πιο νότια από την αρχαία πόλη των Δαρδάνων, Σκούποι (σημερινά Σκόπια). Ακόμα και στο Μεσαίωνα, το βυζαντινό Θέμα της Θεσσαλονίκης (8ος-12ος μ.Χ αιώνας) εκτεινόταν από τις Πρέσπες μέχρι το Στρυμώνα, ταυτιζόμενο σχεδόν με τα εδάφη της αρχαίας Μακεδονίας.

Επειδή οι Σλάβοι κατέβηκαν από βορρά στη βαλκανική χερσόνησο στα μισά του 6ου μ.Χ αιώνα (δηλαδή σχεδόν 1.000 χρόνια (!) μετά τον Αλέξανδρο) ακολουθώντας τους μογγολικής καταγωγής Αβάρους (γνωστούς και ως Αβαρο-Σλάβους), «αποφασίστηκε» να καλυφθεί το «μικρό» αυτό χρονικό χάσμα με την καινοφανή θεωρία ότι οι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων ήρθαν σε επαφή με τους Σλάβους, εκσλαβίστηκαν και αποτέλεσαν στη συνέχεια το σημερινό «μακεδονικό» έθνος.
Στη συνέχεια «βαπτίστηκαν» Σλάβοι (!) οι εκ Θεσσαλονίκης βυζαντινοί ιεραπόστολοι και εκχριστιανιστές των Σλάβων το 862 μ.Χ, δημιουργοί του Γλαγολιτικού-Κυριλλικού αλφάβητου, αδελφοί Κωνσταντίνος-Κύριλλος και Μιχαήλ-Μεθόδιος καθώς και «Μακεδόνας» μεσαιωνικός ηγεμόνας (!) ο πλέον διάσημος τσάρος των Βουλγάρων, ο Σαμουήλ (997-1014).
Η ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας το 1870 και της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση-VMRO) το 1893, όργανο της βουλγαρικής πολιτικής στην οθωμανική Μακεδονία, εκκίνησαν το Μακεδονικό Ζήτημα, διεκδικώντας την απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους και την παράλληλη φυσικά βουλγαροποίησή της.
Η ίδρυση του Ανώτατου (Βουλγαρικού) Μακεδονο-Αδριανουπολίτικου Κομιτάτου το 1895, ελεγχόμενο από το βουλγαρικό κράτος, προκάλεσε αντιπαλότητες στους κόλπους της ΕΜΕΟ μεταξύ των υποστηρικτών μιας ανεξάρτητης Μακεδονίας με το σύνθημα «η Μακεδονία στους Μακεδόνες» και όσων αγωνίζονταν για την ενσωμάτωση της Μακεδονίας σε μια μεγάλη Βουλγαρία, θεωρώντας τους σλαβόφωνους «Μακεδόνες» εθνικά Βούλγαρους.
Η υιοθέτηση των «ηρώων» σλαβόφωνων κομιτατζήδων, ιδρυτών και ηγετικών στελεχών της ΕΜΕΟ, καταγόμενων από εδάφη της οθωμανικής Μακεδονίας (Γκότσε Ντέλτσεφ, Ντάμε Γκρούεφ, Νικόλα Κάρεφ, Γιάνε Σαντάνσκι κλπ), αποτελεί αντικείμενο έντονης διαμάχης μεταξύ Βουλγάρων και «Μακεδόνων», ενώ οι αντίστοιχοι Έλληνες Μακεδονομάχοι της περιόδου 1904-1908 αποκαλούνται «σφαγείς» του «Μακεδονικού» λαού.
Η αποτυχημένη εξέγερση του Ίλιντεν το 1903 με πρωτοβουλία της ΕΜΕΟ (περιοχή Καστοριάς-Φλώρινας-Μοναστηρίου-Κρουσόβου-Αχρίδας), αποτελεί για τα σημερινά Σκόπια την έναρξη των αγώνων του «Μακεδονικού» λαού για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού.
Μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων (1912-13) ξεκίνησε το ιδεολόγημα του κατατεμαχισμού της «ενιαίας Μακεδονίας» από Σέρβους, Έλληνες και Βούλγαρους. Οι Σκοπιανοί ταυτίζουν ανιστόρητα τα εδάφη της αρχαίας Μακεδονίας με αυτά της οθωμανικής Μακεδονίας (βιλαέτια Μοναστηρίου, Θεσσαλονίκης και Κοσσόβου). Αν φυσικά συμπίπτει κάπως εδαφικά η αρχαία Μακεδονία με την οθωμανική είναι μόνο με τα βιλαέτια Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης, αφού τα βόρεια Σκόπια ανήκαν στο βιλαέτι του Κοσσόβου (!). Προέκυψε λοιπόν ένας εδαφικός χώρος του οποίου ο πολυεθνικός πληθυσμός (Σέρβοι, Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Τούρκοι), βαπτίστηκε εθνικά «Μακεδονικός», που διαμοιράστηκε στη «Μακεδονία» του Αιγαίου (Ελλάδα), του Πιρίν (Βουλγαρία) και του Βαρδάρη (Γιουγκοσλαβία).


Μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1918 και την ίδρυση της Γιουγκοσλαβίας, αρχίζει η σύγκρουση μεταξύ Βελιγραδίου-Σόφιας για τη διεκδίκηση των Σλαβόφωνων στην περιοχή που ονομάστηκε στο μεσοπόλεμο Βαρντάρσκα. Το ζήτημα αυτό θα λάβει νέα διάσταση μετά τις αποφάσεις της Κομιντέρν (Γ’ Κομμουνιστική Διεθνής) το 1924 για ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη στα πλαίσια ίδρυσης μιας σοβιετικού τύπου βαλκανικής δημοκρατίας.
Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή των Σκοπίων περιήλθε στη Βουλγαρία, όπως είχε συμβεί και στον Α’ Παγκόσμιο. Η Γιουγκοσλαβική αντίσταση υπό τον Τίτο υλοποιώντας την πολιτική της Κομιντέρν του μεσοπολέμου και επιθυμώντας να ελέγξει τους σλαβόφωνους βουλγαρίζοντες των Σκοπίων, στις 2 Αυγούστου 1944 (41ο επέτειο του Ίλιντεν) ανακήρυξε τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας της «Μακεδονίας», προγόνου του σημερινού κράτους της FYROM.
Είναι γνωστές οι προσπάθειες των σλαβόφωνων της Δυτικής Μακεδονίας στα χρόνια της κατοχής (1943-1944) να αποσπάσουν βίαια ελληνικά εδάφη, είτε μέσω του φιλο-αξονικού «Βουλγαρο-Μακεδονικού Επαναστατικού Κομιτάτου» και της ΟΧΡΑΝΑ του Άντον Κάλτσεφ, είτε μέσω του φιλοΤιτοϊκού ΣΝΟΦ στα πλαίσια του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (που τελικά συγκρούστηκε μαζί τους ένοπλα στα τέλη του 1944).
Στη συνέχεια ο ελληνικός εμφύλιος (1946-49), το σλαβόφωνο αυτονομιστικό ΝΟΦ εντός του Δ.Σ.Ε, η εμπλοκή του Τίτο και οι φιλοδοξίες του για μια βαλκανική ομοσπονδία με σλαβικό χαρακτήρα υπό την ηγεσία του, η ήττα του Δ.Σ.Ε και η μαζική έξοδος των σλαβόφωνων της Δ. Μακεδονίας ως πολιτικών προσφύγων στα Σκόπια, έθεσαν το θέμα σε νέες βάσεις.
Στα Σκόπια βέβαια φυσικά δεν γίνεται ποτέ λόγος για τον πρώην ακμάζοντα Ελληνισμό της περιοχής, όπως επίσης για το ότι σε όλες τις απογραφές στην Οθωμανική Μακεδονία δεν γίνεται πουθενά αναφορά σε έθνος «Μακεδόνων». Απόλυτη σιωπή υπάρχει και για την «εξαφάνιση» των ελληνόφωνων και βλαχόφωνων ελληνικής συνείδησης των Σκοπίων (βλ. απογραφή των Γερμανών το 1941 με 100.000 ελληνίζοντες-ποσοστό 12% και της Γιουγκοσλαβίας το 1951 (158.000 ελληνίζοντες – ποσοστό 18%).
Για την Ελλάδα η μη παραχώρηση του ονόματος Μακεδονία αποτελεί βασική προϋπόθεση εξασφάλισης των βορείων συνόρων μας από μελλοντικές απειλές, απέναντι σε έναν γελοίο αλλά πραγματικά επικίνδυνο αλυτρωτισμό που με όχημα το όνομα, τη «μακεδονική γλώσσα» και το «μακεδονικό έθνος» διεκδικεί σύμφωνα με τους σχολικούς χάρτες σύνορα μέχρι τα Τέμπη (!).


Έναν αλυτρωτισμό που καλλιεργεί παράλληλα στη νεολαία της γειτονικής χώρας το μίσος για τους Έλληνες «κατακτητές» και «καταπιεστές» της «Μακεδονικής μειονότητας» στη βόρεια Ελλάδα. Αποτελεί όμως και την τελευταία γραμμή άμυνας στην προκλητική απαίτηση των ΗΠΑ να εκχωρήσουμε την ιστορία μας και τον πολιτισμό αιώνων σε ένα άλλο κράτος με μια υπογραφή.

ΠΗΓΗ:  http://www.huffingtonpost.gr
Μόνο ο Σουλτάνος το γνωρίζει: “Θα γίνει πόλεμος” είναι το βασανιστικό ερώτημα των πολιτών TOPICS:ΑναστασιάδηςΕλλάδαΕρντογάνκυπριακή ΑΟΖΚύπροςΣυρίαΤουρκίαΤσίπρας File Photo: Εύζωνας της Προεδρικής Φρουράς στην Ακρόπολη μετά το πέρας της τελετής του εορτασμού για την 73η επέτειο από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί το 1944, Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017. ΑΠΕ - ΜΠΕ, Αλέξανδρος ΜπελτέςFile Photo: Εύζωνας της Προεδρικής Φρουράς στην Ακρόπολη μετά το πέρας της τελετής του εορτασμού για την 73η επέτειο από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί το 1944, Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017. ΑΠΕ - ΜΠΕ, Αλέξανδρος Μπελτές March 6, 2018 197 SHARES Share to Facebook FacebookShare to Twitter TwitterShare to Google+ Google+Share to LinkedIn LinkedIn Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ «Θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία»; Αυτό το ερώτημα ακούω μόνιμα το τελευταίο διάστημα από πολίτες που συναντώ, και οι οποίοι εκφράζουν δικαιολογημένη ανησυχία, διαβάζοντας τις δηλώσεις του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Φαντάζομαι ότι το ίδιο ερώτημα έχουν ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Αλέξης Τσίπρας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, όπως και οι αρμόδιοι υπουργοί τους των Εξωτερικών και της Άμυνας, οι οποίοι ασχολούνται συστηματικά με την πραγματική απειλή της Τουρκίας στο Αιγαίο και την κυπριακή ΑΟΖ. Η απάντηση είναι εύκολη: Ποιος μπορεί να απαντήσει το ερώτημα; Ποιος μπορεί να γνωρίζει την απάντηση; Ποιος ξέρει τι συμβαίνει στο ταραγμένο μυαλό του Ταγίπ Ερντογάν; Ουδείς εκτός του ιδίου.. Η αλήθεια είναι ότι έχει ξεσαλώσει στον υπερθετικό βαθμό και προκαλεί σε όλα τα μέτωπα. Στη Συρία ήδη επιχειρεί, στις κουρδικές περιοχές σκορπά τον φόβο και τον τρόμο, στο Αιγαίο και στην κυπριακή έχει δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Το κλίμα που συντηρεί ο ίδιος είναι ήδη πολεμικό, όσο και να θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν θα επιχειρήσει το απονενοημένο βήμα και να χρησιμοποιήσει τη δύναμη των όπλων. Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Υπό την έννοια πως εάν κτυπήσει στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ η Αθήνα και η Λευκωσία δεν μπορούν να καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια. Ελπίζω πάντα πως θα επικρατήσει η λογική, μία άγνωστη λέξη για τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας. Το έχω αποδείξει άπειρες φορές πως δεν μπορούμε να του έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη. Σκοτώνει και φυλακίζει συμπατριώτες του. Εμάς θα σκεφθεί; Δεν βλέπετε πως αντιμετωπίζει ακόμα και την Αμερική; Το πλέον ανησυχητικό για μένα, είναι ότι δεν υπάρχει καμία ξένη δύναμη, εκτός της Ρωσίας και του Βλαντιμίρ Πούτιν, που να έχουν την παραμικρή επιρροή επί του Ερντογάν. Για την Ευρώπη ουδείς λόγος. Την έχει του κλώτσου και του μπάτσου, και απειλεί κανονικά τους Ευρωπαίους, οι οποίοι δυστυχώς τον ανέχονται. Ο εκβιασμός με τους πρόσφυγες είναι συνεχής σε σημείο που να δείχνει ασήμαντη η ενωμένη Ευρώπη. Οι Αμερικανοί δεν μπορούν πλέον να τον χαλιναγωγήσουν και οι ίδιοι, άλλωστε, έχουν άπειρα ανοικτά θέματα μαζί του. Ακόμα και να υποχωρήσουν οι Αμερικανοί στα παράλογα αιτήματα του, θα προσθέσει άλλα δέκα. Οι σχέσεις της Αμερικής και της Τουρκίας έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο και δεν υπάρχει στον ορίζοντα δρόμος προς την έξοδο από αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση. Είναι τέτοιος ο έλεγχος του Βλαντιμίρ Πούτιν επί του Ερντογάν, που τον χρησιμοποιεί ασύστολα για να διαλύσει το ΝΑΤΟ, που δεν πρόκειται να ξεφύγει από τον ρωσικό κλοιό. Θα μπορούσε να βοηθήσει ο πρόεδρος της Ρωσίας; Βεβαίως είναι η αβίαστη απάντηση. Θα το πράξει; Αμφιβάλλω… Το ρήγμα στο ΝΑΤΟ είναι σχέδιο της Μόσχας. Θα δούμε και χειρότερα φοβάμαι. Οπότε, το συμπέρασμα είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ανεξέλεγκτο Ερντογάν, ο οποίος πιστεύει πως είναι άτρωτος και χρησιμοποιεί τον ισλαμικό εθνικισμό για να διατηρείται στην εξουσία. Η Ελλάδα και η Κύπρος βιώνουν μία δυσάρεστη κατάσταση και η απειλή του πολέμου θα είναι μόνιμη. Δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να τον ακολουθήσουμε και να συντηρούμε τις πολεμικές του διαθέσεις. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε πως δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην απαντήσουμε όταν επιχειρήσει να προσβάλει την κυριαρχία της Ελλάδας και της Κύπρου. Είναι μονόδρομος. Ας ελπίσουμε πως δεν θα φτάσουμε ποτέ σε αυτό το σημείο, που δεν έχει επιστροφή… Σε αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας πρέπει να αφήσει κατά μέρος όσα τον χωρίζουν και να ενωθεί πριν γίνει κάποιο μεγάλο κακό. Το να ενωθούν μετά την τραγωδία θα είναι πολύ αργά. Η Πατρίδα πρέπει να βρίσκεται πάντα πάνω από τα κόμματα. Share this:

Πηγή: Μόνο ο Σουλτάνος το γνωρίζει: “Θα γίνει πόλεμος” είναι το βασανιστικό ερώτημα των πολιτών http://hellasjournal.com/2018/03/mono-o-soultanos-to-gnorizi-tha-gini-polemos-ine-to-vasanistiko-erotima-ton-politon/

Οταν ψηφιζατε διεθνιστες στην κυβερνηση τι περιμενατε αραγε;

Τι περιμενατε οταν ψηφισατε να σας κυβερνησουν αριστεροι διεθνιστες; Περιμενατε να ειναι πατριωτες και να σκεφτουν τα εθνικα συμφεροντα της...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"