Του Κάζη Δημήτρη Αρ.  

EMAIL|

Ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι

  Στην Ελλάδα έχουμε ένα μόρφωμα που αυτοαποκαλείται «Κράτος». Υποτίθεται ότι υπάρχει για να εξυπηρετεί και να προστατεύει τη χώρα και τον πολίτη, να παρέχει καλή Παιδεία, Ασφάλιση και Υγεία, να απονέμει Δικαιοσύνη, να αναδιανέμει τον πλούτο, να κάνει έργα υποδομής, να βοηθάει την ανάπτυξη και να μαζεύει τους σχετικούς φόρους. Οι επιδόσεις του, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία χρόνια, μόλις και μετά βίας δικαιώνουν την ύπαρξή του, με κανέναν όμως τρόπο δεν δικαιολογούν το δυσανάλογα μεγάλο κόστος του, άμεσο και έμμεσο.
Έχει επικρατήσει στη συνείδηση του κόσμου ότι άν δουλεύεις στο Κράτος είσαι δια βίου εξασφαλισμένος: Δεν απολύεσαι, δεν τιμωρείσαι, εργάζεσαι λιγότερες ώρες, είσαι ασφαλισμένος, έχεις έξτρα αργίες, «κολλάς» αργίες και «απεργίες» στα Σαββατοκύριακα, την κοπανάς σχετικά εύκολα, σε πολλές περιπτώσεις δουλεύεις όσο έχεις κέφι, παίρνεις δυσανάλογες αυξήσεις, πληρώνεσαι τυχόν υπερωρίες, μετατίθεσαι κατά βούληση ανάλογα με τις διασυνδέσεις σου, μπορείς να αποσπασθείς σε πολιτευτές με πρόσθετες αμοιβές, καλύπτεσαι από ισχυρά Σωματεία, απεργείς χωρίς κόστος και, άν διαθέτεις κατάλληλο πόστο, έχεις και τη δυνατότητα να καταδυναστεύεις τους πολίτες αλλά και να ενισχύεις τα οικονομικά σου εις βάρος τους και μάλιστα αφορολόγητα. Αντίθετα, άν είσαι υπάλληλος στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχεις κανένα από τα παραπάνω προνόμια, εργάζεσαι περισσότερες ώρες, αμείβεσαι σχετικά λιγότερο άν δεν έχεις διευθυντική θέση (μάλιστα στις μέρες μας μπορεί να εργάζεσαι και ανασφάλιστος ή και δωρεάν), είσαι συνεχώς υπόλογος για το πόστο σου, αντιμετωπίζεις διαρκώς το ενδεχόμενο απόλυσής σου και μάλιστα χωρίς αποζημίωση άν πτωχεύσει η επιχείρηση, ο μισθός σου μπορεί ξαφνικά να μειωθεί, δεν μπορείς να απεργήσεις χωρίς συνέπειες.
Έχουμε λοιπόν μια εμφανή διάκριση των εργαζομένων σε πατρίκιους του Δημοσίου και πληβείους του ιδιωτικού τομέα. Εξ ού και η έντονη επιθυμία σχεδόν όλων για μια θέση στο Δημόσιο, στους Δήμους και στις ΔΕΚΟ. Η οποία κατά κανόνα πραγματώνεται με τη μεσολάβηση των πολιτικών για λόγους ψηφοθηρικούς (από 170.000 εργαζόμενους το 1974 σε 1.000.000 το 2010 ).  Οι μεγαλύτερες αυξήσεις προσωπικού έγιναν το 1982 και το 2010 (σιωπηρά, εν μέσω κρίσης).  Έτσι δημιουργήθηκε ένα υπέρογκο και μη αποτελεσματικό κράτος που χρηματοδοτείται από τους φόρους του ιδιωτικού τομέα και από δανεικά.
 Το 1/4 περίπου του ενεργού πληθυσμού μας εργάζεται στο Κράτος. Κάποιοι συγκρίνουν βολικά το ποσοστό αυτό με εκείνα της Γαλλίας και της Δανίας όπου τα ποσοστά είναι υψηλότερα. Τους απαντώ ότι συγκρίνουν ανόμοια πράγματα: Στη Δανία παρέχονται τόσες πολλές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας στον πολίτη που η Ελλάδα ούτε κατά διάνοια δεν παρέχει. Επί πλέον, εκεί ο κρατικός υπαλληλος έχει κατά κανόνα συνείδηση αποστολής και εξυπηρέτησης του πολίτη. Εδώ όταν νεοπροσλαμβάνονται οι υπάλληλοι δεν τους περνούν ούτε ένα σεμινάριο για τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους. Να καταλάβουν δηλαδή ότι «υπάλληλος» σημαίνει «υπηρέτης»: αφενός του Δημοσίου συμφέροντος και αφ’ ετέρου του φορολογούμενου πολίτη που πληρώνει το μισθό τους... Προς τον οποίον οφείλουν σεβασμό και πρόθυμη εξυπηρέτηση. Ότι τη θέση δεν την πήραν για να εξασφαλιστούν οι ίδιοι ούτε για να νοιώσουν ότι απέκτησαν εξουσία. Και ότι οι παραβάσεις των αρχών αυτών και του Κώδικα θα τιμωρούνται αυστηρά, μέχρι και με απόλυση.
Εξ αιτίας της πρόσληψης πολλών ατόμων χωρίς τα κατάλληλα προσόντα και νοοτροπία περισσεύουν πολλά άτομα που δεν αφήνουν και τους άλλους να εργαστούν όπως θάθελαν. Αλλά και η κακή οργάνωση, η έλλειψη κινητικότητας και επανεκπαίδευσης και η απουσία κατάλληλου μάνατζμεντ δημιουργούν τόσο περιττούς υπεράριθμους όσο και σοβαρές ελλείψεις προσωπικού. Τέλος, με την κατάργηση του θεσμού των Γενικών Διευθυντών (1982) και την αντικατάστασή τους με άσχετα και άπειρα κομματικά στελέχη καθώς και με τις επεμβάσεις κομματοκρατούμενων Σωματείων χάθηκε η συνέχεια και η συνέπεια στη Διοίκηση (άν και το προηγούμενο σύστημα είχε πολλές ατέλειες, το διάδοχο σχήμα αποδείχτηκε καταστροφικό). Αυτά, μαζί με την έλλειψη μηχανισμού προώθησης των ικανοτέρων (οι οποίοι θεωρείται συχνά ότι «χαλάνε την πιάτσα») αποθαρρύνουν και απενεργοποιούν μεγάλο αριθμό αξιόλογων υπαλλήλων, πολλοί από τούς οποίους οδηγούνται έτσι στον παροπλισμό και στην αδιαφορία. Είναι εντυπωσιακό το πόσα ταλαντούχα στελέχη θυσιάζονται συστηματικά σ’  αυτό το περιβάλλον της Διοίκησης, η οποία, ως έχει, αποτελεί ίσως και το μεγαλύτερο εμπόδιο σε κάθε υγιή επιχειρηματική πρωτοβουλία. Διότι υπάρχουν και οι μή υγιείς (κρατικοδίαιτες) επιχειρήσεις που επιτείνουν το φαινόμενο. Όλα αυτά συνιστούν τό έμμεσο κόστος της υπερφορτωμένης με υπαλλήλους Διοίκησης.
Έτσι χαραμίζονται οι ανθρώπινοι πόροι μας και η εν δυνάμει δημιουργικότητά τους.  Υπάρχει άραγε άλλη χώρα στην Ε.Ε. με τόσο κακή αξιοποίηση των ανθρώπων της;
Ατυχώς, οι βολεμένοι έχουν αποκτήσει μια κρίσιμη μάζα που αντιστρατεύεται έτσι αποτελεσματικά τη βελτίωση των πραγμάτων. Και η περιφρούρηση των «με αγώνες(!)» κεκτημένων τους γίνεται με πλήρη αναλγησία για ό,τι αφορά τους δεινοπαθούντες συναδέλφους τους του ιδιωτικού τομέα που μετρούν 1,5 εκατομμύριο ανέργους. Και τα ΜΜΕ περί άλλα τυρβάζουν. Πρόκειται για μια κραυγαλέα αδικία εις βάρος του μισού τουλάχιστον πληθυσμού της χώρας και μάλιστα αυτού που παράγει τον πλούτο της και προσφέρει τα έσοδα για τη συντήρηση των  κρατικοδίαιτων. Και, το χειρότερο, η αδικία αυτή δεν πηγάζει από την εξουσία αλλά από την ίδια τη βάση των δημοσίων υπαλλήλων και εκ του ασφαλούς. Είναι ντροπή και κίνδυνος για την κοινωνία μας. Η παραφροσύνη της αυτοκαταστροφής σε όλο της το μεγαλείο:  σκοτώνουμε την αγελάδα που παράγει το γάλα!...

ΠΗΓΗ: http://www.tovima.gr

Κατασκευάζοντας την ανύπαρκτη «Μακεδονική» ιστορία

• 
  

Ognen Teofilovski / Reuters

Με αφορμή το θέμα της ονοματοδοσίας των Σκοπίων και τις «διαπραγματεύσεις» που διεξάγει η κυβέρνηση Τσίπρα κατ’ εντολή των ΗΠΑ, καθίσταται ιδιαίτερα ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς τις απόψεις της άλλης πλευράς. Για τον Έλληνα, ο «Μακεδόνας» της διπλανής χώρας είναι απλά κάποιος προκλητικός πλαστογράφος της ελληνικής ιστορίας ή παράφρων που ισχυρίζεται ότι κατάγεται (!) από τους αρχαίους Μακεδόνες. Για τον σλαβόφωνο των Σκοπίων, ο Έλληνας είναι ο επί 100 και πλέον χρόνια κατακτητής, ένας εκ των διαμελιστών της «σκλαβωμένης» και «διαιρεμένης» «μακεδονικής» γης.

Ασφαλώς στόχος του παρόντος άρθρου δεν είναι να αποδείξει το αυταπόδεικτο και αυτονόητο της ελληνικότητας της Μακεδονίας, αλλά να αναδείξει τους ανιστόρητους και παράλογους ισχυρισμούς των Σκοπιανών, που μέσα από ένα πνεύμα μικροεθνικισμού, προβάλλουν το ψευδοϊδεολόγημα του «Μακεδονισμού» ως το μοναδικό συνεκτικό στοιχείο μιας χώρας που κινδυνεύει με διάλυση.

Μια ενδελεχής μελέτη στα σχολικά βιβλία των Σκοπίων αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές.Σύμφωνα μ’ αυτά οι αρχαίοι Μακεδόνες αποτελούσαν ένα μη ελληνικό φύλο, με δική του γλώσσα (εκτός από ένα μέρος της άρχουσας τάξης τους που απλά υιοθέτησε την ελληνική γλώσσα), οι οποίοι το 338 π.Χ με τον Φίλιππο Β’ (359-336 π.Χ) επεβλήθησαν στον νότιο Έλληνα γείτονα και με τον Μέγα Αλέξανδρο (336-323 π.Χ) κυριάρχησαν στην ανατολή έως την Ινδία διαδίδοντας τον «μακεδονικό» πολιτισμό. Αμφισβητείται έτσι ευθέως η ελληνικότητα όλης της ελληνιστικής περιόδου (323-31 π.Χ) των Διαδόχων και των Επιγόνων (Πτολεμαίοι, Σελευκίδες κλπ).

Αγνοούν, ηθελημένα βέβαια, το ότι η αρχαία Μακεδονία εκτεινόταν βόρεια έως τη γραμμή Πρεσπών-Δοϊράνης-Στρυμώνα, με γείτονες τους Ιλλυριούς από δυτικά, τους Παίονες βόρεια και τους Θράκες ανατολικά του Στρυμώνα. Επί Φιλίππου Β’ (359-336 π.Χ) η Μακεδονία επεκτάθηκε βόρεια στην περιοχή της Παιονίας και στο οροπέδιο της Πελαγονίας και ανατολικά στη ζώνη Στρυμώνα-Νέστου (αλλά σε κάθε περίπτωση πολύ πιο νότια από την αρχαία πόλη των Δαρδάνων, Σκούποι (σημερινά Σκόπια). Ακόμα και στο Μεσαίωνα, το βυζαντινό Θέμα της Θεσσαλονίκης (8ος-12ος μ.Χ αιώνας) εκτεινόταν από τις Πρέσπες μέχρι το Στρυμώνα, ταυτιζόμενο σχεδόν με τα εδάφη της αρχαίας Μακεδονίας.

Εγγραφείτε και ακολουθήστε

Επειδή οι Σλάβοι κατέβηκαν από βορρά στη βαλκανική χερσόνησο στα μισά του 6ου μ.Χ αιώνα (δηλαδή σχεδόν 1.000 χρόνια (!) μετά τον Αλέξανδρο) ακολουθώντας τους μογγολικής καταγωγής Αβάρους (γνωστούς και ως Αβαρο-Σλάβους), «αποφασίστηκε» να καλυφθεί το «μικρό» αυτό χρονικό χάσμα με την καινοφανή θεωρία ότι οι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων ήρθαν σε επαφή με τους Σλάβους, εκσλαβίστηκαν και αποτέλεσαν στη συνέχεια το σημερινό «μακεδονικό» έθνος.

Στη συνέχεια «βαπτίστηκαν» Σλάβοι (!) οι εκ Θεσσαλονίκης βυζαντινοί ιεραπόστολοι και εκχριστιανιστές των Σλάβων το 862 μ.Χ, δημιουργοί του Γλαγολιτικού-Κυριλλικού αλφάβητου, αδελφοί Κωνσταντίνος-Κύριλλος και Μιχαήλ-Μεθόδιος καθώς και «Μακεδόνας» μεσαιωνικός ηγεμόνας (!) ο πλέον διάσημος τσάρος των Βουλγάρων, ο Σαμουήλ (997-1014).

Η ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας το 1870 και της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση-VMRO) το 1893, όργανο της βουλγαρικής πολιτικής στην οθωμανική Μακεδονία, εκκίνησαν το Μακεδονικό Ζήτημα, διεκδικώντας την απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους και την παράλληλη φυσικά βουλγαροποίησή της.

Η ίδρυση του Ανώτατου (Βουλγαρικού) Μακεδονο-Αδριανουπολίτικου Κομιτάτου το 1895, ελεγχόμενο από το βουλγαρικό κράτος, προκάλεσε αντιπαλότητες στους κόλπους της ΕΜΕΟ μεταξύ των υποστηρικτών μιας ανεξάρτητης Μακεδονίας με το σύνθημα «η Μακεδονία στους Μακεδόνες» και όσων αγωνίζονταν για την ενσωμάτωση της Μακεδονίας σε μια μεγάλη Βουλγαρία, θεωρώντας τους σλαβόφωνους «Μακεδόνες» εθνικά Βούλγαρους.

Η υιοθέτηση των «ηρώων» σλαβόφωνων κομιτατζήδων, ιδρυτών και ηγετικών στελεχών της ΕΜΕΟ, καταγόμενων από εδάφη της οθωμανικής Μακεδονίας (Γκότσε Ντέλτσεφ, Ντάμε Γκρούεφ, Νικόλα Κάρεφ, Γιάνε Σαντάνσκι κλπ), αποτελεί αντικείμενο έντονης διαμάχης μεταξύ Βουλγάρων και «Μακεδόνων», ενώ οι αντίστοιχοι Έλληνες Μακεδονομάχοι της περιόδου 1904-1908 αποκαλούνται «σφαγείς» του «Μακεδονικού» λαού.

Η αποτυχημένη εξέγερση του Ίλιντεν το 1903 με πρωτοβουλία της ΕΜΕΟ (περιοχή Καστοριάς-Φλώρινας-Μοναστηρίου-Κρουσόβου-Αχρίδας), αποτελεί για τα σημερινά Σκόπια την έναρξη των αγώνων του «Μακεδονικού» λαού για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων (1912-13) ξεκίνησε το ιδεολόγημα του κατατεμαχισμού της «ενιαίας Μακεδονίας» από Σέρβους, Έλληνες και Βούλγαρους. Οι Σκοπιανοί ταυτίζουν ανιστόρητα τα εδάφη της αρχαίας Μακεδονίας με αυτά της οθωμανικής Μακεδονίας (βιλαέτια Μοναστηρίου, Θεσσαλονίκης και Κοσσόβου). Αν φυσικά συμπίπτει κάπως εδαφικά η αρχαία Μακεδονία με την οθωμανική είναι μόνο με τα βιλαέτια Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης, αφού τα βόρεια Σκόπια ανήκαν στο βιλαέτι του Κοσσόβου (!). Προέκυψε λοιπόν ένας εδαφικός χώρος του οποίου ο πολυεθνικός πληθυσμός (Σέρβοι, Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Τούρκοι), βαπτίστηκε εθνικά «Μακεδονικός», που διαμοιράστηκε στη «Μακεδονία» του Αιγαίου (Ελλάδα), του Πιρίν (Βουλγαρία) και του Βαρδάρη (Γιουγκοσλαβία).

Μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1918 και την ίδρυση της Γιουγκοσλαβίας, αρχίζει η σύγκρουση μεταξύ Βελιγραδίου-Σόφιας για τη διεκδίκηση των Σλαβόφωνων στην περιοχή που ονομάστηκε στο μεσοπόλεμο Βαρντάρσκα. Το ζήτημα αυτό θα λάβει νέα διάσταση μετά τις αποφάσεις της Κομιντέρν (Γ’ Κομμουνιστική Διεθνής) το 1924 για ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη στα πλαίσια ίδρυσης μιας σοβιετικού τύπου βαλκανικής δημοκρατίας.

Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή των Σκοπίων περιήλθε στη Βουλγαρία, όπως είχε συμβεί και στον Α’ Παγκόσμιο. Η Γιουγκοσλαβική αντίσταση υπό τον Τίτο υλοποιώντας την πολιτική της Κομιντέρν του μεσοπολέμου και επιθυμώντας να ελέγξει τους σλαβόφωνους βουλγαρίζοντες των Σκοπίων, στις 2 Αυγούστου 1944 (41ο επέτειο του Ίλιντεν) ανακήρυξε τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας της «Μακεδονίας», προγόνου του σημερινού κράτους της FYROM.

Είναι γνωστές οι προσπάθειες των σλαβόφωνων της Δυτικής Μακεδονίας στα χρόνια της κατοχής (1943-1944) να αποσπάσουν βίαια ελληνικά εδάφη, είτε μέσω του φιλο-αξονικού «Βουλγαρο-Μακεδονικού Επαναστατικού Κομιτάτου» και της ΟΧΡΑΝΑ του Άντον Κάλτσεφ, είτε μέσω του φιλοΤιτοϊκού ΣΝΟΦ στα πλαίσια του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (που τελικά συγκρούστηκε μαζί τους ένοπλα στα τέλη του 1944).

Στη συνέχεια ο ελληνικός εμφύλιος (1946-49), το σλαβόφωνο αυτονομιστικό ΝΟΦ εντός του Δ.Σ.Ε, η εμπλοκή του Τίτο και οι φιλοδοξίες του για μια βαλκανική ομοσπονδία με σλαβικό χαρακτήρα υπό την ηγεσία του, η ήττα του Δ.Σ.Ε και η μαζική έξοδος των σλαβόφωνων της Δ. Μακεδονίας ως πολιτικών προσφύγων στα Σκόπια, έθεσαν το θέμα σε νέες βάσεις.

Στα Σκόπια βέβαια φυσικά δεν γίνεται ποτέ λόγος για τον πρώην ακμάζοντα Ελληνισμό της περιοχής, όπως επίσης για το ότι σε όλες τις απογραφές στην Οθωμανική Μακεδονία δεν γίνεται πουθενά αναφορά σε έθνος «Μακεδόνων». Απόλυτη σιωπή υπάρχει και για την «εξαφάνιση» των ελληνόφωνων και βλαχόφωνων ελληνικής συνείδησης των Σκοπίων (βλ. απογραφή των Γερμανών το 1941 με 100.000 ελληνίζοντες-ποσοστό 12% και της Γιουγκοσλαβίας το 1951 (158.000 ελληνίζοντες – ποσοστό 18%).

Για την Ελλάδα η μη παραχώρηση του ονόματος Μακεδονία αποτελεί βασική προϋπόθεση εξασφάλισης των βορείων συνόρων μας από μελλοντικές απειλές, απέναντι σε έναν γελοίο αλλά πραγματικά επικίνδυνο αλυτρωτισμό που με όχημα το όνομα, τη «μακεδονική γλώσσα» και το «μακεδονικό έθνος» διεκδικεί σύμφωνα με τους σχολικούς χάρτες σύνορα μέχρι τα Τέμπη (!).

Έναν αλυτρωτισμό που καλλιεργεί παράλληλα στη νεολαία της γειτονικής χώρας το μίσος για τους Έλληνες «κατακτητές» και «καταπιεστές» της «Μακεδονικής μειονότητας» στη βόρεια Ελλάδα. Αποτελεί όμως και την τελευταία γραμμή άμυνας στην προκλητική απαίτηση των ΗΠΑ να εκχωρήσουμε την ιστορία μας και τον πολιτισμό αιώνων σε ένα άλλο κράτος με μια υπογραφή.

ΠΗΓΗ:  http://www.huffingtonpost.gr

Μόνο ο Σουλτάνος το γνωρίζει: “Θα γίνει πόλεμος” είναι το βασανιστικό ερώτημα των πολιτών TOPICS:ΑναστασιάδηςΕλλάδαΕρντογάνκυπριακή ΑΟΖΚύπροςΣυρίαΤουρκίαΤσίπρας File Photo: Εύζωνας της Προεδρικής Φρουράς στην Ακρόπολη μετά το πέρας της τελετής του εορτασμού για την 73η επέτειο από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί το 1944, Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017. ΑΠΕ - ΜΠΕ, Αλέξανδρος ΜπελτέςFile Photo: Εύζωνας της Προεδρικής Φρουράς στην Ακρόπολη μετά το πέρας της τελετής του εορτασμού για την 73η επέτειο από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί το 1944, Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017. ΑΠΕ - ΜΠΕ, Αλέξανδρος Μπελτές March 6, 2018 197 SHARES Share to Facebook FacebookShare to Twitter TwitterShare to Google+ Google+Share to LinkedIn LinkedIn Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ «Θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία»; Αυτό το ερώτημα ακούω μόνιμα το τελευταίο διάστημα από πολίτες που συναντώ, και οι οποίοι εκφράζουν δικαιολογημένη ανησυχία, διαβάζοντας τις δηλώσεις του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Φαντάζομαι ότι το ίδιο ερώτημα έχουν ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Αλέξης Τσίπρας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, όπως και οι αρμόδιοι υπουργοί τους των Εξωτερικών και της Άμυνας, οι οποίοι ασχολούνται συστηματικά με την πραγματική απειλή της Τουρκίας στο Αιγαίο και την κυπριακή ΑΟΖ. Η απάντηση είναι εύκολη: Ποιος μπορεί να απαντήσει το ερώτημα; Ποιος μπορεί να γνωρίζει την απάντηση; Ποιος ξέρει τι συμβαίνει στο ταραγμένο μυαλό του Ταγίπ Ερντογάν; Ουδείς εκτός του ιδίου.. Η αλήθεια είναι ότι έχει ξεσαλώσει στον υπερθετικό βαθμό και προκαλεί σε όλα τα μέτωπα. Στη Συρία ήδη επιχειρεί, στις κουρδικές περιοχές σκορπά τον φόβο και τον τρόμο, στο Αιγαίο και στην κυπριακή έχει δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Το κλίμα που συντηρεί ο ίδιος είναι ήδη πολεμικό, όσο και να θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν θα επιχειρήσει το απονενοημένο βήμα και να χρησιμοποιήσει τη δύναμη των όπλων. Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Υπό την έννοια πως εάν κτυπήσει στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ η Αθήνα και η Λευκωσία δεν μπορούν να καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια. Ελπίζω πάντα πως θα επικρατήσει η λογική, μία άγνωστη λέξη για τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας. Το έχω αποδείξει άπειρες φορές πως δεν μπορούμε να του έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη. Σκοτώνει και φυλακίζει συμπατριώτες του. Εμάς θα σκεφθεί; Δεν βλέπετε πως αντιμετωπίζει ακόμα και την Αμερική; Το πλέον ανησυχητικό για μένα, είναι ότι δεν υπάρχει καμία ξένη δύναμη, εκτός της Ρωσίας και του Βλαντιμίρ Πούτιν, που να έχουν την παραμικρή επιρροή επί του Ερντογάν. Για την Ευρώπη ουδείς λόγος. Την έχει του κλώτσου και του μπάτσου, και απειλεί κανονικά τους Ευρωπαίους, οι οποίοι δυστυχώς τον ανέχονται. Ο εκβιασμός με τους πρόσφυγες είναι συνεχής σε σημείο που να δείχνει ασήμαντη η ενωμένη Ευρώπη. Οι Αμερικανοί δεν μπορούν πλέον να τον χαλιναγωγήσουν και οι ίδιοι, άλλωστε, έχουν άπειρα ανοικτά θέματα μαζί του. Ακόμα και να υποχωρήσουν οι Αμερικανοί στα παράλογα αιτήματα του, θα προσθέσει άλλα δέκα. Οι σχέσεις της Αμερικής και της Τουρκίας έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο και δεν υπάρχει στον ορίζοντα δρόμος προς την έξοδο από αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση. Είναι τέτοιος ο έλεγχος του Βλαντιμίρ Πούτιν επί του Ερντογάν, που τον χρησιμοποιεί ασύστολα για να διαλύσει το ΝΑΤΟ, που δεν πρόκειται να ξεφύγει από τον ρωσικό κλοιό. Θα μπορούσε να βοηθήσει ο πρόεδρος της Ρωσίας; Βεβαίως είναι η αβίαστη απάντηση. Θα το πράξει; Αμφιβάλλω… Το ρήγμα στο ΝΑΤΟ είναι σχέδιο της Μόσχας. Θα δούμε και χειρότερα φοβάμαι. Οπότε, το συμπέρασμα είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ανεξέλεγκτο Ερντογάν, ο οποίος πιστεύει πως είναι άτρωτος και χρησιμοποιεί τον ισλαμικό εθνικισμό για να διατηρείται στην εξουσία. Η Ελλάδα και η Κύπρος βιώνουν μία δυσάρεστη κατάσταση και η απειλή του πολέμου θα είναι μόνιμη. Δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να τον ακολουθήσουμε και να συντηρούμε τις πολεμικές του διαθέσεις. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε πως δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην απαντήσουμε όταν επιχειρήσει να προσβάλει την κυριαρχία της Ελλάδας και της Κύπρου. Είναι μονόδρομος. Ας ελπίσουμε πως δεν θα φτάσουμε ποτέ σε αυτό το σημείο, που δεν έχει επιστροφή… Σε αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας πρέπει να αφήσει κατά μέρος όσα τον χωρίζουν και να ενωθεί πριν γίνει κάποιο μεγάλο κακό. Το να ενωθούν μετά την τραγωδία θα είναι πολύ αργά. Η Πατρίδα πρέπει να βρίσκεται πάντα πάνω από τα κόμματα. Share this:

Πηγή: Μόνο ο Σουλτάνος το γνωρίζει: “Θα γίνει πόλεμος” είναι το βασανιστικό ερώτημα των πολιτών http://hellasjournal.com/2018/03/mono-o-soultanos-to-gnorizi-tha-gini-polemos-ine-to-vasanistiko-erotima-ton-politon/

Οι Τούρκοι θέλουν πόλεμο

18/2/18 | 

ΤΑ ΝΕΑ

Μένει κανείς άναυδος κάθε φορά που αποκαλύπτεται το ελληνικό έλλειμμα μνήμης και κρίσης. Τα γεγονότα στα Ιμια κάθε άλλο παρά θα έπρεπε να αφήσουν έκπληκτη την Ελλάδα: ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν τα έχει προαναγγείλει εδώ και πολύ καιρό, τουλάχιστον από τα τέλη του φθινοπώρου 2016, όταν προέβη σε μπαράζ δηλώσεων σκληρής, συστηματικής και καθολικής αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης, κάτι που επανέλαβε και στην Αθήνα. Για πλάκα;

Στην Ελλάδα επικράτησε η άποψη ότι η αμφισβήτηση αυτή έχει στόχο το εσωτερικό του ακροατήριο. Μπορεί, αλλά τριτογενώς, ουδεμία σχέση έχει με το κεντρικό πρόβλημα. Η ουσία είναι ότι η αναθεωρητική Τουρκία θέλει και αισθάνεται πλέον ισχυρή να επιβάλει νέα σύνορα.

Οι Τούρκοι θέλουν πόλεμο. Το φωνάζουν καιρό τώρα οι ίδιοι ανοιχτά και επίσημα: το έκανε ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων προ ημερών στο Αιγαίο χωρίς περιστροφές, το είπε με το όνομά του ρητά και ξεκάθαρα. Το κάνουν συστηματικά οι αρμόδιοι υπουργοί, το κάνει ακόμα περισσότερο η ηγεσία της αντιπολίτευσης στην Αγκυρα.

Και, πάνω απ’ όλα, το πιστοποιεί πλήρως η πραγματικότητα: τα εξοπλιστικά τους προγράμματα με έμφαση στην οικοδόμηση ισχυρότατου στόλου – για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία υπερτερούν ήδη σήμερα της Ελλάδας σε ναυτικές δυνάμεις – η αποφασιστικότητά τους που απεδείχθη δεδομένη ακόμα και έναντι των ΗΠΑ στη Συρία, η στάση τους στην κυπριακή ΑΟΖ όπου πρακτικά έχουν ήδη επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό στο ιταλικό γεωτρύπανο, η μετατόπιση και αναθέρμανση των εντάσεων, όσο ποτέ, στα Ιμια και στη συνέχεια στο κρίσιμο Καστελλόριζο, η ρητορική Ερντογάν στη Θράκη.

Κι όμως, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εμείς κάνουμε συστηματικά πως δεν ακούμε και δεν βλέπουμε. Οποιος μιλά για αυτά είναι δήθεν “ακραίος εθνικιστής”, ενώ η επίσημη Ελλάδα περιμένει ως μάννα εξ ουρανού μια “συμπαράσταση” από την ΕΕ, η οποία, όμως, ξεκίνησε σε επίπεδο twitter του προέδρου Τουσκ και το πολύ πολύ να φτάσει και στο facebook – γιατί παραπέρα δεν πρόκειται να πάει, τουλάχιστον στον κρίσιμο χρόνο.

Ο εμβολισμός του σκάφους του Λιμενικού πρέπει να εκληφθεί από την Ελλάδα ως το τελευταίο στάδιο “προειδοποίησης” του ξεσπάσματος μιας πραγματικά σοβαρής επιθετικής στρατιωτικής ενέργειας της Τουρκίας. Οι επιτελείς στην Αθήνα το γνωρίζουν αυτό καλά και δεν έχουν αμφιβολίες για το πού θα πάνε τα πράγματα.

Πρέπει όμως να το καταλάβουν και οι πολιτικοί επικεφαλής και να σταματήσουν επιτέλους να παίζουν αυτό το βολικό για τους ίδιους κρυφτό με την πραγματικότητα.

Η Ελλάδα είναι εξαιρετικά πιθανό να βρεθεί σύντομα πλέον μπροστά σε στιγμές μεγάλων, οριακών αποφάσεων. Το να κάνει ότι δεν το βλέπει δεν αποτελεί λύση, όπως δεν αποτελεί και το να κρυφτεί πίσω από τις όποιες μυστικές “συμφωνίες” της νύχτας των Ιμίων ή της Μαδρίτης.

Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει τι θέλει. Η απόπειρα επιβολής στρατιωτικών τετελεσμένων είναι πλέον δεδομένη. Και το ερώτημα είναι ένα: θα τα δεχθεί ή θα τα αποκρούσει; Και πώς; Ολα τα άλλα είναι απλώς τραγικές αυταπάτες.

TA NEA

Σταθης: Αριστερόστροφος φασισμός , μια φράση που ενόχλησε κάποιους αντί να μας πονέσει όλους.

Μίλησε ο Μίκης για «αριστερόστροφο φασισμό», μια φράση που ενόχλησε κάποιους αντί να μας πονέσει όλους.

1. Αριστερόστροφος φασισμός ήταν η 17η Νοέμβρη και (είναι) οι δηλητηριώδεις σκωληκοειδείς αποφύσεις της σήμερα. Οι άνθρωποι που το είδαν θεοί (όπως οι φασίστες) και σε συνθήκες δημοκρατίας δολοφονούσαν κατά το δοκούν, εξοπλίζοντας ταυτοχρόνως το σύστημα με αντιλαϊκές πολιτικές και αντιτρομοκρατικούς νόμους. Θρασύδειλοι, που τώρα επικαλούνται τα αστικά δημοκρατικά δικαιώματα (που οι ίδιοι πυροβολούσαν) για να παίρνουν καμιά αδειούλα.
2. Αριστερόστροφος φασισμός ήταν οι μπάχαλοι που έμπαιναν στις μαζικές εργατικές κινητοποιήσεις καιτις διέλυαν ή διέλυαν το μήνυμά τους. Αυτοί που έκαψαν τη Μαρφίν, αυτοί που τώρα πια, αφού εργατικές μαζικές κινητοποιήσεις δεν υπάρχουν, το παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμοι» στα Εξάρχεια.
3. Αριστερόστροφος φασισμός είναι οι ανεγκέφαλοι που σπάνε τα κεφάλια των άλλων (και των φασιστών) για να τους… βάλουν μυαλό! Είναι εκείνοι που καίνε βιβλιοπωλεία (όπως οι φασίστες), που καταστρέφουν καταστήματα και τρομοκρατούν μεροκαματιάρηδες (καίγοντας βαγόνια του μετρό) για να μην πάνε στη δουλειά τους – διότι, λέει, η δουλειά είναι σκλαβιά και η καριέρα χολέρα.
4. Αριστερόστροφος φασισμός είναι η φρασεολογία «θάνατος στους τάδε», «τσακίστε τους δείνα», «κρεμάλες στους έτσι», «ξύλο στους αλλιώς».
5. Αριστερόστροφος φασισμός είναι η μετατροπή του πανεπιστημιακού ασύλου σε άντρο της βίας, της χυδαιότητας, των προπηλακισμών, της αμορφωσιάς, της ιδιοτέλειας (των κονέ με κοινοβουλευτικά κόμματα) – άτινα περιέχουν φιρφιρίκους που πλασάρουν την πραμάτεια ότι οι μπάχαλοι μπορεί να είναι η σιδηρά χείρ των κομμάτων που οι φιρφιρίκοι λυμαίνονται(κι εκείνα τους ανέχονται).
6. Αριστερόστροφος φασισμός (που μάλιστα ενδημεί και στα ΜΜΕ και τα ΑΕΙ) είναι η κατασυκοφάντηση όσων στοχοποιούν οι πονηροί φιρφιρίκοι. Η «δολοφονία χαρακτήρων» κατά το δικό τους ιδιόλεκτο. Από το βρώμικο στόμα τους ο καθένας μπορεί να φάει τη ρετσινιά του εθνικιστή, του φαιοκόκκινου, του αντισημίτη. Από τον Μίκη ή τον Ελύτη έως τον τελευταίο (τρόπος του λέγειν) ψιλικατζή στα Σεπόλια.

***

  Εκτός όμως από τον αριστερόστροφο φασισμό, υπάρχει και ο αριστερόστροφος εκφυλισμός.

1. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι η σωματεμπορία ανθρώπων μέσω ΜΚΟ. Η καθαίρεση του εθελοντισμού σε προσπορισμό χρήματος. Η μετάλλαξη του ανθρωπισμού της Αριστεράς σε αισχρό εμπόρευμα. Οι σκώληκες που κάνουν αυτήν τη δουλειά είναι ιδιαιτέρως ειδεχθείς. Με τις

πλάτες αριστερών οργανώσεων οι ίδιοι συναλλάσσονται με τους πιο σκοτεινούς κρατικούς και διεθνείς μηχανισμούς για να βγάλουν φράγκα από τη διακίνηση του πόνου, της προσφυγιάς, της απελπισίας και του θανάτου.

Οι σκώληκες αυτοί φέρονται ωσάν οι αριστερές οργανώσεις να είναι προκάλυμμα της δράσης τους. Χρησιμοποιούν αριστερές οργανώσεις σαν να είναι συγκοινωνούντα δοχεία (το πρωί «σκοτώνονται» μεταξύ τους για το θεαθήναι και το βράδυ αλληλοστρουφουλιάζονται στα ίδια λαγούμια).

2. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι η πολιτική και πολιτισμική αποδόμηση του λαού, ώστε η υποταγή του να είναι πιο εύκολη, είναι η θεωρία της ασυνέχειας του ελληνισμού, οι «συνωστισμοί», η συνταύτιση με τις ανάλογες αντιεπιστημονικές αρλούμπες του νεοφιλελευθερισμού και με την προπαγάνδα της νέας τάξης.

3. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι τα κολλητηλίκια, τα ρουσφετιλίκια, οι διορισμοί, οι εκμαυλισμοί, η αλίευση κομματικής πελατείας, αλλά και ταυτοχρόνως η υποταγή στους Δυνατούς, οι εκδουλεύσεις, οι συνάφειες, οι «δουλίτσες». Αστέρια

σ’ αυτή τη δουλειά αυτοί οι τύποι, πεντάστερα!

4. Οι άρχοντες των τρολ. Ένας ακόμα

αριστερόστροφος εκφυλισμός που συναγωνίζεται τον αριστερόστροφο φασισμό. Η διείσδυση στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο ξεπεσμός σε μεθόδους όμοιες με εκείνες των ακροδεξιών χαλκείων, αποτελούν το «ηθικό πλεονέκτημα», εκείνων

που είναι τόσο αδαείς, ώστε να επικαλούνται ηθικά πλεονεκτήματα για τον εαυτόν τους – ουδέν πιο αήθες.

Αυτός ο αριστερόστροφος εκφυλισμός δεν τρομοκρατεί μόνον πρόσωπα, τρομοκρατεί και τον λαό. Οι Έλληνες ακούνε καθημερινώς απ’ αυτές τις σέχτες που λυμαίνονται την Αριστερά τα εξ αμάξης. Τους πολίτες που έλαβαν  μέρος στα πρόσφατα συλλαλητήρια, ο Τσίπρας χαρακτήρισε «ετερόκλητους όχλους».

  Γκάφα; Όχι! Όταν του άλλου του κόβεις τον μισθό και του πετσοκόβεις τη σύνταξη, όταν ετοιμάζεσαι να του φας το σπίτι, όταν τον αλυσοδένεις στην επιτήρηση, όταν τον φλομώνεις στο ψέμα, στο τέλος τον περιφρονείς κιόλας. Στο πρόσωπο του λαού βλέπεις «ετερόκλητους όχλους». Εσύ που συγκυβερνάς με αυτούς που ονομάζεις ψεκασμένους, βάζεις τα τσιράκια σου να ονομάζουν τους πολίτες στα συλλαλητήρια (δεξιούς κι αριστερούς) εθνικιστές, έρμαια και αθύρματα της Χρυσής Αυγής.

Καθόλου παράδοξο! Και στα πρόσωπα εκείνων που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα «ετερόκλητους όχλους» θα είδες και τους πέταξες στα σκυλιά της Τρόικας.

Εσύ δεν ζεις με 400 ευρώ, εσύ στέλνεις τα παιδιά σου σε ακριβό σχολείο, άσε τα παιδιά των «ετερόκλητων όχλων» να ξενιτεύονται, σπουδαγμένα και ασπούδαχτα, άσε τους γέροντες να ατιμάζονται που πήγε η ζωή τους στράφι.

Όμως παρασύρθηκα. Οι τελευταίες αυτές αιτιάσεις προς τον Τσίπρα δεν έχουν να κάνουν με τον «αριστερόστροφο φασισμό», έχουν να κάνουν με τον αριστερόστροφο νεοφιλελευθερισμό, την αριστερόστροφη υποτέλεια, τις αριστερόστροφες κωλοτούμπες.

Αριστερόστροφος φασισμός είναι να βάζεις γκαζάκια στο σπίτι του κ. Φλαμπουράρη ή στο κατάστημα της κυρίας Μητσοτάκη. Δεν είναι όταν αποκαλείς τους πολίτες «ετερόκλητους όχλους», ούτε όταν

κόβεις τα επιδόματα ανάπηρων παιδιών – αυτό είναι απλώς αριστερόστροφη γλίτσα…      

*Πηγή: topontiki.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΡΤ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΤΗΣ ΝΔ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΘΩΜΑΗ ΑΔΑΜΟΥ. 24-1-2018 ΩΡΑ 10. 30 π.μ.

ΤΟ ΔΩΡΟ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΣΕ ΚΟΤΖΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ

16.01.2018

Μανώλης Κοττάκης

Η αποκάλυψη πως ήταν ελληνική παραχώρηση το ίδιωμα που οι Σκοπιανοί ονομάζουν σήμερα «μακεδονική γλώσσα»
Διαβάζω αυτές τις μέρες ξανά το «Μαρτύρων και ηρώων αίμα» του Ιωνος Δραγούμη, το οποίο επανακυκλοφόρησε το 2016 (εκδόσεις Εστία), 109 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του το 1907! Εχω αναφερθεί και σε παλαιότερα σημειώματά μου στο ιστορικό αυτό κείμενο σε ανύποπτο πολιτικό χρόνο. Τότε που με το «Μακεδονικό» ασχολούμασταν μερικοί ρομαντικοί.
Σήμερα είναι 10 φορές πιο επίκαιρο - είχε δίκιο η διορατική Εύα Καραϊτίδη που το εξέδωσε. Πρόκειται για το προσωπικό ημερολόγιο του μεγάλου Ελληνα πατριώτη-διπλωμάτη, ο οποίος μαζί με τον Παύλο Μελά κατάφεραν να ξεσηκώσουν τους σκλαβωμένους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ελληνικούς πληθυσμούς της Μακεδονίας να στραφούν κατά των δυναστών τους Τούρκων - Βουλγάρων και να προκαλέσουν την απελευθέρωσή τους.
Στην πραγματικότητα είναι το ημερολόγιο του Μακεδονικού Αγώνα, καθώς περιέχονται σε αυτό και δύο μεγάλα κεφάλαια για τη δράση και το τέλος του Παύλου Μελά στη Στάτιστα. Η πρώτη και μεγάλη αξία του ημερολογίου αυτού είναι η συνειδητοποίηση ότι έχουν δεν έχουν περάσει 100 χρόνια από την εποχή που η Θεσσαλονίκη, η Καστοριά, η Εδεσσα, οι Σέρρες ήταν υπόδουλες περιοχές. Το αίμα των Ελλήνων που θυσιάστηκαν εκεί διεξάγοντας εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα είναι ακόμη νωπό. Τόσο νωπό, που απορεί κανείς με την αφέλεια των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ να χαρίζουν το όνομα Μακεδονία στους Σκοπιανούς, που στη διήγηση Δραγούμη δεν υπάρχουν. Τόσο νωπό, που κάνει ότι δεν ακούει τις νεοπαγείς θεωρίες κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ περί «καινούργιου έθνους».

Η δεύτερη αξία του είναι οι πρωτογενείς πληροφορίες για τη λεγόμενη μακεδονική γλώσσα, το γνωστό ιδίωμα πάνω στο οποίο βασίζουν τη θεωρία για τη δήθεν μακεδονική ταυτότητά τους οι Σκοπιανοί.

Οπως αποκαλύπτει ο Δραγούμης, οι ελληνικοί πληθυσμοί που κατοικούσαν τη Μακεδονία «όταν ήρθαν οι Σλαύοι (...) με τον καιρό ανακάτωσαν τη γλώσσα τους με τη σλαυική, γιατί έπρεπε να συνεννοηθούν με τους άγριους αυτούς που δεν μπορούσαν να μάθουν τα ελληνικά». Σε άλλο σημείο προσθέτει ότι «η γλώσσα αυτή δεν είναι βουλγάρικη, αλλά ένα ανακάτωμα από σλαυικά και ελληνικά»· ότι «βουλγαρική γλώσσα δεν είναι, γιατί βουλγαρική γλώσσα δεν υπάρχει πια ούτε στη Βουλγαρία.

Οι πολιτείες της Μακεδονίας είναι καθαρά ελληνικές, δηλαδή ο πολιτισμός του τόπου είναι ελληνικός, η ιστορία του τόπου είναι ελληνική, και η γη, το χώμα είναι ελληνικά. Αυτά δε νοθεύονται εύκολα όσο και να πασκίζη το βουλγαρικό έθνος».
Η περίφημη «μακεδονική γλώσσα» παραχώρηση των Ελλήνων στους Σλάβους, λοιπόν; Ενδιαφέρουσα πληροφορία που, αν θέλει, την αξιοποιεί το υπουργείο Εξωτερικών στις διαπραγματεύσεις. Ο Δραγούμης ήταν πρόξενός μας στο Μοναστήρι, στέλεχός του, η μαρτυρία του έχει μεγάλη ιστορική αξία. Η τρίτη αξία του ημερολογίου είναι οι σκέψεις Δραγούμη:

«Οταν ένας του Γένους δε φοβάται, πώς μπορεί να φοβάται το Γένος; Οταν ένας του Γένους δε θέλει να χαθή το Γένος, πώς μπορεί το Γένος να χαθή;» «Χωρίς παθήματα τίποτε καλό δεν μπορεί να γίνει, τα έθνη δεν φτειάνονται με την καλοπέραση». Και το κορυφαίο (1907, παρακαλώ), προειδοποιεί για το «φέλιασμα των λαών με κοσμοπολίτικο βοτάνι ώσπου να ισοπεδωθούν ολότελα»...

ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Βαρουφάκης σε Τσίπρα: Είσαι ηλίθιος που δέχθηκες πλεονάσματα 3,5%; 

Σε νέες αποκαλύψεις για όσα έγιναν μεταξύ του ίδιου και του Αλεξη Τσίπρα το α΄ εξάμηνο προχώρησε ο Γιάνης Βαρουφάκης ενώ επικριτικός εμφανίστηκε και κατά του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών επέμεινε στην εκδοχή ότι ο πρωθυπουργός δεν ήθελε να κερδίσει το δημοψήφισμα λέγοντας στα Παραπολιτικά FM ότι «ο Τσίπρας δεν ήθελε με τίποτα να φτάσουμε το 51%» προσθέτοντας, ξανά, ότι τα πρόσωπα όλων στο Μαξίμου ήταν θλιμμένα όταν τους δόθηκαν τα πρώτα αποτελέσματα.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης αποκάλυψε, επίσης, ένα τετ-α-τετ που είχε με τον με τον Αλέξη Τσίπρα όταν έμαθε ότι ο πρωθυπουργός είχε συναινέσει σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% χωρίς να συμβουλευτεί τον ίδιο.
«Του είπα είσαι εντελώς ηλίθιος; Εσένα τι σου έδωσαν ως αντάλλαγμα; Και μου απάντησε: Α, έκανα βλακεία; Εντάξει, θα το πάρουμε πίσω» προσθέτοντας ότι στην πραγματικότητα τον αποκάλεσε με πιο σκληρό τρόπο απ’ ό,τι «ηλίθιος».
Για τον διάδοχο του στο υπουργείο Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτο, είπε ότι «πλέον δεν μπορώ να τον αναγνωρίσω. Ο Ευκλείδης έγινε yes man στις 6 Ιουλίου, μέχρι τότε δεν ήταν. Με την περίπτωση του Ευκλείδη πονάω γιατί είδα αυτή τη μεταλλάγη. Δεν θα υποστηρίξω ποτέ όσα είπε ο Ευκλείδης μετά τις 6 Ιουλίου».
Ακόμα πιο σκληρός εμφανίστηκε με τον Γιώργο Χουλιαράκη τον οποίο χαρακτήρισε «εντολοδόχο». «Είναι ξεκάθαρο αυτό. Δεν δούλευε για μένα ούτε για το υπουργείο μου» είπε.
Μιλώντας για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είπε ότι «άξιζε λιγότερο από το χαρτί που γράφτηκε». «Έφριξα και όχι γιατί οι στόχοι ήταν κακοί αλλά γιατί τα μέσα με τα οποία α επιτυγχάνονταν οι στόχοι είχαν μικρότερη αξία από το χαρτί πάνω στο οποίο είχαν γραφτεί» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μιλώντας για την διαπραγμάτευση του 2015, ο Γιάνης Βαρουφάκης τόνισε ότι η κυβέρνηση είχε ως «όπλο» την αναδιάρθρωση των ομολόγων της ΕΚΤ. Δήλωσε πως ο Μάριο Ντράγκι πίεσε για να μην συμβεί αυτό, υπό τον φόβο ότι θα κλείσουν οι τράπεζες. «Δεν ξέρω πότε αποφάσισε να συνθηκολογήσει ο Τσίπρας» πρόσθεσε για τον πρωθυπουργό, ενώ σημείωσε ότι ο ίδιος δεν είχε πει στα Eurogroup ούτε μία λέξη με την οποία δεν ήταν σύμφωνος ο πρωθυπουργός.
Σχολίασε ακόμα και το γεγονός ότι ηχογραφούσε όλες τις συνεδριάσεις του Eurogroup, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμα τις έχει όλες κρατημένες. «Στις συνεδριάσεις αυτές κρίνεται το μέλλον της Ευρώπης. Είναι δυνατόν να μην υπάρχουν πρακτικά;» διερωτήθηκε αφήνοντας αιχμές για τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

«Δούρειος Ίππος του Τίτο η ΠΓΔΜ»

Μίκης Θεοδωράκης: Κινδυνεύει η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας

Μεταξύ άλλων αναφέρει: «[...] το τελικό αποτέλεσμα να είναι να κινδυνεύει αυτή τη στιγμή η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου, δεν είναι δυνατόν να μην αντιδράσω με όλες μου τις δυνάμεις»

(Φωτογραφία: ΑΠΕ)

---

Απάντηση στην επιστολή του σκοπιανού καλλιτένχη Μπλαγκόζα Νακόσκι δίνει μέσω των «Νέων» ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Στην επιστολή του, μεταξύ άλλων αναφέρει, ότι σε όλη του τη ζωή απέδειξε πόσο πραγματικά ταγμένος είναι στην υπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης των δύο λαών προσθέτοντας ότι «όταν όμως βλέπω την υπόθεση αυτή της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών μας να γίνεται πρόσχημα στα χέρια κάποιων σκοτεινών δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τους λαούς και το τελικό αποτέλεσμα να είναι να κινδυνεύει αυτή τη στιγμή η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου, δεν είναι δυνατόν να μην αντιδράσω με όλες μου τις δυνάμεις».

Ολόκληρη η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη για την ΠΓΔΜ

Κύριε Νακόσκι,
Υποθέτω ότι είσθε πολύ νέος και επομένως δεν γνωρίζετε ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν πριν από πάρα πολλά χρόνια και που εξηγούν τη σημερινή στάση μου στο θέμα των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς μας.
Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νεαρό και αδύνατο τότε ΚΚΕ θέλησε να γίνει μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μόσχα), το Βουλγαρικό και το Γιουγκοσλαυικό Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσαν ως προϋπόθεση για την ένταξή του να δηλώσει ότι συμφωνεί να σχηματισθεί ανεξάρτητο κομμουνιστικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» που να συμπεριλαμβάνει όλη την Βόρειο Ελλάδα.

Οπως ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε θύελλα στην Ελλάδα, που ανάγκασε το ΚΚΕ να αναθεωρήσει αυτή τη θέση. Του έμεινε όμως ένα μεγάλο στίγμα, που νομίζω ότι έσβησε όταν το ΚΚΕ μπήκε στα 1941 επικεφαλής της Αντίστασης κατά των Γερμανών.

Στο τέλος του πολέμου, δημιουργήθηκε η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαυία και τότε ο Τίτο έδωσε στο νότιο τμήμα της χώρας, στην περιοχή του Βαρδάρη, το όνομα «Μακεδονία», με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο μέλλον η ευκαιρία να φτάσουν τα σύνορα της χώρας του στο Αιγαίο.

Το δυστύχημα για τη χώρα μας ήταν ότι μετά την απελευθέρωσή της από τους Γερμανούς οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο πόλεμο κατά τον οποίο η Κυβέρνηση των Αθηνών εξαρτούσε την επιβίωσή της από την βοήθεια των Δυτικών Δυνάμεων. Ηταν εντελώς εξαρτημένη και όπως φάνηκε, ειδικά οι Αγγλοι δεν ήθελαν να ενοχληθεί ο Τίτο, με την ελπίδα ότι θα έκανε αυτό που τελικά έκανε. Δηλαδή να διακόψει τις σχέσεις του με την Μόσχα. Γι' αυτόν τον λόγο οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διαμαρτυρήθηκαν τότε, ενώ όλος ο κόσμος γνώριζε ότι με το όνομα αυτό ο Γιουγκοσλαύος ηγέτης δημιουργούσε τον Δούρειο Ιππο για να επαναλάβει αυτό που έκανε ως άνθρωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Δηλαδή την δημιουργία της Μακεδονίας του Αιγαίου.

Τότε δημιουργήθηκε ο μύθος της καταγωγής των κατοίκων της περιοχής αυτής από τον Μέγα Αλεξάνδρου με όλα τα γνωστά που περιλαμβάνονταν (και δεν ξέρω αν περιλαμβάνονται ακόμα) και στο Σύνταγμα της χώρας σας. Δηλαδή της Μεγάλης Ιδέας του Αλυτρωτισμού με την οποία γαλουχήθηκαν πολλές γενιές, οι οποίες έχουν συνδεθεί - όπως κι εσείς υποθέτω - με την Ιδέα αυτή ολοκληρωτικά. Κι εγώ τους καταλαβαίνω απολύτως που θεωρούν τον εαυτό τους Μακεδόνες, αφού με τον μύθο αυτόν μεγάλωσαν.

Θα πρέπει όμως να αναγνωρίσετε κι εσείς ότι κι εμείς έχουμε δίκιο όταν με βάση αυτό το όνομα, στέλνετε χάρτες της Μακεδονίας του Αιγαίου που φτάνουν ώς τον Ολυμπο, διατείνεσθε ότι εμείς οι Ελληνες είμαστε κατακτητές της ίδιας μας της συμπρωτεύουσας, της ελληνικής Θεσσαλονίκης κ.λπ. κ.λπ. αμφισβητώντας έτσι την ίδια την ακεραιότητα της χώρας μας.

Πώς λοιπόν ζητάτε από μένα να είμαι… «κοσμοπολίτης» όταν με όλα αυτά τα μυθεύματα κάποιοι επιδιώκουν να ακρωτηριάσουν την πατρίδα μου;

Η Μοίρα όμως, αγαπητέ κύριε Νακόσκι, το έφερε έτσι, ώστε να μάθω από πρώτο χέρι τις δολοπλοκίες της Γιουγκοσλαυικής Ηγεσίας, προκειμένου να γίνω κι εγώ συνεργός σ' αυτή την πολιτική της «Μεγάλης Μακεδονίας». Ηταν τότε που συνέθετα τη μουσική για τη μάχη της Σιουκέσκα και επισκεπτόμουν συχνά την ενιαία τότε Γιουγκοσλαυία, προσκεκλημένος του σ. Τίτο που τόσο θαύμαζα και εκτιμούσα.

Τότε λοιπόν ο ίδιος ο Τίτο μου ζήτησε να γράψω τη μουσική για μια σκοπιανή ταινία. Οταν διάβασα το σενάριο, το οποίο εμφάνιζε εμάς τους Ελληνες ως κατακτητές της Θεσσαλονίκης και καταπιεστές των κατοίκων της, τότε όχι μόνο αρνήθηκα να γράψω τη μουσική αλλά είχα και το θάρρος να έρθω σε έντονη αντιπαράθεση με τον Τίτο. Διότι διαπίστωσα ότι ήταν ο ίδιος που θεωρούσε ότι αφού η Μακεδονία «η δική του» ήταν ιστορική αναγκαιότητα σύμφωνα με τη δική του «κομμουνιστική» αντίληψη, νομιμοποιείτο να δημιουργήσει ένα κομμουνιστικό κράτος σε βάρος μιας χώρας καπιταλιστικής όπως ήταν η Ελλάδα.
Οι σχέσεις μας τότε διαταράχθηκαν, ιδίως όταν του τόνισα ότι δεν έπρεπε αυτός που έθεσε την πατρίδα του πάνω από τη Μόσχα και τον Στάλιν να μη μπορεί να εκτιμήσει τον δικό μου πατριωτισμό που κι εγώ έχω το θάρρος να τον θέτω πάνω απ' όλα.

Στη ζωή μου ολόκληρη απέδειξα, νομίζω, πόσο είμαι πραγματικά ταγμένος στην υπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης των Λαών.

Και δεν έχω κανένα δισταγμό να δηλώσω ότι δεν έχω τίποτα με τον λαό σας που τον αισθάνομαι πολύ κοντά μου, όπως τότε που διηύθυνα τον «Ζορμπά» στα Σκόπια.

Οταν όμως βλέπω την υπόθεση αυτή της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών μας να γίνεται πρόσχημα στα χέρια κάποιων σκοτεινών δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τους λαούς και το τελικό αποτέλεσμα να είναι να κινδυνεύει αυτή τη στιγμή η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου, δεν είναι δυνατόν να μην αντιδράσω με όλες μου τις δυνάμεις.

Μετά τιμής
Μίκης Θεοδωράκης

Πηγη: REAL.GR

Προτείνει «Μακεδονία»

Αυτά είναι τα πέντε ονόματα της λίστας Νίμιτς για την ΠΓΔΜ

---

Πέντε ονόματα φέρεται να κατέθεσε την Τετάρτη στη Νέα Υόρκη ο Μάθιου Νίμιτς στους διαπραγματευτές Ελλάδος και ΠΓΔΜ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει συλλέξει το «Βήμα», οι οποίες επίσης δημοσιεύονται (εν όλω ή εν μέρει) στη σκοπιανή ιστοσελίδα «www.MKD.mk», τα ονόματα είναι στα σλαβικά και είναι τα ακόλουθα:

• Republika Nova Makedonija (Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας)
• Republika Severna Makedonija (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας)
• Republika Gorna Makedonija (Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας
• Republika Vardarska Makedonija (Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη)
• Republika Makedonija (Skopje) [Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια)]

Η σύντομη γραφή των ονομάτων προτείνεται αντιστοίχως να είναι Nova Makedonija, Severna Makedonija, Gorna Makedonija, Vardarska Makedonija και Makedonija (Skopje).

Ζήτημα ταυτότητας δεν φαίνεται να υπάρχει στη δέσμη ιδεών Νίμιτς. Υπάρχει φυσικά αναφορά στη γλώσσα όπου προτείνεται εναλλακτικά είτε η γραφή «makedonski» είτε μία πιο περιγραφική της ονομασία, πχ «επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Νέας Μακεδονίας». Ανάλογη τακτική ακολουθείται και στο ζήτημα της υπηκοότητας, όπου προτείνεται είτε η σλαβική γραφή «makedonska» είτε η περιγραφή πχ «nationality of the Republic on Nova Makedonija».

Ο προσωπικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ αναφέρει ότι η χρήση του ονόματος πρέπει να είναι erga omnes, δηλαδή θα ισχύει διεθνώς τόσο σε διεθνείς οργανισμούς όσο και για τις διμερείς σχέσεις της χώρας. Δεν ήταν σαφές ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές αν ο κ. Νίμιτς προτείνει την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας. Θα πρέπει όμως να θεωρείται μάλλον δεδομένο ότι η γειτονική χώρα θα χρειαστεί, με βάση και τις πρόσφατες δηλώσεις αξιωματούχων της, να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την έγκριση της νέας ονομασίας.

Άγγελος Αθανασόπουλος

ΠΗΓΗ: in.gr 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:  ΑΝΟΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ 5. ΟΣΟ ΓΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ. ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΘΕΤΟ Ο ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΟΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ. Ο ΝΙΜΙΤΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΑΜΕΣΩΣ. ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ. ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΕΙ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΣΥΝΘΕΤΑ ΑΠΛΩΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΘΕΩΡΕΙ ΑΦΕΛΕΙΣ. ΟΧΙ.

ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Οσο και να ανακατευουν οι Σκοπιανοι αν θελουν να δουν ποιοι ειναι πραγματικοι Μακεδονες να πανε σε ολους τους Αρχαιους Μακεδονικους χωρους και αν μπορεσουν να διαβασουν μιση λεξη στα σλαβικα να μας στειλουν τα αποδεικτικα. Νουμερα ε νουμερα. Που μου θελετε μεριδιο απο ιστορια και κληρονομια που δεν ξερετε ουτε να την διαβασετε. Τι σημαινει η λεξη Μακεδονια αραγε και απο που προηλθε; Παντως σιγουρα οχι απο την σλαβικη γλωσσα και κληρονομια. Μακεδνος στα αρχαια ελληνικα ηταν ο ψηλος αντρας απο την λεξη Μακος=Μηκος. Τα αλλα ειναι Βαλκανικα ανεκδοτα και κουτοπονηριες των Τιτοϊκων. Παραμυθια τελος. Ο Μεγας Αλεξανδρος ποτε δεν ξυπνουσε και ελεγε ντομπαρ ντεν. Ο Ιβαν ο τρομερος ξυπνουσε με αυτο.

Η Βουλγαρία στο Σκοπιανό με πρόσχημα την Εκκλησία

Η Βουλγαρία στο Σκοπιανό με πρόσχημα την Εκκλησία – Οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

 

Εντονες είναι οι πολιτικοεκκλησιαστικές διεργασίες στα Σκόπια και τη Βουλγαρία ενόψει των αναμενόμενων εξελίξεων στο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας.
Η στρατηγική που ακολουθούν, σε συνεργασία, οι κυβερνήσεις των δύο συγκεκριμένων γειτονικών χωρών έχει ως σημαντικό παράγοντα την Ορθόδοξη Εκκλησία. Επιπλέον, η Βουλγαρία επιδιώκει να αξιοποιήσει υπέρ της τη συγκυρία. Το τρέχον εξάμηνο κατέχει την προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση και η κυβέρνηση της Ελλάδας πιέζεται από τις ΗΠΑ να αποδεχθεί έναν «έντιμο συμβιβασμό».
Απόδειξη της ταύτισης κράτους και Εκκλησίας της Βουλγαρίας με τους ομόλογους θεσμούς των Σκοπίων είναι το ότι η βουλγαρική Εκκλησία, στις 23 Νοεμβρίου 2017, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: «Το βουλγαρικό κράτος και η Ορθόδοξη Βουλγαρική Εκκλησία συνδέονται στη φιλοδοξία της ανάπτυξης και εμβάθυνσης των σχέσεων μεταξύ της Βουλγαρίας και της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αυτή είναι η κοινή θέση του προέδρου, Ρούμεν Ράντεφ, και του πατριάρχη Βουλγαρίας, Νεόφυτου, οι οποίοι συναντήθηκαν με πρωτοβουλία του προέδρου. Κατά τη συνάντησή τους υπογράμμισαν τη σημασία των διμερών συμφωνιών που ενισχύουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη και αποτελούν ένα θετικό βήμα στη διαδικασία ευρωπαϊκής ένταξης της Δημοκρατίας της Μακεδονίας… Στη συνάντηση αναφέρθηκε η πνευματική συγγένεια της Βουλγαρίας και της Δημοκρατίας της Μακεδονίας».
Η Βουλγαρική Σύνοδος συνεδρίασε στις 27 Νοεμβρίου 2017 και εξέτασε την από 14 Νοεμβρίου 2017 επιστολή του (σχισματικού) «αρχιεπισκόπου Μακεδονίας» Στεφάνου, προέδρου της (σχισματικής) Συνόδου της «Εκκλησίας της Μακεδονίας». Στο σχετικό ανακοινωθέν αναφέρεται ότι το Πατριαρχείο της Βουλγαρίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η «Ορθόδοξη Εκκλησία της Μακεδονίας» αναγνωρίζει την Ορθόδοξη Βουλγαρική Εκκλησία ως «Εκκλησία Μητέρα» θεωρεί «ως ιερή υποχρέωσή της να αναλάβει τη δέσμευση να συνεργασθεί πλήρως μαζί της προκειμένου να μεσολαβήσει στις άλλες αυτοκέφαλες τοπικές Εκκλησίες, ώστε να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προς αποκατάσταση του κανονικού της στάτους». Προς το σκοπό αυτό η Βουλγαρική Ιερά Σύνοδος συγκρότησε επιτροπή από μητροπολίτες που θα ασχοληθούν με το θέμα.
Η Βουλγαρική Εκκλησία προχώρησε ένα ακόμη βήμα. Στις 11 Δεκεμβρίου -και μετά από πρόσκληση του σχισματικού μητροπολίτη Στρωμνίτσης (σ.σ.: Βρίσκεται στο έδαφος των Σκοπίων) και με την ευλογία του Βούλγαρου πατριάρχη Νεόφυτου, ο Βούλγαρος μητροπολίτης Σιών συμμετείχε στους εορτασμούς για τους 15 Μάρτυρες της Τιβεριούπολης, που μαρτύρησαν επί Ιουλιανού του Παραβάτη. Στους εορτασμούς παρών ήταν και ο πρόεδρος της γειτονικής χώρας Ζόραν Ζάεφ. Στο μήνυμα του πατριάρχη Βουλγαρίας, που διάβασε ο μητροπολίτης Σιών, αναφέρεται η ευχή του να αποκατασταθεί σύντομα η πλήρης μεταξύ τους ενότητα και μέσα από την ευχαριστιακή κοινωνία…
Στις 7 Ιανουαρίου 2018, στην Κωνσταντινούπολη τελέστηκαν τα εγκαίνια του επισκευασμένου βουλγάρικου μεταλλικού ναού του Αγίου Στεφάνου. Κατασκευάσθηκε το 1898, βρίσκεται στην παραλία του Κερατίου κόλπου, κοντά στο πατριαρχείο, και αποτελεί εκκλησιαστικό και εθνικό σύμβολο της Βουλγαρίας και του εθνικιστικού αγώνα των Βουλγάρων σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των Ελλήνων. Για την επισκευή του ναού υπολογίζεται ότι δαπανήθηκαν τέσσερα εκατομμύρια ευρώ, τα οποία προσέφερε η κυβέρνηση της Τουρκίας. Στην τελετή των εγκαινίων παρέστησαν και απηύθυναν χαιρετισμό ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν, ο πρωθυπουργός της Γιλντιρίμ και ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπορίσοφ, συνοδευόμενος από πλειάδα υπουργών της κυβέρνησής του. Τον αγιασμό τέλεσαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μετά από πρόσκληση (;) της εκκλησιαστικής επιτροπής της ολιγάριθμης βουλγαρικής παροικίας στην Κωνσταντινούπολη, και ο πατριάρχης Βουλγαρίας, Νεόφυτος.

Το ιστορικό πλαίσιο και η όψιμη αναθέρμανση των σχέσεων

Οι Σκοπιανοί, πριν από δύο μήνες, προσέγγισαν εκκλησιαστικά και εθνικά τη Βουλγαρία και αυτή άδραξε την ευκαιρία και τους αγκάλιασε. Η σχέση τους, που αναθερμαίνεται τώρα, ξεκινά στα τέλη του 19ου αιώνα. Μετά τις Συνθήκες Αγίου Στεφάνου και Βερολίνου συγκροτήθηκαν -το 1893- τα «Βουλγαρικά Μακεδονο- Αδριανουπολιτικά Επαναστατικά Κομιτάτα». Αυτά, με τη συμπαράσταση της εκκλησιαστικής Βουλγαρικής Εξαρχίας, που είχε χαρακτηριστεί το 1872 σχισματική από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επιχειρούν να εκβουλγαρίσουν τη Μακεδονία, αλλά αποτυγχάνουν. Οι Ελληνες, με πρωτοστατούντες την Εκκλησία και τους Μακεδονομάχους, τους αντιμετωπίζουν με επιτυχία.
Με τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο η Βουλγαρία χάνει τα περισσότερα εδάφη τής γεωγραφικής Μακεδονίας, αλλά συνεχίζει να τα διεκδικεί. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη σκυτάλη της «μακεδονικής ιδέας» παραλαμβάνουν οι Βούλγαροι κομμουνιστές. Με τον ηγέτη τους Κολάροφ, στη Γ’ Διάσκεψη της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (Μόσχα, 1921), έθεσαν θέμα αυτονομίας κράτους της Μακεδονίας, στο οποίο θα προσαρτώνταν τα εδάφη που τότε ανήκαν στην Ελλάδα, τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Η απόφαση ήταν θετική και κατέστη υποχρεωτική για όλα τα κομμουνιστικά κόμματα μετά την επικύρωσή της από το Ε’ Συνέδριο της Κομιντέρν, το 1924.
Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βουλγαρία πήγε με το μέρος της ναζιστικής Γερμανίας και ως κατοχική δύναμη ενήργησε πάλι προς εκβουλγαρισμό των Ελλήνων της Μακεδονίας. Οι κομμουνιστές της Σερβίας, υπό τον Τίτο, αντέδρασαν και παίρνοντας την εξουσία, το 1945, μετέτρεψαν το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, που ιδρύθηκε το 1918, σε Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, που συγκροτήθηκε από τις Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες Σερβίας, Κροατίας, Σλοβενίας, Βοσνίας, Μαυροβουνίου και Μακεδονίας. Η κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία έκτοτε -και έχοντας δημιουργήσει στους κόλπους της μακεδονικό ομόσπονδο κράτος- πέρασε στην αντεπίθεση και επιδίωξε να γίνει ο πυρήνας ενός κατασκευασμένου «μακεδονικού έθνους», άγνωστου έως τότε στην Ιστορία.
Με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί ιθύνοντες των Σκοπίων ενέτειναν την αλυτρωτική προπαγάνδα τους, χαλάρωσαν τους δεσμούς τους με τη Σερβία και προσβλέπουν πλέον στην υποστήριξη της Βουλγαρίας, πολιτείας και Εκκλησίας. Η Βουλγαρία είναι στην Ε.Ε. και το πατριαρχείο της ευχαρίστως δέχεται η Εκκλησία των Σκοπίων να περάσει υπό τη δικαιοδοσία του, από αυτήν της Σερβικής Εκκλησίας, με την οποία οι Σκοπιανοί είναι σε «εμπόλεμη» κατάσταση. Αυτό, προς το παρόν, δεν είναι καθόλου εύκολο. Σημειώνεται ότι επί κομμουνιστικού καθεστώτος η «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία», το 1966, ντε φάκτο κήρυξε το αυτοκέφαλό του (ανεξαρτησία) από τη Σερβική Εκκλησία. Αυτή, το 1967, αποφάσισε να την κηρύξει σχισματική και να προχωρήσει στην ίδρυση κανονικής Εκκλησίας, με την ιστορική ονομασία «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος», που ικανοποίησε την Εκκλησία της Ελλάδας, ο Αρχιεπίσκοπος της οποίας, Ιωάννης, και όλοι οι κληρικοί της υποφέρουν και υπομένουν απάνθρωπο ζυγό υπό το σκοπιανό καθεστώς.

Εξελίξεις-ενδεχόμενα: Ο άξονας Σόφιας-Σκοπίων και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Στο πολιτικό και εκκλησιαστικό αγκάλιασμα Σκοπίων και Σόφιας προκλήθηκαν αντιδράσεις. Ο πατριάρχης Ρωσίας, Κύριλλος, διακήρυξε την αλληλεγγύη του προς το Πατριαρχείο της Σερβίας και τόνισε ότι χωρίς την έγκρισή του ουδέποτε θα αναγνωρίσει τη σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων.
Ο μητροπολίτης Μπάτσκας, Ειρηναίος, σε συνέντευξή του στη γαλλόφωνη ιστοσελίδα «Orthodoxie», που δημοσιεύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017, κατηγόρησε το Πατριαρχείο της Βουλγαρίας ότι η επέμβασή του στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Σερβίας θα μπορούσε να δυναμιτίσει την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Επίσης τόνισε ότι η τυχόν εκ μέρους του αναγνώριση της σχισματικής Σκοπιανής Εκκλησίας θα το οδηγούσε στον κίνδυνο ενός νέου σχίσματος με την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και με άλλες Εκκλησίες.
Και πρόσθεσε: «Οι επίσκοποι της γειτονικής ορθόδοξης χώρας της Βουλγαρίας βρίσκονται μεταξύ Σκύλλας και της Χάρυβδης. «Σκύλλα» είναι η πίεση των πολιτικών αρχών και της κοινής γνώμης για τις οποίες επικροτείται η παράλογη πρωτοβουλία των Σκοπίων, διότι δι’ αυτής γίνεται έμμεσα αποδεκτή η επίσημη πολιτικο-εκκλησιαστική βουλγαρική άποψη, σύμφωνα με την οποία οι Μακεδόνες είναι αναπόσπαστο μέρος του βουλγαρικού έθνους (σ.σ.: Οπως τόνισε ο Βούλγαρος πατριάρχης Νεόφυτος, αποκαλώντας τους Σκοπιανούς «ο λαός μας»). «Χάρυβδη» είναι ότι το Πατριαρχείο της Βουλγαρίας διακινδυνεύει να βρεθεί σε νέο εσωτερικό σχίσμα, όπως εκείνο του 1996».

Η Εκκλησία της Ελλάδας εξέφρασε την ανησυχία της για το γεγονός της επεμβάσεως της Εκκλησίας της Βουλγαρίας στα εσωτερικά του Πατριαρχείου της Σερβίας με την ενέργειά της να αποδεχθεί στις 29 Νοεμβρίου 2017 το αίτημα της σχισματικής Εκκλησίας της «Μακεδονίας» και να αναλάβει ρόλο «Μητρός Εκκλησίας». Οπως εγράφη στο σχετικό ανακοινωθέν, η πράξη της «αντίκειται στους ιερούς κανόνες και την παράδοση της Εκκλησίας, παραθεωρεί το κανονικό δικαίωμα και τον υπερέχοντα ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ενδέχεται να αποτελέσει απαρχή δυσάρεστων εξελίξεων». Με νεότερο Δελτίου Τύπου, της 10ης Ιανουαρίου 2018, η ΔΙΣ τονίζει ότι δεν αποδέχεται την απονομή του όρου «Μακεδονία» ή παραγώγου του ως συστατικού ονόματος άλλου κράτους, το οποίο θα έχει επιπτώσεις και στην ονομασία της σχισματικής αυτοαποκαλούμενης «Εκκλησίας της Μακεδονίας».

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έως την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές, δεν είχε αντιδράσει. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εδέχθη τον Βούλγαρο πατριάρχη κατά την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη για τα εγκαίνια του βουλγαρικού ναού του Αγίου Στεφάνου, τέλεσε μαζί του τον αγιασμό και τον δέχθηκε στο Πατριαρχείο. Δεν έγινε γνωστό αν συζήτησαν το θέμα, πάντως ο κ. Βαρθολομαίος δεν προέβη σε δήλωση για το Μακεδονικό, όπως έκαμε προ ημερών για τους πλειστηριασμούς.
Οι -ενόψει των εξελίξεων στη γειτονική χώρα- κινήσεις και ενέργειες της πολιτικής και εκκλησιαστικής ηγεσίας της Βουλγαρίας μπορεί να προκαλέσουν αστάθεια στην περιοχή της Βαλκανικής. Δεν είναι προφανή και τα σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για την περιοχή, μετά την επιβολή του ονόματος στη γειτονική χώρα. Γι’ αυτό θα έπρεπε στην Ελλάδα να αναλυθούν όλα τα μελλοντικά γεωπολιτικά ενδεχόμενα, πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση, που θα σφραγίσει την ύπαρξή της.
Από αυτά που φαίνονται, η πολιτική ηγεσία και η ιντελιγκέντσια της χώρας μας συμφωνούν σε μια «σύνθετη ονομασία έναντι όλων» του γειτονικού κράτους, δηλαδή να περιέχεται ο όρος «Μακεδονία» με έναν επιθετικό προσδιορισμό, μάλλον γεωγραφικό. Αν συμφωνηθεί αυτό οι Ελληνες Μακεδόνες θα λέγονται πλέον όχι απλά «Μακεδόνες», αλλά «Νότιοι Μακεδόνες» ή «Παλαιοί Μακεδόνες», προς διάκριση από τους «Βόρειους Μακεδόνες» ή «Νέους Μακεδόνες» της γειτονικής χώρας. Αν οι Βούλγαροι ταυτισθούν εθνικά με τους «Βόρειους ή Νέους Μακεδόνες» θα αποκτήσουν περισσότερα δικαιώματα στην περιοχή, από αυτά που έχουν σήμερα, και θα ενισχύσουν τη στρατηγική τους θέση.
Θα έπρεπε στην Ελλάδα να εξετασθεί και το ενδεχόμενο, μετά τη συμφωνία για το όνομα, να αναζωπυρωθεί και περαιτέρω να ενταθεί η αλυτρωτική προπαγάνδα σε βάρος της Ελλάδας, είτε υπογείως, στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας, είτε φανερά, στο εξωτερικό. Επίσης να αντιμετωπισθεί το ενδεχόμενο οι γείτονες, παρά τη συμφωνία, μετά την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ να διατηρήσουν σκέτο το «Μακεδονία», όπως τους έχουν αναγνωρίσει δεκάδες κράτη. Τότε ποιος και πώς θα μπορούσε να τους εμποδίσει… Η Ελλάδα πλέον θα είναι μονίμως σε αμυντική θέση και θα καταγγέλλει. Δεν θα μπορεί να πιέσει…
Δεν μπορεί κανείς επίσης να προβλέψει την αντίδραση των Αλβανών του γειτονικού κράτους στο ενδεχόμενο της ανάπτυξης άξονα Σόφιας – Σκοπίων. Ούτε και την αντίδραση του Βελιγραδίου, το οποίο δεν θα μείνει αμέτοχο στις διεργασίες. Ενα μπορεί να θεωρείται βέβαιο, ότι όλοι οι αναφερθέντες δεν θα μείνουν απαθείς στις εξελίξεις.
Πολλά τα γραφόμενα και λεγόμενα επιχειρήματα υπέρ του «έντιμου συμβιβασμού». Φαίνονται λογικά. Ουδείς, όμως, από τους υποστηρικτές του δεν αναφέρεται στην επόμενη ημέρα. Πράγματι, πολλές είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στα Σκόπια και τη Βουλγαρία και δίνουν θέσεις εργασίας στις γειτονικές χώρες. Πράγματι, πολλοί Βούλγαροι και Σκοπιανοί περνούν για τα ψώνια τους ή για τις διακοπές τους στη Μακεδονία και τη Θράκη και ενισχύουν την οικονομία της Ελλάδας. Όμως, στο βάθος όλων αυτών υπάρχει η ψυχή του Ελληνα, του Βούλγαρου, του Σκοπιανού. Αν ξεχάσαμε την Ιστορία μας, αν ξεχάσαμε τους αγώνες του Πατριαρχείου και των Μακεδονομάχων, αν ξεχάσαμε το λόγο του Ιωνα Δραγούμη, πως σώζοντας τη Μακεδονία σώζουμε την Ελλάδα, τότε έχουμε χάσει την ταυτότητά μας, μπήκαμε στη χοάνη της παγκοσμιοποίησης, γίναμε κοσμοπολίτες και μας είναι αδιάφορο το μέλλον της Μακεδονίας και της Ελλάδας. Βέβαια, μια δυσάρεστη μελλοντική εξέλιξη θα καταγραφεί στην Ιστορία μας –όχι σε αυτή τύπου νεοαριστερών ή κομμουνιστών ιστορικών- ως κατάμαυρη σελίδα, όπως αυτή του 1897 ή του 1922.
Η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας αποδεικνύεται ότι ήρθε για να «λύσει» τα οικονομικά, ηθικά, κοινωνικά και εθνικά θέματα της χώρας όπως ευχαριστούν τον ξένο ισχυρό παράγοντα, με την ετικέτα του αριστερισμού και του προοδευτισμού. Κάποτε είχα κάνει την ευχή να μην εγκαταλείψει την εξουσία με μια εθνική τραγωδία ανάλογη εκείνης της Κύπρου. Την επαναλαμβάνω θερμότερη…

ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγη: Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου 

 ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: 

 
Για να δουν οι αφελεις προοδευτικάριοι γιατί η εκκλησία έχει λόγο βαρύνοντα στο θέμα και γιατί δεν πρέπει όπως όπως να το κλείσουμε για να βρούμε στο άμεσο μέλλον συνδυασμών δυνάμεων και σλαβικών χωρών εις βάρος της πραγματικής και ελληνικής Μακεδονίας και της εδαφικής ακεραιότητας μας.Κατάλαβες άσχετε Αλέξη και εσύ βιαστικέ Κοτζια;

Μα καλά Γερούν, τη Μπαζιάνα δεν την σκέφτεσαι;

Αφού ο πρώην πρόεδρος του Eurogroup μας αποκάλυψε ουσιαστικά ότι καμία διαπραγμάτευση δεν έγινε, ο κ. Τσίπρας μάλλον θα πρέπει να δώσει κάποιες εξηγήσεις στη σύντροφό του. Για να μην κλαίει τζάμπα στις 5 Ιουλίου…

Αγγελος Κωβαίος 14 Ιανουαριου 2018

Ηταν απλώς μία ακόμη επιβεβαίωση. Αφότου ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε μας είχε ενημερώσει, πριν από μερικούς μήνες, για το πόσο καλά συνεργάστηκε με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ήλθε τώρα και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ να το κάνει πιο ξεκάθαρο:
«Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και φυσικά ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, έχουν ολοκληρωτικά αλλάξει την σχέση με τους ευρωπαίους εταίρους. Σχεδόν τα πάντα είναι ευκολότερα από τότε… Είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση», είπε ο Ολλανδός στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του στους Financial Times.

• 
  Βαρουφάκης: «Υπάλληλος» του Σόιμπλε ο Ντάισελμπλουμ, «μαζορέτες του» οι Τσίπρας – Τσακαλώτος
  Πατήστε εδώ

Λίγο νωρίτερα δε, μιλώντας σε εκδήλωση στη London School of Economics είπε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο κ. Τσίπρας, ενόσω έκανε τον σκληρό στους Ευρωπαίους και τίναζε την μπάνκα στον αέρα, υπάκουσε στις υποδείξεις του προέδρου του Eurogroup και απέλυσε τον ταραξία Βαρουφάκη.
Αναφερόμενος στην επεισοδιακή εκείνη σύνοδο της Ρίγας, τον Απρίλιο του 2015, ο κ. Ντάισελμπλουμ είπε: «Μετά από την Σύνοδο τηλεφώνησα στον Αλέξη Τσίπρα και του εξήγησα πώς είχε η κατάσταση μεταξύ των υπουργών και του υπουργού του, ότι δεν έβλεπα πώς μπορούσα να περάσω μια συμφωνία και να πετύχω έναν συμβιβασμό. Και του ζήτησα αν μπορούσε να κοιτάξει αυτό το θέμα, και το κοίταξε». Σύμφωνα με τους παρευρισκόμενους, η τελευταία φράση συνοδεύτηκε από ένα ειρωνικό χαμόγελο.
Ηταν η εποχη που καθαρογραφόταν η συμφωνία και που είχαμε δήθεν φτάσει στα πρόθυρα της κατατρόπωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, ενώ – φυσικά – θα αλλάζαμε και την Ευρώπη.
Τι μας αποκαλύπτει όμως ο κ. Ντάισελμπλουμ με αυτές τις τελευταίες του παρεμβάσεις:
Κατ’ αρχάς, ότι ο κ. Τσίπρας δούλευε τους πάντες (στο εσωτερικό) ψιλό γαζί. Προφανώς ακόμη και την Περιστέρα, η οποία έφριττε με τους σκληρούς και απάνθρωπους δανειστές με τη φασιστική μπότα, ενώ ο σύντροφός της υπάκουε στις υποδείξεις τους.
Με τις αποκαλύψεις του Ντάισελμπλουμ μάς τελείωσε άλλο ένα παραμύθι: αυτό της σκληρής διαπραγμάτευσης, από την οποία η χώρα βγήκε θριαμβεύτρια και ο Αλέξης Τσίπρας τροπαιοφόρος.
Μαζί καταρρέει και ο μύθος της επόμενης σκληρής διαπραγμάτευσης, του  Ευκλείδη Τσακαλώτου, για την τρίτη αξιολόγηση, που καταλήγει στην ψήφιση του «νομοσχεδίου Φρανκενστάιν» την ερχόμενη Δευτέρα.
Τσίπρας, Τσακαλώτος και οι βουλευτές ακόλουθοί τους διακήρυτταν επί μήνες ότι διαπραγματεύονται, ενώ στην πραγματικότητα κορόιδευαν και έκαναν «τα πάντα ευκολότερα», όπως λέει ο Ντάισελμπλουμ. Ούτε τον διέψευσαν, ούτε τον σχολίασαν από το Μαξίμου. Συνεπώς τους άρεσαν αυτά που είπε και τα εξέλαβαν ως «εύσημα».
Το μόνο κρίμα είναι ότι τζάμπα θα κυλούν τα διάκρυα της  κυρίας Μπαζιάνα και στην εφετινή 5η Ιουλίου…

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ