ΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΣΕΙ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΩΣΤΕ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ. ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΟΥΝ ΟΙ ΗΛΙΚΙΕΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 40 ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΟΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ Η ΩΡΑΙΑ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΤΥΧΗ.

ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΝ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ

ΑΝ ΙΣΧΥΕΙ ΟΤΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟ ΣΤΡΑTΟΠΕΔΟ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΠΛΗΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΝ ΣΥΝΟΔΕΥΤΕΙ ΑΠΟ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΟΠΩΣ ΔΙΑΚΙΝΟΥΝ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ. ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΚΑΝΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ.

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ

EXEI NA ΠΕΣΕΙ ΜΑΥΡΙΣΜΑ ΣΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ. ΤΡΟΠΙΚΑΝΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΕΙ.

Επιμένουν τα σενάρια για κούρεμα του ελληνικού χρέους

Στο προσκήνιο μετά τα τέλη Σεπτεμβρίου

Επιμένουν τα σενάρια για κούρεμα του ελληνικού χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές

Αν και επισήμως η γερμανική κυβέρνηση διαψεύδει τα σενάρια, όλο και περισσότεροι αναλυτές στη Γερμανία τονίζουν ότι με τη μία ή την άλλη μορφή μετά τις εκλογές της 22ης Σεπτεμβρίου θα ανοίξει η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

«Το κούρεμα είναι αναπόφευκτο», δηλώνει στη γερμανική εφημερίδα FAZ ο καθηγητής Γιοργκ Ρόχολ, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του υπουργείου Οικονομικών.

«Το πρωτογενές πλεόνασμα που έχει καταγράψει ο ελληνικός προϋπολογισμός μέχρι τον Ιούλιο απέχει μακράν από το να καλύψει και τις πληρωμές των επιτοκίων. Γι' αυτό είναι απαραίτητη και αναπόφευκτη μία αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία θα περιλαμβάνει τουλάχιστον το ήμισυ των χρεών», κάτι που για τη Γερμανία θα μεταφραζόταν σε «διψήφιο νούμερο σε δισεκατομμύρια ευρώ» υποστηρίζει.

Από την πλευρά του ο Χένινγκ Κλοντ από το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου δηλώνει στην Frankfurter Allgemeine, ότι, σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις του, οι δημόσιοι πιστωτές θα ήταν υποχρεωμένοι να παραιτηθούν από το 65% των δανείων τους προς την Ελλάδα.

«Υποθέτω ότι μετά τις γερμανικές εκλογές η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μας ανακοινώσει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στο κούρεμα», υποστηρίζει.

«Ο Σόιμπλε δεν λέει όλη την αλήθεια»

Σύμφωνα με την Deutsche Welle, η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine υποστηρίζει ότι ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν έχει πει όλη την αλήθεια για την έκθεση των γερμανών φορολογουμένων στα ρίσκα της ευρωκρίσης.

Το συμπέρασμα αυτό βγαίνει από εισήγηση του κ. Σόιμπλε προς την επιτροπή Οικονομικών του γερμανικού Κοινοβουλίου την περασμένη εβδομάδα, υποστηρίζει η εφημερίδα.

Σύμφωνα με την FAZ, στην εισήγηση αυτή το υπουργείο Οικονομικών επισημαίνει μεν το δανειακό ρίσκο της Γερμανίας λόγω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης (EFSM) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), αλλά δεν περιλαμβάνει τις συνεισφορές ύψους 60 δισ. ευρώ στον ESM, στις οποίες η Γερμανία συμμετέχει κατά 20%, ούτε την παραχώρηση δανείων σε διμερή βάση προς την Ελλάδα μέσω της κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας KfW, τα οποία ανέρχονται σε 15,2 δισ. ευρώ.

Εάν συνυπολογιστούν όλα αυτά, η συνολική ευθύνη των Γερμανών φορολογουμένων αφορά σε ποσό 122 δισ. και όχι 95,3 δισ. ευρώ όπως υπολογίζει το υπουργείο Οικονομικών, συμπεραίνει η Frankfurter Allgemeine.

Υπενθυμίζεται επίσης παλαιότερη μελέτη του ινστιτούτου Ifo του Μονάχου, κατά την οποία, η διάλυση της Ευρωζώνης θα στοίχιζε στους γερμανούς φορολογούμενους έως και 632 δισ. ευρώ, υπολογισμό τον οποίο δεν αποδέχεται το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών.

Παρέμβαση των γερμανών βιομηχάνων

Για το ελληνικό ζήτημα, δηλώσεις έκανε πρόσφατα και ο γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI) Μάρκους Κέρμπερ.

Όπως είπε, σύμφωνα με την DW, δεν ανησυχεί από την πολυγλωσσία που εμφανίζει έναντι του ελληνικού προβλήματος η γερμανική κυβέρνηση.

Και αυτό γιατί, όπως λέει, τα δύο σημαντικότερα πρόσωπα της κυβέρνησης, δηλαδή η καγκελάριος Μέρκελ και ο υπουργός Οικονομικών Β.Σόιμπλε διατηρούν την ψυχραιμία τους και έχουν χαράξει τη στρατηγική τους.

Ο κ. Κέρμπερ εκτιμά ότι το ελληνικό πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί και πιστεύει ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει τις περισσότερες ευθύνες γι' αυτό.

«Η κ. Μέρκελ γνωρίζει τι πρέπει να γίνει», δηλώνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι αυτό τον κάνει αισιόδοξο.
Αν και επισήμως η γερμανική κυβέρνηση διαψεύδει τα σενάρια, όλο και περισσότεροι αναλυτές στη Γερμανία τονίζουν ότι με τη μία ή την άλλη μορφή μετά τις εκλογές της 22ης Σεπτεμβρίου θα ανοίξει η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

«Το κούρεμα είναι αναπόφευκτο», δηλώνει στη γερμανική εφημερίδα FAZ ο καθηγητής Γιοργκ Ρόχολ, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του υπουργείου Οικονομικών.

«Το πρωτογενές πλεόνασμα που έχει καταγράψει ο ελληνικός προϋπολογισμός μέχρι τον Ιούλιο απέχει μακράν από το να καλύψει και τις πληρωμές των επιτοκίων. Γι' αυτό είναι απαραίτητη και αναπόφευκτη μία αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία θα περιλαμβάνει τουλάχιστον το ήμισυ των χρεών», κάτι που για τη Γερμανία θα μεταφραζόταν σε «διψήφιο νούμερο σε δισεκατομμύρια ευρώ» υποστηρίζει.

Από την πλευρά του ο Χένινγκ Κλοντ από το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου δηλώνει στην Frankfurter Allgemeine, ότι, σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις του, οι δημόσιοι πιστωτές θα ήταν υποχρεωμένοι να παραιτηθούν από το 65% των δανείων τους προς την Ελλάδα.

«Υποθέτω ότι μετά τις γερμανικές εκλογές η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μας ανακοινώσει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στο κούρεμα», υποστηρίζει.

«Ο Σόιμπλε δεν λέει όλη την αλήθεια»

Σύμφωνα με την Deutsche Welle, η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine υποστηρίζει ότι ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν έχει πει όλη την αλήθεια για την έκθεση των γερμανών φορολογουμένων στα ρίσκα της ευρωκρίσης.

Το συμπέρασμα αυτό βγαίνει από εισήγηση του κ. Σόιμπλε προς την επιτροπή Οικονομικών του γερμανικού Κοινοβουλίου την περασμένη εβδομάδα, υποστηρίζει η εφημερίδα.

Σύμφωνα με την FAZ, στην εισήγηση αυτή το υπουργείο Οικονομικών επισημαίνει μεν το δανειακό ρίσκο της Γερμανίας λόγω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης (EFSM) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), αλλά δεν περιλαμβάνει τις συνεισφορές ύψους 60 δισ. ευρώ στον ESM, στις οποίες η Γερμανία συμμετέχει κατά 20%, ούτε την παραχώρηση δανείων σε διμερή βάση προς την Ελλάδα μέσω της κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας KfW, τα οποία ανέρχονται σε 15,2 δισ. ευρώ.

Εάν συνυπολογιστούν όλα αυτά, η συνολική ευθύνη των Γερμανών φορολογουμένων αφορά σε ποσό 122 δισ. και όχι 95,3 δισ. ευρώ όπως υπολογίζει το υπουργείο Οικονομικών, συμπεραίνει η Frankfurter Allgemeine.

Υπενθυμίζεται επίσης παλαιότερη μελέτη του ινστιτούτου Ifo του Μονάχου, κατά την οποία, η διάλυση της Ευρωζώνης θα στοίχιζε στους γερμανούς φορολογούμενους έως και 632 δισ. ευρώ, υπολογισμό τον οποίο δεν αποδέχεται το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών.

Παρέμβαση των γερμανών βιομηχάνων

Για το ελληνικό ζήτημα, δηλώσεις έκανε πρόσφατα και ο γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI) Μάρκους Κέρμπερ.

Όπως είπε, σύμφωνα με την DW, δεν ανησυχεί από την πολυγλωσσία που εμφανίζει έναντι του ελληνικού προβλήματος η γερμανική κυβέρνηση.

Και αυτό γιατί, όπως λέει, τα δύο σημαντικότερα πρόσωπα της κυβέρνησης, δηλαδή η καγκελάριος Μέρκελ και ο υπουργός Οικονομικών Β.Σόιμπλε διατηρούν την ψυχραιμία τους και έχουν χαράξει τη στρατηγική τους.

Ο κ. Κέρμπερ εκτιμά ότι το ελληνικό πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί και πιστεύει ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει τις περισσότερες ευθύνες γι' αυτό.

«Η κ. Μέρκελ γνωρίζει τι πρέπει να γίνει», δηλώνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι αυτό τον κάνει αισιόδοξο.

Όπως σημειώνει η πιθανή ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη «κούρεμα», καθώς, όπως λέει,  θα μπορούσε να διαχειρίζεται μέρος του κρατικού χρέους ο ESM, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα κρατικά περιουσιακά στοιχεία.

ΠΗΓΗ:Newsroom ΔΟΛ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΕΓΩ ΣΑΣ ΤΑ ΕΓΡΑΨΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.


OΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΟΤΕ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011 ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΕΣ

εισηγηση στο προσυνεδριο της δημοκρατικης συμμαχιας του ...

 ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΤΗΣ  ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ :

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Β. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 20/11/2012 ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΟΦΙΑ ΖΟΥΖΕΛΗ

 

ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2011

ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ 

ΕΔΩ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ:

  ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

 

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2013 ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;   

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

 

ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΕΔΩ:  

αρθρο βαγγελη ιωαννιδη: ωρα αλλαγης για την ευρωπη - βαγγελης ...

Η ευρωζώνη αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί. Άρθρο του Samuel Brittan

Η ευρωζώνη αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί

του Samuel Brittan

Τρία απίθανα σενάρια για την εξέλιξη της κρίσης και ένα ακόμη, το μόνο εφικτό: έξοδος ή έξοδοι από το ευρώ και διάλυση. Η κόλαση, αλλά και η λύτρωση που θα φέρει στον εξαντλημένο Νότο. Ο παράγοντας χρόνος. Γράφει ο Samuel Brittan.

Φανταστείτε ένα γωνιακό μαγαζί που δεν πηγαίνει καλά. Στα καλύτερά του δεν μπορεί να παράσχει στον ιδιοκτήτη ένα ελάχιστο βιοτικό επίπεδο. Στα χειρότερά του, δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα πάγια και συνεχίζει να λειτουργεί χάρη στα δανεικά και στις δωρεές από συγγενείς, φίλους και καλοθελητές. Ένας από αυτούς μάλιστα ακούστηκε να αναφέρει πως θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να επιβιώσει το μαγαζί και πρόσθεσε: «Πιστέψτε με, θα είναι αρκετό».
Κάθε αντιστοιχία είναι ατελής, αλλά η παραπάνω πλησιάζει αρκετά την κατάσταση των μη ανταγωνιστικών μελών της ευρωζώνης. Από το 1999 που συστάθηκε το ευρώ, το γερμανικό εργατικό κόστος έχει αυξηθεί  λιγότερο από 13% αθροιστικά. Στο ίδιο διάστημα το εργατικό κόστος σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία έχει αυξηθεί 20% - 30% και στην Ιταλία ακόμη παραπάνω.
Οπότε είναι αναμενόμενο που η Γερμανία έχει πλεόνασμα στο ισοζύγιο συναλλαγών που αντιστοιχεί στο 6% του ΑΕΠ, ενώ σε Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία δεν είναι καν ισοσκελισμένο. Στις εκτιμήσεις πέφτει πολύ αλατοπίπερο, αλλά το γενικό συμπέρασμα είναι εύλογο: καμία τραπεζική ενοποίηση, όπως τη λένε, ή δημοσιονομική εναρμόνιση δεν αρκεί όσο εξακολουθούν να υπάρχουν αυτές οι ανισορροπίες.
Η οικονομική θεωρία που επικράτησε πίσω από τη δημιουργία του ευρώ ήταν ότι το ίδιο το ενιαίο νόμισμα και η υποτιθέμενη έλλειψη δυνατότητας υποτίμησης στα μέλη του θα λειτουργούσαν ως πηγή εναρμόνισης. Δεν συνέβη όμως αυτό και οι τωρινές σχέσεις έχουν γίνει αφόρητες. Ο Herbert Stein, οικονομολόγος που έδρασε στην Ουάσιγκτον στα τέλη του περασμένου αιώνα, είπε ότι αν μια στρατηγική ή μια κατάσταση είναι αφόρητη, δεν πρέπει να διατηρείται. Δεν μας είπε όμως πόσος καιρός πρέπει να περάσει για να διαταραχθούν αυτού του είδους οι σχέσεις.
Εν τω μεταξύ, είναι προς το συμφέρον των ευρωγραφειοκρατών να κάνουν τα προβλήματα να μοιάζουν όσο το δυνατόν πιο περίπλοκα, ώστε μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός από «χρηματοπιστωτικούς εμπειρογνώμονες», όπως τους ονομάζουν, να μπορεί έστω και να συζητήσει γι' αυτά. Κι έρχεται το ένα πακέτο διάσωσης μετά το άλλο και η μια εγγύηση μετά την άλλη, για να διατηρείται η κατάσταση. Όμως με τα δάνεια και τις εγγυήσεις δεν γίνεται βιώσιμη μια τελειωμένη ιστορία. Οι δρόμοι που θα μπορούσε να πάρει αυτή η κατάσταση είναι πολύ λίγοι.
Πρώτον, η «λιτότητα» στις περιφερειακές οικονομίες μπορεί να πετύχει. Λέγοντας αυτό, εννοώ ότι το στραγγάλισμα της ζήτησης που τους έχει επιβληθεί θα έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του κόστους και των τιμών, σε σχέση με τους γείτονες στην ευρωζώνη, δημιουργώντας μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, μια συνακόλουθη ανάκαμψη στο βιοτικό επίπεδο και κατακόρυφη πτώση της ανεργίας. Μία παράμετρος θα είναι η βελτίωση στην ανταγωνιστικότητα πέρα από τις τιμές: περισσότερες θεωρητικές επισκέψεις τουριστών στο Αιγαίο ή περισσότερα όμορφα ξενοδοχεία στο Algarve. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσα χρόνια -ή δεκαετίες- θα περάσουν για να γίνει η διόρθωση.
Δεύτερον, η περιφέρεια θα συνεχίσει να μένει στάσιμη. Η ανεργία είναι 26,7% στην Ελλάδα (στοιχεία Μαΐου) και υψηλή στον Νότο. Συγκριτικά είναι 8% στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. Φοβάμαι ότι μια παράμετρος αυτής της οδού θα είναι ότι θα συνεχίσει να χειροτερεύει η κατάσταση. Και η μετανάστευση θα οργιάζει.
Η τρίτη οδός δεν είναι πολύ πιθανή, αλλά την περιλαμβάνω για να μην υπάρχουν κενά. Η Γερμανία και άλλα βόρεια μέλη της ευρωζώνης θα μπορούσαν να προωθήσουν στρατηγικές πιο «αναπτυξιακές» (δηλαδή πληθωριστικές), μειώνοντας έτσι την αγωνία του Νότου. Εναλλακτικά θα μπορούσαν να συνεχίσουν να επιδοτούν επ' αόριστον την περιφέρεια.
Η τέταρτη οδός είναι να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη ένα ή παραπάνω μέλη της. Θα γινόταν τότε κόλαση, όχι μόνο για όσους αποχωρήσουν, αλλά και για όσους μείνουν σε αυτήν, όπου οι τράπεζες θα έχουν μεγάλα ενεργητικά του ευρώ τα οποία δυνητικά θα υποτιμηθούν στα βιβλία τους. Αλλά εν τέλει τα πρώην μέλη της ευρωζώνης θα μαζέψουν τα κομμάτια τους και θα αναδυθούν με πιο ανεκτή εμφάνιση, όπως έγινε με την Αργεντινή όταν διέρρηξε τον υποτιθέμενα αδιάρρηκτο δεσμό της με το αμερικανικό δολάριο. Κάποιοι οικονομολόγοι αρέσκονται να προσεγγίζουν την περίπτωση ανάποδα και προτιμούν να παίρνουν οι Γερμανοί και οι γείτονές τους την πρωτοβουλία της ανατιμητικής εξόδου από το ευρώ. Τέτοιο πράγμα όμως δεν θα γίνει, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των επικείμενων γερμανικών εκλογών.
Μπορεί, βεβαίως, ο καθένας να φαντάζεται διάφορους ελιγμούς και τροποποιήσεις σε αυτές τις τέσσερις κατευθύνσεις, αλλά οι πραγματικές δυνατότητες είναι περιορισμένες. Αν ήμουν υποχρεωμένος να στοιχηματίσω (που δεν είμαι), θα έβαζα τα λεφτά μου στον αριθμό 4. Δεν μπορώ να παίξω όμως ούτε σεντς πάνω στο πότε θα γίνει. Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία -που, όπως ξέρουν και οι πέτρες δεν ήταν ούτε αγία, ούτε ρωμαϊκή, ούτε αυτοκρατορία- ιδρύθηκε από τον Καρλομάγνο το 800 και διήρκεσε μέχρι που τη διέλυσε ο Ναπολέων το 1806.
Η Γερμανική Συνομοσπονδία ιδρύθηκε μετά τους ναπολεόντειους πολέμους και δεν είχε καμία εξουσία στα κράτη μέλη της. Επιβλήθηκε ξανά με την τελωνειακή ένωση (Zollverein) το 1834 και η όλη ραχιτική δομή διαλύθηκε στο γερμανικό Ράιχ από τον Bismarck το 1871.
Η Ιστορία από τότε έχει αυξήσει τις ταχύτητές της, αλλά δεν ξέρουμε πόσο και για το χρονοδιάγραμμα της διάλυσης του ευρώ μόνο θεωρίες μπορούμε να κάνουμε. Όλες οι προβλέψεις έχουν τα όριά τους - όπως εξάλλου και το «forward guidance» που έχει γίνει της μόδας στις κεντρικές τράπεζες.

ΠΗΓΗ:http://www.euro2day.gr

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΛΩΣ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΟ ΑΡΘΡΟ.

ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ;

Ο Στρατηγικός Σχεδιασμός του Γενικού Επιτελείου Στρατού αδειάζει το Στρατόπεδο «Παπαπέτρου» στο Αμύνταιο

Σύμφωνα και με την τελευταία εντολή που εστάλει στους επικεφαλής των μονάδων του Στρατοπέδου «Παπαπέτρου» στο Αμύνταιο για το  504 Μ/ΠΤΠ που μετακινείται στη Φλώρινα, αναλυτικά ο σχεδιασμός προβλέπει.
1. Την μεταφορά μέχρι 15 Σεπτεμβρίου 2013 της Α΄ΕΑΝ στην Κομοτηνή, περίπου 150 άτομα
2. Του 9ου Λόχου (Μηχανικού) μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2013 στο Μαυροδένδρι Κοζάνης περίπου 50 άτομα
3. Την μεταφορά του 504 Μ/ΠΤΠ μέχρι 30 Ιουλίου 2014 στη Φλώρινα, περίπου 70 άτομα
4. Την μεταφορά του 9ου ΤΥΠ μέχρι 14 Ιουλίου 2014 στην Κοζάνη περίπου 40 άτομα.
5. Για την 106 δεν έχει προσδιορισθεί ακριβώς αλλά μάλλον πάει προσεχώς Κομοτηνή
Απομένει το Τ.Ε. Αμυνταίου το οποίο η θα κλείσει η θα μεταφερθεί στη Φλώρινα γιατί ο σχεδιασμός προβλέπει ένα κατά νομό.

ΠΗΓΗ: ΗΧΩ-http://nextnet.gr

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:ΑΝ ΙΣΧΥΕΙ ΟΤΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟ ΣΤΡΑTΟΠΕΔΟ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΠΛΗΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΝ ΣΥΝΟΔΕΥΤΕΙ ΑΠΟ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΟΠΩΣ ΔΙΑΚΙΝΟΥΝ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ. ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΚΑΝΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ.... ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ...

Οι Συνθήκες των Βαλκανικών Πολέμων δεν λήγουν.

Οι Συνθήκες των Βαλκανικών Πολέμων Τα περί «ανεξαρτησίας» της Κρήτης ή νησιών του Αιγαίου είναι φληναφήματα, καθώς οι σχετικές διεθνείς συμφωνίες δεν λήγουν ποτέ Του Αγγελου Μ. Συριγου* Το 2012 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων, κατά τους οποίους η Ελλάδα διπλασίασε την εδαφική της έκταση και ενσωμάτωσε στον εθνικό κορμό προαιώνιες κοιτίδες Ελλήνων. Με αφορμή αυτήν την επέτειο, έχει ξεκινήσει εδώ και περίπου τρία χρόνια, διαδικτυακά, μία θορυβώδης προπαγάνδα που εστιάζεται κυρίως στο εδαφικό καθεστώς της Κρήτης. Πρόσφατα, δημοσίευμα λαϊκίστικης αυστριακής εφημερίδας ενέπλεξε και την Ικαρία. Τα διαδικτυακά φληναφήματα αναφέρουν δύο σημεία: είτε την ενεργοποίηση κάποιας ανύπαρκτης ρήτρας στις συνθήκες του 1913 για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικώς με το μέλλον της Κρήτης είτε τη δήθεν λήξη των συνθηκών λόγω παρελεύσεως εκατονταετίας από τη συνομολόγησή τους, που ξαναθέτει επί τάπητος το εδαφικό καθεστώς τους. Η δημιουργία της Κρητικής Πολιτείας Παρά τα αλλεπάλληλα επαναστατικά κινήματα καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η Κρήτη παρέμεινε μέχρι το 1897 υπό οθωμανική κυριαρχία. Η σφαγή Χριστιανών στα Χανιά τον Ιανουάριο του 1897 και η απόφαση της ελληνικής κυβερνήσεως να αντιδράσει στρατιωτικά οδήγησαν τις μεγάλες δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Γερμανία, Ιταλία) να συμφωνήσουν ότι έπρεπε να δοθεί στην Κρήτη κάποιο καθεστώς αυτονομίας χωρίς να θίγεται η εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η απόφαση αυτή επιβεβαιώθηκε μετά το τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου το 1897, που κατέληξε σε βαριά ήττα της Ελλάδος. Δημιουργήθηκε η αυτόνομη «Κρητική Πολιτεία» υπό την ψιλή κυριαρχία του Σουλτάνου με πρώτο διοικητή, «Υπατο Αρμοστή», τον Γεώργιο, υιό του Βασιλέως των Ελλήνων. Σε αντίθεση με κάθε λογική, η νικήτρια στο πεδίο της μάχης Τουρκία έβγαινε ακρωτηριασμένη, ενώ η Ελλάδα μπορούσε με αισιοδοξία να προσβλέπει στη μελλοντική ένωση της Κρήτης. Οι διεθνείς ισορροπίες, όμως, και οι δύσκολες σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία απέτρεπαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις να κάνουν το αποφασιστικό βήμα. Το αυτό ίσχυσε και όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Ελλάδος ο Κρητικός πολιτικός Ελευθέριος Βενιζέλος. Παράλληλες διασκέψεις Η κατάσταση άλλαξε με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου τον Οκτώβριο του 1912. Την ημέρα που αποχωρούσε ο Ελληνας πρεσβευτής από την Κωνσταντινούπολη, γίνονταν στην Αθήνα δεκτοί στο ελληνικό Κοινοβούλιο μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού και συγκινήσεως οι βουλευτές από την Κρήτη. Τους επόμενους μήνες, ο ελληνικός στόλος απελευθέρωσε όλα τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που βρίσκονταν υπό οθωμανική κατοχή. Εξαίρεση απετέλεσαν τα Δωδεκάνησα που είχαν καταληφθεί, στις αρχές του 1912, από τους Ιταλούς. Την ειρήνευση στην περιοχή ανέλαβε να φέρει τον Δεκέμβριο του 1912 διάσκεψη στο Λονδίνο στην οποία συμμετείχαν οι εμπόλεμοι. Οι Βαλκάνιοι σύμμαχοι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ενδιαφέρονταν να διασφαλίσουν την απόσπαση των εδαφών που είχαν καταλάβει από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το θέμα του διαμοιρασμού των εδαφών ερχόταν σε δεύτερο στάδιο. Παράλληλα, οι Μεγάλες Δυνάμεις ξεκίνησαν δική τους διάσκεψη στο Λονδίνο σε επίπεδο των πρέσβεων. Στόχος τους ήταν να ελέγξουν τις ισορροπίες στα Βαλκάνια και να μετατρέψουν τη συνδιάσκεψη των εμπολέμων σε θεατή, που απλώς θα επικύρωνε τις αποφάσεις τους. Οι Συμφωνίες Λονδίνου, Βουκουρεστίου και Αθηνών Τελικώς, τους όρους της συνθήκης ειρήνης καθόρισε η πρεσβευτική διάσκεψη των Μεγάλων Δυνάμεων. Η σχετική συνθήκη υπεγράφη στο Λονδίνο στις 17/30 Μαΐου 1913. Η Συνθήκη του Λονδίνου θεωρήθηκε προκαταρκτική της τελικής συμφωνίας που θα υπέγραφε κάθε εμπόλεμο κράτος ξεχωριστά με την Τουρκία για τη λεπτομερειακή διευθέτηση επιμέρους διαφορών. Τα πάντα αφήνονταν να ρυθμισθούν οριστικά σε μια επόμενη φάση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και η Κρήτη δεν ενωνόταν με την Ελλάδα, αλλά εκχωρούνταν σε όλους τους συμμάχους (άρθρο 4): «Η Αυτού Μεγαλειότης ο Αυτοκράτωρ των Οθωμανών δηλοί ότι εκχωρεί εις τας Αυτών Μεγαλειότητας του Συμμάχους Ηγεμόνας την νήσον Κρήτην και ότι παραιτείται υπέρ Αυτών πάντα των ων εκέκτητο επί της νήσου ταύτης κυριαρχικών και άλλων δικαιωμάτων». Το μελλοντικό καθεστώς των νησιών του Αιγαίου που είχαν απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό αφέθηκε στη «φροντίδα» των Μεγάλων Δυνάμεων (άρθρο 5). Οι συνθήκες σοβαρής αστάθειας που δημιουργούσε η Συνθήκη του Λονδίνου δεν άργησαν να φανούν, με προστριβές μεταξύ των Βαλκάνιων συμμάχων. Οταν στα μέσα του Ιουνίου 1913 ξεκίνησαν αιφνιδιαστικά οι εχθροπραξίες με τους Βούλγαρους που οδήγησαν στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, οι τελευταίοι βρήκαν απέναντί τους, πέραν της Ελλάδος και της Σερβίας, το Μαυροβούνιο, τη Ρουμανία αλλά και την Τουρκία. Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου, που υπεγράφη στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1913, ρύθμισε τις εδαφικές εκκρεμότητες που είχε αφήσει η Συνθήκη του Λονδίνου. Το θέμα της Κρήτης καθορίσθηκε στο άρθρο 5 που αναφερόταν στα μεταξύ της Ελλάδος και της Βουλγαρίας σύνορα. Στο τέλος του άρθρου αναφέρθηκε: «Συνομολογείται ρητώς ότι η Βουλγαρία παραιτείται πάσης επί της νήσου Κρήτης αξιώσεως». Η ίδια διάταξη επανελήφθη στο άρθρο 5 του ελληνοσερβικού πρακτικού (proces-verbal) που υπεγράφη στο Βελιγράδι στις 3/16 Αυγούστου 1913 μεταξύ των πρωθυπουργών Βενιζέλου και Πάσιτς. Κατάργηση διομολογήσεων Ακολούθως, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε προς όλα τα κράτη με τα οποία διατηρούσε διπλωματικές σχέσεις ότι ο θεσμός των διομολογήσεων είχε καταργηθεί στις «νέες χώρες» του βασιλείου, στις οποίες περιλαμβανόταν και η Κρήτη. Ολες οι Μεγάλες Δυνάμεις και σχεδόν όλα τα άλλα κράτη ενημέρωσαν ότι έλαβαν γνώση της ανακοινώσεως, αναγνωρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς την ελληνική κυριαρχία και στην Κρήτη. Με αυτόν τον τρόπο έγινε διεθνώς αποδεκτή η ενσωμάτωση της Κρήτης στην Ελλάδα. Σε κανένα από όλα αυτά τα διεθνή κείμενα δεν αναφέρεται κάποιος όρος περί δημοψηφίσματος ή οποιαδήποτε αλλαγή που θα συμβεί όταν κλείσουν 100 χρόνια από τις σχετικές συνθήκες. Ως προς τα νησιά του Αιγαίου, η Σύμβαση περί Ειρήνης των Αθηνών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, που υπεγράφη τον Νοέμβριο του 1913, επανέλαβε απλώς ότι η σχετική απόφαση εναπέκειτο στις Μεγάλες Δυνάμεις. Οι τελευταίες συνέδεσαν το καθεστώς των νησιών με τη δημιουργία του αλβανικού κράτους. Οταν τον Φεβρουάριο του 1914 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να αποχωρήσει ο ελληνικός στρατός από τη Βόρειο Ηπειρο, οι Μεγάλες Δυνάμεις κοινοποίησαν με διπλωματική διακοίνωση την απόφασή τους. Τα νησιά διατηρούνταν υπό ελληνική κυριαρχία, εκτός από την Ιμβρο και την Τένεδο που αποδίδονταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Τουρκία αρνήθηκε να αποδεχθεί τη διακοίνωση που έμεινε κενό γράμμα λόγω του επακολουθήσαντος Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το θέμα λύθηκε οριστικά με τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923. Σύμφωνα με το άρθρο 12, όλα τα νησιά του Αιγαίου που είχαν απελευθερωθεί το 1912-13 πέρασαν υπό ελληνική κυριαρχία. Εξαίρεση απετέλεσαν η Ιμβρος και η Τένεδος που δόθηκαν στην Τουρκία. Το Διεθνές Δίκαιο είναι πολύ αυστηρό Αξίζει να σημειωθεί ότι το διεθνές δίκαιο είναι εξαιρετικά αυστηρό ως προς τη σημασία συνθηκών που καθιερώνουν σύνορα. Κατ' αρχάς οι συνθήκες αυτές δεν έχουν ημερομηνία λήξεως. Επιπλέον, στη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (1969) επιτρέπεται, υπό συγκεκριμένους όρους, η επίκληση της ρήτρας της «θεμελιώδους μεταβολής των περιστάσεων» (rebus sic stantibus) ως λόγος λύσεως, αποχωρήσεως ή αναστολής λειτουργίας μιας συνθήκης. Εξαιρούνται όμως ρητώς από την εφαρμογή αυτής της ρήτρας οι συνθήκες που καθιερώνουν σύνορα (άρθρο 62, παρ. 2α). Ανάλογη πρόβλεψη εμπεριέχεται στο άρθρο 11 της Συμβάσεως της Βιέννης για τη Διαδοχή Κρατών ως προς τις Συνθήκες (1978). Ο λόγος είναι ότι τέτοιες συνθήκες είναι εξαιρετικά σημαντικές για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια και δεν επιτρέπεται η εύκολη μεταβολή τους. Συμπερασματικά, η Κρήτη και τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Οι σχετικές διεθνείς συνθήκες του 1913 και του 1923 είναι σαφείς, δεν λήγουν και δεν περιέχουν όρους περί δημοψηφισμάτων. Οι διακινούμενες απόψεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν τοπικιστικές γραφικότητες, εάν ήταν σίγουρο ότι εκπορεύονται από την Ελλάδα και δεν αναπαράγονται απλώς εδώ. * Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι δικηγόρος και επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής ΠΗΓΗ:Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: Οι συνθηκες των Βαλκανικων πολεμων οπως και ολες οι συνθηκες που ρυθμιζουν συνορα δεν εχουν ημερομηνια ληξης βαση του διεθνους δικαιου. Καθε αλλη αποψη εκτος απο γραφικη αποδεικνυει την ασχετοσυνη και την αμορφωσια οσων την ενστερνιζονται.

15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1940-ΤΗΝΟΣ-ΤΟΡΠΙΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ

15 Αυγούστου 1940: Ο τορπιλισμός του ευδρόμου ΕΛΛΗ

Η  ιστορική και η ανθρώπινη μνήμη δεν θα αφήσουν να ξεχαστεί ποτέ το ιταλικό ανοσιούργημα, ο τορπιλισμός του ευδρόμου ΕΛΛΗ στο λιμάνι της Τήνου στις 15 Αυγούστου 1940, ημέρα της Παναγίας. Και είναι ανοσιούργημα γιατί έγινε εν καιρώ ειρήνης. Καμμιά αιτία και δικαιολογία από το ιταλικό φασιστικό καθεστώς της τότε εποχής, με κύριους εκφραστές τον Μουσολίνι, τον διοικητή της Δωδεκανήσου ντε Βέκκι και τον πλωτάρχη Giuseppe Aicardi κυβερνήτη του υποβρυχίου ΔΕΛΦΙΝΟ.
Τα ευρήματα των τμημάτων των τορπιλών με καθαρά τα στοιχεία τους μαρτυρούν την ιταλική τους προέλευση. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση το αποσιώπησε για να μην προκαλέσει, εν όψει του προ των πυλών πολέμου. Οι Ιταλοί σχετικώς αρνούνται τα πάντα και αποδίδουν τον τορπιλισμό στους Άγγλους. Κι όταν ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού ναύαρχος Αλεξανδρής κάλεσε τον Ιταλό ναυτικό ακόλουθο πλοίαρχο Morin για κάποιες ερωτήσεις, ο Ιταλός αρνήθηκε τα πάντα και μάλιστα με ειρωνεία. Το γεγονός δεν πήρε έκταση.

Όμως η διαταγή δεν ήταν μόνο η βύθιση του ΕΛΛΗ αλλά και των επιβατηγών με τους προσκυνητές που ήταν στην Τήνο, ΑΡΝΤΕΝΑ, ΕΣΠΕΡΟΣ, ΑΘΗΝΑΙ, ΕΛΣΗ. Για τούτο ο ντε Βέκκι χαρακτηρίζει το γεγονός «ευτυχές» κάτι που οργίζει τον Aicardi που δηλώνει: «δεν είχα ούτε δισταγμό, ούτε ταλαντεύσεις. Είχα συνείδηση ότι εκτελώ μια στρατιωτική διαταγή η οποία δεν έδινε περιθώρια για αμφιβολίες». Αυτή η διαταγή, αν μη τι άλλο, ήταν ένα δείγμα «αξιωματικού» αντάξιου του καθήκοντος που υπηρετούσε.

Ο τότε πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι στο βιβλίο του «Η αρχή του τέλους» γράφει: «… ο τροπιλισμός αυτός κατόρθωσε ότι δεν είχαν κατορθώσει ως τότε οι ύβρεις και οι απειλές των ιθυνόντων της ιταλικής πολιτικής. Επέδρασε στην απόλυτη ψυχική ενότητα και σύμποια των όλων Ελλήνων οι οποίοι πίστεψαν ότι η Ελλάδα είχε μόνον αμείλικτο εχθρό την Ιταλία…».
Τα νερά του Αιγαίου σκεπάζουν τον υγρό τάφο του καταδρομικού μας. Ανάβουμε ένα κερί στον Οίκο των Θυμάτων ΕΛΛΗΣ στον περίβολο του ιδρύματος Ευαγγελίστριας και για την ΕΛΛΗ και για τους νεκρούς μας: Αρχικελευστής Π. Κατσαΐτης, Κελευστής Ν. Παπανικολάου, Υποπλ. Ι. Μαντούβαλος. Ναύτες: Ν. Ανετσελόπουλος, Γ. Γρίβας, Α. Καλλίας, Ι. Μπόνος, Δ. Τομαράς, Ν. Πέττας (Ναυτική Ελλάδα, Οκτώβριος 1994).
Κλείνω το άρθρο μου με το τετράστιχο του κ. Χαλιώρη (Εφημ. ΑΣΤΗΡ της Τήνου 9-8-1947).
… Κι εμείς στο φονικό δε βγάλαμε μιλιά.
Σκεπάσαμε τον πόνο μας, κλάψαμε τα παιδιά μας
μαζέψαμε τα θραύσματα από την ακρογιαλιά
κι από τότε θάψαμε την ΕΛΛΗ στην καρδιά μας. [Διονύσης Αρβανιτάκης, www.ithacanews.gr]

ΠΗΓΗ:http://ellas2.wordpress.com

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ-ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας δίνουν οι πηγές αυτές, η Θεοτόκος ειδοποιήθηκε από άγγελο του Θεού για τον επικείμενο θάνατό της.
Πήγε τότε ο Άγγελος και της είπε: «Αυτά λέγει ο Υιός σου: είναι καιρός να παραλάβω τη μητέρα Μου κοντά Μου. Γι’ αυτό να μην ταραχθείς, αλλά δέξου το μήνυμα με ευφροσύνη, επειδή μεταβαίνεις σε ζωή αθάνατη».

Μόλις το άκουσε η Θεοτόκος, χάρηκε πολύ και από τον πολύ πόθο της να μεταβεί στον μονογενή Υιό της, ανέβηκε με βιασύνη και προθυμία στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, διότι είχε αυτή τη συνήθεια, να ανεβαίνει συχνά σ’ αυτό το όρος. Τότε ακολούθησε θαύμα παράδοξο. Όταν ανέβηκε εκεί η Θεοτόκος, έκλιναν την κορυφή τους τα δέντρα, σαν να ήταν έμψυχα και λογικά, και την προσκύνησαν και έτσι έδειξαν το σεβασμό τους και τίμησαν την Κυρία και Δέσποινα του κόσμου.

Αφού προσευχήθηκε αρκετά η Πανάχραντη, επέστρεψε στην οικία της. Άναψε φώτα πολλά, ευχαρίστησε τον Θεό και κάλεσε τις συγγενείς και τις γειτόνισσες. Στη συνέχεια, ετοιμάζει όλα τα απαραίτητα για τον ενταφιασμό της. Φανερώνει και στις άλλες γυναίκες τα λόγια που της είπε ο Άγγελος για της εις τους ουρανούς μετάστασή της και σαν απόδειξη των λόγων της, δείχνει το χαροποιό και νικητικό σημείο, που της έδωσε ο Άγγελος, ένα κλαδί φοίνικα.

Οι καλεσμένες γυναίκες, μόλις άκουσαν αυτό το λυπηρό μήνυμα, άρχισαν τους θρήνους και έπειτα παρακαλούσαν την Παναγία να μη τις αφήσει ορφανές. Και η Θεοτόκος τις βεβαίωσε ότι, αφού μετασταθεί στους ουρανούς, θα φυλάει όχι μόνον αυτές αλλά και όλο τον κόσμο. Με τέτοια παρηγορητικά λόγια στάματησε την υπερβολική λύπη τους.

Η παράδοση αναφέρει ότι την τρίτη ημέρα από την εμφάνιση του αγγέλου, οι Απόστολοι δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, αλλά σε μακρινούς τόπους όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο. Τότε ξαφνικά νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε όλους μπροστά στο κρεβάτι, όπου ήταν ξαπλωμένη η Θεοτόκος και περίμενε την κοίμησή της.

Μαζί με τους Αποστόλους ήρθε και ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Απόστολος Τιμόθεος και οι λοιποί θεόσοφοι ιεράρχες. Όλοι αυτοί, μόλις έμαθαν την αιτία για την οποία συνάχθηκαν αιφνιδίως και παραδόξως, έλεγαν στην Θεοτόκο: «όσο σε βλέπαμε, Δέσποινα, να ζεις και να μένεις στον κόσμο, παρηγορούμεθα σαν να βλέπαμε τον Υιόν σου. Επειδή όμως τώρα με τη βουλή του Υιού σου και Θεού μεταβαίνεις στα ουράνια, γι’ αυτό καθώς βλέπεις θρηνούμε και δακρύζουμε, αν και από την άλλη χαιρόμαστε για όσα θαυμαστά σου έγιναν». Τότε η Θεοτόκος τους αποκρίθηκε: «Μαθητές του Υιού μου και Θεού, μην κάνετε πένθος και λύπη τη χαρά μου».

Όταν ειπώθηκαν αυτά τα λόγια φτάνει και ο Απόστολος Παύλος. Έπεσε στα πόδια της Θεομήτορος, την προσκύνησε και την εγκωμίασε με πολλά ουράνια εγκώμια: «Χαίρε, ω Μήτερ της ζωής, διότι αν και δεν έζησα σωματικώς κοντά στον Υιό σου, βλέποντας όμως εσένα, νόμιζα ότι έβλεπα Εκείνον».

Μετά αποχαιρετά όλους, ξαπλώνει πάνω στο νεκροκρέββατο, σταύρωσε τα χέρια της, προσφέρει δεήσεις και ικεσίες στον Υιό της για τη σύσταση και την ειρήνη όλου του κόσμου, γεμίζει τους Αποστόλους και ιεράρχες από την ευλογία του Υιού της που δίνεται απ’ αυτήν στους ανθρώπους, και έτσι αφήνει στα χέρια του Υιού της και Θεού την ολόφωτη και παναγία ψυχή της.

Τότε ο κορυφαίος των Αποστόλων Πέτρος άρχισε να λέει στην Θεοτόκο επιτάφια εγκώμια, ενώ οι άλλοι Απόστολοι σήκωσαν το νεκροκρέβατο. Άλλοι προπορεύονταν βαστάζοντας λαμπάδες και ψάλλοντας ύμνους και άλλοι ακολουθούσαν ως το τάφο το σώμα της Θεομήτορος. Ακούγονταν και Άγγελοι από τον ουρανό που έψαλλαν και γέμιζαν τον αέρα οι μελωδίες τους.

Όλα αυτά μην υποφέροντας να βλέπουν και να ακούν οι άρχοντες των Ιουδαίων, παρεκίνησαν κάποιους από το λαό και τους έπεισαν να παρεμποδίσουν την πομπή. Όμως η θεία δίκη πρόφτασε και παίδεψε τους τολμήσαντας με το να τους τυφλώσει.

Έπειτα οι έφτασαν οι Απόστολοι στη Γεσθημανή, ενταφίασαν το πάναγνο σώμα της Θεοτόκου και περίμεναν εκεί τρεις μέρες ακούγοντας ακαταπαύστως σε όλο αυτό το διάστημα τους ύμνους και τις μελωδίες των αγίων Αγγέλων.

Μετά από τρεις ημέρες, άνοιξαν τον τάφο και έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι η Παναγία αναστήθηκε σωματικά και αναλήφθηκε στους ουρανούς. Και βέβαια όλη η ανθρωπότητα, με ευγνωμοσύνη για τις πρεσβείες της στο Σωτήρα Χριστό, αναφωνεί: «Χαίρε, ω Μήτερ της ζωής».

ΠΗΓΗ: http://perivolakipanagias.blogspot.gr/

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΑΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ

Ειναι πιθανο οντως να εχουμε πραγματικο πρωτογενες πλεονασμα οριακα στις αρχες του 2014. Ε και λοιπόν; Δεν προκειται κυριοι με αυτο να βγουμε στις αγορες οχι το 2014 αλλα ουτε και αργοτερα. Πειτε την αληθεια στον λαο. Μονο με κουρεμα 50% του χρεους και αναπτυξιακο σχεδιο Μαρσαλ απο την Ευρωπη θα βγουμε απο το τελμα. Ουτε με τεχνητη αισιοδοξια και επικοινωνιακα παιχνλιδια αλλα ουτε και με τον λαικισμο και την ανευθυνοτητα της αντιπολιτευσης.Το προχθεσινο παντως δεν μπορει να θεωρηθει πραγματικο πρωτογενες πλεονασμα γιατι αυτο πρεπει να αφορα την γενικη κυβερνηση με τους οτα και τα ασφαλιστικα ταμεια.

ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΧΩΡΙΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣΗ ΑΞΙΩΝ

Μια κοινωνια αποδεικνύει την παρακμη της απο την ανταμοιβη της στους μορφωμενους και τους επιστημονες. Οταν μια κοινωνια βρισκεται σε ολοκληρωτικη παρακμη υποαμοιβει ή εχει στην ανεργια τους επιστημονες της και προτιμα να ξοδευει σε πραγματα και πραξεις υποκουλτουρας και γελοιοτητας αμοιβοντας με μυθικα ποσα πχ  σουργελα της σοουμπιζ και παρουσιαστες της κακιας ωρας. Ειναι η ιδια κοινωνια που αποβλακωνεται με τουρκικες και βραζιλιανικες σαπουνοπερες και πληρωνει προκλητικα ποσα σε ανοησιες τσιγγουνευεται ομως να αγορασει και βαριεται ακομη χειροτερα να διαβασει ενα βιβλιο. Ε τετοιες κοινωνιες καταληγουν στον πατο δυστυχως γιατι την εποχη της τεχνητης ευμαρειας και παλι σκορπουσαν λεφτα στο πρωτο τραπεζι πιστα.

Με γενναίο κούρεμα θα ανακάμψουμε

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΔΕΝ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΥΞΑΝΕΙ

Με γενναίο κούρεμα θα ανακάμψουμε

Κούρεμα χρέους 50% περίπου και προτεραιότητα στην άσκηση αναπτυξιακών πολιτικών

Του Κ. ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

Η ΤΡΟΪΚΑΝΗ πολιτική που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση είναι εσφαλμένη, γιατί δεν μειώνει το χρέος αλλά, μέσω της ύφεσης, των επιτοκίων και των τραπεζών, το αυξάνει. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα που προκύπτει από τα ίδια τα στοιχεία που δημοσιεύονται στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ (Greece, fourth review, July 2013, Table ΑΙ.1, p. 65) αλλά και σε μελέτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης («Report on Public Finances in EMU», European Economy 4/2013, Table Ι.1.3, p. 31).

Η οικονομική βοήθεια που λαμβάνει η Ελλάδα από Ε.Ε.-ΕΚΤ-ΔΝΤ έχει στόχο να καταστήσει βιώσιμο το χρέος της. Ως, δε, βασικό μέσο για την επίτευξη αυτής της βιωσιμότητας χρέους έχει προτάξει τη μείωση του δημόσιου ελλείμματος και το σχηματισμό πρωτογενούς πλεονάσματος.
Με άλλα λόγια, η τρόικα θεωρεί ως πρωταρχική γενεσιουργό αιτία του χρέους το δημόσιο έλλειμμα.
Ομως ο στόχος μείωσης του δημόσιου ελλείμματος, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας, είναι εσφαλμένος γιατί το δημόσιο έλλειμμα συμβάλλει ελάχιστα στην αύξηση του χρέους.
Οπως κατέδειξε η περίοδος εφαρμογής του προγράμματος 2010-14 και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΔΝΤ, το καθαρό δημόσιο χρέος της χώρας αυξήθηκε κατά 44,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Αν όμως αφαιρέσουμε την ελαφρυντική επίδραση που είχαν το κούρεμα του χρέους και τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, τότε η αύξηση του χρέους ανήλθε σε 122,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Σε αυτή την ακαθάριστη αύξηση του χρέους το δημόσιο έλλειμμα συμμετείχε μόλις κατά 5,8%, έναντι συμμετοχής κατά 7,5% των νέων υποχρεώσεων του Δημοσίου, κατά 22,7% των πραγματικών επιτοκίων, κατά 28,9% της ύφεσης της πραγματικής οικονομίας και κατά 35% της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.
Η μείωση του ελλείμματος, τα υψηλά πραγματικά επιτόκια και η μη παροχή ρευστότητας είναι και οι βασικοί λόγοι που η ελληνική οικονομία έχει κυριολεκτικά βαλτώσει σε μία βαθιά και παρατεταμένη ύφεση που αυξάνει το χρέος.
Αν, λοιπόν, θέλουμε να βγούμε από το φαύλο κύκλο της αυτοτροφοδότησης του τεράστιου δημόσιου χρέους της χώρας, τότε δύο πράγματα πρέπει να γίνουν: να υπάρξει ένα δεύτερο μεγάλο κούρεμα χρέους της τάξης του 50% περίπου και να δοθεί προτεραιότητα στην άσκηση αναπτυξιακών πολιτικών αντί στη μείωση του ελλείμματος.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που πληθαίνουν τελευταία οι φωνές οικονομολόγων, αναλυτών, ερευνητικών ινστιτούτων (βλ. πρόσφατα γερμανικού DIW) αλλά και διεθνών οργανισμών (ΔΝΤ) ή πολιτικών για την ανάγκη δραστικού κουρέματος του χρέους, προκειμένου να ανακάμψει η Ελλάδα. Παράλληλα, διατυπώνονται επισήμως προτάσεις (βλ. Παπαδημητρίου του Levy Institute και Νταλάρα, πρώην επικεφαλής του IIF) για παροχή ουσιαστικής, δηλαδή μη δανειακής, βοήθειας (ένα είδος Σχεδίου Μάρσαλ) στην Ελλάδα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από Ε.Ε.-ΔΝΤ για επενδύσεις και αύξηση της απασχόλησης, προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη και να βγει η χώρα από το λούκι της κρίσης.
Πρόκειται για προτάσεις που συνοδεύονται από παράλληλη ανοιχτή επίκριση της τρέχουσας πολιτικής διαρκούς λιτότητας η οποία επικεντρώνεται στη μείωση του δημόσιου ελλείμματος και οδηγεί τελικά όχι μόνο στην αύξηση του δημόσιου χρέους (μέσω της ύφεσης κυρίως) αλλά και στη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας, με συνέπεια την άρνηση και αντίστασή της στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Ομολογούν, δηλαδή, κατ' ουσίαν πως το πρόγραμμα διάσωσης δεν μπορεί να εφαρμοστεί ως έχει και η απόκλιση από τους στόχους μαζί με το χρηματοδοτικό κενό επιβάλλουν κάποια στιγμή μέσα στους επόμενους μήνες να υπάρξει αναδιάρθρωση (με επέκταση του χρόνου αποπληρωμής σε διάρκεια 30 ή 50 ετών και μείωση των επιτοκίων) ή κούρεμα του δημόσιου χρέους, με ταυτόχρονη επενδυτική χρηματοδότηση της Ελλάδας.
Τα επίσημα στοιχεία τούς επιβεβαιώνουν: μία πολιτική που στοχεύει στο 5,8% της αιτίας που γεννά το τέρας του χρέους είναι μία πολιτική βαριά ελλειμματική και αλλήθωρη, που βλέπει τη μύγα αλλά αδυνατεί να διακρίνει το βόδι...
πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΤΙΣ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ;  ΟΤΙ  ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΥΡΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΠΑΚΕΤΟ ΑΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.
Οταν  τα ελεγα εγκαιρα ελεγαν μερικοι αερολιθοι,<< οι ξενοι ξερουν και φταιμε εμεις που δεν εφαρμοσαμε το προγραμμα>>. Ποσοι ελεγαν τοτε τα σημερινα; Γιατι σημερα ολοι παριστανουν τον προφητη κατοπιν εορτης. Ειμασταν μετρημενοι δυο- τρεις. Υπαρχουν τα κειμενα μου.

 ΜΙΛΗΣΑ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ. ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ...

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:<<Έτσι τώρα οδηγηθήκαμε στην συμφωνία στα πλαίσια της ΕΕ μετά την σύνοδο κορυφής της 11 Μαρτίου για επιμήκυνση της αποπληρωμής στα 7,5  χρόνια των 80 δις ευρω από την χώρα μας προς τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης χωρίς ακόμη, να έχει επιτευχθεί συμφωνία και με το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα 30 δις, και την μείωση του επιτοκίου δανεισμού μας κατά μία μονάδα. Αυτή βεβαίως είναι μία θετική εξέλιξη, που δίνει μία ανάσα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο δυσθεώρητο χρέος, που πρέπει να εξυπηρετήσουμε τα επόμενα χρόνια. Βεβαίως θα χρειαστεί και το ΔΝΤ, να ακολουθήσει την ίδια συμφωνία άμεσα. Η  επιμήκυνση μεταφέρει περί τα 50 δισ. ευρώ από δύο δύσκολες χρονιές (το 2014 και το 2015) στα μελλοντικά χρόνια, ενώ η μείωση του επιτοκίου μειώνει κατά περίπου 6 δισ. ευρώ τους τόκους, που θα απαιτούνταν, να πληρώσει η χώρα, αν η επιμήκυνση συμφωνούνταν χωρίς την μείωση του επιτοκίου δανεισμού και επιτρέπει, να μειώσουμε κατά 2% το ποσοστό του δημοσίου χρέους επι του ΑΕΠ. Όμως δεν επετεύχθη η συμφωνία για επαναφορά ομολόγων από την δευτερογενή αγορά, έτσι ώστε πρακτικά, να μειώσουμε περαιτέρω το χρέος, επειδή η επαναγορά θα γινόταν άμεσα με τις  τρέχουσες τιμές, που είναι κατ 30% περίπου χαμηλότερες αν και συμφωνήθηκε η δυνατότητα αγοράς ομόλογων από τον μηχανισμό στήριξης από την πρωτογενή αγορά, εφόσον αυτό χρειαστεί. Ακόμη όμως και να πετύχαινε η κυβέρνηση το σύνολο των στόχων, που είχε θέσει σχετικά με την σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης και τις αποφάσεις της δεν θα κατόρθωνε, να μειώσει με αυτές το δημόσιο χρέος πάνω από 10% του ΑΕΠ και αυτό είναι ενδεικτικό του μεγέθους του προβλήματος.

  Αναλήφθηκαν μάλιστα έναντι της συμφωνίας αυτής υποχρεώσεις για νέα μέτρα και ας το διαψεύδει μετ` επιτάσεως η κυβέρνηση όπως  και η δέσμευση, ότι θα προέλθουν τα επόμενα 5 χρόνια 50 δις ευρώ από αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Βεβαίως κανείς δεν μπορεί, να διαφωνήσει με την αναγκαιότητα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ίσα ίσα το αντίθετο, αλλά  δεν υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος, που να πιστεύει, ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα θα συγκεντρωθεί αυτό το ποσόν. Αντιθέτως μάλιστα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση επιδεικνύουν μια άνευ προηγουμένου επιπολαιότητα και αντιφάσκουν, αφού, ενώ υποστηρίζουν την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ταυτοχρόνως, συναγωνίζονται σε λαϊκίστικες κορώνες περι μη  ξεπουλήματος και μη πώλησης δημόσιας γης. Έφτασε μάλιστα η κυβέρνηση, να προαναγγέλλει τη ψήφιση νόμου για την απαγόρευση πώλησης γης λες και υπάρχει δυνατότητα σοβαρά, να συγκεντρωθεί ένα τέτοιο ποσό μόνο με μακροχρόνιες μισθώσεις ακινήτων αποδεικνύοντας, ότι είναι παράλυτη από χρόνιες ιδεολογικές αγκυλώσεις. Οι πανηγυρισμοί λοιπόν του ΠΑΣΟΚ είναι πρέπον, να σταματήσουν άμεσα λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος, ότι με την προηγηθείσα συμφωνία αναλήφθηκε η υποχρέωση, να δημιουργηθούν πλεονάσματα ύψους 11 δις ευρώ τον χρόνο επι 20 χρόνια, για να μειωθεί το δημόσιο χρέος στο 60% του ΑΕΠ στόχος  εξωπραγματικός, που δεν θα επιτευχθεί. Ακόμη θα πρέπει, να ληφθεί υπόψη, ότι για να είχαμε ουσιαστική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, θα χρειαζόταν ο μηχανισμός στήριξης, να ενισχυθεί με κεφάλαια ύψους τουλάχιστον 2.5 τρις ευρώ ούτως ώστε, να μιλούμε σοβαρά για δυνατότητα αγοράς ομολόγων για λογαριασμό της Ελλάδας και σοβαρής εξυπηρέτησης του χρέους, πράγμα που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα και τα 500 δις, που συμφωνήθηκαν για τον μόνιμο μηχανισμό  αδυνατούν, να πείσουν τις αγορές, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος στο τέλος δεν θα αναδιαρθρωθεί.

  Δεδομένου λοιπόν οτι η αντίληψη των σημερινών ηγετών της Ευρώπης είναι λογιστική και δεν βάζει ως στόχο την ριζική επίλυση του προβλήματος και με σίγουρη πλέον την είσοδο στον μηχανισμό και της Πορτογαλίας, μπορεί, να διαπιστώσει κανείς, γιατί τα κεφάλαια ενίσχυσης του μηχανισμού, που συμφωνήθηκαν, δεν επαρκούν καθόλου για την αντιμετώπιση του προβλήματος και γιατί οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης όπως η Μoody`s υποβάθμισαν εκ νέου στις αρχές Μαρτίου την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, ότι ο ίδιος οίκος προχώρησε στις 16 Μαρτίου σε υποβάθμιση κατά δύο μονάδες του κρατικού χρέος της Πορτογαλίας , από Α1 σε Α3, μετά την παραπάνω συμφωνία, διότι δεν πείθεται, ότι τα ποσά, που συμφωνήθηκαν μπορούν, να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους στην ευρωζώνη. Ούτως η άλλως χρειαζόταν μια πιο ριζική απόφαση αντιμετώπισης της κρίσης χρέους απο τους ηγέτες της Ευρώπης, που επιδεικνύουν ένα πρωτοφανές έλλειμμα ηγεσίας. Πιθανότατα μάλιστα κατά την εκτίμηση μου κερδίζουν απλά χρόνο, για τις εκτεθειμένες στο χρέος τράπεζες τους μέχρις ότου αυτές προετοιμαστούν, να αφομοιώσουν τις ζημίες από μια νεα ρύθμιση του χρέους των περιφερειακών χωρών, για αυτό επιλέγουν άτολμες λύσεις, ενώ κατά την γνώμη μου θα έπρεπε τώρα, να δοθεί μια ριζική απάντηση στο πρόβλημα του χρέους και όχι μετά από δύο χρόνια υπο χειρότερες συνθήκες.>>

OΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΟΤΕ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011 ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΕΣ

εισηγηση στο προσυνεδριο της δημοκρατικης συμμαχιας του ...

 ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΤΗΣ  ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ :

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Β. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 20/11/2012 ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΟΦΙΑ ΖΟΥΖΕΛΗ

 

ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2011

ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ 

ΕΔΩ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ:

  ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

 

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2013 ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;   

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

ΕΛΕΓΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ:
<< Άποψη μου αμετακίνητη είναι, ότι το γρηγορότερο θα πρέπει, να διεκδικηθεί από την πλευρά μας με συνεχείς πιέσεις και να αποφασιστεί από τους δανειστές μας επιτέλους, ως μόνη διέξοδος, ένα νέο πραγματικό και εθελοντικό κούρεμα του δημοσίου χρέους, που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων δανειστών της χώρας, ένα Οfficial Sector Ιnvolvement ( OSI). Το κούρεμα αυτό πρέπει, να αφορά το σύνολο του χρέους, που έχουν στα χέρια τους οι επίσημοι δανειστές, δηλαδή οι χώρες οι  οποίες μας δάνεισαν μέσω του μηχανισμού στήριξης από τον Μάιο του 2010 με τα διακρατικά δάνεια , τα ποσά που μας δάνεισαν μέσω του EFSF αργότερα , καθώς και το χρέος που κατέχει η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών, όπως και το ΔΝΤ, που μέχρι σήμερα μας έχει δανείσει ένα ποσό περίπου 27 δις ευρώ.  

Όσο δύσκολα και αν είναι για την μεν  ΕΚΤ, να αποδεχθεί αλλαγή του καταστατικού της για κάτι τέτοιο και για δε το ΔΝΤ να αποδεχθεί  πρώτη φορά στην ιστορία  κούρεμα του δικού του ποσού, επειδή δεν θέλει, να χάνει τα χρήματα του, διότι θεωρεί, πως είναι δανειστής τελευταίου καταφυγίου και δεν πρέπει, να δημιουργηθεί προηγούμενο εις βάρος του, είναι απαραίτητο πάση θυσία, να το επιδιώξουμε συντονισμένα. Άλλωστε το ΔΝΤ για το επίσημο χρέος, που βρίσκεται στα χέρια των υπολοίπων δανειστών ορθά επιδιώκει και ζητά το κούρεμα, όπως έχουμε διαπιστώσει μέχρι σήμερα, άλλα παράλληλα  επιθυμεί, να εξαιρέσει τα χρήματα, που δάνεισε στην Ελλάδα το ίδιο. Το ύψος του κουρέματος αυτού απαιτείται , να φτάσει στο 50% του χρέους, που κατέχουν οι επίσημοι πιστωτές, έτσι ώστε το δημόσιο χρέος της χώρας, να πέσει κάτω από το 80% του ΑΕΠ και να καταστεί πραγματικά βιώσιμο, διότι όπως έχω τοποθετηθεί με άρθρο μου το 2011, ο επιδιωκόμενος στόχος για χρέος 120% του ΑΕΠ το 2020 δεν καθιστά το ελληνικό χρέος βιώσιμο σε καμία περίπτωση. Το δημόσιο χρέος της χώρας, που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων πιστωτών μας ανέρχονταν  στο ύψος των 183 δις ευρώ στο τέλος του 2012 από το σύνολο των 305,5 δίς.

Επίσης το ποσό των 50 δις της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών αποτελεί αδήριτη ανάγκη, να επιδιώξουμε μετά από σκληρή επαναδιαπραγμάτευση, να προέλθει απευθείας από τον (ΕSM) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, χωρίς να επιβαρυνθεί τελικά το δημόσιο χρέος, με την βοήθεια ενός συνασπισμού επιτέλους  των πληττόμενων χωρών του Νότου με προεξάρχουσες τις Ιταλία και Ισπανία, που ήδη πέτυχαν για το μέλλον με την  απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής τον Ιούνιο του 2012 για τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των δικών τους τραπεζών, να προέλθουν τα απαραίτητα ποσά για αυτές απευθείας από τον (ΕSM) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό, όταν λειτουργήσει η τραπεζική ένωση.  Σε αυτό μας το αίτημα θα έχουμε συμπαραστάτη και το ΔΝΤ, το οποίο ήδη πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση, αναγνωρίζοντας διαρκώς σε αντίθεση με τις εμμονές των Ευρωπαίων, ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο αλλιώς. Κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόσθετη μείωση του κατά 25% επι του ΑΕΠ, ακριβώς επειδή τα χρήματα, που θα απαιτηθούν για τις τράπεζες, δεν θα επιβαρύνουν τελικά το ελληνικό δημόσιο. Αν μάλιστα υπάρξει συνδυασμός κουρέματος κατά 50% και ανακεφαλαιοποίηση απευθείας από τον ESM,  τότε θα έχουμε σωρευτικά μια μείωση του δημοσίου χρέους κατά 60% περίπου επι του ΑΕΠ.>>
  ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ:

<< Όλα αυτά είναι απαραίτητο , να συνοδευθούν από ριζική αλλαγή της αποτυχούσας οικονομικής συνταγής, αλλά και από ένα νέο αναπτυξιακό πακέτο  βοήθειας από την ΕΕ με την μορφή σχεδίου Μάρσαλ πέρα και πάνω από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, που θα κατευθυνθεί σε επενδύσεις, για την τόνωση της ανάπτυξης και για την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με την τεχνική συμβολή της ΕΕ.

  Η συνταγή, η οποία εφαρμόζεται, αν δεν αλλάξει το ταχύτερο θα οδηγήσει σε νέα δραματικά αδιέξοδα τόσο την χώρα όσο και τους ίδιους τους δανειστές. Σε όλες τις προηγούμενες παρεμβάσεις μου με συνεντεύξεις και άρθρα τόνιζα, ότι όσοι προέβλεπαν ύφεση 2,8 με 3% του ΑΕΠ για το τέλος του 2012 και πρωτογενές πλεόνασμα τον Απρίλιο του 2012, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μίλησα για ύφεση κοντά στο 6,5% το 2012 και επιβεβαιώθηκα από την εξέλιξη της οικονομίας και τώρα πάλι θεωρώ, ότι οι προβλέψεις των δανειστών για ύφεση 4,5% το 2013 είναι για τον κάλαθο των αχρήστων, αν δεν είναι επικοινωνιακού τύπου και μόνο, διότι η ύφεση κατά την εκτίμηση μου στην καλύτερη περίπτωση για την χώρα θα μείνει γύρω στο 6,5%  για το τέλος του 2013 και αν υπάρξουν και νέα μέτρα για να κλείσει η τρύπα, που θα δημιουργηθεί στο τέλος στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2013 και η οποία θα αγγίξει τα 3 δις ευρώ περίπου, όσο και αν το αρνείται αυτό τεχνητά η κυβέρνηση, τότε σε συνδυασμό με τις δυσμενείς επιπτώσεις και από την κυπριακή κρίση, αυτή θα ξεπεράσει πιθανόν και το ποσοστό αυτό, κινούμενη ακόμη υψηλότερα και βυθίζοντας την κοινωνία και την πραγματική οικονομία στο χάος.

 Στο σημείο αυτό εντοπίζεται και η βασική ευθύνη του ΔΝΤ, διότι ενώ η στάση του στην υπόθεση του περεταίρω κουρέματος  και της ανακεφαλαιοποίησης απευθείας από τον ΕSM των ελληνικών τραπεζών, είναι πολύ υποστηρικτική και θετική απέναντι τουλάχιστον στους Ευρωπαίους, όσον αφορά την συνταγή παίζει και αυτό εξίσου με την Γερμανία και τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά αρνητικό ρόλο, αφού ενώ παραδέχεται το λάθος, δεν δέχεται και αυτό περιέργως την αλλαγή της.>>

ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΕΔΩ:  

αρθρο βαγγελη ιωαννιδη: ωρα αλλαγης για την ευρωπη - βαγγελης ...