«Πράσινο» για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ

«Πράσινο» για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ

Η πρόταση για μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ φαίνεται ότι εγκαταλείπεται καθώς κρύβει επιπλοκές σε σχέση με την Τουρκία και άλλες χώρες – Το παρασκήνιο των ενδοκυβερνητικών συζητήσεων και οι διαφορετικές απόψεις

Διάσταση απόψεων Μαξίμου - υπουργείου Εξωτερικών φαίνεται ότι προέκυψε τις παραμονές της επίσκεψης του κ. Νταβούτογλου στην Αθήνα καθώς η Αθήνα συζητούσε το ενδεχόμενο κατάθεσης των συντεταγμένων της υφαλοκρηπίδας στον ΟΗΕ

 

Η κυβέρνηση εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να καταθέσει συντεταγμένες για τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στα Ηνωμένα Εθνη μέσα στους πρώτους μήνες του 2013. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Βήματος», οι συζητήσεις αυτές έχουν ξεκινήσει ήδη από το καλοκαίρι τόσο στο υπουργείο Εξωτερικών όσο και (κυρίως) στο Μέγαρο Μαξίμου. Το δεύτερο εμφανιζόταν μάλιστα έτοιμο να δώσει τη σχετική εντολή στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου, λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του Αχμέτ Νταβούτογλου τον Οκτώβριο στην Ελλάδα – κάτι που τελικά δεν έγινε. Ο πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς εμφανίζεται ως θερμός υποστηρικτής μιας τέτοιας κίνησης, κάτι που φάνηκε και από τη σχετική αναφορά στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του περί Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Μόλις δώσει το «πράσινο φως», η Αθήνα λογικά θα προχωρήσει, ίσως και εντός του Ιανουαρίου. Ωστόσο δεν φαίνεται προς το παρόν να κερδίζει έδαφος η εναλλακτική πρόταση της μονομερούς ανακήρυξης ΑΟΖ, η οποία επίσης έχει πέσει στο τραπέζι.




Η επιλογή της μονομερούς ανακήρυξης κρύβει αρκετές επιπλοκές τόσο έναντι της Τουρκίας (κυρίως) όσο και έναντι άλλων χωρών, όπως ξεκάθαρα φάνηκε από τη στάση και τις δημόσιες δηλώσεις αξιωματούχων της μεταβατικής κυβέρνησης της Λιβύης κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών κ. Δ. Αβραμόπουλου στην Τρίπολη. Εχει όμως αρκετούς υποστηρικτές. Στις επιλογές της Αθήνας βαρύνουν επίσης οι εξελίξεις στο μέτωπο των ερευνών για υδρογονάνθρακες που διεξάγει το σκάφος της κορυφαίας νορβηγικής εταιρείας PGS σε περιοχές του Ιονίου Πελάγους, καθώς και νοτίως της Κρήτης.

Δεν λείπουν πάντως όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις για την κατάθεση συντεταγμένων. Το σκεπτικό τους είναι ότι θα οδηγούσε ενδεχομένως σε κατάρρευση των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία, κάτι που θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένταση, ακόμη και θερμό επεισόδιο, σε περίπτωση που η Αγκυρα αποφασίσει να δοκιμάσει την αποφασιστικότητα της Αθήνας ή ακόμη και αντιρρήσεις από τρίτες χώρες που έχουν ταχθεί εναντίον μονομερών ενεργειών. «Υπάρχει Σχέδιο Β';» ρωτούν. Η απάντηση είναι ότι, καθώς η Τουρκία έχει, μεταξύ άλλων, να αντιμετωπίσει το άλυτο σταυρόλεξο που ονομάζεται «Συρία», δεν θα θελήσει να εμπλακεί σε περαιτέρω μέτωπα. Τα πάντα θα κριθούν επομένως εκ του αποτελέσματος...

Οι προτάσεις και οι απόψεις

Οι συζητήσεις για την πιθανή κατάθεση συντεταγμένων στα Ηνωμένα Εθνη ξεκίνησαν λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας από την τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ - ΠαΣοΚ - ΔΗΜΑΡ. Αλλωστε δεν πρέπει να λησμονείται ότι το ζήτημα της ΑΟΖ και των θαλασσίων ζωνών περιλαμβανόταν και στην προγραμματική συμφωνία που υπέγραψαν τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Ωστόσο, ελάχιστοι μάλλον περίμεναν ότι θα υπήρχε κινητικότητα τόσο γρήγορα.

Οσοι έθεσαν επί τάπητος το ζήτημα στον Πρωθυπουργό (σε απόρρητη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε σε ανύποπτο χρόνο κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής ραστώνης με τα βλέμματα στραμμένα στη «μάχη της δόσης») και οι οποίοι κινούνται στο στενό περιβάλλον του έλαβαν αφορμή από μια κίνηση της Τουρκίας στο ευρύτερο σκάκι των ερευνών για υδρογονάνθρακες. Κορυφαίο ρόλο στην όλη διαδικασία διαδραματίζει ο στενός σύμβουλος του κ. Σαμαρά, ο βουλευτής Επικρατείας κ. Χρυσ. Λαζαρίδης.

Συγκεκριμένα στις 27 Απριλίου 2012 δημοσιεύθηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 2012 για τη χορήγηση στην Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) αδειών για έρευνες υδρογονανθράκων (2012/2802, 2012/2968, 2012/2973, 2012/2974, 2012/2975, 2012/1753). Οι άδειες αυτές αφορούν  θαλάσσιες περιοχές στα ανοιχτά των Αδάνων, της Αττάλειας, της Αντιόχειας και της Μούγλας και περιλαμβάνουν κομμάτια ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Καρπάθου και του Καστελόριζου, καθώς και κομμάτια της κυπριακής ΑΟΖ.

Το σκεπτικό ήταν ότι αυτές οι τουρκικές κινήσεις δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες. Ουσιαστικά στο τραπέζι των συζητήσεων έπεσαν δύο προτάσεις. Η πρώτη, που χαρακτηρίστηκε «ήπια» (soft option), ήταν να χορηγήσει η Ελλάδα άδειες ερευνών σε αντίστοιχες περιοχές ώστε να δείξει ότι αυτές βρίσκονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η δεύτερη, που τελικά φαίνεται ότι προκρίνεται, αν και από ορισμένους χαρακτηρίζεται «σκληρή επιλογή» (hard option), ήταν η κατάθεση συντεταγμένων στα Ηνωμένα Εθνη. Αυτή θα αφορά τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με βάση την αρχή της μέσης γραμμής που μελλοντικά θα μπορούσαν να είναι και τα όρια της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Από ό,τι φαίνεται, η μονομερής ανακήρυξη ΑΟΖ παραμένει στο συρτάρι εξαιτίας κυρίως των προβλημάτων οριοθέτησης που θα συνεπέφερε.

Στο θέμα δε των εξωτερικών ορίων υπάρχει ήδη μια προεργασία από την εποχή που υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ήταν ο κ. Γ. Μανιάτης. Με τον νόμο 4001/2011, που τροποποίησε τον παλαιότερο νόμο του 1995 για «Αναζήτηση, έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων και άλλες διατάξεις» και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 156(1), ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας ή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αφ' ης κηρυχθεί, είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης από τις οποίες μετρείται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, δηλαδή των χωρικών υδάτων.

Το ζήτημα του καθορισμού των συντεταγμένων ανέλαβε η καθ' ύλην αρμόδια Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού. Οπως «Το Βήμα» πληροφορείται, η υπηρεσία έχει ολοκληρώσει το έργο της. Αυτή την περίοδο διεξάγονται εκτενείς συζητήσεις και συσκέψεις μεταξύ των αρμοδίων διευθύνσεων του υπουργείου Εξωτερικών όσον αφορά τη νομική επεξεργασία της πρωτοβουλίας αυτής και την κατάθεσή της στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας (Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea - DOALOS) των Ηνωμένων Εθνών. Η κατάθεση έχει ισχύ ρηματικής διακοίνωσης. Ωστόσο το σημαντικότερο είναι ότι εκκρεμεί μια σύσκεψη στο πρωθυπουργικό γραφείο για το θέμα αυτό. Επρόκειτο να γίνει εντός του Δεκεμβρίου αλλά αναβλήθηκε λόγω των εντατικών διαπραγματεύσεων για τη δόση. Δεν αποκλείεται όμως να πραγματοποιηθεί ακόμη και εντός του πρώτου 15ημέρου του Ιανουαρίου.

Οι διαφορές αντιλήψεων

Οπως είναι αναμενόμενο, «στην πορεία της συζήτησης ανέκυψαν τόσο εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν όσο και διαφορετικές αντιλήψεις για το αν πρέπει να πραγματοποιηθεί τώρα ένα τέτοιο βήμα» σημειώνει πηγή με γνώση του παρασκηνίου που μίλησε ανωνύμως στο «Βήμα» λόγω της ευαισθησίας του ζητήματος. «Δεν πρέπει δε να ξεχνάμε» προσθέτει «ότι σε αυτές τις κινήσεις βαραίνει πολύ το τι θα πει η κοινή γνώμη που επί χρόνια έχει γαλουχηθεί στη "σκληρή γραμμή"».

Η πρώτη διαφωνία φαίνεται ότι εκδηλώθηκε ήδη από τις παραμονές της επίσκεψης του τούρκου υπουργού Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου στην Αθήνα στις αρχές Οκτωβρίου. Οι πληροφορίες, που τότε δεν είδαν φυσικά το φως της δημοσιότητας, αναφέρουν ότι η ελληνική κυβέρνηση συζητούσε το ενδεχόμενο κατάθεσης των συντεταγμένων για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας στα Ηνωμένα Εθνη τις παραμονές της επίσκεψης. Οι γνωρίζοντες μιλούν για διάσταση απόψεων Μεγάρου Μαξίμου - υπουργείου Εξωτερικών, με το δεύτερο να κερδίζει στα... σημεία. Ηδη από τότε πάντως κατέστη σαφές ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν ήταν τόσο ζεστή στις πυκνές επαφές και συναντήσεις στα ελληνοτουρκικά. Το γεγονός αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο στους δημοσιογράφους αλλά και στους τούρκους αξιωματούχους που συνόδευαν τον κ. Νταβούτογλου.

Ενα από τα ερωτήματα που έχουν τεθεί στις απόρρητες συσκέψεις είναι αν οι συντεταγμένες πρέπει να αφορούν όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή να περιοριστούν σε ορισμένο τμήμα της. Μια τμηματική κατάθεση συντεταγμένων θα μπορούσε να αφορά είτε «ασφαλείς», έναντι αμφισβητήσεων, περιοχές είτε περιοχές για τις οποίες θα έπρεπε να υπάρχει ελληνική απάντηση στην προκήρυξη ερευνών από την τουρκική πλευρά. Οσοι εκφράζουν επιφυλάξεις εκτιμούν ότι η κατάθεση συντεταγμένων για το Αιγαίο θα ήγειρε περισσότερα προβλήματα από όσα θα έλυνε.

Ωστόσο η επιλογή της τμηματικής κατάθεσης θα δικαίωνε, υποστηρίζουν διπλωματικοί και νομικοί κύκλοι, το επιχείρημα της Αγκυρας ότι στο Αιγαίο αλλά και σε άλλες περιοχές όπου υπάρχουν Τούρκοι ισχύουν ειδικές περιστάσεις. Αν η Ελλάδα δεν καταθέσει πλήρεις συντεταγμένες, προσθέτουν, θα είναι σαν να αποδέχεται τα τουρκικά επιχειρήματα. Και σε σχέση με το Καστελόριζο οι συντεταγμένες που θα κατατεθούν θα πρέπει να διασφαλίζουν πλήρη επήρεια του νησιού σε θαλάσσιες ζώνες - για διαπραγματευτικούς λόγους.

Οι δύσκολοι γείτονες

Τα πάντα θα κριθούν την επόμενη ημέρα. Αυτό δεν αφορά μόνο το τι θα πράξει η Τουρκία αλλά επίσης η Αίγυπτος και η Λιβύη, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται η εκκρεμότητα με την επικύρωση της συμφωνίας με την Αλβανία για τις θαλάσσιες ζώνες.

Υπενθυμίζεται ότι η Αθήνα και το Κάιρο έχουν εμπλακεί εδώ και έξι χρόνια (από το 2006) σε συνομιλίες σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων με σκοπό την οριοθέτηση ΑΟΖ. Η Αίγυπτος, η οποία δεν θέλει να εμπλακεί σε πιθανή ελληνοτουρκική διαμάχη στην Ανατολική Μεσόγειο (αυτό φάνηκε και στην τελευταία επίσκεψη Αβραμόπουλου στο Κάιρο), πρόσφατα κάλεσε εταιρείες για έρευνες στην ευρύτερη περιοχή, σεβόμενη τη μέση γραμμή. Οσοι υποστηρίζουν την κατάθεση συντεταγμένων εκτιμούν ότι δεν θα αντιδράσει.

Από την άλλη πλευρά, η Λιβύη (με την οποία οι επαφές εμπειρογνωμόνων ξεκίνησαν το 2007) βρίσκεται σήμερα σε μεταβατική φάση. Από την πρόσφατη επίσκεψη Αβραμόπουλου στην Τρίπολη όμως φάνηκε ότι τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει δραματικά. Ο υπουργός Διεθνούς Συνεργασίας Μοχάμεντ Ενχάμεντ Αμπντελαζίζ, ερωτηθείς σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες, είπε ότι το ζήτημα «δεν είναι διμερές» και ότι για την επίλυσή του θα πρέπει να υπάρξουν συνομιλίες όλων των χωρών που έχουν θαλάσσια σύνορα «φωτογραφίζοντας» κατά τρόπο περίεργο την Τουρκία με τις θέσεις της οποίας οι Λίβυοι έχουν στο παρελθόν ταυτιστεί, ιδιαίτερα στο θέμα επήρειας των νησιών.

Διπλωματικό σκάκι
Το «δόγμα Σαμαρά» και η αντίδραση της Αγκυρας
Ολα τα βλέμματα θα στραφούν στην πιθανή αντίδραση της Αγκυρας και στις επιπτώσεις στον ελληνοτουρκικό διάλογο. Και όλα αυτά ενώ τυπικά συνεχίζεται η διαδικασία των διερευνητικών επαφών, γίνονται σκέψεις για ουσιαστική επανέναρξη του διαλόγου για τα αεροναυτιλιακά ζητήματα στον εναέριο χώρο του Αιγαίου και σχεδιάζεται η σύνοδος του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας, αυτή τη φορά στην Τουρκία. Ηδη πάντως έχουν εκφραστεί παρασκηνιακά έντονες επιφυλάξεις για το κατά πόσο πρέπει να λάβει χώρα το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, με την αναζήτηση ημερομηνίας να κρατάει καλά...

Η τουρκική αντίδραση θα μπορούσε να περιοριστεί απλά στην κατάθεση ενός εγγράφου στην αρμόδια Διεύθυνση των Ηνωμένων Εθνών (DOALOS) με την οποία να αμφισβητεί τις ελληνικές συντεταγμένες. Ουσιαστικά θα πρόκειται για μια κίνηση ανάλογη με εκείνη που έκανε δύο φορές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας: την πρώτη μετά τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Αιγύπτου - Κύπρου (2003) και τη δεύτερη μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο αμφισβητώντας το δικαίωμα της Λευκωσίας να προχωρήσει σε δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων για έρευνες υδρογονανθράκων δυτικά του νησιού με την αιτιολογία ότι μέρος των περιοχών αυτών βρίσκεται εντός τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Σε κάθε περίπτωση όμως εκτιμάται ότι η ελληνική πλευρά θα έχει πλέον καταγράψει τις θέσεις της.

Οι μείζονες επιφυλάξεις επικεντρώνονται στην έμπρακτη αμφισβήτηση εκ μέρους της Τουρκίας των ελληνικών συντεταγμένων. Η έντονη διπλωματική διαμαρτυρία και η προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών θα ήταν δύο από τα πρώτα απαντητικά βήματα της ελληνικής πλευράς, αλλά όλα θα εξαρτηθούν από το εύρος της τουρκικής αντίδρασης. Από το υπουργείο Εξωτερικών έχει εκφραστεί έντονη ανησυχία για πιθανό θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα Ιμια δεν έχουν σβηστεί από το ελληνικό διπλωματικό υποσυνείδητο...

Συνομιλητές του Πρωθυπουργού εμφανίζονται πιο καθησυχαστικοί. Σημειώνουν ότι η Αγκυρα δεν θα προχωρήσει σε όξυνση ούτε θα εγκαταλείψει τις διερευνητικές επαφές σε μια περίοδο που το μυαλό της είναι επικεντρωμένο στη διαχείριση του συριακού προβλήματος και του «αγκαθιού» του Κουρδικού. Ποιος μπορεί όμως με ασφάλεια να αποκλείσει μια «εθνικιστική ρελάνς» από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κινείται με το βλέμμα του στραμμένο στο να διασφαλίσει την προεδρική εκλογή;

Στο βάθος πάντως κρύβεται μια διαφορετική αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, κυρίως από το πρωθυπουργικό επιτελείο. Το «δόγμα Σαμαρά» είναι τελείως διαφορετικό από το «δόγμα Παπανδρέου». Η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στην επανέναρξη των διερευνητικών επαφών υπό τον πρέσβη ε.τ. κ. Π. Αποστολίδη, αλλά στους παροικούντες τη «διπλωματική Ιερουσαλήμ» είναι εμφανές ότι το πρωθυπουργικό επιτελείο δεν είναι και τόσο ζεστό. Η Αθήνα και η Αγκυρα έφθασαν τα τελευταία χρόνια αρκετά κοντά σε μια συμφωνία αλλά αυτή μάλλον θα μείνει στα χαρτιά.

Παράλληλα φαίνεται ότι μετά την πρόσφατη επίσκεψη του μονίμου υφυπουργού Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου στην Αθήνα ελήφθη μια κατ' αρχήν απόφαση να ξαναρχίσει ο διάλογος για τα αεροναυτιλιακά ζητήματα στον εναέριο χώρο του Αιγαίου και την εξεύρεση ενός κώδικα συμπεριφοράς (Code of Conduct). Εχει μάλιστα συμφωνηθεί να συσταθεί μια ομάδα υπό τον πρώην πρέσβη κ. Β. Πισπινή (που είχε αναλάβει τις διερευνητικές επαφές επί υπουργιών Π. Μολυβιάτη και Ντόρας Μπακογιάννη) ο οποίος θα λειτουργεί σε συνεργασία με τον κ. Αποστολίδη αλλά και με τον πρώην γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών κ. Ι. Ζέπο σε συμβουλευτικό ρόλο.

Αν λείπει η πολιτική βούληση, πού θα στηριχθεί ο διάλογος; Στο παρασκήνιο μάλιστα αυξάνονται οι φωνές που ζητούν ριζική επανεξέταση της πολιτικής μας έναντι της Τουρκίας. Η επέκταση των χωρικών υδάτων το ταχύτερο δυνατόν και το «κλείσιμο των κόλπων» ώστε να λειτουργήσουν ως γραμμές βάσης και να κερδίσει η Ελλάδα σε θαλάσσιες ζώνες είναι δύο εκ των προτάσεων που κυκλοφορούν.

ΠΗΓΗ:http://www.tovima.gr

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:Ποσες φορες θα το πω οτι αλλο πραγμα ειναι η ανακηρυξη Αοζ και αλλο η οριοθετηση της. Πρεπει να προχωρησουμε στην ανακηρυξη- θεσπιση της αμεσα και μετα σε διαπραγματευσεις με τους γειτονες για τα ορια της. Ουτε αυτο δεν θελετε;

HΠΑ: «Μην προχωρήσετε σε ανακήρυξη ΑΟΖ»

HΠΑ: «Μην προχωρήσετε σε ανακήρυξη ΑΟΖ»

• 1517

   
• 
  
• 
  

Τελεσίγραφο έφερε ο Ρούμπιν: «Αν προχωρήσετε σε ανακήρυξη ΑΟΖ, η Τουρκία θα προκαλέσει «θερμό επεισόδιο» Το ίδιο επανέλαβε και στον Τσίπρα ο Aμερικανός βοηθός υπουργός Εξωτερικών σε μυστική συνάντηση που είχαν Γιατί τέτοια πρεμούρα των ΗΠΑ;
Σε μέγα θέμα, που ξεπερνάει ακόμη και την οικονομική κρίση, που έχει οδηγήσει στα Τάρταρα τη χώρα και τον ελληνικό λαό, εξελίσσεται η εκδηλωθείσα πρόθεση του πρωθυπουργού να προχωρήσει στην κατάθεση συντεταγμένων για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας και στην ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), κινήσεις με τις οποίες διαφωνεί κάθετα η Αμερική.
Και τις τελευταίες εβδομάδες επανειλημμένα έχει προειδοποιήσει την κυβέρνηση αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση να μην προχωρήσει η Ελλάδα σε τέτοιες ενέργειες, γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν εγγυάται για τίποτε…

Αυτός ήταν και ο ουσιαστικός λόγος της επίσκεψης του Αμερικανού βοηθού υπουργού Εξωτερικών Έρικ Ρούμπιν στην Αθήνα με το πρόσχημα να παραβρεθεί στην υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου ΤΑΡ από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας, Ανάπτυξης της Ιταλίας και Ενέργειας της Αλβανίας: να μεταφέρει μήνυμα – τελεσίγραφο.
Ξεκάθαρα μάλιστα ειπώθηκε αυτό στον κ. Αλέξη Τσίπρα στη συνάντηση που είχε την Τετάρτη με τον αμερικανό απεσταλμένο. Στη συνάντηση αυτή που κρατήθηκε μυστικό το πού έγινε –και αυτό έχει τη σημασία του και δείχνει ότι δεν επρόκειτο για μια τυπική επαφή αβροφροσύνης, όταν μάλιστα πριν από δυο εβδομάδες είχαν ξανά συναντηθεί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η οποία κράτησε πέντε ώρες– ο κ. Ρούμπιν κατέστησε σαφές ότι αν επιχειρηθεί μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ θα προκληθεί θερμό επεισόδιο από την Τουρκία. Το ίδιο ακριβώς που είχε ειπωθεί από την αμερικανική πλευρά στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στη σύσκεψη στην Ουάσινγκτον που είχε αποκαλύψει το «ΠΑΡΟΝ» στο φύλο της 3ης Φεβρουαρίου και τότε το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε το ρεπορτάζ… ανυπόστατο, όμως για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί… Και σύμφωνα με λίαν αξιόπιστες πληροφορίες η προχθεσινή συζήτηση ήταν συνέχεια εκείνης που έγινε στην Ουάσινγκτον.
Η θέση των ΗΠΑ είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματά της κάνοντας έρευνες από το Ιόνιο μέχρι νότια της Κρήτης, που σημαίνει ότι είναι αντίθετη με κάθε έρευνα στο Αιγαίο. Αποδοχή αυτής της θέσης οδηγεί σε καθεστώς αμφισβήτησης των δικαιωμάτων μας στο ελληνικό Αρχιπέλαγος και αυτό είναι η επιδίωξη και η στρατηγική της Τουρκίας στο Αιγαίο. Να μην προχωρήσει η Ελλάδα σε έρευνες για υδρογονάνθρακες.

Γιατί τέτοια πρεμούρα;

Είναι πάντως εντυπωσιακό ότι η Ουάσινγκτον με κάθε τρόπο προσπαθεί να αποτρέψει την κυβέρνηση από την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Εκτός από τη διπλή μέσα σε λίγες μέρες ενημέρωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για τις… ανησυχίες της και την… αγωνία της μήπως και η Τουρκία απαντήσει με «θερμό» επεισόδιο, αυτές τις ανησυχίες τις διατυπώνει και στα μπρίφινγκ.
Την περασμένη Κυριακή και το «Βήμα» και η «Καθημερινή» είχαν σχετικά ρεπορτάζ των συντακτών Αγγ. Αθανασόπουλου και του Αθανασίου Έλλις στα οποία μεταφέρονταν οι αμερικανικές προειδοποιήσεις.
«Μια στρατιωτική βαρύγδουπων ανακοινώσεων για ανακηρύξεις και οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών, καθώς και παρουσιάσεις χαρτών, θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία και να δημιουργήσουν νέες γκρίζες ζώνες. Αν η ελληνική πλευρά αποφασίσει να προβεί σε έρευνες σε περιοχές μεταξύ ελληνικών νησιών και τουρκικών ακτών, τότε τα περιθώρια αμερικανικής υποστήριξης είναι πολύ πιο περιορισμένα» έγραφε το «Βήμα», όπως ακριβώς σημείωνε στο προηγούμενο φύλλο και το «ΠΑΡΟΝ».
Στο ίδιο μήκος κύματος και το ρεπορτάζ της «Καθημερινής»: «Οι Αμερικάνοι διαμηνύουν ότι άκαρπες μονομερείς κινήσεις μπορεί να προκαλέσουν ανεξέλεγκτες αντιδράσεις» γράφει και προσθέτει ότι «η Ουάσινγκτον συνιστά αυτοσυγκράτηση, το να μπορείς να ανακηρύξεις ΑΟΖ ή όχι δεν είναι τόσο απλό ζήτημα και αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να γίνεται συναινετικά».
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν την ίδια… ευαισθησία οι Αμερικάνοι την επέδειξαν και προς την άλλη πλευρά, την Άγκυρα ή οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και δικαιούνται να σπέρνουν θύελλες στην καυτή περιοχή, όπως έκαναν το 1974, το 1987 και το 1996 στα Ίμια, με τσαμπουκά και απειλές να θεωρούν ότι όλα είναι δικά τους;

Σιωπή από κυβέρνηση…

Απέναντι σε αυτόν τον ορυμαγδό των αμερικανικών πιέσεων και… συστάσεων να είναι η Ελλάδα το καλό παιδί και να αφήσει στην άκρη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, η κυβέρνηση τηρεί απόλυτη σιωπή, αποφεύγει κάθε σχόλιο, όπως κάθε αναφορά στις προθέσεις για ανακήρυξη της ΑΟΖ και την κατάθεση συντεταγμένων και χαρτών. Αποφεύγει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να δώσει και την παραμικρή γεύση ως προς τα επόμενα βήματα.
Πάντως πολιτικοί και διπλωματικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι δεν μπορεί ο Σαμαράς σε μια τέτοια καίρια κίνηση που βρίσκεται μέσα στα πλαίσια των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και μάλιστα τα διασφαλίζει, όμως περιέχει μεγάλο ρίσκο, να μην έχει εξασφαλίσει συμμαχίες και στήριξη. Και αφήνουν να εννοηθεί ότι δεν αποκλείεται να έχει πάρει το πράσινο φως από τη Γερμανίδα καγκελάριο, την Άνγκελα Μέρκελ, με μια συμφωνία για κοινή εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Στην πολιτική σκακιέρα τίποτε δεν αποκλείεται. Και αυτό ίσως να είναι εκείνο που ανησυχεί την Ουάσινγκτον και ήδη έχει γραφτεί ότι «οι Αμερικάνοι δεν ενθουσιάζονται από την προοπτική μια γερμανικής Ευρώπης».

Εκτός το Αιγαίο…

Εκείνο πάντως που προβληματίζει είναι οι θέσεις που εκφράζουν στενοί συνεργάτες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, που λένε χωρίς καμιά αναστολή ότι έρευνες δεν πρέπει να κάνει η Ελλάδα. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι το Αιγαίο δεν έχει κοιτάσματα, επισημαίνουν δε ότι με βάση το πρωτόκολλο της Βέρνης που εκ μέρους της τότε κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή υπέγραψε το 1976 ο πρέσβης Ιωάννης Τζούνης, δεν μπορούν να γίνονται έρευνες στο Αιγαίο και ότι αυτό δεν μπορεί να το αγνοήσει η χωρά μας! Το πρωτόκολλο αυτό το έχει καταθέσει η Τουρκία στον ΟΗΕ. Και ότι ας αφήσουμε ήσυχο το Αιγαίο και να κάνουμε έρευνες νότια της Κρήτης που έχει κοιτάσματα και μπορούμε να βγάλουμε πολλά λεφτά και έχουμε και το οκέι των ΗΠΑ.

Αυτήν την άποψη άραγε την αποδέχεται ο Αλέξης Τσίπρας; Είναι δυνατόν να παραιτηθεί η Ελλάδα από κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο μας; Είναι τεράστιο θέμα και αυτό θα πρέπει ο κ. Τσίπρας να το ξεκαθαρίσει, δεν μπορεί στα εθνικά μας θέματα να υπάρχουν σκιές. Οι σύμβουλοί του μπορεί να έχουν τις απόψεις τους, το θέμα είναι αν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τις υιοθετεί.
Στο μεταξύ στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο σχολιάζοντας την πρόθεση του πρωθυπουργού να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της ΑΟΖ, τονίζουν ότι ο κ. Σαμαράς μετά τη βίλα Αμαλίας, επιχειρεί με το θέμα αυτό να προσεταιρισθεί ψήφους από τη Χρυσή Αυγή και τον ΣΥΡΙΖΑ!

Ρούμπιν για «Σκοπιανό» και ΑΟΖ

Για όλα τα ανοιχτά θέματα μίλησε ο Αμερικανός βοηθός υπουργός Εξωτερικών Έρικ Ρούμπιν μιλώντας με δημοσιογράφους στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της εκεί επίσκεψης του. Για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ξεκαθάρισε ότι δεν βλέπει άμεση σημαντική πρόοδο, αλλά, τόνισε ότι το πρόβλημα δεν είναι ανεπίλυτο και δήλωσε ότι  
…«Θα πρέπει να υπάρξει λύση στο ζήτημα του ονόματος. Είναι κρίσιμο και για τις δύο χώρες, αλλά νομίζω πως είναι πιο κρίσιμο για τον βόρειο γείτονά σας».
Όταν ρωτήθηκε για την εθνικιστική ρητορική της αλβανικής πολιτικής ηγεσίας την τελευταία περίοδο, που προκάλεσε αντιπαράθεση μεταξύ χωρών της περιοχής ξεκαθάρισε πως η αμερικανική πολιτική απορρίπτει την έξαρση του εθνικισμού. Τέλος, σε ό,τι αφορά την προοπτική ερευνών, από την ελληνική πλευρά, στην ανατολική Μεσόγειο για την εξεύρευση ενεργειακών πόρων, αλλά και τις πιθανές τουρκικές αντιδράσεις σε περίπτωση οριοθέτησης της ΑΟΖ, σχολίασε –μεταξύ άλλων– τα εξής:

«Η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να αναπτύξει τους ενεργειακούς της πόρους. Χρειάζεται την ενέργεια και χρειάζεται και τα έσοδα [...] Νομίζω πως αυτό είναι εφικτό χωρίς να υπάρξει φραστική διαμάχη για τους χάρτες (ενν. οριοθέτηση ΑΟΖ)».

: Το Παρόν

internet advertising

Πηγή:kostasxan.blogspot.com και http://troktiko.eu.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: Εκβιασμοι και ψευτοαπειλες παλαιας κοπης

ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟ Α ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΤΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Δεν έχω, δεν πληρώνω

Υστέρηση 181 εκατ. ευρώ στα έσοδα το πρώτο 15νθήμερο του Φεβρουαρίου

---

Διατηρείται αμείωτη και στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου η πτωτική πορεία των δημοσίων εσόδων.

Πληροφορίες από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, σύμφωνα με «Το Βήμα», δείχνουν ότι στις πρώτες 15 μέρες του τρέχοντος μηνός συγκεντρώθηκαν έσοδα ύψους 1,174 δισ. ευρώ έναντι στόχου 1,365 δισ. ευρώ.

Η εμφανιζόμενη υστέρηση των 181 εκατ. ευρώ προβληματίζει τους επιτελείς του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, καθώς φανερώνει τόσο την αδυναμία των φορολογικών αρχών, όσο και την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας της πλειονότητας των φορολογουμένων.

Το ζήτημα είναι πώς θα ανατραπεί αυτή η τάση στην πορεία των εσόδων και κατά πόσο μπορούν να γίνουν σοβαρές προσπάθειες στην κατεύθυνση είσπραξης των οφειλομένων και καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Οι όποιες ελπίδες εναπόκεινται στη δράση του νέου γενικού γραμματέα εσόδων Χ. Θεοχάρη, ο οποίος καλείται να ανασυγκροτήσει συνολικά τον εισπρακτικό μηχανισμό.

Ωστόσο, η υστέρηση των εσόδων δεν προκαλεί σοβαρά προβλήματα στη δημοσιονομική διαχείριση εξαιτίας της μεγάλης μείωσης των δημοσίων δαπανών.

Η μείωσή τους υπερκαλύπτει, προς το παρόν. την υστέρηση των εσόδων, διατηρώντας πτωτική την τάση μείωση των ελλειμμάτων.

ΠΗΓΗ:Newsroom ΔΟΛ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΚΑΙ ΟΣΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΘΟΣ ΣΥΝΤΑΓΗ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΕΧΩ ΞΑΝΑΠΕΙ Η ΥΦΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΕΛEΓΚΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ. ΑΝ ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΙΤΕ ΣΚΛΗΡΟΤΑΤΑ ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ.

Παραιτείται σύσσωμη η κυβέρνηση της Βουλγαρίας

«Ηλεκτροσόκ» στη Σόφια

Παραιτείται σύσσωμη η κυβέρνηση της Βουλγαρίας μετά τις διαδηλώσεις

 

 

 

Ο βούλγαρος πρωθυπουργός και όλοι οι υπουργοί του παραιτήθηκαν την Τετάρτη υπό το βάρος των διαδηλώσεων, καθώς η απομάκρυνση (ουσιαστικά) του υπουργού Οικονομικών δεν κατάφερε να κατευνάσει τις αντιδράσεις για την αύξηση της τιμής του ρεύματος.

Ο Μπορίσοφ δεν ξεκαθάρισε εάν σκοπεύει να επισπεύσει τις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Ιούλιο. Το κοινοβούλιο θα ψηφίσει και τυπικά επί της παραίτησης την Πέμπτη· θεωρητικά, ο Μπορίσοφ μπορεί να χρησιμοποιήσει την ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία του GERB ώστε να σχηματίσει νέα κυβέρνηση μέχρι τις εκλογές.

«Δεν θα συμμετέχω σε μία κυβέρνηση, υπό την οποία η αστυνομία δέρνει το λαό» είπε ο Μπόικο Μπορίσοφ μιλώντας στο Κοινοβούλιο, όπως αναφέρει το Reuters, στον απόηχο των επεισοδίων στη χώρα κατά τις ογκώδεις διαδηλώσεις. «Η εξουσία μάς δόθηκε από τον λαό, και τώρα του την επιστρέφουμε» είπε.

Τα επεισόδια έστειλαν στο νοσοκομείο 25 άτομα. Οι διαδηλώσεις είχαν συνταράξει τη Σόφια και τις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις με αφορμή την τιμή του ηλεκτρικού, σε μία χώρα όπου ο μέσος μισθός είναι 350 ευρώ, ο κατώτατος 155 και η μέση σύνταξη μόλις 75 ευρώ.

Στη βουλγαρική αγορά ενέργειας κυριαρχούν δύο τσεχικές εταιρείες (η CEZ και η Energo-Pro) και η αυστριακή EVN. Την Τετάρτη, ο Μπορίσοφ ανέφερε επίσης ότι η άδεια λειτουργίας της CEZ θα ανακληθεί, βάζοντας τη Βουλγαρία σε τροχιά σύγκρουσης με την Πράγα.

Η παραίτηση του Μπορίσοφ ήταν αιφνίδια παρά το τεταμένο κλίμα στη Σόφια: Ο πρωθυπουργός αναμενόταν να προχωρήσει την Τετάρτη σε ανασχηματισμό, αλλά δεν είχε δείξει τις τελευταίες ημέρες προθέσεις για τέτοια κίνηση.

Πρόωρες εκλογές ζητά η αντιπολίτευση

Για «φυσιολογικό τέλος μιας θητείας που αποδείχθηκε παντελώς αποτυχημένη» έκανε λόγο ο πρόεδρος του Κινήματος Δικαιωμάτων και Ελευθεριών (MRF) Λιούτβι Μεστάν.

«Αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι να συνδυαστεί η παραίτηση αυτή με μία σαφή δέσμευση ότι ούτε το GERB ούτε κάποια άλλη πολιτική δύναμη θα προσπαθήσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση» τόνισε ο κ. Μεστάν.

Εξέφρασε δε την πεποίθηση ότι είναι ρεαλιστική η προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών στις 28 Απριλίου.

«Αναμφίβολα, μετά τις εκλογές, οι Βούλγαροι πολίτες θα θέσουν τις προϋποθέσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικών προτεραιοτήτων, μία εκ των οποίων θα είναι και η αποτελεσματική αντιμετώπιση των μονοπωλίων» υπογράμμισε ο πρόεδρος του MRF.

«Η παραίτηση ανταποκρίνεται στα αιτήματα του BSP και του MRF και δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας τρόπος διαφυγής από τον θυμό του λαού' δήλωσε ο ηγέτης των Δημοκρατών για Ισχυρή Βουλγαρία (DSB) Ιβάν Κόστοφ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μεγάλο μέρος των αντι-μονοπωλιακών μέτρων που ανακοινώθηκαν, χθες, από το υπουργικό συμβούλιο είναι ανέφικτα και στερούνται νομικής βάσης καθώς είτε θα οδηγήσουν στη χρεοκοπία τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας είτε θα οδηγήσουν τη Βουλγαρία στο Δικαστήριο, στο Στρασβούργο ή θα έχουν ως αποτέλεσμα την καταβολή υπέρογκων αποζημιώσεων.

Ο κ. Κόστοφ υπογράμμισε ακόμη πως από τη στιγμή που ο κ. Μπορίσοφ αρνείται να λύσει τα προβλήματα αυτά, δεν είναι ο πολιτικός που θα πρέπει να έχει η χώρα για πρωθυπουργό. «Αυτή δεν είναι μία κεντροδεξιά κυβέρνηση, αλλά ένα ψέμα» είπε χαρακτηριστικά ο συμπρόεδρος του Γαλάζιου Συνασπισμού.

Η Δεξιά αποκλείει το ενδεχόμενο μιας δεύτερης κυβέρνησης υπό το GERB και θεωρεί ως το πιθανότερο σενάριο την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

«Λογική κίνηση» χαρακτήρισε την παραίτηση της κυβέρνησης Μπορίσοφ ο ηγέτης του κινήματος Ατάκα Βόλεν Σίντεροφ και σημείωσε ότι με αυτόν τον τρόπο ο Βούλγαρος πρωθυπουργός προσπαθεί να σώσει εαυτόν αλλά και το κόμμα του, το GERB, που σε διαφορετική περίπτωση θα έχανε κάθε στήριξη.

Σύμφωνα με τον κ. Σίντεροφ, προκειμένου να μην ολισθήσει η χώρα στο χάος και την αναρχία θα πρέπει να οριστεί προσωρινή κυβέρνηση, στην οποία, όπως είπε, δεν θα πρέπει να συμμετάσχει κανένα από τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει τη χώρα μέχρι στιγμής.

«Η Βουλγαρία χρειάζεται σταθερότητα και ομαλότητα προκειμένου να καταστεί η οικονομική ανάπτυξη εθνική προτεραιότητα» σχολίασε, από την πλευρά της, η Μεγκλένα Κούνεβα, πρώην Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και πρόεδρος του κόμματος Βουλγαρία για τους Πολίτες.

ΠΗΓΗ:Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:  

ΑΥΤΑ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΟΚΟΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΜΙΑΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΜΩΡΕ......

Πολωνία: Δεν βιάζεται για ένταξη στο ευρώ

Η Πολωνία ενδέχεται να καθυστερήσει την ένταξη της στην ευρωζώνη, μετά την δήλωση του Πολωνού πρωθυπουργού Donald Tusk ότι η χώρα θα πρέπει πρώτα να τροποποιήσει το σύνταγμα της.

"Δεν υπάρχει ανάγκη να καταβάλουμε πυρετώδεις προσπάθειες να ενταχθούμε στο ευρώ τώρα, άμεσα" υποστήριξε σύμφωνα με τη WSJ, ο κ. Tusk.

"Μου φαίνεται ότι αυτή η βιασύνη δεν είναι απαραίτητη και μπορεί να βλάψει τη διαδικασία μιας ήρεμης, σταδιακής αύξησης της δυναμικής της Πολωνίας, που θα μας επιτρέψει να ενταχθούμε με ασφάλεια στην ευρωζώνη" πρόσθεσε.

Ο κ. Tusk ανακοίνωσε στο πολωνικό κοινοβούλιο ότι ένα από τα τρέχοντα εμπόδια για την ένταξη στο ευρώ είναι η έλλειψη στήριξης για την τροποποίηση του συντάγματος, που αναφέρει το ζλότι ως το νόμιμο νόμισμα της Πολωνίας.

"Είναι σημαντικό να έχουμε συνταγματική πλειοψηφία για να λάβουμε αυτή την απόφαση" ανέφερε ο κ. Tusk.

"Δεν θα υπάρξει τέτοια πλειοψηφία, αν δεν επικρατήσει η πεποίθηση ότι αυτό είναι κάτι καλό για την Πολωνία" πρόσθεσε.

ΠΗΓΗ:www.euro2day.gr

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: 
ΑΛΛΟΙ ΒΙΑΖΟΝΤΟΥΣΑΝ ΟΠΩΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΕ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ ΝΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΒΙΤΡΙΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΥΣΙΑ. ΕΤΣΙ ΤΟ ΕΥΡΩ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΜΕ ΜΙΚΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

ΠΕΡΙ ΘΕΣΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΩΝ

Καμια καριερα δεν θα γινει η αιτια να αλλοιωσω αυτα που πιστευω. Αν θελουν να το καταλαβουν καποιοι τοσο το καλυτερο για αυτους. Προτιμω να δυσαρεστω αυτια και να ειμαι χρησιμος παρα να ευχαριστω και να ειμαι αχρηστος.

Ο ΟΛΑΝΤ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ-ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΧΩΡΑΣ

 

Οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία, οι επιπτώσεις του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής στην παρατεταμένη ύφεση και κυρίως οι πολιτικές για την Ανάπτυξη θα βρεθούν αύριο στο επίκεντρο των συζητήσεων που θα έχει ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς με τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας κ. Φρανσουά Ολάντ ο οποίος πραγματοποιεί ημερήσια επίσκεψη στην χώρα μας.

Για την ελληνική κυβέρνηση, η επίσκεψη συνιστά ψήφο εμπιστοσύνης στην προσπάθειά της να σταθεροποιήσει την πορεία της Οικονομίας και να επαναφέρει την χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης.

Ο κ. Ολάντ, ο οποίος ανταποκρίθηκε σε πρόσκληση που του είχε απευθύνει ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά την διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του περασμένου Νοεμβρίου θα συνοδεύεται από ομάδα επιχειρηματιών οι οποίοι ήδη δραστηριοποιούνται στην χώρα μας.

«Έρχομαι για να προσφέρω την στήριξή μας» δήλωσε ο κ. Ολάντ σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Τα Νέα» και πρόσθεσε: «έρχομαι για να δηλώσω την διαθεσιμότητα της Γαλλίας να συμβάλλει στην ανάπτυξη με την συνεργασία των διοικητικών μας μηχανισμών, τη δέσμευση των γαλλικών επιχειρήσεων, την κινητοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων».

Ο Γάλλος Πρόεδρος υπενθυμίζει ότι συνέβαλλε ώστε να διασφαλιστεί η παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και διαμηνύει ότι η Γαλλία και οι γαλλικές επιχειρήσεις είναι έτοιμες να συμβάλλουν στο επόμενο στάδιο που είναι η ανάπτυξη. Αναγνωρίζει ότι το πρόγραμμα λιτότητας που εφαρμόζεται είναι σκληρό αλλά έχει αρχίσει και αποδίδει.

Εκτός από τον πρωθυπουργό, ο κ. Ολάντ θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ενώ θα συμμετάσχει και σε κοινή συνεδρίαση Ελλήνων και Γάλλων επιχειρηματιών μαζί με τον κ. Σαμαρά. Θα έχει και σύντομη συνάντηση με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Βαγγέλη Βενιζέλο τον οποίο άλλωστε είχε δεχθεί εκτός πρωτοκόλλου και στο Προεδρικό Μέγαρο λίγο μετά την εκλογή του καθώς τους συνδέει ότι και οι δύο ανήκουν στην ευρωπαϊκή σοσιαλιστική ομάδα. Πάντως, δεν θα έχει συνάντηση με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλέξη Τσίπρα ο οποίος στο παρελθόν τον είχε αποκαλέσει «Ολαντρέου».

Πέρα από την πολιτική στήριξη, οι δύο πολιτικοί θα συζητήσουν τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των οικονομικών σχέσεων και τις επενδύσεις από γαλλικές εταιρίες αλλά και την συμμετοχή τους στις αποκρατικοποιήσεις που προωθεί η χώρα μας. Η ενέργεια και οι υδατικοί πόροι αλλά και τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι μέσα στους τομείς του ενδιαφέροντός τους.

Ο κ. Ολάντ θα θέσει μεταξύ άλλων και την αγορά γαλλικών φρεγατών από το ελληνικό κράτος. Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι αρνητική υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα βρεθεί τρόπος να μεταφερθούν οι πληρωμές εν ευθέτω χρόνο αφού είναι σαφές ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν αντέχει τώρα τέτοιες κινήσεις.

ΠΗΓΗ: NEWSIT.GR

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΟΥ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΕ.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ BLOG

Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια

 

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΠΡΟΞΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΞΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ.

ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ.Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ 8 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΕΤΥΧΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟ 2008.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΣΤΙΣ 5/3/2010.

 

Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο καλλιεργημμένος δεν περιορίστηκε στην ύλη των όποιων σπουδών του και στα χρηστικά για να κερδίσει χρήματα ή κοινωνικό κύρος, αλλά έκανε το μεγάλο ποιοτικό άλμα: ξέφυγε από το αναγκαίο. Με πάθος. μελέτη και αγάπη “ψάχτηκε” εντός του και γύρω του και απόκτησε ευρύτερη παιδεία και “δική του” πρωτογενή σκέψη, ώστε να βλέπει κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων, να εντοπίζει τα βαθύτερα αίτια…

ΠΗΓΗ:
Αποσπάσμα από το βιβλίο «Εγχειρίδιο Βλακείας» του Διονύση Χαριτόπουλου

ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΗ Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ ΦΙΛΟΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΕΡΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ

Ειναι εκφυλιστικη και εξαιρετικα επικινδυνη η παρουσια ακροδεξιων φιλομνημονιακων με υπερφιλελευθερες δογματικες ιδεες ζηλωτη νεοφωτιστου και η συνεργασια τους με το συστημα. Και σας το λεω εγω που ειμαι του πατριωτικου φιλελευθερου χωρου αλλα δεν ανηκω στους φιλομνημονιακους.

ΛΥΓΕΡΟΣ:Κώδικας ιθαγένειας και βουρκώδης συναισθηματισμός

Κώδικας ιθαγένειας και βουρκώδης συναισθηματισμός

 

 

 

 

 

ΑΡΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

 

Μπορεί οι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να έχουν ψη­φίσει τα αλλεπάλληλα πακέτα μέτρων που υπαγορεύει η τρόικα στο πλαίσιο της μονο­διάστατης λιτότητας, αλλά στο ζήτημα του «νόμου Ραγκούση» για την ιθαγένεια εμ­φανίζονται ανυποχώρητοι. Την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, που έκρινε αντισυνταγματικό τον επίμαχο νόμο, την αντιμετώπισαν με συνθηματολογικές δια­κηρύξεις του τύπου «καμία υποχώρηση απέναντι στο ρατσισμό»!

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μάλιστα, δή­λωσε ότι «όσο σκληραίνει η νομοθεσία ενισχύεται η Χρυσή Αυγή»! Το εκλογικό άλμα της Χρυσής Αυγής, όμως, έγινε μετά την ψήφιση του «νόμου Ραγκούση» στις αρχές 2010. Προφανώς, ο νόμος δεν είναι η κύρια αιτία του άλματος, αλλά οπωσδή­ποτε συνέβαλε. Στην Ελλάδα, η διαρκής συσσώρευση παράνομων μεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουρ­γεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την ασυδοσία, υπονομεύει τις κοινωνι­κές ισορροπίες και αλλοιώνει την εθνική ταυτότητα. Όταν αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες, το αποτέλεσμα είναι να τροφοδοτούν το ρατσισμό.

Πριν από το 1990, ο Κώδικας Ιθαγένειας δεν απασχολούσε την κοινή γνώμη, επει­δή η Ελλάδα φιλοξενούσε ελάχιστους μετανάστες. Οι προϋποθέσεις απόδοσης ιθαγένειας, λοιπόν, δεν είχαν πολιτική σημασία. Σήμερα έχουν, επειδή επηρεά­ζουν καθοριστικά την ταυτότητα, την καθημερινότητα και το μέλλον της ελλη­νικής κοινωνίας. Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή δεν προσπάθησαν σοβαρά να θέσουν υπό έλεγχο τη λαθρομετανάστευ­ση. Τέσσερις φορές παρενέβησαν, κι αυτές για να νομιμοποιήσουν μαζικά λαθρομετα­νάστες.

Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου έκα­νε κάτι χειρότερο. Αντί να δημιουργήσει αντικίνητρα για να συρρικνώσει τις παρά­νομες ροές, έστησε μια βιομηχανία πολιτο­γραφήσεων. Ενισχύθηκε έτσι η εντύπωση ότι όποιος μπαίνει στην Ελλάδα παρανόμως δεν απελαύνεται, κάποια στιγμή νο­μιμοποιείται και μετά από μερικά χρόνια αποκτά και ιθαγένεια. Το αποτέλεσμα ήταν η λαθρομετανάστευση να τροφοδοτηθεί, παρά την οξύτατη οικονομική κρίση.

Δεν πρόκειται μόνο για αβελτηρία. Πίσω από το «νόμο Ραγκούση» είναι το ιδεολό­γημα της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας». Είναι αυτοί που θεωρούν το εθνικό κράτος μια ξεπερασμένη κατάσταση και που κά­νουν ό,τι μπορούν για να το ξεφορτωθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι αντί να εφαρμόσει μια ολοκληρωμένη αποτελεσματική πολιτική για την αντιμετώπιση της λαθρομετανά­στευσης, η κυβέρνηση Παπανδρέου επιχεί­ρησε να «λύσει» το μεταναστευτικό μέσω του Κώδικα Ιθαγένειας!

Για τον Παπανδρέου ο «νόμος Ραγκού­ση» ήταν «και χρέος απέναντι σε ανθρώπινα δικαιώματα, ατόμων που έχουν πια επιλέξει την Ελλάδα ως πατρίδα. Και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε δημοψηφίσμα­τα». Πρόκειται για μοναδική μπαρούφα. Μπορεί τα ανθρώπινα δικαιώματα να είναι αδιαπραγμάτευτα, αλλά ούτε πρωτοετής φοιτητής δεν θα ισχυριζόταν ότι η από­κτηση ιθαγένειας από ένα μετανάστη εί­ναι ανθρώπινο δικαίωμά του, όσα χρόνια κι αν ζει σε μια χώρα. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας (και κάθε κράτους) να επιλέγει ποιους πολιτογραφεί. Το γεγο­νός ότι ο τότε πρωθυπουργός έφτασε να παρομοιάσει εμμέσως πλην σαφώς τους παράνομους μετανάστες με τους Μικρασιάτες πρόσφυγες δεν μαρτυράει μόνο σύγχυση. Μαρτυράει και το γεγονός ότι αυτός και οι ομοϊδεάτες του αντιλαμβά­νονται την Ελλάδα σαν χώρο και όχι ως χώρα.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι «επαγγελματίες προστάτες» των παράνομων μεταναστών αποφεύγουν να προβάλλουν τις ιδεολη­ψίες τους. Αντ' αυτών, προτάσσουν υπαρ­κτά ανθρωπιστικά ζητήματα, γαρνιρισμέ­να με μπόλικο βουρκώδη συναισθηματι­σμό. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι οι ίδιοι που υποστηρίζουν ουσιαστικά την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση τώρα πια επικαλούνται τα τετελεσμένα που έχουν προκύψει απ' αυτή -τα παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και δεν έχουν άλλη πατρίδα- για να επιβάλουν όχι απλώς τη νομιμοποίηση, αλλά και την παραχώρηση ιθαγένειας.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να δίνει ιθαγένεια. Σημαίνουν ότι πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Αι­τήματα για πολιτογράφηση από μετανά­στες που είναι πολιτισμικά συμβατοί και έχουν οργανικά ενσωματωθεί στην ελλη­νική κοινωνία πρέπει να αντιμετωπίζονται ευνοϊκά. Τέτοιοι μετανάστες είναι κυρίως οι Ανατολικοευρωπαίοι. Αντιθέτως, η πεί­ρα από παλαιές μουσουλμανικές κοινότη­τες σε ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι στη μεγάλη πλειονότητά τους οι μουσουλμά­νοι έχουν την τάση να αναπαράγουν στο δυτικό περιβάλλον τον τρόπο που ζούσαν στις χώρες προέλευσής τους, να δη­μιουργούν γκέτο και ως εκ τούτου να μην ενσωματώνονται. Πρόκειται για κρίσιμη παράμετρο, που θα ήταν ολέθριο να μην τη λάβει υπόψη της η Πολιτεία στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας».

πηγη  Πυθαγόρας Σάμιος

Λυγερός: Γιατί με έδιωξαν από την «Καθημερινή»

Σταύρος Λυγερός: Γιατί με έδιωξαν από την «Καθημερινή»

29 Νοεμβρίου 2012

Λίγες μέρες μετά την αποχώρησή του από την Καθημερινή, ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός μιλάει στο thepressproject και στη δημοσιογράφο Ντίνα Καράτζιου και εξηγεί γιατί στην παρούσα συγκυρία «η κοινωνία έχει ανάγκη από πραγματική δημοσιογραφία». Συνέντευξη στην Ντίνα Καράτζιου Ο Σταύρος Λυγερός σχολιάζει τον «παρασιτικό ρόλο του Τύπου στην Ελλάδα της κλεπτοκρατίας», και αναλύει πως τα media «έγιναν οι θεραπαινίδες της πολιτικής εξουσίας και της ολιγαρχίας του χρήματος». Το «αμαρτωλό τρίγωνο», όπως το αποκαλεί, που αποτέλεσε τη βασική αιτία για την ανάπτυξη της διαπλοκής στην Ελλάδα. Στο σήμερα, εξηγεί πως τα media εκτελώντας αποστολή εφάρμοσαν «τη συνταγή» της διαχείρισης του φόβου με στόχο να επιβάλλουν ως μονόδρομο τις πολιτικές της τρόικας. Τέλος, αναλύει πώς το τοπίο στο χώρο του Τύπου μεταλλάσεται ραγδαία λόγω της κρίσης και ευελπιστεί ότι πέρα από τα media που θα εκφράσουν τους νέους πόλους πολιτικοοικονομικής εξουσίας, θα βρεί δυναμικό τρόπο έκφρασης και εκείνη η δημοσιογραφία, η οποία θα προασπίσει τα συμφέροντα της κοινωνίας. - Πρόσφατα διακόπηκε η συνεργασίας σας με την εφημερίδα Καθημερινή, στην οποία αρθρογραφούσατε επί σειρά ετών. Κλείνει ένας κύκλος; Στην Καθημερινή πήγα το 1989. Δούλεψα σ΄ αυτή την εφημερίδα περισσότερα από 23 χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιογραφικής μου σταδιοδρομίας. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω τους λόγους της αποχώρησής μου, νομίζω ότι ο καθένας μπορεί να τους δει. Είναι εξόφθαλμοι. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει πάντα η ουσία, δηλαδή η διακοπή της συνεργασίας, η οποία έγινε με πρωτοβουλία της εφημερίδας. Υπάρχει, βεβαίως και ο τρόπος. Το μόνο που θα πω γι’ αυτόν είναι ότι δεν ήταν ο καλύτερος. - Μετά την αποχώρηση σας, γράφτηκαν εκατοντάδες θετικά σχόλια στα social media από πολίτες. Πως το σχολιάζετε; Με συγκίνησαν. Είμαι παλιομοδίτης. Δίνω σημασία στα σχόλια των αναγνωστών. Έχει σημασία η γνώμη που έχουν οι άλλοι για σένα. Δεν ανήκω, όμως, στους δημοσιογράφους οι οποίοι κάνουν θέμα τον εαυτό τους. - Συμφωνείτε ότι η κρίση στον Τύπο πριν γίνει και οικονομική ήταν βασικά δεοντολογική; Πάντα ο Τύπος είχε κάποιου είδους διαπλοκή με την πολιτική και με τα οικονομικά συμφέροντα. Η διαφορά του σήμερα από το χθες είναι ότι παλαιότερα οι εφημερίδες στηρίζονταν στην κυκλοφορία τους. Αρα είχαν μία κάποια οικονομική ανεξαρτησία, επειδή η κυκλοφορία ήταν η κύρια πηγή των εσόδων τους. Σταδιακά, κύρια πηγή των εσόδων έγινε η διαφήμιση. Πρόκειται για ποιοτική διαφορά. Η διαπλοκή απέκτησε νέο περιεχόμενο. Για την ακρίβεια, τα media έπαψαν να είναι προσκολημμένα σε κόμματα και έγιναν θεραπαινίδες της ολιγαρχίας του χρήματος. Η ίδια η πολιτική εξουσία, άλλωστε, έχασε σε μεγάλο βαθμό την αυτονομία της. Σταδιακά διαμορφώθηκε το αμαρτωλό τρίγωνο. Η ισχυρή κορυφή είναι η ολιγαρχία χρήματος με τις δύο άλλες κορυφές, την πολιτική εξουσία και τα media, να λειτουργούν περισσότερο δορυφορικά παρά ανταγωνιστικά. Στην προ κρίσης Ελλάδα, αυτό το αμαρτωλό τρίγωνο λειτούργησε σαν καρκίνωμα, ήταν στυλοβάτης του μοντέλου πλασματικής ανάπτυξης, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου ήταν όχι μόνο ο παρασιτισμός, η σπατάλη και ο ανορθολογισμός, αλλά και η κλεπτοκρατία. Η κρίση έβγαλε όλα αυτά στην επιφάνεια και τους προσέδωσε μία άλλη διάσταση. Όταν το μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί κατέρρευσε, συμπαρασύροντας και το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στην άρχουσα τάξη και στη μικρομεσαία θάλασσα. Το περιεχόμενο αυτού του συμβολαίου συνοψίζεται στο εξής μήνυμα που εξέπεμπε η άρχουσα τάξη: «Μην ασχολείστε με τα χρυσοφόρα παιχνίδια διαπλοκής που λαμβάνουν χώρα στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και το πολιτικό σύστημα θα κάνει τα στραβά μάτια για τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση, για την εκτεταμένη φοροδιαφυγή στους μικρομεσαίους για την αυθαίρετη δόμηση και για διάφορα άλλα ανομικά φαινόμενα. Όταν ακυρώθηκε αυτό το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο, συμπαρέσυρε, όπως έδειξαν και οι εκλογές του περασμένου Μαϊου-Ιουνίου το πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στον δικομματισμό. Με άλλα λόγια, έχουμε τέλος εποχής, γύρισμα σελίδας. - Σ’ αυτή τη νέα εποχή, φαίνεται ότι αλλάζουν και οι συσχετισμοί των πολιτικοοικονομικών συμφερόντων. Πώς επηρεάζει αυτό τη δημοσιογραφία; Πριν μιλήσουμε για τα media, επιτρέψτε μου ένα σχόλιο για τον συσχετισμό πολιτικής και οικονομίας. Η ελληνική άρχουσα τάξη έχει μακρά παράδοση εξάρτησης. Όταν έφερε τη χώρα στον γκρεμό, στις αρχές του 2010, τι έκανε; Αντί έστω και την τελευταία στιγμή να επεξεργαστεί ένα εναλλακτικό εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, αντί να διαπραγματευτεί με την τρόικα ένα βιώσιμο πρόγραμμα ανάταξης της ελληνικής οικονομίας, τα παρέδωσε όλα, έτρεξε να κρυφτεί στην ποδιά των ξένων κηδεμόνων. Οι πιο θρασείς, μάλιστα, κουνάνε το δάχτυλο στην κοινωνία. Η άρχουσα τάξη νόμιζε ότι οι δανειστές θα βάλουν χέρι μόνο στη δημόσια περιουσία. Τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει ότι θα βάλουν χέρι και στις εξασθενημένες από την ύφεση ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η εσωτερική υποτίμηση, την οποία τόσο ύμνησαν, έχει κι αυτή τη διάσταση. Οι δανειστές θα βάλουν χέρι και στις τράπεζες και μέσω των τραπεζών θα ελέγξουν και τα media. Τέρμα οι προνομιακές δανειοδοτήσεις. Τα παραπάνω θεωρώ ότι έχουν μεγάλη σημασία για να δούμε τον ρόλο των μέχρι τώρα κυρίαρχων media. Σας θυμίζω ότι ένα μεγάλο δημοσιογραφικό συγκρότημα από στυλοβάτης των Μνημονίων ξαφνικά ξιφουλκεί εναντίον της τρόικας. Μόνο που είναι αργά. Η κοινωνία δεν πρόκειται να συνταχθεί μαζί τους για να προασπίσει σκανδαλώδη προνόμια. Ίσως αυτή να είναι η θετική πλευρά ενός αρνητικού φαινομένου. - Τι μπορεί να προκύψει λοιπόν, μέσα από αυτή την καταλυτική κρίση για τον Τύπο; Δεν μου αρέσει να κάνω τον μάντη. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η κοινωνία έχει ανάγκη από πραγματική δημοσιογραφία. Έχει ανάγκη δηλαδή, από τις βασικές λειτουργίες που χαρακτηρίζουν τη δημοσιογραφία: Το ρεπορτάζ και την έρευνα, την ανάλυση και το σχόλιο. Δεν έχει σημασία αν τα είδη αυτά της δημοσιογραφίας θα εμφανισθούν σε εφημερίδες, σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς ή στο Διαδίκτυο. Αυτά είναι οχήματα της δημοσιογραφίας. Το ζητούμενο είναι η ποιότητα. Και η ποιότητα δεν εξασφαλίζεται με τη νοοτροπία του τζάμπα. - Εννοείτε την απλήρωτη ή την κακοπληρωμένη δημοσιογραφική εργασία; Βεβαίως κι αυτή. Η δημοσιογραφική παραγωγή είναι ένα προϊόν. Κάποιοι εργάζονται για να προκύψει ένα ρεπορτάζ, μία έρευνα, μία newsanalysis, ένα σχόλιο. Κι αυτοί πρέπει να πληρωθούν. Όποιος έχει την απαίτηση ή απλώς έχει εθισθεί να να βρίσκει τα πάντα τζάμπα στο Διαδίκτυο υπονομεύει την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας. Ο δημοσιογράφος που δεν πληρώνεται από τους αναγνώστες ή ακροατές ή τηλεθεατές του ή γρήγορα θα εγκαταλείψει τη δημοσιογραφία ή θα συνεχίσει, επειδή πληρώνεται από αλλού, απ’ όσους ενδιαφέρονται να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Οποιος θέλει να έχει ένα ποιοτικό δημοσιογραφικό προϊόν με απαιτήσεις ανεξαρτησίας, πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να το έχει τζάμπα. - Βλέπετε λοιπόν μία δημοσιογραφία που θα συνταχθεί πίσω από το νέο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, ή μία δυναμική ανεξάρτητη δημοσιογραφία που θα εκφράζει την κοινωνία; Το μόνο σίγουρο σήμερα είναι ότι το παραδοσιακό συγκρότημα εξουσίας αποδομείται. Θα προκύψει ένα νέο, το οποίο ακόμη δεν έχει διαμορφωθεί. Η εξέλιξη αυτή θα επηρεάσει αποφασιστικά και τα media. Το νέο τοπίο στα media δεν είναι σίγουρο ότι θα είναι καλύτερο. Θα εξαρτηθεί από την τροπή που θα πάρουν οι εξελίξεις στο πολιτικό επίπεδο. Μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε ιστορική καμπή. Η ολιγαρχία του χρήματος προσπαθεί να “κινεζοποιήσει” την Ευρώπη, να καταλύσει το σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο και το Κοινωνικό Κράτος. Η αρχή έγινε από τον πιο αδύναμο κρίκο, την Ελλάδα, την οποία έχουν μετατρέψει σε πειραματόζωο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν θα υπάρξει μία δημοσιογραφία, η οποία να εκφράσει την αντίσταση της κοινωνίας. Το ελπίζω, αλλά κρατάω μικρό καλάθι. Η πείρα του παρελθόντος δείχνει ότι οι καλές προθέσεις δεν αρκούν. Η αναδιάταξη της άρχουσας τάξης θα επιφέρει και μία αναδιάταξη στην “καθεστωτική” δημοσιογραφία. Αυτοί που έχουν τα χρήματα μπορούν εύκολα και να μεταλλάξουν παραδοσιακά μιντιακά συγκροτήματα ή ακόμα και να δημιουργήσουν νέα. - Και μία που μιλάμε για “καθεστωτικά” media , πώς αυτά εκβίασαν μια ολόκληρη κοινωνία, προβάλλοντας σαν μονόδρομο την πολιτική της τρόικας; Τα media διεκπεραιώνουν τη θεραπεία-σοκ στο ιδεολογικό και επικοινωνιακό επίπεδο. Λειτουργούν ως μηχανισμός για την επιβολή των εκβιαστικών διλημμάτων στην κοινωνία. Μετατρέπουν ζωτικής σημασία πολιτικά ζητήματα σε αναμφισβήτητο μονόδρομο, σβήνοντας κάθε δυνατότητα εναλλακτικής λύσης στο επικοινωνιακό επίπεδο. Το κατάφεραν με όπλο τους την καλλιέργεια του φόβου. Είναι οι διαχειριστές του φόβου. Η συνταγή, βεβαίως, δεν είναι δική τους. Έχει έρθει ντελίβερι. Όταν την άνοιξη του 2010 πρωτοτέθηκε το δίλημμα “Μνημόνιο ή χρεοκοπία”, η ελληνική κοινωνία υπέκυψε. Φοβήθηκε τότε ότι κινδύνευε να χάσει μισθούς, συντάξεις, και καταθέσεις. Αποδέχθηκε, λοιπόν, κάποιες περικοπές, ελπίζοντας ότι σύντομα η κρίση θα ήταν παρελθόν. Μας έλεγαν ότι στα τέλη του 2011 ή στις αρχές του 2012 η Ελλάδα θα έχει επανέλθει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και θα έχει επιστρέψει στις Αγορές. Με την πάροδο του χρόνου, τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια συσσωρεύονταν. Η ελπίδα μαραίνεται και αντικαθίσταται από απόγνωση. Κι όσο η απόγνωση συσσωρεύεται τόσο μετατρέπεται σε οργή. Στην προσπάθειά της να ανασχέσει τη λαϊκή οργή, η “παράταξη του Μνημονίου” επιστράτευσε την ιδεολογική ηγεμονία του ευρώ. - Αυτός είναι ο λόγος που οι κοινωνικές αντιδράσεις παραμένουν συγκριτικά υποτονικές; Η απειλή εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ έπαιξε ανασχετικό ρόλο, αλλά δεν πιστεύω ότι αυτή είναι η κύρια αιτία της υποτονικότητας. Θυμίζω το κίνημα των Αγανακτισμένων, που το 2011 προσέλαβε μεγάλες διαστάσεις. Το κίνημα αυτό ξεθύμανε, επειδή δεν έβγαζε πουθενά. Δεν συμμερίζομαι την εκτίμηση ότι η κοινωνία υποτάχτηκε. Ισχυρίζομαι ότι αυτά το κίνημα των Αγανακτισμένων ήταν η ύστατη προσπάθεια της κοινωνίας να αντιμετωπίσει την επίθεση που δέχεται με ειρηνικές διαμαρτυρίες, ήταν η ύστατη κραυγή απόγνωσης. Σήμερα, η μεγάλη μάζα δεν συμμετέχει στις διαδηλώσεις, επειδή έχει πεισθεί ότι δεν μπορούν να επηρεάσουν την ασκούμενη πολιτική. Και δεν μπορούν να επηρεάσουν, επειδή τη χώρα δεν την κυβερνάει η κυβέρνηση, αλλά η τρόικα. Προς το παρόν, οι πολίτες προσπαθούν να επιβιώσουν. Μην έχετε, όμως, αμφιβολία ότι όσο η κοινωνική οργή συσσωρεύεται χωρίς να εκδηλώνεται τόσο πιο πιθανή γίνεται μία τυφλή κοινωνική έκρηξη. Έκρηξη, η οποία μπορεί να προέλθει από ασήμαντη αφορμή, από ένα λάθος σφύριγμα διαιτητή! Όταν έχεις μία χύτρα με νερό στη φωτιά και είναι ερμητικά κλειστή, δεν ξέρεις πότε θα εκραγεί. Αλλά ξέρεις ότι αν την αφήσεις στη φωτιά, κάποια στιγμή θα εκραγεί. - Το τελευταίο σας βιβλίο έχει τίτλο “Από την Κλεπτοκρατία στη Χρεοκοπία”. Πως το εμπνευστήκατε; Δεν θα το είχα γράψει αν δεν πίστευα βαθιά ότι η κρίση είναι πρωτογενώς πολιτική και δευτερογενώς οικονομική. Με την ίδια ακριβώς λογική βαθύτατα πιστεύω ότι η έξοδος από την κρίση θα ξεκινήσει μόνο από μία ριζική αλλαγή στο πολιτικό επίπεδο. Ακόμα και το καλύτερο σκάφος δεν μπορεί να πλεύσει στην τρικυμία χωρίς καλό καπετάνιο. Το βιβλίο μου εξετάζει και την εγχώρια πτυχή της κρίσης, για την οποία σας έχω ήδη μιλήσει, αλλά και τη διεθνή και ευρωπαϊκή πτυχή. Συνήθως, οι μνημονιακοί στρέφουν τους προβολείς στην εγχώρια πτυχή της κρίσης, κατηγορώντας τον λαό για ασωτεία. Αντιθέτως, η Αριστερά έχει την τάση να φωτίζει μόνο τη διεθνή και ευρωπαϊκή πτυχή της κρίσης. Η πραγματικότητα είναι ότι οι δικές μας πολλές και μεγάλες παθογένειες κατέστησαν την Ελλάδα τον πιο αδύναμο κρίκο της καθόλου στέρεης ευρωπαϊκής αλυσίδας και ως τέτοιο την μετέτρεψαν σε πειραματόζωο. Η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος όσον αφορά την εφαρμογή της συνταγής. Το σήμερα της Ελλάδας είναι το αύριο των άλλων κοινωνιών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αλλά και το μεθαύριο των κοινωνιών του ευρωπαϊκού πυρήνα. Όπως είπα παραπάνω, η ολιγαρχία του χρήματος μεθοδεύει την “κινεζοποίηση” της Ευρώπης όσον αφορά την εργασία. - Πως λειτούργησε η δημοσιογραφία στο περιβάλλον της κλεπτοκρατίας; Αν είχαμε περιουσιολόγιο, θα βλέπαμε ότι ορισμένοι δημοσιογράφοι, που πριν από 20 ή 30 χρόνια ήταν μάλλον φτωχοί, σήμερα είναι μάλλον πλούσιοι. Κι όχι από τις αμοιβές τους. Τα media ως σύνολα, αλλά και μεμονωμένοι δημοσιογράφοι έπαιξαν επικερδώς ρόλο μεσάζοντα σε χρυσοφόρα παιχνίδια διαπλοκής. Από οικονομικής απόψεως λειτούργησαν σαν παράσιτα και από θεσμικής ως υπονομευτές του Κράτους Δικαίου και κατ’ επέκταση της δημοκρατίας. Πηγή: thebest.gr ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:   Γιατι παντα η αθλια διαπλοκη θα διωκει τις ελευθερες και με πραγματικη γνωση φωνες. Ντροπη