Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑ ΜΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ ΕΙΧΕ ΔΕΧΘΕΙ ΚΑΙ Η ΜΕΡΚΕΛ ΩΣ ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΦΑΕΙΝΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΑΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ. ΕΤΣΙ ΥΠΗΡΧΕ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΝΕΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΒΟΥΛΉ ΜΕ ΣΑΦΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ. ΑΥΤΗ Η ΒΟΥΛΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΑΙΚΗ ΠΛΕΟΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ Ο ΛΑΟΣ  ΚΑΙ ΜΕΤΑ  ΤΗΝ  ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ- ΝΔ ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.

H ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΤΟΡΑΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΟΝΤΩΣ ΕΠΕΣΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΤΟΡΑΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ. ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ ΝΔ ΑΣ ΣΙΩΠΗΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΑΣ ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΝ ΟΣΟΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑΝ  ΕΞΑΠΤΕΡΥΓΟ ΚΑΙ ΑΝΗΚΟΥΣΑ ΔΗΘΕΝ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΠΡΌΘΥΜΩΝ  ΟΤΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ ΣΚΛΗΡΑ. ΟΙ ΚΟΛΟΤΟΥΜΠΕΣ ΔΕΝ ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΙ.ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΤΙΜΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ.

Για το χθεσινό πανηγυρικο, που εκφώνησε ο κ Βολιώτης για την ημέρα απελευθέρωσης του Αμυνταίου

Για το χθεσινό πανηγυρικο, που εκφώνησε ο κ Βολιώτης για την ημέρα απελευθέρωσης του Αμυνταίου

Σήμερα θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά τον άξιο δημοτικό σύμβουλο του Δ. Αμυνταίου κ. Βολιώτη, που με την πολύ καλή και συγκινητική ομιλία του χθές κατα την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας για την απελευθέρωση της περιοχής αποκατέστησε για πρώτη φορά και σε τέτοια έκταση την αλήθεια για τον εορτασμό της επετείου και για το ποιος είχε την πρωτοβουλία του εορτασμού επιμένοντας επι χρόνια.Απέδειξε περίτρανα, οτι ακόμη και ένας θαρραλέος αρκεί, για να αποκατασταθεί επιτέλους  η αλήθεια. Οπως απέδειξε, οτι υπάρχουν έστω και λίγες φωτεινές εξαιρέσεις στην πολιτική, που κόντρα στην σαπίλα λειτουργούν με βάση αρχές αξίες και πάνω απο όλα με  εντιμότητα.Αναδεικνύεται με αυτόν τον τρόπο, πως  υπάρχουν ευτυχώς  και άνθρωποι, που έχουν την τιμή και την αξιοπρέπεια πάνω απο ολα τα άλλα ζητήματα. Ως πρωην στρατιωτικός απέδειξε, οτι οι Ελληνες στρατιωτικοι  λειτουργούν με βαση την τιμή και το ήθος. Αποτελεί φωτεινή εξαίρεση για το Αμύνταιο και παράδειγμα προς μίμηση για οσους θέλουν, να ασχοληθουν ή ασχολούνται με τα κοινά. Ο εσμός των κουτοπόνηρων  και ανήθικων συφεροντολόγων  εκμετταλευτών, που ταλαιπωρούν το Αμύνταιο δήθεν για το καλό μας  φαίνεται πολυ μικρός και λίγος  μπροστά του. Αξιος!

ΒΑΛΤΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ ΠΟΥ ΖΕΙ Η ΧΩΡΑ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΕΙ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΑ ΩΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΒΟΥΛΗ ΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΓΝΗΣΙΑ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΣΜΕΥΕΙ.ΑΥΤΗ Η ΒΟΥΛΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ. ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ. ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ.

ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ:Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ

                                    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ

Η αλήθεια σχετικά με τον εορτασμό της επετείου απελευθέρωσης του Αμυνταίου έχει ως εξής: Η επέτειος αυτή εορτάζονταν με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του¨80 άτυπα, οπότε και αδικαιολόγητα έπαυσε, να τιμάται με αφορμή την απόρριψη του αιτήματος  του Δήμου Αμυνταίου δύο φορές το 1979 και το 1983 από το υπουργείο Εσωτερικών για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, ώστε να εορτάζεται επισήμως, λόγω απαράδεκτης και κακής νομικής αιτιολόγησης του. Από τότε κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τον επανεορτασμό της απελευθέρωσης, ούτε επίσημος φορέας, ούτε πολίτης.  Το θέμα των ελευθερίων  μετά από μια περίοδο μακροχρόνιας και ένοχης σιωπής, το έφερε στο φώς της δημοσιότητας συνοδευόμενο με αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία, τα οποία συνέλεξε με προσωπική και μακροχρόνια έρευνα ο Ευάγγελος Ιωαννίδης δικηγόρος στο Αμύνταιο καταγόμενος από το Ξινό Νερό. Ο Ευάγγελος Ιωαννίδης άρχισε την προσπάθεια του εντελώς μόνος, αρθρογραφώντας στον τοπικό τύπο για αυτό τον Μάιο του 2001, ξεκινώντας από την εφημερίδα Μακεδονικά Νέα  και με σειρά άρθρων του τα επόμενα χρόνια ζητούσε επίμονα τον επανεορτασμό, εγκαλώντας τους τοπικούς παράγοντες για την αδιαφορία τους.. Στην διάρκεια της προσπάθειας του αυτής επικοινώνησε με αρκετούς βουλευτές ανάμεσα στους οποίους και με τον βουλευτή Β Αθήνας Π. Καμμένο, υφυπουργό σήμερα Εμπ. Ναυτιλίας και Αιγάιου, ο οποίος κατέθεσε ερώτηση στη βουλή των Ελλήνων τον Φεβρουάριο του 2002, ερωτώντας την τότε κυβέρνηση, γιατί δεν τιμά την επέτειο αυτή. Έτσι συνέχισε την προσπάθεια του για οκτώ χρόνια και μάλιστα ήρθε σε επαφή με  δική του πρωτοβουλία  με το αρμόδιο τμήμα αποκέντρωσης του υπουργείου  Εσωτερικών  τον Σεπτεμβριο του 2006. Με το τμήμα αυτό συνομιλούσε επι 2 χρόνια και πέτυχε την σύμφωνη γνώμη του, πριν ακόμη γίνει πρόταση από τον δήμο Αμυνταίου, προετοιμάζοντας το έδαφος για την αποδοχή της υποβολής πρότασης από τον δήμο. Ανταποκρινόμενος ο δήμαρχος Αμυνταίου. Κ.Θεοδωρίδης προς τιμήν του εισήγαγε το θέμα για συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο Αμυνταίου  στις 21/4/2008 και εγκρίθηκε από όλα τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου η πρόταση προς το υπουργείο Εσωτερικών  για την έκδοση προεδρικού διατάγματος. Έτσι εκδόθηκε προεδρικό διάταγμα τον Οκτώβριο του 2008 ,και τιμήθηκε  η λησμονημένη  απελευθέρωση του Αμυνταίου και η μάχη του Σόροβιτς καθώς και οι πεσόντες την φοβερή ημέρα της  24 Οκτωβρίου 1912, που υπήρξε η φονικότερη σελίδα του Α Βαλκανικού Πολέμου, κατά  την οποία λόγω του ατυχήματος και της προδοσίας των θέσεων της Ε΄ Μεραρχίας κρίθηκε η τύχη του Μοναστηρίου, αφού δεν πρόλαβε ο Ελληνικός Στρατός, να το απελευθερώσει. Την ημέρα εκείνη το μεν Ξινο Νερο καταστράφηκε ολοσχερώς, το δε Αμύνταιο πυρπολήθηκε μερικώς. Αυτή είναι η αλήθεια σχετικά με το πώς επετεύχθη ο εορτασμός, όσα  δε άλλα  ακούστηκαν από ασχέτους, αποτελούν παραμύθια.
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 23/1/2009

ΣΑΣ ΤΑ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΘΑ ΓΑΝΤΖΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΝ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ ΝΑ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΚΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΜΜΟΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ.

ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ

http://www.e-amyntaio.gr/el//94.html
 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ  ΤΗΣ  ΠΕΡΙΟΧΗΣ      ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ.(Η ομιλία στηρίχτηκε σε στοιχεία από προσωπική οκταετή έρευνα του Ευάγγελου Ιωαννίδη, που βρίσκονται στο αρχείο του. Ανάμεσα στις άλλες πηγές του είναι μαρτυρίες κατοίκων του Ξινού Νερού και της περιοχής Αμυνταίου, όπως και η ιστορία  ΓΕΣ/ΔΙΣ. Παρακαλείται οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται, να κάνει χρήση του κειμένου ή να προχωρήσει σε αναδημοσίευση του, να ζητά πάντα την άδεια του Ευάγγελου Ιωαννίδη και απαραιτήτως να αναφέρει το όνομα του δημιουργού του κειμένου. Απαγορεύεται  η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή μερικά η ολικά χωρίς γραπτή άδεια του δημιουργού του κειμένου,Ν.2121/1993 περι προστασίας Πνευματικών Δικαιωμάτων.)

Ομιλία Ευάγγελου Ιωαννίδη για την επέτειο της 6^ης Νοεμβρίου 1912

Άρξομαι δέ από των προγόνων πρώτον’ δίκαιον γαρ αυτοίς και πρέπον δε άμα εν τω τοιώδε την τιμή ταύτην της μνήμης δίδοσθαι/  Δηλαδή: θα αρχίσω από τους προγόνους, γιατί είναι δίκαιο και συγχρόνως αρμόζον την στιγμή αυτή σε αυτούς, να αποδίδεται η τιμή της μνήμης. (Θουκυδίδης, Επιτάφιος του Περικλέους)

      Σεβασμιότατε, κ. Νομάρχη, κ. Δήμαρχε , μέλη του δημοτικού και νομαρχιακού συμβουλίου, ανώτατες  πολιτικές και στρατιωτικές αρχές, κυρίες και κύριοι σήμερα εδώ στην ιστορική και ακριτική περιοχή Αμυνταίου, τις δεύτερες Θερμοπύλες της ένδοξης πατρίδας μας, τιμούμε όσους παρέδωσαν εαυτούς στο έθνος και θυσίασαν τη ζωή τους για το όραμα της ελευθερίας. Είναι αλήθεια, ότι προηγήθηκε μία περίοδος τριάντα (30) ετών, κατά την οποία δεν τιμήθηκε, όπως θα άρμοζε στην ιστορική αυτή ημέρα, η απελευθέρωση της περιοχής Αμυνταίου και η μνήμη των πεσόντων πολεμιστών. Το κενό αυτό αποτελούσε μια αδικαιολόγητη παράλειψη, η οποία σήμερα αίρεται με πανηγυρικό τρόπο. Συναντήσαμε και ξεπεράσαμε βέβαια αρκετές δυσκολίες, μέχρι να επιτύχουμε την καθιέρωση του σημερινού εορτασμού. Θυμίζω μόνο, ότι 2 φορές στο μακρινό παρελθόν το 1979 και το 1983 η πρόταση του δήμου Αμυνταίου για τον εορτασμό είχε, απορριφθεί από την κεντρική διοίκηση, διότι  ήταν πλημμελώς νομικά αιτιολογημένη. Αξίζει δε, να επισημάνω την ευαισθητοποίηση και την θερμή υποστήριξη του δημάρχου Αμυνταίου κ. Θεοδωρίδη όπως και την συμπαράσταση σύσσωμου του δημοτικού συμβουλίου, όσον αφορά στην υποβολή της νέας πρότασης καθιέρωσης της επετείου. Έτσι πλέον εκδόθηκε προεδρικό διάταγμα, που καθιστά υποχρεωτικό τον εορτασμό των ελευθερίων και αφορά το σύνολο του δήμου με όλα τα χωριά του και όχι μόνο την πόλη του Αμυνταίου. Πιστεύω λοιπόν, ότι του χρόνου οι εορτασμοί θα καλύψουν όλα τα δημοτικά διαμερίσματα.

        Η άρση της παράλειψης αυτής αφήνει στις επόμενες γενιές, εκτός από το υπόμνηση του χρέους τους προς τους θυσιασθέντες και την γνώση της ιστορίας του τόπου μας, το σαφές μήνυμα, ότι όποιος έχει πίστη και όρη μπορεί, να μετακινήσει παρά τις αντιξοότητες ακόμη και όταν ξεκινά μόνος του μία προσπάθεια. Ας δούμε όμως, τι συνέβη την  6^η Νοεμβρίου 1912 αλλά και τί προηγήθηκε της ιστορικής αυτής ημέρας, δεδομένου ότι με την σημερινή επέτειο δεν τιμούμε μόνο την δεύτερη και τελική απελευθέρωση του Αμυνταίου και των γύρω χωριών αλλά και τους αμέτρητους πεσόντες στην νικηφόρα μάχη του Σόροβιτς της 23^ης Οκτώ. 1912, το όνομα της οποίας τιμητικά αναγράφεται στο μνημείο του Άγνωστου στρατιώτη όπως και την αποφράδα ημέρα της 24^ης Οκτ., που αποτελεί την αιματηρότερη σελίδα του Α΄ Βαλκανικού πολέμου αλλά βεβαίως και την πρώτη απελευθέρωση της περιοχής από τον τουρκικό ζυγό, την 18^η οκτ.1912.         

     Το Φθινόπωρο λοιπόν του 1912 έχει γίνει σαφές στους υπόδουλους πληθυσμούς της Βαλκανικής, ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία βρίσκεται πλέον στη δύση της και ο άνεμος της ελευθερίας έχει, αρχίσει, να πνέει ούριος, ενώ η ώρα του πεπρωμένου τους έχει σημάνει. Ο Ά Βαλκανικός αρχίζει την στιγμή που η Ελλάδα  η Σερβία,  το Μαυροβούνιο και η Βουλγαρία κηρύσσουν από κοινού τον πόλεμο κατά των Οθωμανών. Ο ελληνικός στρατός στις 5 Οκτ. 1912 αναλαμβάνει δράση κατά των Τούρκων, ενώ στις 10 του ίδιου μήνα διασπά τις ισχυρές τουρκικές δυνάμεις στο στενό του Σαρανταπόρου και ξεχύνεται ασυγκράτητος αρχίζοντας, να απελευθερώνει τη μία μετά την άλλη τις ιστορικές πόλεις της μαρτυρικής Μακεδονίας μας. Μετά από πέντε (5) αιώνες σκλαβιάς  σε έναν βάρβαρο δυνάστη αρχίζει και ανατέλει το φως της ελευθερίας για τους κατοίκους των υπόδουλων περιοχών, που είχαν υποστεί τα πάνδεινα. Είχε βέβαια προηγηθεί από το 1904-1908 ο Μακεδονικός Αγώνας υπό τους οπλαρχηγούς Παύλο Μελλά, Καπετάν Βαγγέλη Στρεμπενιώτη, Παύλο Κύρου, Δ. Νταλίπη, Καπετάν Κώττα και 1200 ακόμα Μακεδόνες ντόπιους μαχητές αλλά και 700 από την υπόλοιπη Ελλάδα, οι οποίοι με την θυσία τους απέτρεψαν την υποδούλωση της ιερής γης της Μακεδονίας στους Σλάβους.

 Σε αυτήν εδώ την ηρωική γωνιά της Ελληνικής Μακεδονίας βρήκαν ίσως σε απόλυτο βαθμό ανταπόκριση και τα λόγια του Αλέξανδρου του Α΄ βασιλιά των Μακεδόνων, προγόνου του Μ. Αλεξάνδρου και γιού του Αμύντα, που έτρεξε κρυφά στους Αθηναίους και αποκάλυψε τις θέσεις των Περσικών στρατευμάτων τον 5^ου αιώνα π.Χ. πριν την μάχη των Πλαταιών, όταν τους είπε: <<Είμαι δε και ο ίδιος Έλληνας και δεν θα ήθελα να δώ την Ελλάδα απο ελεύθερη, να γίνεται υπόδουλη>>όπως καταμαρτυρεί ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ (9, 45, 2).

   Σήμανε λοιπόν τον Οκτ. του 1912 η ώρα της απελευθέρωσης της ελληνικής από αρχαιότατων χρόνων -  το μαρτυρούν άλλωστε τα ερείπια της αρχαίας ελληνιστικής  πόλης των Πετρών – περιοχής Αμυνταίου. ΄Έμελλε όμως η απελευθέρωση αυτού του ιερού κομματιού γης, να γίνει με μεγάλες δυσκολίες, που είχαν ως αποτέλεσμα την μάχη του Σόροβιτς, τον αιφνιδιασμό της 5^ης μεραρχίας και την ένδοξη τελική νίκη της 6^ης  Νοεμβρίου. Μετά την μάχη του Σαρανταπόρου ο Έλληνας αρχιστράτηγος διάδοχος Κωνσταντίνος βρέθηκε προ του διλήμματος, εάν έπρεπε, η στρατιά να προχωρήσει προς βορρά στο Μοναστήρι ή να στραφεί ανατολικά στη Θεσσαλονίκη. Το δίλημμα αυτό έγινε η αφορμή, να ξεσπάσει έντονη διαμάχη μεταξύ του διαδόχου Κωνσταντίνου και του τότε πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος επέμενε ορθά για στροφή της στρατιάς προς Θεσσαλονίκη και έτσι δόθηκε το έναυσμα για τον μετέπειτα επονομαζόμενο εθνικό διχασμό. Δυστυχώς το ελάττωμα της διχόνοιας των Ελλήνων, την κρίσιμη στιγμή  κάνει πάντα την εμφάνιση του.    

     Όταν τελικά η στρατιά κατευθύνθηκε προς Θεσσαλονίκη ανατέθηκε στην 5^η μεραρχία, να καλύπτει το αριστερό πλευρό της και να αναλάβει την ευθύνη εκτιμώντας την κατάσταση, να προχωρήσει στην απελευθέρωση του Μοναστηρίου, το οποίο υπόψη είναι χτισμένο δίπλα στα ερείπια της αρχαίας Ελληνικής πόλης της Ηράκλειας και κατοικούνταν σε μεγάλο ποσοστό από Έλληνες. Η 5^η μεραρχία λοιπόν  ξεκινά από την Κοζάνη μαζί με την ταξιαρχία ιππικού και προελαύνει προς Πτολεμαίδα, την οποία απελευθευθερώνει στις 15 Οκτ. Συνεχίζοντας την προέλαση της απελευθερώνει στις 18 Οκτ 1912 για πρώτη φορά το Αμύνταιο και αναπτύσσεται στην γύρω περιοχή. Στις 19  Οκτ μετά από ολιγόωρη μάχη με τουρκικό τμήμα στα στενά του Κιρλί Δερβέν  μπαίνει στην Βεύη, συνεχίζοντας την προέλαση της προς Μοναστήρι. Όμως δέχτηκε αιφνιδιαστική επίθεση του τουρκικού στρατού και εξαναγκάστηκε μετά από μάχη, που κράτησε ολόκληρη την 21 Οκτ, να υποχωρήσει προς το Αμύνταιο, ενώ οι απώλειες της ήταν μεγάλες.

  Τα 16^ο ,22^ο και 23^ο συντάγματα πήραν τότε θέση μεταξύ των χωριών Σωτήρα, Αμυνταίου, Ροδώνα και Φανού.

     Στις 22 του ίδιου μήνα στις 8 το πρωί μικρή τουρκική δύναμη κατέρχεται από το ύψωμα  Ανεμόδαρτο προς το Ξινό-Νερό, η οποία όμως, αφού δέχτηκε δραστικά πυρά από το ελληνικό πυροβολικό, καθηλώθηκε. Το ίδιο συνέβη στις 2 το μεσημέρι με τουρκική δύναμη, που εμφανίστηκε στην καροποίητη οδό προς το χωριό Πέτρες. Ενώ όλη η υπόλοιπη μέρα πέρασε με μονομαχία μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού πυροβολικού μέχρι τις 5 το απόγευμα. Στις 23 Οκτ διεξάγεται η ιστορική μάχη του Σόροβιτς. Στις 9 το πρωί τουρκικό ορειβατικό πυροβολικό ταγμένο στο υψ. Ανεμόδαρτο άρχισε, να βάλει πάλι κατά των ελληνικών θέσεων, ενώ εναντίον του στράφηκε όλο το πυροβολικό της 5^ης μεραρχίας και το εξανάγκασε, να σιγήσει. Όμως στις 3 το μεσημέρι εκδηλώθηκε μεγάλης κλίμακας επίθεση του ελληνικού στρατού με κατεύθυνση το χωρίο Πέτρες και σημείωσε απόλυτη επιτυχία, αναγκάζοντας τις δυνάμεις των Τούρκων, που πίεζαν το δεξιό πλευρό της 5^ης μεραρχίας, να διακόψουν τον αγώνα τους και να συμπτυχθούν. Η τουρκική επίθεση στα δεξιά της μεραρχίας μπορεί, να αποκρούστηκε, αλλά το αριστερό πλευρό του 22^ου συντάγματος της λόγω αντεπίθεσης των Τούρκων αντιμετώπισε έντονα προβλήματα, διότι ήταν ακάλυπτο και το σύνταγμα το βράδυ αναγκάστηκε, να υποχωρήσει. Το γεγονός όμως  αυτό δεν εμπόδισε το 16^ο σύνταγμα πεζικού, να προωθηθεί πέρα από το Αμύνταιο και της σιδηροδρομικές γραμμές ως το χωριό Πέτρες, επιτυγχάνοντας την νικηφόρα έκβαση της μάχης του Σόροβιτς.

         Φθάνουμε λοιπόν στην τραγική νύχτα της 23^ης Οκτ. Το βράδυ ένας Τουρκαλβανός υπολοχαγός από τα Ιωάννινα ο Εσσάτ ζήτησε την άδεια από τον αρχηγό των τουρκικών δυνάμεων Τζαβίτ Πασά, να διενεργήσει επιχείρηση παράτολμη κατά των νώτων της 5^ης μεραρχίας με δύναμη λίγων ανδρών και 4 πολυβόλα. Όπως έγινε αργότερα γνωστό επρόκειτο για την πολυβολαρχία του 49^ου συντάγματος πεζικού της 17^ης μεραρχίας του τουρκικού στρατού. Ο Τζαβίτ Πασάς με μεγάλη δυσκολία έδωσε την άδεια του, απειλώντας ωστόσο τον τολμηρό αξιωματικό, ότι αν έχανε τους άνδρες και τα πολυβόλα, θα διέταζε τον τουφεκισμό του. Εκείνη την νύχτα όμως ο Εσσάτ πέτυχε, ότι δεν είχαν πετύχει με σκληρό αγώνα οι μονάδες του Τσαβίτ τις προηγούμενες μέρες. Τις νυχτερινές ώρες ακούγονταν ασυνήθιστα έντονα γαυγίσματα σκύλων από το χωριό Ροδώνας, διότι οι Τούρκοι του Εσσάτ περνούσαν μέσα από αυτό. Το χωριό Ροδώνας εκείνη την εποχή όπως και άλλα χωριά της περιοχής ήταν αμιγώς τουρκικό. Ο θόρυβος αυτός επέσυρε την προσοχή του 5^ου λόχου του 2^ου τάγματος, που βρισκόταν εκεί σε προφυλακές. Ο λόχος απέστειλε περιπόλους και ανέφερε την πληροφορία στο τάγμα του, αλλά ο διοικητής του τάγματος δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια με την δικαιολογία, ότι οι προφυλακές δεν ήταν δική του ευθύνη και μάλιστα απάντησε απαράδεκτα, ότι << εσείς και στον ύπνο σας Τούρκους ονειρεύεστε>>. Αργότερα είπε, πως δεν έλαβε κανένα μέτρο, επειδή νόμιζε, ότι ο υπόψη λόχος υπαγόταν στις άμεσες διαταγές της Μεραρχίας και εκτελούσε συγκεκριμένη αποστολή, στην οποία δεν μπορούσε, να επέμβει. Τα ελαττώματα και η ευθυνοφοβία του νεοέλληνα αναφύονται εδώ σε όλο τους το μεγαλείο.

        Όμως για την καταστροφή, που ακολούθησε, δεν φταίει μόνο η τολμηρή ιδέα του Εσσάτ, ούτε η ανευθυνότητα του διοικητή του ελληνικού τάγματος. Μια τέτοια ενέργεια δεν θα μπορούσε, να επιτύχει, αν δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι οδηγοί. Πράγματι ένας μπέης των χωριών Ροδώνα - Φανού ο περιβόητος Ισίν Χασάν αναλαμβάνει, να συμμετάσχει στην αποστολή και να βρει τρόπο, να καθοδηγήσει το μικρό τουρκικό τμήμα στα νώτα του ελληνικού στρατού μέσα από τον βάλτο της περιοχής. Για τον σκοπό αυτό λοιπόν βρήκε έναν οδηγό, που δούλευε ως εργάτης στα χωράφια του και καταγόταν από το χωριό Πεδινό. Ο οδηγός αυτός δεν ήταν άλλος από τον διαβόητο κομιτατζή της εποχής του Μακεδονικού Αγώνα τον επονομαζόμενο από τους Τούρκους Καρά Κομίτ ( Μαύρος κομιτατζής). Ο άνθρωπος αυτός, που δούλεψε με λύσσα υπέρ της βουλγαρικής εξαρχίας τα προηγούμενα χρόνια, ήταν γνωστός για τις φρικαλεότητες του εις βάρος και Ελλήνων πατριαρχικών κατοίκων του Ξινού-Νερού, το οποίο τότε ήταν το διοικητικό κέντρο και το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής. Ανάμεσα σε αυτούς, που είχε δολοφονήσει,ήταν ο Μακεδονομάχος Παπαπέτρου, τον οποίο κατακρεούργησε, μολονότι ήταν παλαιοί φίλοι, ο δημογέροντας και πρόεδρος του Ξινου-Νερού Γιάννης Γραμματικού και η γυναίκα του, τους οποίους κρέμασε, επειδή αρνούνταν, να προσχωρήσουν στην βουλγαρική προπαγάνδα και όργωσε το χωράφι, στο οποίο τους έθαψε, για να μη  βρεθούν τα οστά τους καθώς και πολλοί άλλοι. Όλα αυτά τα εγκλήματα τα διέπραξε την ίδια περίοδο στα πλαίσια ενός φοβερού πογκρόμ κατά των πατριαρχικών κατοίκων του Ξινού Νερού.

      Δέχτηκε λοιπόν την πρόταση του Ισίν Χασαν και καθοδήγησαν μαζί τους Τούρκους, περνώντας τους μέσα από στεγνά μονοπάτια του βάλτου αλλά και όπου χρειαζόταν, χρησιμοποιώντας βάρκες. Τον βάλτο τον γνώριζε καλά από τα γεγονότα της περιόδου 1903-1908. Με αυτόν τον τρόπο ενεργεί ως νέος Εφιάλτης και συνεργάζεται με αυτούς, που παλαιότερα ακόμη και ο ίδιος είχε πολεμήσει.  Το τμήμα λοιπόν του Εσσάτ βρέθηκε ανενόχλητο Βόρεια της περιοχής ερείπια Νέας Κόμης στις 6 και 30 το πρωί της 24 Οκτ. κοντά στο ύψωμα 640, τον λόφο του αίματος και σε μικρή απόσταση από τις θέσεις του εκεί εγκατεστημένου λόχου μηχανικού της 5^ης μεραρχίας.

    Αφού έταξε τα πολυβόλα, άνοιξε πύρ στα μετόπισθεν της ελληνικής μεραρχίας χωρίς οι σκοποί του λόχου μηχανικού, να προλάβουν, να καλέσουν σε συναγερμό, οι διπλοσκοποί του οποίου ούτε <<στα όπλα>> δεν κατόρθωσαν, να φωνάξουν. Τα αιφνιδιαστικά καταιγιστικά πυρά, οι πολλές απώλειες και οι φωνές των Τούρκων σκόρπισαν τον πανικό στον λόχο μηχανικού, του οποίου οι άντρες αναμίχθηκαν με τους άντρες του 1^ου λόχου γεφυροποιών εγκαταλείποντας οπλισμό, εξάρτηση ακόμη και τα ενδύματα τους, φεύγοντας αλλόφρονες. Ο πανικός μεταδόθηκε γρήγορα, όπως μεταδίδεται η φωτιά στα ξερά χόρτα. Οι Τούρκοι μέσα στην σύγχυση, που δημιουργήθηκε, κινήθηκαν γρήγορα προς την 5^η πυροβολαρχία. Την στιγμή εκείνη του γενικευμένου πανικού η πυροβολαρχία προσπαθεί ηρωικά, να αντιδράσει, αλλά δεν πρόλαβε, να ρίξει περισσότερα από 10 βλήματα. Οι απώλειες της πυροβολαρχίας, που αποτελεί φωτεινό παράδειγμα, αφού δεν πανικοβλήθηκε ήταν πολύ μεγάλες. Μεταξύ των νεκρών ήταν ο διοικητής της λοχαγός Δελαπόρτας Σπυρίδων, ο υπολοχαγός Δούκας Αθανάσιος και τρεις αρχηγοί στοιχείων. Σε μια ακόμη ηρωική ενέργεια ο διοικητής του τάγματος γεφυροποιών, που βρισκόταν και αυτός κοντά στην περιοχή των γεγονότων μόλις άκουσε τα πυρά το πρωί, διέταξε τον 2^ο λόχο του, να σπεύσει στις θέσεις της 5^ης πυροβολαρχίας. Πλησιάζοντας όμως ο λόχος αυτός το ύψωμα 640 βλήθηκε δραστικά από το τουρκικό τμήμα, που προσέβαλε την πυροβολαρχία και αναγκάστηκε, να καταλάβει άλλες θέσεις, στις οποίες με αυτοθυσία τα μέλη του κάλυψαν την σύμπτυξη του χειρουργείου και των άλλων μικρών μονάδων της μεραρχίας προς τον Νότο. Οι απώλειες του λόχου αυτού ήταν αρκετά σοβαρές και ο διοικητής του τάγματος τραυματίστηκε κατά την απαγκίστρωση του.

    Λαμπρό παράδειγμα αντίστασης μέσα σε αυτήν την κατάσταση χάους απετέλεσε και η 6^η πυροβολαρχία, η οποία δεχόμενη επίθεση τουρκικού τμήματος, αιχμαλωτίστηκε μετά από μάχη. Ο διοικητής της λοχαγός Κοσκινάς Θεόδωρος αρνήθηκε, να εγκαταλείψει τα πυροβόλα του και οι Τούρκοι τον σκότωσαν μαζί με τους αξιωματικούς ανθυπολοχαγούς Καθίκουρα Κωνσταντίνο και Οικονομόπουλο Νικόλαο όπως και πολλούς άλλους πυροβολητές, πάνω σε αυτά. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι, ότι οι Τούρκοι μετέφεραν τα πυροβόλα αυτά αργότερα μέσω Κορυτσάς στην πολιορκία του Μπιζανίου και ο ελληνικός στρατός τα ξαναπήρε πίσω, όταν απελευθέρωσε τα Γιάννενα στις 21 Φεβρουαρίου 1913. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο διοικητής της 5^ης Μεραρχίας Σχης Μηχανικού Ματθαιόπουλος Δημήτριος μην  μπορώντας, να ελέγξει την κατάσταση, κινήθηκε και αυτός με το στρατηγείο του νότια προς το χωριό Φιλώτας. Η μεραρχία βρισκόταν ήδη σε γενική κι άτακτη σύμπτυξη.

        Στο σημείο αυτό θα ήθελα, να μνημονεύσω τον ηρωικό υπάλληλο του τηλεγραφείου Αμυνταίου, ο οποίος μέσα σε αυτό το χάος  ενημέρωσε το τηλεγραφείο της Κοζάνης για την καταστροφή και εκείνο με την σειρά του ειδοποίησε την Αθήνα. Οι Τούρκοι εκείνη την αποφράδα ημέρα πυρπολούν τα χωριά Ξινό-Νερό, το οποίο κατέστρεψαν ολοσχερώς και Αμύνταιο το οποίο έκαψαν μερικώς. Οι περισσότεροι κάτοικοι του Ξινού-Νερού το είχαν εγκαταλείψει και είχαν βρεί καταφύγιο πολλοί από αυτούς στα Σέρβια και άλλες περιοχές, ενώ είναι χαρακτηριστικό, ότι  κάποιες γυναίκες φεύγοντας άφησαν σε κρυφά σημεία τα παιδία τους, γιατί δεν μπορούσαν, να τα κουβαλήσουν τρέχοντας και τα περιμάζεψαν οι επόμενοι κάτοικοι, που έφευγαν και αυτοί. Σαράντα  όμως γέροντες που αρνήθηκαν, να το εγκαταλείψουν, συγκεντρώθηκαν από τους Τούρκους σε έναν στάβλο και τους έκαψαν ζωντανούς, ενώ τα οστά τους τάφηκαν αργότερα σε ομαδικό τάφο. Οι αγριότητες των Τούρκων ήταν απερίγραπτες και είναι χαρακτηριστικό, ότι από την μανία τους δεν γλίτωσαν ούτε τα ζώα, τα οποία κατέσφαξαν, το δε σχολείο του χωριού που πριν 3 χρόνια είχε, λειτουργήσει, πυρπολείται όπως και οι εκκλησίες του.

    Κατά τις επόμενες μέρες έγινε ανασύνταξη της μεραρχίας στην Κοζάνη, όμως χαρακτηριστικό του πανικού που είχε επικρατήσει, είναι, ότι ο φρούραρχος Κοζάνης χρειάστηκε, να συγκεντρώσει 400 οπλίτες και χωροφύλακες και να βρεί άλλους 400 πολίτες, που εξόπλισε, για να συγκρατήσουν τους υποχωρούντες στο χωριό Μαυροδέντρι. Μάταιος κόπος. Ο φόβος μεταδόθηκε στους κατοίκους της Κοζάνης από αφηγήσεις των στρατιωτών και όταν στις 26 Οκτ. στα υψώματα  ΒΔ της Κοζάνης δέχθηκαν οι προφυλακές του στρατού επίθεση απο Τούρκους πολίτες των γύρω χωριών, οι μεν προφυλακές απέκρουσαν με ευχέρεια τους επιτιθέμενους , αλλά μέσα στην Κοζάνη τα ανασυγκροτούμενα τμήματα του 22^ου  και 23^ου  συντάγματος μόλις άκουσαν τους πυροβολισμούς, δημιούργησαν νέο πανικό, τράπηκαν πάλι σε φυγή και έτρεχαν προς την γέφυρα του Αλιάκμονα και τα Σέρβια. Ευτυχώς την γέφυρα είχε, καταλάβει ένας λόχος Μηχανικού της 3^ης Μεραρχίας και ανέκοψε τους φυγάδες, αφού είχε σαφείς εντολές, να τους σταματήσει με οποιονδήποτε τρόπο.  

    Είναι όμως σημαντικό, να αναφέρει κανείς, ότι τις μεγαλύτερες απώλειες προκάλεσαν στους Έλληνες στρατιώτες οι Τούρκοι χωρικοί, οι οποίοι χωρισμένοι σε ομάδες ατάκτων κατακρεούργησαν  τους στρατιώτες, όταν υποχωρούσαν, περνώντας μέσα από τα τουρκικά χωριά. Ο διοικητής της 5^ης Μεραρχίας αντικαταστάθηκε, όμως γλίτωσε το στρατοδικείο, διότι υπήρξε παλαιότερα δάσκαλος στην σχολή ευελπίδων του Κωνσταντίνου και ο αρχιστράτηγος  δεν τον παρέπεμψε σε δίκη. Φαίνεται πως λειτούργησε ο δεσμός μεταξύ μαθητή και δασκάλου. Εξαιτίας των γεγονότων στην περιοχή μας η 5^η Μεραρχία είχε τις μεγαλύτερες απώλειες από όλες τις άλλες στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο. Ενδεικτικό είναι ότι επι συνόλου 81 νεκρών αξιωματικών και 682 οπλιτών σε όλη την διάρκεια του πολέμου και των 7 μεραρχιών, η μεραρχία αυτή είχε  26  νεκρους αξιωματικούς και 273 οπλίτες.

          Τελικά δημιουργείται τμήμα Στρατιάς, το οποίο αποτελείται από την 5^η Μεραρχία και αποσπάσματα Ευζώνων υπο την ηγεσία του Συνταγματάρχη Μηχανικού Στέφανου Γεννάδη και με τηλεγράφημα του διαδόχου στις  4  Νοεμβρίου 1912 ήταν σαφής η εντολή προς αυτόν, μετά από επιτυχή συμμετοχή της σε μάχες γύρω από τα χωριά Κόμανος και Μαυροπηγή, <<Συγχαίρω 5^η Μεραρχία δια την επιτυχή μάχη και το θάρρος το οποίο επέδειξε. Χαίρω, ότι ήρχισεν η απόπλυσις της κηλίδος και προσδοκώ τελείαν ταύτην>>.

          Έτσι φτάνουμε στην ιστορική ημέρα της 6^ης Νοεμβ. 1912 και στην οριστική απελευθέρωση της περιοχής Αμυνταίου. Στις 11 το πρωί η 5^η Μεραρχία υπο την νέα και άξια διοίκηση της προελαύνει μέσω της οδού Πτολεμαίδας- Βεύης, έχοντας ως εμπροσθοφυλακή το 13^ο Σύνταγμα και μια πεδινή πυροβολαρχία. Η 4^η Μεραρχία με διοικητή τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο  Μοσχόπουλο, κινούνταν ήδη περίπου από τις 7 το πρωί από το χωριό Μανιάκι μέσω της οδού, που το συνέδεε  με την Βεγόρα, προχωρώντας κοντά στην όχθη της λίμνης. Το ιππικό της προπορευόταν της εμπροσθοφυλακής και μετά από σκληρή μάχη κατέλαβε την γέφυρα της Βεγόρας. Λίγο πρίν το μεσημέρι συγκεντρώθηκε στα υψώματα μεταξύ Αμυνταίου και Βεγόρας, ενώ το ιππικό της 4^ης μεραρχίας μαζί με το ιππικό της 5^ης απώθησαν έφιππη τουρκική περίπολο.

   Στη 1 το μεσημέρι η 4^η μεραρχία μπαίνει στο Αμύνταιο και προωθεί τμήματα της προς την στενωπό Κλειδίου. Η ώρα της οριστικής λευτεριάς του Αμυνταίου είχε, φτάσει! Στην στενωπό Κλειδίου από τις 14.30 η μεραρχία δέχεται πυρά τουρκικών πολυβόλων, που κατείχαν τα εκατέρωθεν υψώματα. Επακολούθησε αποφασιστική επίθεση της με δύο τάγματα σε πρώτη γραμμή, υποστηριζόμενα από δύο πυροβολαρχίες. Οι Τούρκοι προέβαλαν ασθενή αντίσταση και μετά απο σύντομο αγώνα συμπτύχθηκαν στο εσωτερικό των στενών Κλειδίου.  Η 5^η μεραρχία, αφού προέλασε, έφτασε στις 3 το μεσημέρι η κεφαλή της κύριας φάλαγγας της, στην διακλάδωση της οδού προς το Αμύνταιο, όπου δέχτηκε αραιά πυρά πυροβολικού. Μετά από αυτά τα γεγονότα η μεραρχία συγκεντρώθηκε στο  Ξινο-Νερο και στον  Σωτήρα, όπου και στάθμευσε ,απελευθερώνοντας τα 2 αυτά χωριά. Απο το πρωί εξάλλου η 6^η μεραρχία ενεργούσε προς το χωριό Κέλλη με δυνάμεις ιππικού και τάγματα ευζώνων, έχοντας εμπλακεί σε σκληρή μάχη με τουρκικές δυνάμεις εκεί. Τελικά μέχρι το βράδυ έτρεψε τους Τούρκους σε άτακτη φυγή και απελευθέρωσε την Κέλλη, όπου και εγκαταστάθηκε, γράφοντας άλλη μια εποποιία, που έμεινε γνωστή ως μάχη της Κέλλης.

      Με αυτόν τον τρόπο απελευθερώθηκε για δεύτερη φορά την 6^η Νεομβ. 1912 η αιματοβαμμένη ηρωική γή του Αμυνταίου και συνεχίστηκε η προέλαση του στρατού προς Φλώρινα. Αν μάλιστα δεν είχε συμβεί η προδοσία και το ατύχημα της 24 Οκτ., ο ελληνικός στρατός θα είχε προλάβει, να απελευθερώσει και το Μοναστήρι, το οποίο έπεσε σε αλλόφυλα χέρια αν και σε αυτό ζούσαν τότε συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί. Στις θυσίες τις οποίες έκανε ο ελληνικός στρατός, θα ήταν παράλειψη, να μην προσθέσει κανείς και τους αγώνες αμέτρητων εθελοντών, που πήραν μέρος στην μάχη, στελεχώνοντας τις μονάδες του στρατού και οι οποίοι κατάγονταν από άλλες υπόδουλες και αλύτρωτες τότε περιοχές όπως η Κύπρος, η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου.

     Ορισμένοι ημιμαθείς και αγνώμονες ίσως αναρωτηθούν, γιατί σήμερα εκτός από την απελευθέρωση της περιοχής μας τιμούμε τους πεσόντες της 24 Οκτ. 1912, η οποία αποτελεί αποφράδα ημέρα για τον ελληνικό στρατό αλλά και την περιοχή μας.  Έχουμε μία απάντηση όμως, να τους δώσουμε. Ένα έθνος αναδεικνύεται αντάξιο της ιστορίας του, όταν τιμά τους νεκρούς πολεμιστές του, που θυσιάστηκαν σε νίκες, αλλά πολύ περισσότερο αυτούς, που θυσιάστηκαν σε ήττες. Τα παραδείγματα, που μας παρέχει η ιστορία μας για τον εορτασμό τέτοιων γεγονότων είναι πολυάριθμα. Θυμηθείτε μόνο την έξοδο του Μεσολογγίου, που κατέληξε σε σφαγή, το Σούλι και το Ζάλογγο, την Αραπίτσα στην Νάουσα, όλα γεγονότα που συνοδεύτηκαν από ήττες. Η πατρίδα μας τιμά τους νεκρούς, που θυσιάστηκαν για αυτήν ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Δεν πρέπει όμως, να ξεχνούμε, ότι  καθιερώνεται ο εορτασμός της τελικής νίκης και της θριαμβευτικής επανόδου του ελληνικού στρατού στην ιερή γή του Αμυνταίου, το οποίο σαν σήμερα απελευθερώθηκε για δεύτερη φορά. Αυτό είναι το ύψιστο γεγονός, που τιμούμε με τις σημερινές τελετές και αποτελεί το κεντρικό θέμα των εκδηλώσεων για τα Ελευθέρια της περιοχής, υπερκαλύπτοντας τις θλιβερές σελίδες και τις περιπέτειες, που προηγήθηκαν.

   Στην εποχή μας που σαρώνονται δυστυχώς ιδανικά και αξίες, που υπηρετούν πολλοί τον υλισμό με το αζημίωτο,  οι σειρήνες της Νέας Τάξης απαιτούν απο τους λαούς, να ξεχάσουν την ιστορία τους, να την αλλοιώσουν με την τεχνητή και ανεδαφική  απάλειψη πραγματικών γεγονότων, χάριν μιας ιδιόμορφης και επιφανειακής ηρεμίας μεταξύ των κρατών, που στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Στόχος μεγάλων και υπερευλογημένων δυνάμεων είναι η δημιουργία μίας εύπλαστης μάζας, που δεν θα μπορεί, να αντιστέκεται στα συμφέροντα τους. Λαοί όμως, που ξεχνούν την ιστορία τους, που παθαίνουν συλλογική αμνησία, είναι, σαν να αρνούνται την εξέλιξη τους και καταδικάζονται, να επαναλαμβάνουν τα ίδια τραγικά λάθη, που είχαν κάνει παλαιότερα. Η ειρήνη μεταξύ των λαών είναι όμως πραγματική και διαρκής μόνον, όταν στηρίζεται στην ιστορική εξέλιξη των σχέσεων τους και στην αυτογνωσία τους. Έτσι αυτή πρέπει, να γίνει κύριο μέλημα μας. 

    Ιδιαίτερα σε περιόδους που η κρίση  των θεσμών παίρνει τεράστιες διαστάσεις, χρειάζεται, να καταβάλλουμε  όλοι προσπάθεια, για να προφυλάξουμε την ιστορική μας μνήμη ως κόρη οφθαλμού. Η κατανόηση της ιστορίας μας, θα μας δώσει πολύτιμες λύσεις στα αδιέξοδα της κοινωνίας, που γιγαντώθηκαν με το πέρασμα του χρόνου. Θυμίζω τα σοφά λόγια του Μακαριωτάτου Αρχιεπ. Αθηνών κ. Ιερωνύμου.<< Όταν αρρωσταίνουν οι άνθρωποι, αρρωσταίνουν και οι θεσμοί>> είπε. Αυτό βέβαια αφορά όλους τους θεσμούς! Όταν όμως αρρωσταίνουν οι θεσμοί, η κοινωνία πορεύεται χωρίς πυξίδα και τότε ένα απο τα ασφαλή καταφύγια είναι η συλλογική μνήμη, θα τολμούσα, να προσθέσω, ιδίως όταν ο λαός μας δυστυχώς έχει, αποδειχθεί, ότι ξεχνά εύκολα και τους χθεσινούς ενόχους μπορεί, να τους μετατρέψει σε σημερινούς τιμητές. Οι Ελληνες άν έχουμε κάποιον θησαυρό, να προστατέψουμε, αυτός είναι ο πολιτισμός και η ιστορία μας. Με αυτόν τον θησαυρό η πατρίδα μας, που είναι η κοιτίδα και το λίκνο της δημοκρατίας, της φιλοσοφίας και των τεχνών μεταλαμπάδευσε το αιώνιο φως της στους άλλους λαούς και αποτελεί την βάση και το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού. Πώς θα ήταν  λοιπόν δυνατόν οι απόγονοι τέτοιων προγόνων, να παραδώσουμε την ιστορία μας χωρίς μάλιστα αντίσταση σε αλλόφυλους. Βλέπετε η ιστορία μας είναι μεγάλη και ορισμένοι θα ήθελαν, να κλέψουν ένα κομμάτι απο την δόξα της, για να λύσουν τα υπαρξιακά τους προβλήματα.

     Στην προσπάθεια τους αυτή, βρήκαν δυστυχώς αρωγούς παλαιούς και μεγάλους συμμάχους, των οποίων οι ηγεσίες, είναι ιστορικά αναλφάβητες. Αν την είχαν μελετήσει με σεβασμό, θα είχαν διδαχθεί, πως όσο και να προσπαθήσουν, ούτε τεχνητά έθνη, ούτε γλώσσες του δοκιμαστικού σωλήνα, ούτε ανύπαρκτες μειονότητες, θα μπορέσουν ποτέ, να δημιουργήσουν. Μπορεί, να αποτελούν τους ισχυρούς της γής, αλλά όμως σήμερα όλη η ανθρωπότητα διαπιστώνει, ότι καταστρέφονται από την αλαζονεία τους, την πλεονεξία τους και την αμάθεια τους, βυθίζοντας σε κρίση ολόκληρο τον πλανήτη.

       Άραγε το μέλλον, που μας επιφυλάσσουν ορισμένοι, είναι αυτό της μιζέριας, της οικονομίστικης λογιστικής ανάπτυξης του τόπου και του εφησυχασμού εις βάρος όλων των άλλων κοινωνικών προτεραιοτήτων; Μα ακριβώς αυτή η λογική δεν είναι το θεμέλιο της κρίσης, που περνούν οι θεσμοί και η κοινωνία; Μήπως δεν είναι όλες αυτές οι συνέπειες αποτέλεσμα μετανεωτερικών, δήθεν εκσυγχρονιστικών θεωριών, που οι διάφοροι εθνομηδενιστές αποπειρώνται, να εισαγάγουν με το αζημίωτο στην χώρα μας; Σε λίγο θα φτάσουν να ζητήσουν, να αναθεωρήσουμε την ιστορική αλήθεια ακόμη και για τον ναζισμό, τον φασισμό και τα εγκλήματα τους, χάριν δήθεν της φιλίας των λαών, αφού προσπάθησαν ανεπιτυχώς, να μας πείσουν, ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία είναι ιστορικά παρεξηγημένη.

       Δείτε λοιπόν, πού οδήγησαν τέτοιες ανιστόρητες επιλογές κράτη μεγαθήρια του πλανήτη μας, που αποχαύνωσαν τους πολίτες τους και κατέστρεψαν την κοινωνική συνοχή τους. Αυτό το μέλλον δεν ταιριάζει στην πατρίδα μας. Έχουν το θράσος μάλιστα, να προσποιούνται τους ελεγκτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων φευ, οι δυνάμεις εκείνες, που κάνουν μέχρι σήμερα πρωταθλητισμό στην παραβίαση τους και έχουν κουρελιάσει το διεθνές δίκαιο.  Ότι και να κάνουν όμως, την αλήθεια που μαρτυρούν ακόμη και οι πέτρες αυτής της μαρτυρικής γής, δεν θα μπορέσουν, να την παραποιήσουν.

  Οι Μακεδόνες είναι αρχαίο ελληνικό φύλο με ένδοξη ιστορία και δεν έχουν σχέση με μεταγενέστερους εποίκους της Βαλκανικής, οι οποίοι κατήλθαν σε αυτήν μόλις τον 6^ο μ.χ. αιώνα. Αυτό πρέπει, να έχουν πάντα κατά νού οι ανιστόρητοι κακοποιοί της αλήθειας.

   Κλείνοντας, αντί για τετριμμένα διδάγματα θα ήθελα, να θυμίσω τους στίχους του μεγάλου μας ποιητή Κ. Παλαμά, οι οποίοι πιστεύω εκφράζουν απόλυτα το νόημα της σημερινής επετείου. << Η μεγαλοσύνη στα έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα.>>

Τιμή και δόξα στους πολεμιστές που έπεσαν, για την ελευθερία μας, αποτινάσσοντας το ζυγό του φοβερού Τυρράνου!

Ζήτω η ακριτική περιοχή Αμυνταίου!

Ζήτω η ελληνική Μακεδονία μας!

                                  

                             ΑΜΥΝΤΑΙΟ 6/11/2008

                        ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ  Π.  ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

                                       ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

(Η ομιλία στηρίχτηκε σε στοιχεία από προσωπική οκταετή έρευνα του Ευάγγελου Ιωαννίδη, που βρίσκονται στο αρχείο του. Ανάμεσα στις άλλες πηγές του είναι μαρτυρίες κατοίκων του Ξινού Νερού και της περιοχής Αμυνταίου, όπως και η ιστορία  ΓΕΣ/ΔΙΣ. Παρακαλείται οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται, να κάνει χρήση του κειμένου ή να προχωρήσει σε αναδημοσίευση του, να ζητά πάντα την άδεια του Ευάγγελου Ιωαννίδη και απαραιτήτως να αναφέρει το όνομα του δημιουργού του κειμένου. Απαγορεύεται  η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή μερικά η ολικά χωρίς γραπτή άδεια του δημιουργού του κειμένου,Ν.2121/1993 περι προστασίας Πνευματικών Δικαιωμάτων.)

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΔΗΜΟΣΙΕΎΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 23/1/2009

                               

                                ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ

Η αλήθεια σχετικά με τον εορτασμό της επετείου απελευθέρωσης του Αμυνταίου έχει ως εξής: Η επέτειος αυτή εορτάζονταν με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του¨80 άτυπα, οπότε και αδικαιολόγητα έπαυσε, να τιμάται με αφορμή την απόρριψη του αιτήματος  του Δήμου Αμυνταίου δύο φορές το 1979 και το 1983 από το υπουργείο Εσωτερικών για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, ώστε να εορτάζεται επισήμως, λόγω απαράδεκτης και κακής νομικής αιτιολόγησης του. Από τότε κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τον επανεορτασμό της απελευθέρωσης, ούτε επίσημος φορέας, ούτε πολίτης.  Το θέμα των ελευθερίων  μετά από μια περίοδο μακροχρόνιας και ένοχης σιωπής, το έφερε στο φώς της δημοσιότητας συνοδευόμενο με αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία, τα οποία συνέλεξε με προσωπική και μακροχρόνια έρευνα ο Ευάγγελος Ιωαννίδης δικηγόρος στο Αμύνταιο καταγόμενος από το Ξινό Νερό. Ο Ευάγγελος Ιωαννίδης άρχισε την προσπάθεια του εντελώς μόνος, αρθρογραφώντας στον τοπικό τύπο για αυτό τον Μάιο του 2001, ξεκινώντας από την εφημερίδα Μακεδονικά Νέα  και με σειρά άρθρων του τα επόμενα χρόνια ζητούσε επίμονα τον επανεορτασμό, εγκαλώντας τους τοπικούς παράγοντες για την αδιαφορία τους.. Στην διάρκεια της προσπάθειας του αυτής επικοινώνησε με αρκετούς βουλευτές ανάμεσα στους οποίους και με τον βουλευτή Β Αθήνας Π. Καμμένο, υφυπουργό σήμερα Εμπ. Ναυτιλίας και Αιγάιου, ο οποίος κατέθεσε ερώτηση στη βουλή των Ελλήνων τον Φεβρουάριο του 2002, ερωτώντας την τότε κυβέρνηση, γιατί δεν τιμά την επέτειο αυτή. Έτσι συνέχισε την προσπάθεια του για οκτώ χρόνια και μάλιστα ήρθε σε επαφή με  δική του πρωτοβουλία  με το αρμόδιο τμήμα αποκέντρωσης του υπουργείου  Εσωτερικών  τον Σεπτεμβριο του 2006. Με το τμήμα αυτό συνομιλούσε επι 2 χρόνια και πέτυχε την σύμφωνη γνώμη του, πριν ακόμη γίνει πρόταση από τον δήμο Αμυνταίου, προετοιμάζοντας το έδαφος για την αποδοχή της υποβολής πρότασης από τον δήμο. Ανταποκρινόμενος ο δήμαρχος Αμυνταίου. Κ.Θεοδωρίδης προς τιμήν του εισήγαγε το θέμα για συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο Αμυνταίου  στις 21/4/2008 και εγκρίθηκε από όλα τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου η πρόταση προς το υπουργείο Εσωτερικών  για την έκδοση προεδρικού διατάγματος. Έτσι εκδόθηκε προεδρικό διάταγμα τον Οκτώβριο του 2008 ,και τιμήθηκε  η λησμονημένη  απελευθέρωση του Αμυνταίου και η μάχη του Σόροβιτς καθώς και οι πεσόντες την φοβερή ημέρα της  24 Οκτωβρίου 1912, που υπήρξε η φονικότερη σελίδα του Α Βαλκανικού Πολέμου, κατά  την οποία λόγω του ατυχήματος και της προδοσίας των θέσεων της Ε΄ Μεραρχίας κρίθηκε η τύχη του Μοναστηρίου, αφού δεν πρόλαβε ο Ελληνικός Στρατός, να το απελευθερώσει. Την ημέρα εκείνη το μεν Ξινο Νερο καταστράφηκε ολοσχερώς, το δε Αμύνταιο πυρπολήθηκε μερικώς. Αυτή είναι η αλήθεια σχετικά με το πώς επετεύχθη ο εορτασμός, όσα  δε άλλα  ακούστηκαν από ασχέτους, αποτελούν παραμύθια.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

Kρίση χρέους. Υπάρχει λύση.
Εφημερίδα Πτολεμαίος

Δεδομένων των εξαιρετικά δύσκολων στιγμών, που περνά η Ελλάδα αλλά και λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης η Ευρώπη στο σύνολο της και ενώ βρισκόμαστε σε κρίσιμο σταυροδρόμι πολύ σημαντικών αποφάσεων, τόσο για την δύσμοιρη χώρα μας, όσο και για την πορεία της ευρωζώνης και του κοινού μας νομίσματος, κρίνω σκόπιμο, να κοινοποιήσω στο ευρύ κοινό για άλλη μια φορά τις απόψεις μου, για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους και δανεισμού, η οποία μας εξουθενώνει τα τελευταία δύο χρόνια και έχει οδηγήσει σε σοβαρή απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας.
Έχω τονίσει σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις μου, ποια είναι η λύση, που θεωρώ εφικτή και βιώσιμη ενώ και μετά την απόφαση της 21 Ιουλίου είχα ξεκαθαρίσει αμέσως, ότι δεν είναι επαρκής αυτή , δεν δίνει βιώσιμη λύση αν και άρχιζε η Ευρώπη, να κινείται στην σωστή κατεύθυνση επιτέλους και ότι δεν εξασφάλιζε, ούτε την βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους μας, ούτε την σταθεροποίηση της ευρωζώνης απέναντι στις κατά κύματα επιθέσεις των αγορών.
Υποστήριξα από το 1ο προσυνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας με σχετική εισήγηση μου τον Μάρτιο, επισημοποιώντας ήδη πολύ παλαιότερη θέση μου, ότι η λύση πρέπει, να στηρίζεται στην επιμήκυνση του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας, σε εθελοντική βάση πάντα , για να μην δημιουργηθεί πιστωτικό γεγονός χρεοκοπίας. Στην επιμήκυνση αυτή απαιτείται, να επιδιωχθεί η ένταξη του συνόλου των ομολόγων, που έχουν στα χέρια τους οι ιδιώτες και οι θεσμικοί επενδυτές με εξαίρεση τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης αν συμμετάσχουν, αλλά και καταβολής των συντάξεων και όχι μόνο τα ομόλογα τα οποία λήγουν μέχρι το 2020, όπως λανθασμένα προβλέφθηκε στην απόφαση της 21 Ιουλίου 2011. Είναι μάταιο να ενταχθούν τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας στην ρύθμιση και μετά να πρέπει, να δανειστούμε πάλι, για να τα στηρίξουμε. Στην μακρόχρονη αυτή επιμήκυνση θα έπρεπε, να συμφωνήσουμε με τους δανειστές μας, ότι είτε θα συρρικνωνόταν το επιτόκιο, ειτε κατά την γνώμη μου πια δεν θα έπρεπε, να υπάρχει επιτόκιο δεδομένου, ότι απειλείται η μη πληρωμή μεγάλου μέρους του κεφαλαίου και συζητούν ήδη αναγκαστικό κούρεμα του, με δυσμενέστατες επιπτώσεις και για εμάς και για την Ευρώπη. Ακόμη είναι απαραίτητο για μια οριστική και σταθερή λύση, να αναθεωρηθούν οι ειδικές συμφωνίες και στην επιμήκυνση με μηδενισμό του επιτοκίου, να συμμετάσχει η ΕΚΤ οπωσδήποτε με τα ελληνικά ομόλογα, που βρίσκονται στα χέρια της ύψους 60 δις ευρώ και αν είναι δυνατόν να περιληφθεί και το ποσό 65 δις, που μας δάνεισε μέχρι σήμερα ο μηχανισμός της ΕΕ-ΔΝΤ. Ένα μέρος των κεφαλαίων, τα οποία θα εξοικονομούνται από τόκους και χρεολυσία με αυτόν τον τρόπο, θα επενδύονται, στα πλαίσια ενός αναπτυξιακού προγράμματος, που θα εκπονηθεί από κοινού με την τρόϊκα, σε παραγωγικά έργα.
Τόνιζα δε από τον Ιούλιο, ότι η λύση, που επελέγη στις 21/7, ενώ άρχιζε πια να κινείται προς την σωστή κατεύθυνση η ευρωζώνη , ήταν άτολμη και δεν καθιστούσε το ελληνικό χρέος βιώσιμο, ενώ ήταν προϊόν ανύπαρκτης και πάλι διαπραγμάτευσης από την μοιραία και άβουλη ελληνική κυβέρνηση. Η λύση αυτή ξεκαθάρισα από τότε, ότι μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο θα αναθεωρηθεί, γιατί δεν λύνει το πρόβλημα όπως και αποδεικνύεται περίτρανα πια σήμερα. Αυτό συνέβη, διότι άφηνε μεγάλο μέρος των ομολόγων αλλά και του χρέους εκτός ρύθμισης , δηλαδή όλα τα ομόλογα που έληγαν μετά το 2020 ύψους 40 δις ευρώ περίπου όπως και το υπόλοιπο χρέος που ήταν στα χέρια της ΕΚΤ και διατηρούνταν παράλογα ένα υψηλότατο επιτόκιο την στιγμή μάλιστα, κατά την οποία ήταν απολύτως φανερό, πως υπάρχει αδυναμία κάλυψης από την Ελλάδα ακόμη και του κεφαλαίου. Το επιτόκιο αυτό είναι υψηλό, διότι μπορεί μεν να μειώθηκε στο 3,5 – 4% σε σχεση με το 5% της πρώτης δανειακής σύμβασης, αλλά ήταν πολύ υψηλότερο σε σχέση με το επιτόκιο των ομολόγων κατά την χρονική στιγμή έκδοσης τους, πράγμα που είναι παντελώς παράλογο υπο τις σημερινές μάλιστα ακραίες συνθήκες.
Η άποψη μου ήταν και παραμένει αμετακίνητη, πως θα χρειαστεί πιο τολμηρή αντιμετώπιση με διεύρυνση του PSI ( μηχανισμός εθελοντικής συμμετοχής ιδιωτών) και βεβαίως χωρίς αναγκαστικό κούρεμα του χρέους, το οποίο θα δημιουργήσει εφιαλτικά νέα προβλήματα και θα αποτελέσει πιστωτικό γεγονός. Χρειάζεται λοιπόν, να επιδιωχθεί η βαθύτερη συμμέτοχη σε εθελοντική βάση του συνόλου των ομολογιούχων, όπως και η άμεση ενίσχυση με πολύ μεγαλύτερα ποσά τόσο του προσωρινού μηχανισμού EFSF (European Financial Stability Facility) oσο και του μόνιμου ESM (European Stability Mechanism) με περιπου 2 τρις ευρώ, ώστε να μπορούν, να παρεμβαίνουν πολύ περισσότερο στην δευτερογενή αγορά ομολόγων, για να επιτευχθεί σε μεγαλύτερο ποσοστό εθελοντικό κούρεμα του χρέους από το ανεπαρκές 21% στο 50% χωρίς αυτό, να χαρακτηριστεί ποτέ πιστωτικό γεγονός, που θα μας βγάλει για πολλά χρόνια εκτός αγορών. Ηρθε η ώρα η Ευρώπη, να πάψει, να αργοπορεί και να αντιμετωπίζει μίζερα το ζήτημα, γιατί αν δεν το έχουν καταλάβει τα ισχυρά αλαζονικά μέλη της, τα θεμέλια του κοινού νομίσματος έχουν πάρει φωτιά, από την οποία δεν θα γλιτώσει κανείς.
Επίσης επιβάλλεται, να διευρυνθεί η δυνατότητα παρέμβασης των ταμείων EFSF και ΕSM με την πιθανή μάλιστα συγχώνευση των προβλεπόμενων πόρων τους. Είναι κατάλληλη πλέον η στιγμή, να δημιουργηθεί άμεσα και ευρωομόλογο έκδοσης της ΕΚΤ, για να ηρεμήσουν οι αγορές και να αποκατασταθεί η ροή δανεισμού στην περιφέρεια της ευρωζώνης. Εξάλλου θα χρειαστεί, να γίνει με την στήριξη της Ευρώπης η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, οι οποίες θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα και θα υποστούν ζημίες. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από το ελληνικό κράτος, γιατί θα σήμαινε, ότι θα έπρεπε πάλι, να δανειστεί, για να το επιτύχει.
Εκείνο όμως, που απαιτείται, είναι να σταματήσει άμεσα κάθε κίνηση για επιστροφή στην δραχμή και έξοδο από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα όπως και κάθε πρόθεση για αναγκαστικό κούρεμα του χρέους και χρεοκοπία κατά συνέπεια της χώρας. Το μέλλον της Ελλάδας μας βρίσκεται μέσα στην ευρωζώνη και μία αντίθετη εξέλιξη θα οδηγήσει σε εξαθλίωση τον λαό και σε αδυναμία εισαγωγής ακόμη και ειδών πρώτης ανάγκης, αφού έχουμε καταφέρει, να εισάγουμε ακόμη και σιτάρι ή κρέας από το εξωτερικό. Το υποτιμημένο και ανυπόληπτο νόμισμα μας τότε δεν θα μπορεί, να μας εξασφαλίσει ούτε την στοιχειώδη εισαγωγή πρώτων υλών όπως πχ πετρέλαιο, δεδομένου και του μεγάλου ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου.
Όσον αφορά το παταγωδώς αποτυχημένο μείγμα οικονομικής πολιτικής, που επιβάλλει υπερφορολογήσεις και κεφαλικούς φόρους επι δικαίων και αδίκων όπως και άδικες οριζόντιες περικοπές, χωρίς να καταργεί την πραγματική και συνεχιζόμενη σπατάλη του δημόσιου τομέα και χωρίς να δίνει κίνητρα επενδύσεων και αναπτυξιακή προοπτική στην χώρα, αυτό είναι απαραίτητο τάχιστα, να εγκαταλειφθεί, γιατί ούτε την χώρα βοηθά ούτε και τους δανειστές μας, να εξασφαλίσουν τα κεφάλαια, που μας δάνεισαν. Όσο συνεχίζεται αυτός ο παραλογισμός, τόσο η ύφεση όπως έχω ξαναγράψει, θα βαθαίνει και τόσο η ανεργία θα γίνεται ανεξέλεγκτη. Η πρόβλεψη της ημιθανούς κυβέρνησης και της τρόικας για αναθεωρημένο έλλειμμα 8,5% επι του ΑΕΠ θα έχει την τύχη όλων των αποτυχημένων προβλέψεων τους και προσωπικά πιστεύω, ότι το έλλειμμα το 2011 θα κλείσει πάνω από 9% ως ποσοστο του ΑΕΠ, ενώ τα περι πρωτογενούς πλεονάσματος στις αρχές Απριλίου του 2012 είναι όνειρα θερινής νυκτός μαθητευόμενων μάγων.
Χρειάζεται πλέον αξιοπιστία και σοβαρότητα τόσο από το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που δεν την έχει, γιατί φέρεται με απίθανη ανωριμότητα και ανικανότητα όσο και κάλυψη του δραματικού ελλείμματος ευρωπαϊκής ηγεσίας, που είναι πλέον πασιφανές, διότι ορισμένοι ευρωπαίοι ηγέτες επιστρέφουν σε έναν μυωπικό οικονομικό εθνικισμό, καταστρέφοντας δυστυχώς την ιδέα της ΕΕ και της ευρωζώνης, όπως την ονειρεύτηκαν οι ιδρυτές -προπάτορες της και οδηγώντας σε μία αδιέξοδη γερμανική Ευρώπη.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ
Ι. ΚΑΡΑΒΙΤΗ 4 ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

ΜΕ ΨΕΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 37 ΕΚΒΙΑΣΑΝ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Λείπει το άρθρο 37 από την επιστολή Βενιζέλου προς Λαγκάρντ | Με αρκετές ημέρες καθυστέρηση, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών...

κ. Ευάγγελος Βενιζέλος κατέθεσε στη Βουλή την επιστολή του προς την γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) κα Κριστίν Λαγκάρντ, έπειτα από ένα οξύτατης έντασης φραστικό επεισόδιο με τον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Βενιζέλος πρόσθεσε ότι πρόκειται να κατατεθεί -όπως και έγινε- και η επιστολή του κ. Γ. Παπανδρέου προς την επικεφαλής του ΔΝΤ, η οποία, άλλωστε, όπως σημείωσε έχει το χαρακτήρα επίσημης δέσμευσης σε πράγματα που αναλυτικά αναφέρονται στη επιστολή του υπουργού Οικονομικών, η οποία επισυνάπτεται σε εκείνη του πρωθυπουργού. Η επιστολή που έδωσε στη δημοσιότητα ο κ. Βενιζέλος κάνει αναφορά στα μέτρα που προωθούνται έως το τέλος Οκτωβρίου και αφορούν: στη μείωση του αφορολόγητου, στη μείωση των δαπανών για μισθούς στο Δημόσιο κατά 20% κατά μέσο όρο, στην εργασιακή εφεδρεία 30.000 υπαλλήλων έως το τέλος του έτους, καθώς και στα έσοδα από την τακτοποίηση των αυθαιρέτων. Επίσης, υπάρχει δέσμευση για επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων. Ωστόσο δε γίνεται καμία άμεση αναφορά στο περίφημο άρθρο 37 για το πάγωμα των κλαδικών συμβάσεων έως το 2014, για το οποίο έφερε αντιρρήσεις η Λ. Κατσέλη και εν συνεχεία διεγράφη. Συγκεκριμένα, στην επιστολή του προς την επικεφαλής του ΔΝΤ, ο υπουργός εκφράζει τη δέσμευση της κυβέρνησης για τήρηση του Μεσοπρόθεσμου και των δημοσιονομικών στόχων του, αναφέροντας ως σταθερή επιλογή της «την ταχεία προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών και του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων». Με την τήρηση των στόχων, συνεχίζει ο Ευ.Βενιζέλος, «η Ελλάδα θα αποδείξει στην πράξη πως είναι συνεπής όχι μόνο στις υποχρεώσεις της στους θεσμικούς της εταίρους αλλά, κυρίως, στις υποχρεώσεις απέναντι στην ίδια». Και συγκεκριμένα, ο υπουργός αναφέρει τις αποφάσεις που αφορούν: - Τη μείωση του αφορολογήτου στις 5.000 ευρώ - Τη μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα, μεσοσταθμικά κατά 20% - Την υπαγωγή 30.000 υπαλλήλων της γενικής κυβέρνησης στο καθεστώς εφεδρείας μέχρι το τέλος του χρόνου. Το μέτρο, σημειώνεται, θα οργανωθεί έτσι ώστε να έχει σημαντική επίδραση στα δημόσια έξοδα. - Την τοποθέτηση «πλαφόν» στις δαπάνες των εσόδων που θα προκύψουν από τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων και την τακτοποίηση παραβάσεων για τη χρήση γης Όλα τα παραπάνω, σημειώνει ο υπουργός στην επιστολή, «θα έχουν νομοθετηθεί μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου». Τονίζοντας πως η αποφάσεις αυτές «απαιτούν τεράστιες θυσίες από τον ελληνικό λαό, αλλά είναι απαραίτητες για την επανόρθωση παραλείψεων τόσων χρόνων», ο υπουργός αναφέρει πως η κυβέρνηση σκοπεύσει να έχει θέσει σε εφαρμογή τα μέτρα πριν την αξιολόγηση εν όψει της 6ης δόσης. Η κυβέρνηση, προστίθεται στην επιστολή, σκοπεύει επίσης να «επικαιροποιήσει και άλλες πλευρές του προγράμματος εφαρμογής και να καλύψει τυχόν εναπομείναντα κενά της περιόδου 2013/14». Οι δράσεις αυτές, καταλήγει, «αποτελούν το πρώτο βήμα για την εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου της 21ης Ιουλίου και είναι καίριας σημασίας για την προστασία και το μέλλον της Ευρωζώνης, της οποίας η Ελλάδα είναι αναπόσπαστο μέλος». ΠΗΓΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ  ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Πυρά κατά Βενιζέλου και κυβέρνησης από Βάσω, Λούκα και Μιλένα

«Θηλυκά βέλη» δέχτηκαν ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος και η κυβέρνηση στη συνεδρίαση των Κοινοβουλευτικών Τομέων Εργασίας και Οικονομικών, για το πολυνομοσχέδιο και για την οικονομική πολιτική, αφού Βάσω Παπανδρέου, Λούκα Κατσέλη και Μιλένα Αποστολάκη εξέφρασαν με γλαφυρό τρόπο τη δυσαρέσκεια της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.
Η κα Παπανδρέου, με αιχμηρό ύφος, επεσήμανε στον κ. Βενιζέλο ότι το πολυνομοσχέδιο χρειάζεται αλλαγές, αλλιώς έτσι όπως είναι μπορεί και να μην ψηφισθεί. Ανέφερε, μάλιστα, ως παράδειγμα πως δεν μπορεί αυτοί που έχουν ετήσιο εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ να πληρώνουν αναλογικά λιγότερους φόρους από άλλους με μικρότερα εισοδήματα. Εντύπωση προκαλεί η τοποθέτηση της κυρίας Παπανδρέου η οποία ζήτησε να δοθούν στη δημοσιότητα τα πόθεν έσχες υπουργών της τελευταίας δεκαετίας και «να πάει επιτέλους ένας πολιτικός στη φυλακή», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε…
Τέλος, ζήτησε την άμεση κατάργηση 77 οργανισμών που ιδρύθηκαν κατά την τελευταία διετία. Σημειώνεται ότι η κα Παπανδρέου τις προηγούμενες μέρες είχε»δείξει» την επιλογή των εκλογών στον κ. Βενιζέλο.

Από την πλευρά της, η κυρία Λούκα Κατσέλη παρουσίασε ενημερωτικό σημείωμα, όπου, μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι «η απότομη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα από 10% – 30%, θα αφαιρέσει, σύμφωνα με υπολογισμούς, 4,5 – 13,5 δισεκατομμύρια ευρώ από την ελληνική οικονομία, δηλαδή μείωση κατά 2,09%  - 6,26% του ΑΕΠ. Επομένως, η ύφεση που προβλέπεται στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2012 (-2,5%) θα ξεπεράσει με συντηρητικές εκτιμήσεις το -5%».
«Δεν είναι μόνο οι επιδόσεις της κυβέρνησης κατώτερες των περιστάσεων, αλλά είναι λάθος και η συνταγή που ακολουθούμε», ανέφερε, σύμφωνα με πληροφορίες, η Μιλένα Αποστολάκη. «Η ύφεση έχει σκοτώσει την χώρα και κάθε δόση μας βουλιάζει ακόμα περισσότερο», συνέχισε η κυρία Αποστολάκη, θέτοντας και αυτή το ερώτημα τί γίνεται με την φοροδιαφυγή και επισημαίνοντας ότι θα αρκούσε η άρση του τραπεζικού απορρήτου και τα φορολογικά κριτήρια, ώστε να εντοπιστούν οι φοροφυγάδες. Η κυρία Αποστολάκη ρώτησε επίσης αν η κυβέρνηση έχει την νομιμοποίηση να συζητά με την Τρόικα τον προϋπολογισμό του 2014, σε μια ακόμη δημόσια τοποθέτησή της που προκαλεί «πονοκέφαλο στο Μέγαρο Μαξίμου.
Το γεγονός, πάντως, ότι και οι τρεις κυρίες που αποδοκιμάζουν ανοικτά την οικονομική πολιτική του Ευάγγελου Βενιζέλου και της κυβέρνησης συμμετείχαν σε παλαιότερα κυβερνητικά σχήματα του ΠΑΣΟΚ, είναι ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου, όπως και τη σχέση ανάμεσα στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση…
Πηγή: New Post

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Ενώ η κυβέρνηση δηλώνει ότι υιοθετεί προτάσεις για νοικοκύρεμα και περιορισμό του σπάταλου κράτους και ενώ ετοιμάζει από καιρό 30 χιλιάδες απολύσεις, την ίδια ώρα προχωρά σε διόγκωση του κράτους, παράνομες προσλήψεις, αύξηση της σπατάλης.
Έχουμε μιλήσει για τη δημιουργία περισσότερων από 70 νέων γραμματειών και νέων κρατικών δομών, την ώρα που η κυβέρνηση εξαγγέλλει καταργήσεις και συγχωνεύσεις.
Έχουμε μιλήσει για τις σχεδόν 30 χιλιάδες προσλήψεις που έγιναν το 2010. Υπάρχει, όμως, και ένα μείζον οικονομικό, αλλά κυρίως πολιτικό ζήτημα με το προσωπικό που εργάζεται στα γραφεία των αντιπροέδρων και ορισμένων υπουργών.
Έτσι, ενώ μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό δημιούργησε επιπλέον 84 θέσεις μετακλητών με συνολικό κόστος 3.438.178, λίγους μήνες μετά αυξάνει ακόμη περισσότερο τους μετακλητούς.
Μόνο στα γραφεία των Αντιπροέδρων και ορισμένων Υπουργών απασχολούνται 234 υπάλληλοι από τους οποίους οι 176 είναι πρόσφατα διορισμένοι.
Μια ματιά στις θέσεις μετακλητών που στελεχώνουν τα γραφεία Αντιπροέδρων και ορισμένων Υπουργών είναι αρκετή.
Πάντως, θα συνεχίσουμε την έρευνα για πρόσθετα στοιχεία.


Αναλυτικά:
1. Σύσταση πολιτικού γραφείου του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Ευαγ. Βενιζέλου
- 10 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 5 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών.
- 5 υπάλληλοι με απόσπαση .
Κόστος 895.280 ευρώ. YA 1/ΦΕΚ΄/Β΄/1763/2011.
(σύνολο 20)
2. Πολιτικό γραφείο Υπουργού Οικονομικών Ευάγγ. Βενιζέλου
- 4 μετακλητοί υπάλληλοι (Οικονομολόγοι)
- 1 μετακλητός υπάλληλος, ως Διευθυντής
- 3 ειδικοί συνεργάτες
- 3 ειδικοί σύμβουλοι
- 8 διοικητικοί υπάλληλοι
- 1 δημοσιογράφος
Αποφάσεις διορισμού : Δ1Α 1115688 ΕΞ 2011 /17.8.2011, Δ1Α 1105890 ΕΞ 2011 /22.7.2011, Δ1Α 1106152 ΕΞ 2011 /22.7.2011, : Δ1Α 1108580 ΕΞ 2011 /28.7.2011, Δ1Α 1108911 ΕΞ 2011 /1.8.2011, : Δ1Α 1108581 ΕΞ 2011 /29.7.2011, Δ1Α 1101785 ΕΞ 2011 /18.7..2011, Δ1Α 1101784 ΕΞ 2011 /18.7.2011, Δ1Α 1101783 ΕΞ 2011 /18.7.2011, Δ1Α 1101786 ΕΞ 2011 /18.7.2011.
(σύνολο 20 θέσεις)

3. Πολιτικό γραφείο Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Πάγκαλου.
- 10 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 5 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών
- 5 υπάλληλοι με απόσπαση.
Κόστος 1.015.000, αριθμ. Απόφ. 3/19.10.2009, ΦΕΚ 2316/Β΄/2009.
- Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 14/19.5.2010, ΦΕΚ 82/Α΄/31.5.2010
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 5 θέσεις ειδικών συμβούλων – ειδικών συνεργατών
- 5 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση.
(σύνολο 35 θέσεις)

4. Σύσταση πολιτικού γραφείου του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη.
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 3 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών. Κόστος 283.022 ευρώ.
ΥΑ 2/58690/0004/ΦΕΚ/Β΄/1875/25.8.2011.
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 30/15.9.2011, ΦΕΚ 207/Α΄/16.9.2011.
- 1 θέση ειδικού συμβούλου – ειδικού συνεργάτη
- 5 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση.
(σύνολο 14 θέσεις)

5. Σύσταση πολιτικού γραφείου Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 4 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών. Κόστος 286.908,60 ευρώ.
ΥΑ ΔΙΔΚ/12989/ΦΕΚ/Β΄/1593/5.7.2011
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α΄/13.7.2011.
- 6 θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών.
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 9 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση.
(σύνολο 29 θέσεις)

5. Σύσταση πολιτικού γραφείου Υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Ρόβλια
- 4 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 2 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών. Κόστος 200.951,4 ευρώ.
ΥΑ ΔΙΔΚ/13313/ΦΕΚ/Β΄/1601/8.7.2011
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α΄/13.7.2011.
- 1 θέση ειδικού συμβούλου – ειδικού συνεργάτη
- 3 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 8 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση.
(σύνολο 18 θέσεις)

6. Σύσταση πολιτικού γραφείου Υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Παντελή Τζωρτζάκη
- 4 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 2 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών. Κόστος 200.951,4 ευρώ. ΥΑ ΔΙΔΚ/13195/ΦΕΚ/Β΄/1598/7.7.2011.
- Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α΄/13.7.2011.
- 1 θέση ειδικού συμβούλου – ειδικού συνεργάτη
- 3 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 8 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση .

Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 30/15.9.2011, ΦΕΚ 207/Α΄/16.9.20

- 1 θέση ειδικού συμβούλου – ειδικού συνεργάτη
- 2 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
(σύνολο 21 θέσεις)

7. Πολιτικό γραφείο Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
- 15 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων.
- 12 θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών.
- 13 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση.
ΠΥΣ 30/15.9.2011, ΦΕΚ 207/Α΄/16.9.20
(σύνολο 40 θέσεις)

8. Πολιτικό γραφείο Υπουργού Εσωτερικών Καστανίδη
- 9 θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών.
- 7 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων.
- 7 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση
ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α΄/13.7.2011.
(σύνολο 23 θέσεις).

9. Πολιτικό γραφείο Υφυπουργού Εσωτερικών Χ. Κουκουλόπουλου
- 3 θέσεις ειδικών συμβούλων – ειδικών συνεργατών
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 6 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση.
ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α΄/13.7.2011. (σύνολο 14 θέσεις)




ΚΑΚΟΦΩΝΙΑ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ


Ο κ. Ηλίας Μόσιαλος, μιλώντας νωρίτερα το πρωί στο ραδιόφωνο του «ΣΚΑΪ» και αναφερόμενος στο θέμα της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης, δήλωσε:
«Είναι συζήτηση η οποία έχει γίνει. Δεν είναι απαίτηση της τρόικας να αλλάξουν οι Συλλογικές Συμβάσεις. Η συζήτηση εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας».

Για το ίδιο θέμα, ο κ. Α. Τόλκας δήλωσε, σήμερα, στον «Αθήνα 9.84»:
«Το θέμα της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης δεν έχει τεθεί σε συνδυασμό με την 6η δόση και με την επόμενη. Άρα, λοιπόν, μία τέτοια κουβέντα περισσότερο σύγχυση προκαλεί».
Εμείς θέτουμε τρία ερωτήματα:
1ο : Εάν δεν είναι απαίτηση της τρόικας, όπως λένε οι δύο υπουργοί, τότε ο κ. Κουτρουμάνης δεν λέει την αλήθεια;
2ο : Εφόσον οι δύο υπουργοί λένε ότι δεν είναι απαίτηση της τρόικας, τότε σε ποιον απαντούσε ο κ. Παπανδρέου, λέγοντας ότι «δε θα γίνουμε Ινδία»; Και
3ο : Αν τελικά, πράγματι, δεν είναι απαίτηση της τρόικας, γιατί ο ένας υπουργός λέει ότι η συζήτηση εντάσσεται «στα πλαίσια της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας» και ο άλλος ισχυρίζεται ότι «μία τέτοια κουβέντα περισσότερο σύγχυση προκαλεί»;

Τέτοια βασανιστική για το λαό κακοφωνία δεν έχει ξαναγίνει.
                                                                                                                                                          
  ΠΗΓΗ: ΗΛΙΑΣ ΦΥΛΛΑΣ