ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Ναι λοιπον υπαρχουμε και οι αντιμνημονιακοι του φιλελευθερου πατριωτικου κεντροδεξιου χωρου που απο την αρχη με συνεπεια μιλουμε κατα της αποτυχημενης συνταγης της τροικα οταν αλλοι υποστηριζαν ότι μας σωνουν και για κουρεμα του μη βιωσιμου χρεους με εθελοντικη συμμετοχη και του επισημου τομεα μετα απο πραγματικη και σκληρη επαναδιαπραγματεση με τους δανειστες και παραλληλα στηριζουμε τις μεταρρυθμισεις που ειναι αναγκαιες οπως και την μειωση του κρατους οι οποιες επρεπε να γινουν με ή χωρις μνημονιο.Δεν μπαινουμε στα καλουπια σας

BLOOMBERG: ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΓΙΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

ΝΕΟ «ΠΑΚΕΤΟ»

Χρέος: Επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής στα 50 χρόνια και νέο δάνειο

Το νέο πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα είναι πιθανό να περιλαμβάνει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων που έχει λάβει η χώρα στα 50 χρόνια και μείωση των επιτοκίων για προηγούμενα δάνεια κατά 50 μονάδες βάσης, μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg, επικαλούμενο δηλώσεις δύο αξιωματούχων με γνώση των συνομιλιών των Ευρωπαίων.
Το σχέδιο, το οποίο θα εξεταστεί από τους αρμοδίους μέχρι τον Μάιο ή τον Ιούνιο, ίσως περιλαμβάνει επίσης ένα δάνειο για ένα πακέτο ύψους 13-15 δισ. ευρώ, σύμφωνα με άλλο αξιωματούχο.
«Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελαφρύνουμε το χρέος, κάτι το οποίο είχαμε κάνει και πιο παλιά προσφέροντας χαμηλότερα επιτόκια ή επιμηκύνοντας τον χρόνο αποπληρωμής των δανείων», είχε δηλώσει χθες ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ.
«Αυτού του είδους τα μέτρα είναι πιθανά αλλά υπό τον όρο ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της», συμπλήρωσε

ΠΗΓΗ: ΗΜΕΡΗΣΙΑ

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΛΕΓΑ ΣΤΟ 1 ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΔΥ.ΣΥ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΣΕΛΙΔΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΩΣ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ:

<<

  Τι θα μπορούσε όμως, να γίνει ούτως ώστε, να αντιμετωπιστεί αυτή η τραγική δημοσιονομική  κατάσταση της χώρας και ειδικά το πρόβλημα του δημοσίου χρέους, που έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις  Το κύριο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι και αναπτυξιακό – διαρθρωτικό. Για να μπορέσει, να επιλυθεί το δεύτερο, θα πρέπει πρώτα ή ταυτόχρονα, να αντιμετωπιστεί η μεγάλη τρύπα στο ισοζύγιο πληρωμών. Με τα σημερινά δεδομένα το τίμημα για την χωρίς βεβαιότητα αντιμετώπιση της κρίσης χρέους θα είναι μία μείωση του βιοτικού επιπέδου τουλάχιστον κατά 40%, αφού θα μεταφέρονται στους ομολογιούχους τραπεζίτες βουνά κεφαλαίων για την εξυπηρέτηση του.

    Υπάρχει μία λύση όμως αποτελεσματική:  Η επιμήκυνση του συνόλου του δημόσιου χρέους και όχι μόνο του ποσού του μηχανισμού στήριξης μετά από διαπραγμάτευση και συμφωνία με τους δανειστές μας αφήνοντας  εν ανάγκη από έξω τα ομόλογα, που έχουν τα εγχώρια ασφαλιστικά ταμεία για ευνόητους λόγους, οι οποίοι σχετίζονται με την ίδια τους την ύπαρξη. Προτείνω δηλαδή  την αναστολή της εξοφλήσεως του χρέους κατά 15 χρόνια σε συμφωνία με τους δανειστές και χωρίς κούρεμα του ποσού, που οφείλουμε.  Στο διάστημα αυτό θα μπορούσαμε, να συμφωνήσουμε,ότι θα καταβάλλονται μόνο οι τόκοι ή αν πετύχουμε συμφωνία μη καταβολής μεγάλου μέρους των τόκων και μείωσης τους. Τα κεφάλαια, που θα εξοικονομούνται, θα επενδύονται, στα πλαίσια ενός αναπτυξιακού προγράμματος, το οποίο θα εκπονηθεί από κοινού με την τρόϊκα, σε παραγωγικά έργα. Ταυτόχρονα με το πρόγραμμα αυτό, θα προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις ενώ και οι ξένοι πιστωτές δεν θα έχουν, να χάσουν ούτε ένα ευρώ από το κεφάλαιο, που μας δάνεισαν, απλώς ο χρόνος  εξόφλησης του κεφαλαίου θα παραταθεί κατά 15 έτη. Με το τρόπο αυτό όχι μόνο θα πάρει τις απαραίτητες ανάσες η ελληνική οικονομία και κοινωνία, αλλά αν ταυτόχρονα επιτευχθεί η αναδιάρθρωση του σπάταλου δημόσιου τομέα και η σοβαρή και ταχύτατη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ακόμη και με συμφέρουσες εθνικά πωλήσεις και όχι σε τιμές ευκαιρίας, σε συνδυασμό με την άρση των αντικινήτρων ανάπτυξης και το άμεσο σταμάτημα της υπερφορολογησης, που παγώνει την αγορά και την πραγματική οικονομία , τότε είναι αναμενόμενο, ότι θα μπορέσουμε, να ξεφύγουμε από την μέγγενη της κρίσης χρέους. Η ρύθμιση αυτή για την εξόφληση του χρέους είναι δίκαιη, γιατί αίρει τη ληστρικότητα των δανειοδοτικών όρων, διατηρεί την κοινωνική και εθνική συνοχή στην ελληνική κοινωνία και εξασφαλίζει νέα περίοδο παραγωγικής ανάπτυξης με αύξηση του ΑΕΠ Αντί λοιπόν να αναλαμβάνουμε εξωπραγματικές υποχρεώσεις, όπως η συμφωνηθείσα  μετά την συνοδο κορυφής της ευρωζώνης στις 11 Μαρτίου περι μείωσης κατά 1/20 του δημοσίου χρέους μας κάθε χρόνο επι είκοσι χρόνια, η οποία θα αποτύχει, να εφαρμοστεί παταγωδώς, θα έχουμε αντιμετωπίσει ριζικά το πρόβλημα, παίρνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους και τα συγκρουόμενα συμφέροντα Η λύση αυτή έχει εφαρμοστεί με επιτυχία  στο Μεξικό και ακόμη και οι τράπεζες θα μπορούσαν, να την αντέξουν .Αν δεν αντιμετωπίσουμε έτσι αμέσως την κρίση χρέους, αλλά την μεταθέτουμε χρονικά, όπως επιδιώκουν ισχυρές χώρες της Ευρώπης, τότε θα βρούμε σε δυο χρόνια οξυμένο το πρόβλημα μπροστά μας λόγω των καθυστερήσεων μας και πιθανώς μη αντιμετωπίσιμο πλέον με ανοιχτό το ενδεχόμενο μεγάλων κοινωνικών αναταραχών. Τα ομόλογα, τα οποία κατέχουν οι τράπεζες, που σήμερα συντηρεί εν ζωή το ευρωπαϊκό δημόσιο (δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) με εκατοντάδες δισ., πρέπει, να ενταχθούν στην διαδικασία επιμήκυνσης άμεσα. Δεν είναι δυνατόν, να έχουν ουσιαστικά πτωχεύσει, να τις συντηρεί το δημόσιο της Ευρωζώνης και αυτές να επιμένουν, ότι θα πάρουν και την τελευταία δεκάρα τόκων από κράτη που, στην προσπάθειά τους να αποπληρώσουν αυτά τα δάνεια,στραγγαλίζουν τους πολίτες και οδηγούν στην πτώχευση χιλιάδες επιχειρήσεις.

  Χρειάζεται επίσης ένα ομόλογο έκδοσης της ΕΚΤ και όχι ευρωομόλογο μέρη του οποίου εγγυώνται τα κράτη-μέλη ξεχωριστά. Έτσι θα μπορούσαμε, να επιδιώξουμε την συμφωνία στα πλαίσια της ΕΕ για την δυνατότητα μεταβίβασης του <<νόμιμου>> χρέους ύψους 60%, το οποίο προβλέπεται και από την συνθήκη του Μάαστριχ και εκχώρησης της διαχείρισης του στην ΕΚΤ με την καθιέρωση αυτού του είδους ευρωομολόγου, το οποίο δεν είναι πανάκεια, αλλα θα δώσει μεγάλες ανάσες στην οικονομία μας. Με αυτόν τον τρόπο η ΕΚΤ εκδίδοντας ευρωομόλογα ίσης αξίας με το μέρος του χρέους των κρατών μελών, που επιτρέπει η συνθήκη του Μααστριχτ και πουλώντας τα στις διεθνείς αγορές, θα εξασφάλιζε πολύ χαμηλότερα επιτόκια για όλα τα κράτη-μέλη Αν δεν ακολουθηθεί η λύση αυτή και μείνουμε σε λύσεις ασπιρίνες, όπως η πρόσφατα αποφασίσθησα,  τότε μια γενικευμένη αναδιάρθρωση είναι βέβαιη κατά την γνώμη μου με απίστευτες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες για την χώρα. Πάντως πιστεύω, ότι παρα της προβλέψεις της κυβέρνησης δεν θα μπορέσει η χώρα να βγει στις αγορές ούτε το 2012.

   Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ,όπως φέρεται να δήλωσε την Τετάρτη ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης, Κλάους Ρέγκλινγκ αμέσως μετά την απόφαση της συνόδου της 11 Μαρτίου παραμένει ανοιχτό  το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους απόδειξη, ότι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι δεν πιστεύουν στην λύση, που υποτίθεται έδωσαν. Επικουρικά υπενθυμίζω, ότι στο θέμα της αναδιάρθρωσης είχε αναφερθεί πρόσφατα και ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Στάινμπρουκ λέγοντας ότι «Δεν υπάρχει ούτε ένας οικονομολόγος στον κόσμο, που να πιστεύει ότι η Ελλάδα, ίσως και η Πορτογαλία θα αποφύγουν μια τέτοια αναδιάρθρωση», σε συνέντευξή του στη Suddeutsche Zeitung.Το τελικό χτύπημα ήρθε από το ίδιο τον πρόεδρο του Εurogroup στις 16 Μαρτίου 2011, που δήλωσε απερίφραστα ότι το «Σύμφωνο για το ευρώ», το οποίο μετά τις πιέσεις από τη Γερμανία και τη Γαλλία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό συμβούλιο στις 11 Μαρτίου «δεν προσφέρει καμία προστιθέμενη αξία» και «θα αποτύχει. Όμως κι αν αποφασιστεί με πείσμα το σύμφωνο αυτό, να εφαρμοστεί, φοβούμαι ότι το σύμφωνο για το ευρώ θα γίνει ακόμα ένα νεογέννητο, που πέθανε».Νομίζω ότι δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό αυτή η εκτίμηση. Θα πρέπει όμως, να τονίσω ότι με την παρότρυνση και την επιμονή της Γερμανικής κυβέρνησης δημιουργείται ένα ατυχές σοβιετικού τύπου μοντέλο της ευρωπαϊκής οικονομίας καταδικασμένο, να αποτύχει με πολιτικές, όπως η φορολογική εναρμόνιση και η πίεση για αύξηση των φορολογικών συντελεστών της Ιρλανδίας πχ που δεν μπορεί ένα φιλελεύθερο κόμμα, όπως το δικό μας, να ενστερνιστεί σε καμία περίπτωση. Είναι και πάλι χαρακτηριστική η καταδικαστική  δήλωση Γιουνκερ ότι << "Όχι ως πρόεδρος του Eurogroup αλλά ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου δεν μου αρέσει αυτή η σύνδεση μεταξύ της φορολογίας επιχειρήσεων και του ιρλανδικού πακέτου. Αντιλαμβάνομαι την πολιτική σύνδεση, αλλά δεν με εκφράζει η ιδέα ότι ορισμένες κυβερνήσεις αρέσκονται να βασανίζουν την Ιρλανδία εντός και εκτός συνεδριάσεων. Δεν μου αρέσει αυτού του είδους η διαχείριση σοβαρών προβλημάτων">>

Σε όλα αυτά χρειάζεται, να τονιστεί και η  πρόθεση έξι κρατών της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης, να προσπαθήσουν, να εμποδίσουν την μεταρρύθμιση στους κανόνες για τον προϋπολογισμό της ΕΕ, εκτός αν τα 17 κράτη μέλη της ευρωζώνης συμφωνήσουν, να τροποποιηθούν τα σχετικά με τη συγκρότηση του κεφαλαίου λειτουργίας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (ΕΜΣ.) μπλοκάροντας έτσι τον μηχανισμό στήριξης, που αποφασίστηκε πριν λίγες μέρες. Προσθετικά πρόταση μομφής ενέκρινε η γερμανική βουλή την Πέμπτη, ζητώντας από την γερμανική κυβέρνηση, να εμποδίσει την αγορά κρατικών ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (προσωρινός μηχανισμός στήριξης - EFSF).

   Ο δε γερμανός οικονομολόγος Λαρς Φελντ και μέλος της επιτροπής σοφών της Γερμανικης κυβέρνησης  ξεκαθάρισε, ότι <<η Ελλάδα είναι ένας πολιτικός δυναμίτης. Αν θέλει να αποφύγει τη μεγάλη έκρηξη, δεν υπάρχει άλλος δρόμος πλην της αναδιάρθρωσης”, εκτιμώντας ότι “η επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων του ευρωπαικου μηχανισμού στήριξης  δεν επαρκεί”. Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν, ότι οι χωρες της ΕΕ δεν έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης για την ίδια την επιβίωση του ευρώ και της ευρωζώνης. Η Ευρώπη μεταθέτει την ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους αργότερα, ρισκάροντας επικίνδυνα μια μεγαλύτερη κρίση. Η πρόβλεψη της συμφωνίας της 11 Μαρτίου, ότι θα μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας στο 3% του ΑΕΠ το 2014 είναι επισφαλής, ενώ παντελώς ανεδαφική είναι η πρόταση για μείωση ως το 2020 του δημοσίου χρέους κατά 18% του ΑΕΠ.

  Όσον αφορά το τι θα πρέπει, να κάνουμε εμείς άμεσα δεδομένου, ότι το κύριο πρόβλημα της χώρας είναι, ότι δεν παράγουμε νέο πλούτο και άρα δεν μπορούμε, να πετύχουμε νέα πλεονάσματα οι λύσεις είναι οι εξής: Πρώτα από όλα απαιτείται, να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο την εσχάτως ανέλπιστα σχετικά   θετικότερη  πορεία των ελληνικών εξαγωγών με κινήσεις, που θα διευκολύνουν την επιχειρηματικότητα και θα μειώσουν την φορολογία για τις ελληνικές επιχειρήσεις, έτσι ώστε, να μειωθεί το κόστος των ελληνικών προϊόντων χωρίς, να επιδιώκεται η βάρβαρη συμπίεση των μισθών του ιδιωτικού τομέα για τον σκοπό αυτόν, που είναι ήδη αρκετά χαμηλοί. Είναι απαραίτητο, να τονωθεί η αγορά με την μείωση των φορολογικών συντελεστών στην φορολογία επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων και θα χρειαστεί και η υιοθέτηση μιας λειτουργικής φορολογικής κλίμακας, που δεν θα αποτρέπει τους οικονομικά δυνατούς, από το να επενδύσουν αλλά και δεν θα τους εξομοιώνει με τους αδύνατους, τους οποίους θα πρέπει, να προστατεύει και να μην εξοντώνει.>>

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΟΣΟΙ ΘΕΛΕΤΕ

 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ/VAGGELIS IOANNIDIS ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Η ...
vaggelisioannidis.blogspot.com/2011/03/1-19-2011_31.html‎

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΣ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΟΣ

Επειδη αρχισε η σεναριολογια να διευκρινησω ότι παραμενω ανενταχτος διαμαρτυρομενος κεντροδεξιος.

Αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη για χρέη στο Δημόσιο

Αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη για χρέη στο Δημόσιο

Αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη για χρέη στο Δημόσιο

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης, στις 2-3-2013, δικάζοντας επιχειρηματία που είχε συλληφθεί για οφειλές προς το Δημόσιο, έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη και διαδικασία και παρέπεμψε την εκδίκαση της υπόθεσης σε τακτική δικάσιμο για τον ερχόμενο Οκτώβριο.
Το δικαστήριο έκανε δεκτή την ένσταση που υπέβαλλε ο συνήγορος υπεράσπισης κ. Μανώλης Παπάς, με την οποία ισχυρίσθηκε ότι οι σχετικές διατάξεις του ν. 3943/2011, που χαρακτηρίζουν διαρκές το αδίκημα μη καταβολής χρεών στο Δημόσιο, είναι αντίθετες στα άρθρα 2 παρ. 1 και 7 παρ. 1 του Συντάγματος, αλλά και σε θεμελιώδεις αρχές του Ποινικού Δικαίου.
Στην ερμηνευτική εγκύκλιο που είχε εκδώσει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου όταν θεσπίστηκε το αυτόφωρο, ανέφερε ότι «η συμβατότητα της ρύθμισης με τα άρθρα του συντάγματος θα κριθεί στην πράξη από τα δικαστήρια».
Στην πράξη λοιπόν κρίθηκε ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτελεί ένα μέσο πίεσης εισπρακτικού χαρακτήρα για τους σκοπούς  του οποίου δεν είναι δυνατό να καταλύει θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα του πολίτη. Το συγκεκριμένο μέτρο όμως, εκτός από παράνομο, είναι και αναποτελεσματικό: μέχρι σήμερα συνελήφθησαν περίπου 1.800 φορολογούμενοι για διάφορα αδικήματα (μη καταβολή χρεών, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων κτλ.) για οφειλές που φτάνουν το ποσό των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, το δημόσιο εισέπραξε περίπου... 20 εκατομμύρια.
Καταλήγοντας ο κ. Παπάς τόνισε: «Πρέπει η απόφαση του δικαστηρίου να λάβει ευρεία δημοσιότητα, αφού οι αυτόφωρες συλλήψεις των πολιτών-οφειλετών καταλαμβάνουν καθημερινά προεξέχουσα θέση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης».

Πηγή: katerini-news.gr

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΙΘΑΝΟΤΕΡΟ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2014 ΛΟΓΩ ΤΗΝ ΔΙΑΦΑΙΝΟΜΕΝΗΣ ΒΕΒΑΙΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ. ΤΑ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...ΤΟ 2009 ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ.

ΜΗΝ ΑΝΑΚΑΤΕΥΕΤΕ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μην ανακατευετε την θρησκεία με την πολιτική. Ειναι αισχρό δεν το καταλαβαίνετε;

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΠΑΕΙ ΜΕ ΟΛΑ;

Σωστα κατηγορουν τον Συριζα οτι εδωσε στεγη στο παλαιο και φθαρμενο Πασοκ αλλα μηπως και η ΝΔ δεν συνεργαζεται με το φθαρμενο και αμαρτωλο Πασοκ του Βενζελου; Δηλαδη ποια η διαφορα; Απαραδεκτο και για τους δυο. Η μηπως το Πασοκ του Βενιζελου ειναι το νεο και ηθικο; Ελεος πια.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΕΟ ΠΑΚΕΤΟ

Κεφαλαιακός φόρος, όχι τρίτο πακέτο στην Ελλάδα

Την αντίθεσή του στο ενδεχόμενο χορήγησης τρίτου πακέτου στην Ελλάδα για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού εξέφρασε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης Die Linke.

Σε γραπτή ανακοίνωση που υπογράφει η Ζάρα Βάγκενκνεχτ, πρώτη αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, αποκαλεί τη γερμανική κυβέρνηση συνήγορο των Ελλήνων εκατομμυριούχων και εναντιώνεται στη νέα κίνηση σωτηρίας των τραπεζών και των πλουσίων Ελλήνων.

Η Βαγκενκνέχτ υποστηρίζει την πρόταση της Bundesbank για εφάπαξ επιβολή κεφαλαιακού φόρου.

«Για να αποφευχθεί η χρεοκοπία»

«Η εξαγγελία από τον Β. Σόιμπλε ενός τρίτου πακέτου βοήθειας είναι ένα ακόμη δώρο δισ. ευρώ προς τους Έλληνες ολιγάρχες και τους πιστωτές της Ελλάδας», αναφέρεται στη γραπτή δήλωση.

«Η γερμανική κυβέρνηση κάνει αγώνα για τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις σε βάρος της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά αρνείται, όπως και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να καλέσει στα ταμεία τους έλληνες ολιγάρχες. Έτσι μετατρέπεται σε συνήγορο των εκατομμυριούχων».

Το κόμμα Die Linke τάσσεται υπέρ της επιβολής ενός εφάπαξ κεφαλαιακού φόρου, που είναι απαραίτητος όχι μόνο «σε περίπτωση χρεοκοπίας, όπως αναφέρει η Bundesbank, αλλά και για την αποφυγή της χρεοκοπίας, όπως υποστηρίζει και το ΔΝΤ.

Στην ίδια ανακοίνωση δίδονται στοιχεία από την Credit Suisse, σύμφωνα με την οποία, η περιουσία των ευρωπαίων εκατομμυριούχων ύψους 17 τρισ. ευρώ φθάνουν για να υπερκαλυφθούν τα χρέη και των 28 χωρών-μελών της ΕΕ ύψους πάνω από 11 τρισ. ευρώ. Επί πλέον 85 άνθρωποι του πλανήτη διαθέτουν περιουσία όση ο μισός πληθυσμός του πλανήτη.

«Συνεπώς θα πρέπει να σταματήσουν να χρηματοδοτούν οι φορολογούμενοι με πακέτα στήριξης την πλουτοκρατία».

Σκεπτικισμός στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Το κόμμα Die Linke καταγγέλλει τη νέα στήριξη των τραπεζών και των εχόντων με ένα νέο τρίτο πακέτο για την Ελλάδα και προτείνει την επιβολή φόρου των πλουσίων σε ολόκληρη την ΕΕ για να προφυλαχθούν οι μικροαποταμιευτές.

Από την πλευρά της ωστόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφρασε τον σκεπτικισμό της για ένα τέτοιο μέτρο.

Στην εφημερίδα Bild του περασμένου Σαββάτου (01.01) ο Όλι Ρεν, αρμόδιος επίτροπος για τις Νομισματικές Υποθέσεις της ΕΕ δήλωσε ότι για να εφαρμοστεί ένα τέτοιο μέτρο θα πρέπει να πειστεί πρώτα η εν λόγω χώρα.

Ειρήνη Αναστασοπούλου, dpa, bild
Υπεύθ. Σύνταξης Δήμητρα Κυρανούδη

Deutsche Welle

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΩΡΑΙΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ... ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΩ ΠΩΣ  ΘΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΪΔΕΑΤΩΝ ΤΟΥ

Αριστεροί ή Δεξιοί, πάντα Γερμανοί

Αριστεροί ή Δεξιοί, πάντα Γερμανοί

Το γερμανικό κόμμα Die Linke (Η Αριστερά) είναι η ομόλογη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ στον πολιτικό κόσμο της «ατμομηχανής» της Ευρώπης. Τα ιδεολογικά και κινηματικά χαρακτηριστικά του θυμίζουν αρκετά την ελλαδική αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά στο ζήτημα της αντιμετώπισης της κρίσης που μαστίζει την πατρίδα μας δεν έχει τις ίδιες απόψεις με την παράταξη του Αλέξη Τσίπρα - έστω τις κυρίαρχες, μια και στον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει απλά «πολυφωνία», αλλά επικρατεί Βαβέλ.

Οι Γερμανοί αριστεροί ζητούν, ούτε λίγο ούτε πολύ, την επιβολή ενός εφάπαξ κεφαλαιακού (βλέπε κεφαλικού) φόρου στους Ελληνες «πλουσίους» και δεν συναινούν με τη χορήγηση τρίτου πακέτου στη χώρα μας για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού.

Φυσικά, αν και οι ισχυρισμοί του Die Linke είναι επενδεδυμένοι με λεκτικό ουμανισμό, ο τελικός λογαριασμός στους σκληρά φορολογούμενους πολίτες της χώρας μας θα είναι η επιβολή ενός επιπλέον κεφαλικού φόρου, διότι σήμερα είναι εξαιρετικά... σχετικό ποιος μπορεί να θεωρηθεί «πλούσιος» από τους Γερμανούς.

Με αρκετά πιο λαϊκιστικό και οξύ τρόπο, περίπου το ίδιο πράγμα προτείνει η «κίτρινη», πλην ευπώλητη εφημερίδα «Bild»: Η εφημερίδα αξιώνει την επιβολή κεφαλικού φόρου στους Ελληνες, επικαλούμενη μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: «Η περιουσία ενός γερμανικού νοικοκυριού ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 51.400 ευρώ, ενώ οι Ελληνες διαθέτουν 101.900 ευρώ» γράφει το σχετικό άρθρο!

Στο ανθελληνικό πόνημα της εφημερίδας αναφέρεται συγκεκριμένα ότι «οι Ελληνες έχουν σχεδόν τα διπλάσια από εμάς»!

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κάι Ντίκμαν, ο διευθυντής της «Bild», είναι μέλος και του διοικητικού συμβουλίου της τουρκικής εφημερίδας «Hurriyet».

Το γενικό συμπέρασμα δεν διαφέρει από τα διδάγματα που έχουμε πάρει από τις ιστορικές «επαφές» μας με αυτό το έθνος. Οι κάθε είδους διαφορές που έχουν οι Γερμανοί μεταξύ τους περιορίζονται εντός των συνόρων τους.

Οσον αφορά την αντιμετώπιση τρίτων -και εν προκειμένω ημών-, ομονοούν. Αριστεροί ή δεξιοί, οι Γερμανοί παραμένουν Γερμανοί και διαχρονικά βρίσκονται απέναντί μας, όχι δίπλα μας.

ΠΗΓΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

DW-Spiegel: Νέο πρόγραμμα βοήθειας στην Ελλάδα

DW-Spiegel: Νέο πρόγραμμα βοήθειας στην Ελλάδα για να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις

Σε «εκτεταμένες παραχωρήσεις» προς την Αθήνα φέρεται διατεθειμένο να προχωρήσει, το προσεχές διάστημα, το Βερολίνο, προκειμένου να μην αναβιώσει η κρίση και να στηριχθούν οι πολιτικές δυνάμεις που τάσσονται υπέρ του ευρώ, σύμφωνα με ρεπορτάζ του περιοδικού Der Spiegel, το οποίο θα κυκλοφορήσει αύριο.

Όπως αναφέρει ήδη η Deutsche Welle, σχετικώς με το δημοσίευμα, κατά την άποψη των συντακτών της έκθεσης του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, την οποία επικαλείται το περιοδικό, «οι ελλείψεις στην Ελλάδα είναι τεράστιες: βασικά προβλήματα της Δημόσιας Διοίκησης δεν έχουν ξεπεραστεί, οι φορολογικές αρχές λειτουργούν ‘"αναξιόπιστα", η κατάρτιση Κτηματολογίου παραμένει στάσιμη, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν προχωρούν, ενώ η αγορά εργασίας δεν είναι τόσο ευέλικτη, όσο θα έπρεπε». Λόγω των ελλείψεων, επισημαίνεται στο ρεπορτάζ, «οι εταίροι απορρίπτουν την πληρωμή δύο δόσεων, ύψους 8,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό που θα πρέπει, όμως, να εκταμιευθεί το αργότερο, ως τον Μάιο, διαφορετικά η Αθήνα δεν θα είναι σε θέση να καλύψει υποχρεώσεις της, ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ - εκτός αυτού η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να εξοικονομήσει για φέτος 2 δισεκατομμύρια ευρώ για να καλύψει τους όρους της τρόικας σε ό,τι αφορά τον προϋπολογισμό».

Όπως αναφέρει η Deutsche Welle, το δημοσίευμα του Spiegel επισημαίνει ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών θα ήθελε να αξιοποιήσει αυτές τις ανάγκες ως «μοχλό πίεσης» προς την Αθήνα, προκειμένου η ελληνική κυβέρνηση να επιταχύνει την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. «Μπροστά όμως στον κίνδυνο αναβίωσης μιας νέας κρίσης του ευρώ, αλλά και για να στηρίξει τις πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν το ενιαίο νόμισμα, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε φαίνεται διατεθειμένος να κάνει εντός των επόμενων εβδομάδων «εκτεταμένες παραχωρήσεις», μεταφέρει η DW, από το Spiegel.

«Στην έκθεση του υπουργείου αναφέρονται τρία σχετικά μέτρα, τα οποία όμως θα μπορούσαν και να συνδυαστούν μεταξύ τους: ένα «περιορισμένο συμπληρωματικό πρόγραμμα, ύψους 10-20 δισεκατομμυρίων ευρώ από τον ΕΜΣ, χωρίς όμως το ΔΝΤ, να εκδώσει η Ελλάδα ξανά ομόλογα, τα οποία, εκ των πραγμάτων, θα έχουν μεγαλύτερη απόδοση από εκείνη άλλων ευρωπαϊκών κρατών, και παρά τις διαψεύσεις του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, αναφέρεται ένα ενδεχόμενο νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους, που αυτή τη φορά θα επωμιστούν τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης», αναφέρει η DW.

Στο ίδιο άρθρο του Spiegel επισημαίνεται, σύμφωνα με την DW, ότι το Βερολίνο δεν σκοπεύει να περιοριστεί στην χρηματική βοήθεια προς την Ελλάδα, αλλά «σε ένδειξη καλής θέλησης, η γερμανική κυβέρνηση θέλει να δώσει νέα ώθηση στην υπάρχουσα διμερή συνεργασία με ένα νέο αναπτυξιακό πρόγραμμα». Σε αυτό το πλαίσιο, επισημαίνεται, όλα τα γερμανικά υπουργεία θα πρέπει να καταθέσουν τις επόμενες εβδομάδες στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών συγκεκριμένα σχέδια εργασίας. Από το υπουργείο Εργασίας είναι γνωστό ότι θα κατατεθούν προτάσεις που θα αφορούν την επαγγελματική εκπαίδευση, ενώ οι προτάσεις του υπουργείου Οικονομικών θα αφορούν την λειτουργία των φορολογικών αρχών.

«Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις ενάμιση μήνα μετά το σχηματισμό της, η νέα γερμανική κυβέρνηση προχωρά σε άμεση υλοποίηση σχετικής δέσμευσης της κυβερνητικής συμφωνίας, όπου αναφέρεται ρητά η στήριξη της Ελλάδας σε διμερές επίπεδο αλλά και η αναβάθμιση της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, ενός θεσμού συνεργασίας των ελληνικών και γερμανικών δήμων», αναφέρει η Deutsche Welle.

ΠΗΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Ο οικονομικός κάτω κόσμος

Economist: Κέρβερος η τρόικα που κρατάει τις χώρες στον Αδη

«Στην ελληνική μυθολογία ο Κέρβερος ήταν ένας σκύλος με τρία κεφάλια που φύλαγε τις πύλες του Aδη. Στη σύγχρονη πολιτική η τρόικα είναι το τέρας με τα τρία κεφάλια που παγιδεύει τη χώρα σε έναν οικονομικό κάτω κόσμο. Στο υπουργείο Οικονομικών, ακόμη και οι καθαρίστριες φωνάζουν 'δολοφόνοι', όταν οι επικεφαλής της τρόικας επισκέπτονται την Αθήνα. Στη Λισαβόνα αντιστοίχως πανό διαδηλωτών αναφέρουν υβριστικά συνθήματα. Υπάρχει τώρα ένας πορτογαλικός νεολογισμός, 'entroikado' που σημαίνει ότι κάποιος που έχει υποστεί οικονομικό σοδομισμό».

Με αυτά τα σκληρά λόγια περιγράφει την τρόικα και τους κατά τόπους απεσταλμένους της το περιοδικό Economist σε ένα αλληγορικό άρθρο της που συνοδεύεται από ένα εντυπωσιακό σκίτσο του Πίτερ Σρανκ, στο οποίο απεικονίζεται ο Κέρβερος μπροστά σε μία πύλη που στην καγκελόπορτα γράφει «Λιτότητα» και στον τοίχο δεξιά «έξοδος», ενώ δύο άνθρωποι κοιτούν διστακτικά αναζητώντας τρόπο διαφυγής.

«Ως φρουρός των πιστωτών, η τρόικα δεν υπάρχει περίπτωση να αγαπηθεί ποτέ. Το τρίο -ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ- εισήγαγε το πρώτο μνημόνιο στην Ελλάδα τον Μάιο του 2010. Από τότε βρίσκεται στην καρδιά των διασώσεων της Ιρλανδίας, Πορτογαλίας και πιο πρόσφατα της Κύπρου. Ο ρόλος της ωστόσο αμφισβητείται όλο και περισσότερο. Είναι το τέρας που ξεσκίζει τη σάρκα των χωρών που υποτίθεται ότι σώζει; Και ποιος τελικά ελέγχει αυτό το τέρας;» συνεχίζει το περιοδικό.

«Η τρόικα έχει επικριθεί πιο πικρόχολα στην Ελλάδα και υπάρχει λόγος. Η απόδοση έχει πέσει περίπου κατά ένα τέταρτο από την έναρξη της κρίσης και το 27% του πληθυσμού είναι άνεργο. Αν και η Ελλάδα πέτυχε ένα πρωτογενές πλεόνασμα, βρίσκεται ξανά στα χαρακώματα με τους πιστωτές της που καθυστερούν την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Η χρονική συγκυρία της διαμάχης είναι κομβική. Η Ελλάδα έχει την προεδρία της ΕΕ και η αποδυναμωμένη κυβέρνησή της κινδυνεύει με ήττα από τα αντιμνημονιακά κόμματα στις εκλογές του Μαΐου. Ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα έχει προκληθεί από τη διαμάχη μεταξύ ΔΝΤ και Κομισιόν. Η Ελλάδα, όπως λέει, έχει παγιδευτεί μεταξύ των δύο ελεφάντων» αναφέρεται στο άρθρο.

Το δημοσίευμα του Economist κάνει αναφορά και στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος «λέει στην τρόικα να μην υποβάλει τόσο πιεστικά τις απαιτήσεις της, καθώς ενισχύεται το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που προηγείται στις δημοσκοπήσεις... Για το ΔΝΤ, το πιο σημαντικό 'αγκάθι' είναι η μακρά λίστα των μη εκπληρούμενων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Αν οι Ευρωπαίοι θέλουν πράγματι να κρατήσουν εκτός εξουσίας τον ΣΥΡΙΖΑ, η καλύτερη απάντηση είναι μία γρήγρορη ελάφρυνση χρέους».

Newsroom ΔΟΛ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:  ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ-ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Πως φτάσαμε στο πρώτο Μνημόνιο - Η κατάθεση-βόμβα του Π. Ρουμελιώτη στον Γρ. Πεπόνη

Όλη την κατάθεση του πρώην εκπροσώπου στο ΔΝΤ, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ενώπιον της Δικαιοσύνης δημοισίευσε  η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»...

Η μαρτυρία του εμπεριέχει στοιχεία τα οποία θα συζητηθούν, με φόντο τις πολιτικές διαμάχες που ξεσπούν κάθε φορά που πρόσωπα με πρωταγωνιστικό ρόλο αποτυπώνουν τη δική τους οπτική για τα γεγονότα ή περιγράφουν διαφορετικά όσα συνέβησαν την περίοδο των κρίσιμων επιλογών.
Η εκδοχή του Παναγιώτη Ρουμελιώτη και όσα κατέθεσε στις 20 Αυγούστου 2012 στον τότε οικονομικό εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη αφορά τη διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και το κούρεμα του χρέους.
Η κατάθεση περιλαμβάνεται στην ποινική δικογραφία που εστάλη στο Κοινοβούλιο (26.11.2012) και βρίσκεται καταχωνιασμένη στα συρτάρια του γραφείου Διεύθυνσης Νομοθετικού Εργου της Βουλής, έχοντας ορίζοντα παραγραφής τον Ιούνιο του 2014.
Η κατάθεση:
"Στη συνέντευξη που δημοσιεύτηκε αποσπασματικά στους «New York Times», δεν ανέφερα κάτι καινούργιο και αντανακλούσε τις οικονομικές μου και τεχνοκρατικές απόψεις. Συγκεκριμένα: Στη δημοσιογράφο είπα κάτι το οποίο είναι γνωστό σε όλους τους οικονομολόγους μέσα και έξω από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ότι δηλαδή δεν είχαμε κανένα επιτυχημένο παράδειγμα προγράμματος χωρίς να περιέχει το στοιχείο της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος προκειμένου να αποκατασταθεί η ελλειμματική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Η Ελλάδα, ως μέλος μιας οικονομικής και νομισματικής ένωσης της Ευρωζώνης με υπερεθνικό νόμισμα, δεν μπορούσε να υποτιμήσει το υπερεθνικό νόμισμά της. Οπως αναφέρω στη δήλωσή μου, αυτός ήταν ένας εκ των λόγων που το σύνηθες πρόγραμμα και η πάγια πολιτική του ΔΝΤ δεν μπορούσε να εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Στην ίδια δήλωσή μου ανέφερα επίσης, απαντώντας σε επικριτική ερώτηση σε ό,τι αφορά τις καθυστερήσεις των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, ότι δεν είναι τόσο οι καθυστερήσεις αυτές που οδήγησαν σε σοβαρή ύφεση την οικονομία, αλλά κυρίως οι πολιτικές συρρίκνωσης μισθών και συντάξεων, που οδήγησαν σε σημαντική κάμψη την εσωτερική ζήτηση και τη μείωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ). Το γεγονός και μόνον ότι η δήλωσή μου αυτή στους «New York Times» επικροτήθηκε από τον καθηγητή Πολ Κρούγκμαν -βραβείο Νόμπελ της Οικονομίας- την επόμενη κιόλας μέρα από τη δημοσίευσή της, αποδεικνύει ότι το πρώτο Μνημόνιο ήταν προβληματικό, όπως ειδικά αναφέρει ο ίδιος, λέγοντας ότι ακόμα και τώρα η ρητορική συνίσταται στο πως οι Ελληνες δεν προσπαθούν αρκετά, εννοώντας ότι δεν είναι ότι οι Ελληνες δεν προσπαθούν αρκετά, αλλά ότι το πρόβλημα το δημιουργεί η μεγάλη ύφεση. Πιστεύω ότι η δήλωσή μου αυτή στους «New York Times», μία εφημερίδα με παγκόσμια αναγνωσιμότητα, ήταν υποβοηθητική των προσπαθειών της σημερινής κυβέρνησης με την τρικομματική στήριξη, προκειμένου να αναδιαπραγματευθεί το δεύτερο Μνημόνιο και να αποτρέψει τις σοβαρές υφεσιακές παρενέργειές του.
Τα άλλα στοιχεία που ανέφερα στη δημοσιογράφο και δεν περιελήφθησαν στο άρθρο της ήταν τα εξής: Η αναδιάρθρωση του χρέους, το υψηλό επιτόκιο της Ευρωζώνης και η μικρή περίοδος προσαρμογής. Για τα τρία αυτά θέματα είχα εκφράσει τις απόψεις μου, όπως ανέφερα και προηγουμένως. Τα θέματα αυτά ήταν γνωστά σε όλους από την αρχή. Για παράδειγμα, θα αναφέρω ότι από την πρώτη μέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου στο ΔΝΤ ως αναπληρωτή εκτελεστικού διευθυντή του ΔΝΤ, είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ σε μια συνάντηση του πρώην υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, που επισκέφθηκε, στις 7-3-2010, την Ουάσιγκτον, με τον πρώην διευθυντή της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης του ΔΝΤ κ. Μάρεκ Μπέλκα, ο οποίος ανέφερε στον κ. Παπακωνσταντίνου ότι ο στόχος της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής (τριετούς) που απαιτούσε η Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν αισιόδοξος. Επίσης του ανέφερε ότι δύσκολα η Ελλάδα θα έβγαινε από την ύφεση χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους, την οποία επίσης αρνούνταν οι Ευρωπαίοι εταίροι. Επομένως και το θέμα αυτό ήταν γνωστό στον κ. Παπακωνσταντίνου καθώς επίσης και στον πρώην πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, που είχαν εξάλλου απευθείας επαφές και με τον τότε γενικό διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν. Ωστόσο, στις 25-4-2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε, σε συνέντευξη Τύπου στην Ουάσιγκτον, ότι η κυβέρνηση δεν έθεσε ποτέ το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό που δημιουργεί εντύπωση είναι ότι ο επίσημος σύμβουλος της κυβέρνησης από τα τέλη του 2009, η τράπεζα ΛΑΖΑΡ, είχε διαγνώσει από την αρχή ότι η κρίση χρέους στην Ελλάδα δεν ήταν κρίση ρευστότητας, δηλαδή βραχυπρόθεσμης αδυναμίας αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους από τις αγορές, αλλά κρίση φερεγγυότητας, δηλαδή δυσκολία ή και αδυναμία αποπληρωμής του χρέους.
Οπως αποκαλύπτει ο πρόεδρος της ΛΑΖΑΡ κ. Ματιλέ Πιγκάς, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό «Βημαγκαζίνο» της 22ας-7-2012, η τράπεζα ΛΑΖΑΡ είχε προτείνει στην κυβέρνηση από τα τέλη του 2009 αρχές του 2010 να ζητήσει από τους εταίρους της την αναδιάρθρωση του χρέους. Επίσης εντύπωση δημιουργεί το γεγονός, όπως τουλάχιστον αναφέρεται σε πρόσφατο άρθρο του δημοσιογράφου Λάμπρου Καλαρρίτη στο περιοδικό «Επίκαιρα» της 2ας-8-2012, ότι ο πρώην πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου, στο υπουργικό συμβούλιο, απαγόρευσε στους υπουργούς του να μιλούν για την αναδιάρθρωση του χρέους.
Επίσης θέλω να σας αναφέρω το γεγονός ότι λίγο πριν από τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ για την έγκριση του πρώτου Μνημονίου και την εκταμίευση της πρώτης δόσης προς την Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε στις 9-5-2010 στην Ουάσιγκτον, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον ανταποκριτή του MEGA στις ΗΠΑ κ. Μιχάλη Ιγνατίου, ο οποίος μου κατέστησε γνωστό ότι είχε την πληροφορία ότι ο κ. Ντομινίκ Στρος - Καν υποστήριζε την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε θέσει τέτοιο θέμα στις διαπραγματεύσεις.
«Το θέμα αυτό (αναδιάρθρωση) ήταν γνωστό στον κ. Παπακωνσταντίνου καθώς επίσης και στον πρώην πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, που είχαν εξάλλου απευθείας επαφές και με τον τότε γενικό διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος - Καν. Ωστόσο, στις 25-4-2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε, στην Ουάσιγκτον, ότι η κυβέρνηση δεν έθεσε ποτέ το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
«Ο Ντομινίκ Στρος- Καν με κάλεσε |στο γραφείο του, στις |13-5-2010 και στις 28-6-2010, για να συζητήσουμε το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους και της αποπληρωμής του. Από την αρχή μού ξεκαθάρισε ότι θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να επιδιωχθεί αναδιάρθρωση του χρέους, μου επεσήμανε όμως ότι αυτό θα πρέπει να το ζητήσει η ίδια η κυβέρνηση». «Είχα την ευκαιρία να ενημερώσω τον πρώην πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου για τους υψηλούς κινδύνους του προγράμματος και την πιθανή αποτυχία του και σε μία συνάντηση που είχα μαζί του στην Ουάσιγκτον στις 21-9-2010. Ομως ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου συνέχιζε με δηλώσεις του να αποκλείει το ενδεχόμενο της αναδιάρθρωσης».
«Στις ανησυχίες των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, οι εμπειρογνώμονες μας πληροφόρησαν ότι η αναδιάρθρωση του χρέους αποκλείστηκε από τις ίδιες τις ελληνικές αρχές»
Πραγματικά, στην πρώτη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου που αφορούσε την εξέταση του αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης για υπαγωγή της Ελλάδας σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα του ΔΝΤ, και στο οποίο συμμετείχα, ορισμένα μέλη υποστήριξαν ότι έλειπε από το πρόγραμμα ένα ουσιαστικό στοιχείο για την επιτυχή εφαρμογή του, δηλαδή το στοιχείο της αναδιάρθρωσης του χρέους, το οποίο έκριναν ως μη βιώσιμο. Στις ανησυχίες αυτές των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου οι εμπειρογνώμονες μας πληροφόρησαν ότι η αναδιάρθρωση του χρέους αποκλείστηκε από τις ίδιες τις ελληνικές αρχές. Ωστόσο η συζήτηση για τη βιωσιμότητα του χρέους απασχόλησε το Διοικητικό Συμβούλιο για πολλή ώρα, καθώς είναι γνωστό, με βάση το καταστατικό του ΔΝΤ, ότι δεν μπορεί να εγκριθεί πρόγραμμα χρηματοδοτικής στήριξης για καμία χώρα εάν το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Συγκεκριμένα, από τα επίσημα έγγραφα του ΔΝΤ σχετικά με το ελληνικό πρόγραμμα που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο, προκύπτει ότι υπήρχαν σημαντικά ρίσκα-κίνδυνοι στο πρόγραμμα, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ικανότητα της Ελλάδας να αποπληρώσει το δάνειο προς το Ταμείο. Και αυτό γιατί δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από το Ταμείο εναλλακτικά εργαλεία (δική μου επισήμανση) όπως, για παράδειγμα, η υποτίμηση, πράγμα που παρεμποδίζει την ικανότητα της Ελλάδας να προχωρήσει σε μία βιώσιμη μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη που προσκρούει σε μία εξαιρετικής κλίμακας δημοσιονομική προσαρμογή σε συνδυασμό με την εφαρμογή φιλόδοξων διαρθρωτικών αλλαγών. Εξάλλου, στην επίσημη ανακοίνωση του Διοικητικού Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση του πρώτου Μνημονίου, αναφέρεται ότι, ενώ τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου θεωρούν ότι το χρέος θεωρείται βιώσιμο σε μεσοπρόθεσμη βάση, αναγνωρίζουν ωστόσο ότι υπάρχουν σημαντικές αβεβαιότητες, που καθιστούν δύσκολο να αποφανθούν κατηγορηματικά ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ότι το χρέος είναι βιώσιμο κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του προγράμματος. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ενέκριναν την πρόσβαση της Ελλάδας στο χρηματοδοτικό μηχανισμό του Ταμείου λόγω του υψηλού ρίσκου-κινδύνου των διεθνών συστημικών επιπτώσεων. Λόγω των ανησυχιών αυτών, ο Ντομινίκ Στρος- Καν με κάλεσε στο γραφείο του, στις 13-5-2010 και στις 28-6-2010, για να συζητήσουμε το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους και της αποπληρωμής του. Από την αρχή μου ξεκαθάρισε ότι θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να επιδιωχθεί αναδιάρθρωση του χρέους, μου επεσήμανε όμως ότι αυτό θα πρέπει να το ζητήσει η ίδια η κυβέρνηση. Το δεύτερο θέμα που συζητήσαμε ήταν η επέκταση της περιόδου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ. Μετέφερα τόσο στον κ. Παπακωνσταντίνου όσο και στον κ. Παπανδρέου τις απόψεις του Ντομινίκ Στρος - Καν, καθώς και στον κ. Πέτρο Χριστοδούλου, τον επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Ο τελευταίος συμμεριζόταν τις απόψεις αυτές του Ντομινίκ Στρος - Καν. Επίσης σε ιδιωτικές συζητήσεις είχα συζητήσει αυτό το θέμα και τις απόψεις του Ντομινίκ Στρος-Καν, που πρέπει να τονίσω ότι ήταν εξαιρετικά φιλικά προσκείμενος απέναντι στην Ελλάδα και βοήθησε αφάνταστα τη χώρα μας. Με τον πρώην υπουργό κ. Γεράσιμο Αρσένη και την υπουργό Εργασίας κ. Λούκα Κατσέλη, καθώς και την πρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής κ. Βάσω Παπανδρέου συζήτησα επίσης το θέμα. Νομίζω ότι η τελευταία (κ. Βάσω Παπανδρέου) είχε ενημερώσει τον πρώην πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του χρέους από τον Μάιο του 2010. Ωστόσο είχα την ευκαιρία να ενημερώσω τον πρώην πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου για τους υψηλούς κινδύνους του προγράμματος και την πιθανή αποτυχία του και σε μία συνάντηση που είχα μαζί του στην Ουάσιγκτον στις 21-9-2010. Ομως ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου συνέχιζε με δηλώσεις του να αποκλείει το ενδεχόμενο της αναδιάρθρωσης και συγκεκριμένα στις 12-10-2010, στην εκπομπή του κ. Αλέξη Παπαχελά «Φάκελοι» στον «ΣΚΑΪ», απέκλεισε για μία ακόμη φορά το ενδεχόμενο αυτό. Επειδή έβλεπα ότι το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους αποκτούσε μια επικίνδυνη δυναμική, δήλωσα στις 27-12-2010, με την ευκαιρία μιας συνέντευξής μου στην «Καθημερινή» και συγκεκριμένα στον δημοσιογράφο Αθανάσιο Ελις, σε σχετική ερώτησή του για τις ενστάσεις που τέθηκαν αρχικά στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ για το δάνειο, ότι οι ενστάσεις αφορούσαν την καθυστέρηση της Ευρώπης να αντιμετωπίσει το ελληνικό πρόβλημα, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το κόστος στο πολύ υψηλό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (πέντε τοις εκατό έναντι τρία τοις εκατό του ΔΝΤ), στην αναξιοπιστία των στατιστικών στοιχείων της Ελλάδας, στο εάν θα έπρεπε η Ελλάδα να λάβει ένα τόσο υψηλό δάνειο σε σχέση με την ποσόστωσή της στο ΔΝΤ ή στο κατά πόσο το πρόγραμμα θα μπορούσε να εξασφαλίσει την επιστροφή του δανείου, ιδιαίτερα λόγω της ραγδαίας αύξησης του δημοσίου χρέους. Στις 28-1-2011 ο πρώην πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας σε τριάντα κορυφαίους δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο, σε σχετική ερώτηση, απέκλεισε κατηγορηματικά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, λέγοντας συγκεκριμένα ότι, αν ήταν η Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση ή κούρεμα, θα το είχε κάνει από την αρχή της κρίσης.
Επίσης προσπάθησα μέσω μιας συνέντευξής μου στην «Ελευθεροτυπία» στις 6-1-2011 να διευκολύνω τη συζήτηση γύρω από τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους λέγοντας ότι συζητάμε στο ΔΝΤ την επιμήκυνση για όλο το χρέος. Η επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους αποτελεί μια μορφή αναδιάρθρωσής του αλλά δεν ήταν ικανή από μόνη της να επιλύσει ριζικά το θέμα της βιωσιμότητάς του.
Παράλληλα, στις 15-1-2011, ο υπουργός Οικονομικών της Σλοβακίας Ιβάν Μίλκος ανάφερε, σε συνέντευξή του, ότι το ελληνικό πρόγραμμα ήταν λάθος γιατί δεν συμπεριλήφθηκε σε αυτό η αναδιάρθρωση του χρέους. Τρεις μέρες αργότερα, στις 18-1-2011, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θεόδωρος Πάγκαλος αναφέρθηκε στο θέμα της αναδιάρθρωσης ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διέψευσε κατηγορηματικά τον κ. Πάγκαλο. Στις 15-3-2011, στην ημερίδα του υπουργείου Οικονομικών για το ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής, και πάλι ο κ. Παπακωνσταντίνου απέρριψε την ανάγκη αναδιάρθρωσης του χρέους. Επίσης, στις 16-4-2011, επανέλαβε σε δημοσιογράφους στην Ουάσιγκτον ότι δεν απαιτείται αναδιάρθρωση του χρέους. Ομως, στις 17-4-2011, ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης, σε σχετικό άρθρο του, προέβλεψε ότι η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη. Τρεις μέρες αργότερα, ο κ. Παπακωνσταντίνου ζήτησε εισαγγελική έρευνα για τις πληροφορίες που είχε η τράπεζα City Group για επικείμενη αναδιάρθρωση του χρέους. Εν τω μεταξύ οι ανησυχίες του ΔΝΤ για τη μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους είχαν διογκωθεί. Στις 3 Μαΐου του 2011 με κάλεσε και πάλι στο γραφείο του ο Ντομινίκ Στρος - Καν. Μου ανακοίνωσε ότι, με βάση τους υπολογισμούς των εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ, το χρέος είχε καταστεί μη βιώσιμο και θα έπρεπε, για να εκταμιευθεί η επόμενη δόση του Ταμείου προς την Ελλάδα, είτε να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους είτε να εξευρεθούν επιπλέον πόροι από τους Ευρωπαίους της τάξης των 55 δισ. ευρώ.
Δυστυχώς, οι αρχικές επιφυλάξεις του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του χρέους επαληθεύτηκαν. Η εσωτερική υποτίμηση δημιούργησε μεγαλύτερη ύφεση στην ελληνική οικονομία, πράγμα το οποίο αναιρούσε την αρχική εκτίμηση του Ταμείου και της τρόικας ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της μέσα από τις αγορές προς τα τέλη του 2011 αρχές του 2012. Επομένως, οι εμπειρογνώμονες του Ταμείου και ο γενικός διευθυντής δεν μπορούσαν να προτείνουν την εκταμίευση της επόμενης δόσης εφόσον δεν τηρούνταν δύο καταστατικές δεσμεύσεις και συγκεκριμένα το χρέος δεν ήταν βιώσιμο και η κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας για τους επόμενους δώδεκα μήνες δεν ήταν εξασφαλισμένη λόγω της αδυναμίας της να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές από τα τέλη του 2011 και αρχές του 2012. Τα προβλήματα αυτά τα μετέφερα τόσο στον κ. Παπανδρέου όσο και στον κ. Παπακωνσταντίνου καθώς επίσης και στον πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων καθηγητή κ. Γεώργιο Ζανιά. Στις 12-5-2011 συναντήθηκα στην Αθήνα με τον πρώην πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου. Συζήτησα και πάλι τα δύο αυτά θέματα μαζί του και με διαβεβαίωσε ότι θα κάνει μια επιτροπή για να εξετάσει το θέμα της ανδιάρθρωσης του χρέους. Οι ανησυχίες μου όμως δεν σταμάτησαν. Οπως αποκαλύπτουν και τα «Νέα», σε πρόσφατο δημοσίευμά τους στις 11-12 Αυγούστου 2012, δεν σταματούσα να ανησυχώ και να ζητώ ακόμη και από συμβούλους του κ. Παπακωνσταντίνου την αναδιάρθρωση του χρέους. Στις 8-6-2011 συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ, το οποίο διαπίστωσε και επίσημα ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και απαιτείται, για να καταστεί βιώσιμο, η αναδιάρθρωσή του ή και η κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού των 55 δισ. ευρώ, στην οποία αναφέρθηκα προηγουμένως. Ετσι, κάτω από την πίεση του Ντομινίκ Στρος Καν, μία ημέρα προτού συλληφθεί για τη γνωστή υπόθεση στη Νέα Υόρκη, οι Ευρωπαίοι εταίροι αποφάσισαν επιτέλους με μεγάλη καθυστέρηση την επιμήκυνση της πληρωμής του δανείου προς την Ελλάδα, των 80 δισ. ευρώ, και τη μείωση του επιτοκίου από 5% σε 3% ετησίως προκειμένου να βελτιώσουν το προφίλ του χρέους. Βεβαίως, η λύση αυτή δεν καθιστούσε και πάλι το χρέος βιώσιμο. Στις 17-6-2011 έγινε ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης και ανέλαβε τα καθήκοντα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του υπουργού Οικονομικών ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος. Κάτω από την πίεση του Ταμείου, οι Ευρωπαίοι αναγκάζονται τελικά να αποδεχθούν το κούρεμα του ελληνικού χρέους αρχικά κατά 21%. Είναι η περίφημη απόφαση της 21ης-7-2011. Αλλά και η απόφαση αυτή αποδείχθηκε ανεφάρμοστη στην πορεία. Δεν καθιστούσε το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Οι προσπάθειες του Ταμείου να πείσουν τους Ευρωπαίους για μεγαλύτερο κούρεμα συνεχίστηκαν το επόμενο δίμηνο. Αντανακλώντας τις απαιτήσεις του Ταμείου, δήλωσα, σε συνέντευξή μου στην εφημερίδα «Ημερησία» στις 8-9/10/2011, ότι όσοι υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να συμφωνήσει σε μεγαλύτερο PSI, δηλαδή κούρεμα, πρέπει να μας εξηγήσουν πώς θα μπορέσει η Ελλάδα να ανταποκριθεί σε ένα χρέος που με μαθηματική ακρίβεια οδεύει προς το 190-200% του ΑΕΠ. Επειτα από αυτά για πρώτη φορά ο πρώην πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε στις 23-10-2011 ότι στόχος του ήταν να ελαφρυνθεί το χρέος, το οποίο επιβάρυνε τις πλάτες του ελληνικού λαού. Η επανάκτηση της ανταγωνιστικότητας μέσα από την εσωτερική υποτίμηση και η διατήρηση της δημοσιονομικής προσαρμογής θα είναι ακραία πρόκληση. Σε ό,τι αφορά την εσωτερική υποτίμηση, υπήρχαν από την αρχή ανησυχίες στο Ταμείο επειδή ήταν γνωστό στους οικονομολόγους του ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα και υπήρχαν λίγες μόνο περιπτώσεις χωρών που πέτυχαν τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητά τους με εσωτερική υποτίμηση (δηλαδή χωρίς υποτίμηση του εθνικού νομίσματος). Εξάλλου, στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ σχετικά με την έγκριση του δεύτερου Μνημονίου επιβεβαιώνονται σε ειδική ανάλυση οι αρχικές ανησυχίες του Ταμείου σχετικά με την εσωτερική υποτίμηση. Το σχετικό απόσπασμα από την ανάλυση αυτή του ΔΝΤ μεταφράστηκε και αναδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Επίκαιρα» της 8ης-8-2010. Συγκεκριμένα, στην ανάλυση αυτή αναφέρεται ότι το να πετύχει η εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μέσω της μείωσης μισθών και εισοδημάτων γενικότερα ώστε να μειωθούν οι εσωτερικές τιμές, είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα, απαιτεί χρόνο και προκαλεί μεγάλη ύφεση. Εξάλλου, όπως σημειώνουν στην ίδια ανάλυση οι εμπειρογνώμονες του Ταμείου, οι προϋποθέσεις επιτυχίας του εγχειρήματος της εσωτερικής υποτίμησης στην Ελλάδα δεν είναι δεδομένες. Οσον αφορά τη μικρή περίοδο προσαρμογής που αποφάσισε η Ευρωζώνη, ήταν από την αρχή γνωστό σε όλους ότι καμία χώρα στον κόσμο δεν είχε πετύχει τόσο μεγάλη μείωση του δημοσιονομικού της ελλείμματος σε τόσο μικρή χρονική περίοδο. Γι' αυτό και σήμερα η κυβέρνηση αγωνίζεται για την επιμήκυνση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής ώστε να περιοριστούν οι υφεσιακές παρενέργειες στην οικονομία. Στις συζητήσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ και στα επίσημα έγγραφα που δημοσιεύτηκαν στη συνέχεια ότι η δημοσιονομική προσαρμογή όπου απαιτείται 16% του ΑΕΠ σωρευτικά σε τρία χρόνια είναι χωρίς προηγούμενο. Τέλος, όσον αφορά το υψηλό επιτόκιο της Ευρωζώνης, ήταν γνωστό από την αρχή ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε ένα τόσο υψηλό επιτόκιο. Εξάλλου, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση αποφάσισε τη μείωσή του, όπως προανέφερα. Επομένως, οι δηλώσεις μου στους «New York Times» αποτυπώνουν όλες τις ανησυχίες αυτές, οι οποίες στηρίζονταν στο γεγονός ότι δεν υπήρχε, τόσο από οικονομική όσο και από πολιτική άποψη, κανένα επιτυχημένο παράδειγμα ενός τόσο φιλόδοξου προγράμματος λιτότητας. Επομένως, οι δηλώσεις μου αυτές δεν αποτελούν κάτι το καινούργιο και ούτε έβλαψαν τα εθνικά συμφέροντα.
Αντίθετα, έτυχαν μεγάλης διεθνούς προβολής και εναρμονίζονται πλήρως με τις επιδιώξεις της σημερινής τρικομματικής κυβέρνησης. Τι θα έπρεπε άραγε να πούμε για τις εκατοντάδες δηλώσεις, άρθρα, συνεντεύξεις, τοποθετήσεις όλων εκείνων που κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας με το να υποστηρίζουν ότι είναι θέμα χρόνου η έξοδός της από το ευρώ, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της τρόικας, καθυστερεί τις μεταρρυθμίσεις και άλλα πολλά; Τι θα έπρεπε να πούμε για εκείνους που παρομοίαζαν την ελληνική οικονομία με τον Τιτανικό που βουλιάζει και εκείνους που δήλωναν στους ξένους ομολόγους τους ότι κυβερνούν μια διεφθαρμένη χώρα; Κατηγορήθηκα ότι γνώριζα πράγματα τα οποία δεν ανέφερα στην ελληνική κυβέρνηση. Από την κατάθεσή μου προκύπτει ότι τα πράγματα αυτά που υποστήριζα στις συνεντεύξεις μου και στους «New York Times», ήταν από την αρχή γνωστά σε όλους ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τα είχα μεταφέρει και στις ελληνικές αρχές. Εξάλλου, πρέπει να σας υπενθυμίσω ότι, ως αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, δεν ελάμβανα καμία απόφαση και ούτε συμμετείχα στη λήψη των αποφάσεων της ελληνικής κυβέρνησης. Το γεγονός και μόνο ότι δεν μου επιτρεπόταν, με βάση το καταστατικό του Ταμείου, να λαμβάνω το λόγο και να υποστηρίζω είτε τις απόψεις της ελληνικής πλευράς είτε εκείνες του ΔΝΤ αποδεικνύει ότι δεν είχα κανέναν αποφασιστικό ρόλο. Πιστεύω ακράδαντα ότι πάντοτε εξέφραζα στις συνεδρίασεις του Δ.Σ. του ΔΝΤ τις επίσημες ελληνικές απόψεις με βάση τα επίσημα κείμενα που κατέθετε η κυβέρνηση στο ΔΝΤ. Εξάλλου, αυτό είναι εύκολο να διαπιστωθεί εφόσον εγώ ο ίδιος ζητούσα από το ΔΝΤ, κατά παρέκκλιση της τακτικής του, να δημοσιεύονται οι τοποθετήσεις μου στο Δ.Σ. μαζί με τις εκθέσεις αξιολόγησης του Ταμείου για την Ελλάδα.
Οι δηλώσεις μου μετά την παραίτησή μου από το Ταμείο δεν είναι αντιφατικές, εφόσον εγώ δεν συμμετείχα στις αποφάσεις που λαμβάνονταν από την ελληνική κυβέρνηση. Θεωρώ υποχρέωσή μου να εκφράζω τις επιστημονικές μου και τεχνοκρατικές μου απόψεις χωρίς να θέλω να θεμελιώσω μομφή για κανέναν. Πραγματικά, δεν κατανοώ τις αντιδράσεις του πρώην πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε τις προβληματικές όψεις του πρώτου Μνημονίου. Δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι δήθεν εγώ γνώριζα πράγματα τα οποία εκείνος δεν γνώριζε και του τα απέκρυψα. Συμμετείχε σε όλες τις συναντήσεις κορυφής, ενημερωνόταν από συμβούλους διεθνούς περιωπής, είχε επαφές απευθείας με το γενικό διευθυντή του ΔΝΤ και γνώριζε και από πρώτο χέρι τις ανησυχίες του. Ο ίδιος ανέφερε σε συνεντεύξεις του μετά την παραίτησή του από πρωθυπουργός, όπως αναπαράγεται στο ίδιο άρθρο των «New York Times» που περιλαμβάνει και τις δικές μου δηλώσεις, ότι στην Ευρώπη υπήρχε η ιδέα του ηθικού κινδύνου. «Δεν μπορούμε (οι Ευρωπαίοι) να δώσουμε στην Ελλάδα πολύ φθηνό χρήμα». Το νόημά τους ήταν: «Τιμωρήστε τους. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί· εάν κάνουμε την αναχρηματοδότηση πολύ εύκολη, άλλοι θα θελήσουν τα ίδια πράγματα». Πώς μπορεί να ισχυριστεί ο κ. Παπανδρέου ότι δεν γνώριζε για τη βιωσιμότητα του χρέους και την ανάγκη αναδιάρθρωσής του, όταν ο ίδιος ο σύμβουλός του, η Τράπεζα ΛΑΖΑΡ, του υποδείκνυε να απαιτήσει την άμεση αναδιάρθρωσή του; Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ και σε ένα άλλο θέμα που έθιξε ο κ. Παπανδρέου, ότι δήθεν εγώ τα υποστηρίζω αυτά σήμερα γιατί είμαι μη εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, με την οποία είχε συγκρουστεί στο παρελθόν. Αυτό αποτελεί έναν κακόβουλο ισχυρισμό.
Ο κ. Παπανδρέου συγκρούστηκε με την Τράπεζα Πειραιώς επειδή η τελευταία είχε εναντιωθεί στο κούρεμα του ελληνικού χρέους. Αντίθετα, εγώ σε όλες μου τις διαλέξεις και συνεντεύξεις υποστηρίζω ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή ότι το κούρεμα του ελληνικού χρέους έπρεπε να είχε γίνει το συντομότερο δυνατό για να αποφύγει η Ελλάδα να περιέλθει στη δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα. Συμπερασματικά θέλω να υπογραμμίσω και πάλι ότι οι θέσεις που ανέπτυξα τόσο στους «New York Times» όσο και σε συνεντεύξεις-διαλέξεις μου ήταν γνωστές και δεν περιείχαν κάτι καινούργιο. Εγώ εκφράζω τις επιστημονικές και τεχνοκρατικές μου απόψεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μέμφομαι τον οποιονδήποτε. Ωστόσο θεωρώ απαράδεκτη τη συμπεριφορά εκείνων που, επειδή δεν συμφωνούν με τις θέσεις μου, προσπαθούν να με κατηγορήσουν όταν γνωρίζουν ότι ανταποκρίθηκα στα καθήκοντά μου στο ΔΝΤ με τον καλύτερο τρόπο. Τέλος, θα πρέπει να επισημάνω και το γεγονός ότι εγώ πήγα στο Ταμείο έπειτα από παράκληση του ίδιου του πρωθυπουργού, όχι μόνο λόγω των γνώσεων και της εμπειρίας μου με τον Ντομινίκ Στρος - Καν, με τον οποίον γνωριζόμαστε από τα φοιτητικά μας χρόνια. Και ενώ παραιτήθηκα από τη θέση αυτή τον Ιούλιο του 2010 για να αναλάβω αναπληρωτής εκτελεστικός γραμματέας στην Ενωση για τη Μεσόγειο, που εδρεύει στη Βαρκελώνη, αναγκάστηκα να παραμείνω στην Ουάσιγκτον γιατί δεν μπορούσαν να βρουν αντικαταστάτη. Οταν επιτέλους ανέλαβε τα καθήκοντα του νέου υπουργού Οικονομικών ο κ. Βενιζέλος, προσπάθησα και πάλι να αποδεσμευτώ από τα καθήκοντά μου αλλά με παρεκάλεσε να τον βοηθήσω για έξι μήνες στην κρίσιμη εκείνη φάση της υπουργίας του. Με τον κ. Βενιζέλο είχαμε μία άριστη συνεργασία και δεν νομίζω ότι θα ισχυριζόταν ποτέ είτε ότι δεν τον ενημέρωνα είτε ότι αυτά που λέω τα λέω για να εξυπηρετήσω τα συμφέροντα της Τράπεζας στην οποία εργάζομαι σήμερα."
Πηγή: enet.gr
Από τις εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορεί το βιβλίο του Παναγιώτη Ρουμελιώτη, Το άγνωστο παρασκήνιο της προσφυγής στο ΔΝΤ, Πώς κια Γιατί φτάσαμε στο Μνημόνιο:

ΠΗΓΗ: ΕΠΙΚΑΙΡΑ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΓΡΟΘΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΡΙΤΟΥ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΥ ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΥΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. ΤΙ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΚΑΙ ΕΓΡΑΦΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ;


ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΣΤΙΣ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2011 ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ PSI ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ.

<<Η άποψη μου ήταν και παραμένει αμετακίνητη, πως θα χρειαστεί πιο τολμηρή αντιμετώπιση με διεύρυνση του PSI ( μηχανισμός εθελοντικής συμμετοχής ιδιωτών) και βεβαίως χωρίς αναγκαστικό κούρεμα του χρέους, το οποίο θα δημιουργήσει εφιαλτικά νέα προβλήματα και θα αποτελέσει πιστωτικό γεγονός. Χρειάζεται λοιπόν, να επιδιωχθεί η βαθύτερη συμμέτοχη σε εθελοντική βάση του συνόλου των ομολογιούχων, όπως και η άμεση ενίσχυση με πολύ μεγαλύτερα ποσά τόσο του προσωρινού μηχανισμού EFSF (European Financial Stability Facility) oσο και του μόνιμου ESM (European Stability Mechanism) με περιπου 2 τρις ευρώ, ώστε να μπορούν, να παρεμβαίνουν πολύ περισσότερο στην δευτερογενή αγορά ομολόγων, για να επιτευχθεί σε μεγαλύτερο ποσοστό εθελοντικό κούρεμα του χρέους από το ανεπαρκές 21% στο 50% χωρίς αυτό, να χαρακτηριστεί ποτέ πιστωτικό γεγονός, που θα μας βγάλει για πολλά χρόνια εκτός αγορών. Ηρθε η ώρα η Ευρώπη, να πάψει, να αργοπορεί και να αντιμετωπίζει μίζερα το ζήτημα, γιατί αν δεν το έχουν καταλάβει τα ισχυρά αλαζονικά μέλη της, τα θεμέλια του κοινού νομίσματος έχουν πάρει φωτιά, από την οποία δεν θα γλιτώσει κανείς.
Επίσης επιβάλλεται, να διευρυνθεί η δυνατότητα παρέμβασης των ταμείων EFSF και ΕSM με την πιθανή μάλιστα συγχώνευση των προβλεπόμενων πόρων τους. Είναι κατάλληλη πλέον η στιγμή, να δημιουργηθεί άμεσα και ευρωομόλογο έκδοσης της ΕΚΤ, για να ηρεμήσουν οι αγορές και να αποκατασταθεί η ροή δανεισμού στην περιφέρεια της ευρωζώνης. Εξάλλου θα χρειαστεί, να γίνει με την στήριξη της Ευρώπης η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, οι οποίες θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα και θα υποστούν ζημίες. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από το ελληνικό κράτος, γιατί θα σήμαινε, ότι θα έπρεπε πάλι, να δανειστεί, για να το επιτύχει.>>

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΕΔΩ:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; 

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

<< To δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι μετά το επιθυμητό, αλλά ανεπαρκές κούρεμα (PSI) του 2012 και το πρόγραμμα επαναγοράς των ελληνικών ομολόγων (Δεκέμβριο 2012) μειωμένο από 367,9 δισ. ευρώ (ή 176,4% του ΑΕΠ) στο τέλος του 2011 σε 305,5 δισ. ευρώ (ή 156,6% του ΑΕΠ) στο τέλος του 2012. Αυτό και μόνο αποδεικνύει, ότι το δημόσιο χρέος της χώρας παραμένει απολύτως μη βιώσιμο και ότι απαιτείται βαθύτερο και συνολικότερο κούρεμα του, για να επανέλθει άμεσα σε βιώσιμα επίπεδα, όπως κατ΄επανάληψη έχω γράψει αλλά και ζητήσει σε όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις μου  από το 2011, όταν οι περισσότεροι δημοσιολογούντες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής ηγεσίας τότε, ήταν αντίθετοι ακόμη και στο αρχικό κούρεμα (PSI), που τελικά έγινε και μετά πάλι λανθασμένα μας το παρουσίασαν ως τελική σωτηρία μας. Μια ματιά στις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών των μεγαλύτερων κομμάτων τον Ιούνιο του 2011 είναι ενδεικτική.>>

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

 

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011:
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:<<Έτσι τώρα οδηγηθήκαμε στην συμφωνία στα πλαίσια της ΕΕ μετά την σύνοδο κορυφής της 11 Μαρτίου για επιμήκυνση της αποπληρωμής στα 7,5  χρόνια των 80 δις ευρω από την χώρα μας προς τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης χωρίς ακόμη, να έχει επιτευχθεί συμφωνία και με το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα 30 δις, και την μείωση του επιτοκίου δανεισμού μας κατά μία μονάδα. Αυτή βεβαίως είναι μία θετική εξέλιξη, που δίνει μία ανάσα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο δυσθεώρητο χρέος, που πρέπει να εξυπηρετήσουμε τα επόμενα χρόνια. Βεβαίως θα χρειαστεί και το ΔΝΤ, να ακολουθήσει την ίδια συμφωνία άμεσα. Η  επιμήκυνση μεταφέρει περί τα 50 δισ. ευρώ από δύο δύσκολες χρονιές (το 2014 και το 2015) στα μελλοντικά χρόνια, ενώ η μείωση του επιτοκίου μειώνει κατά περίπου 6 δισ. ευρώ τους τόκους, που θα απαιτούνταν, να πληρώσει η χώρα, αν η επιμήκυνση συμφωνούνταν χωρίς την μείωση του επιτοκίου δανεισμού και επιτρέπει, να μειώσουμε κατά 2% το ποσοστό του δημοσίου χρέους επι του ΑΕΠ. Όμως δεν επετεύχθη η συμφωνία για επαναφορά ομολόγων από την δευτερογενή αγορά, έτσι ώστε πρακτικά, να μειώσουμε περαιτέρω το χρέος, επειδή η επαναγορά θα γινόταν άμεσα με τις  τρέχουσες τιμές, που είναι κατ 30% περίπου χαμηλότερες αν και συμφωνήθηκε η δυνατότητα αγοράς ομόλογων από τον μηχανισμό στήριξης από την πρωτογενή αγορά, εφόσον αυτό χρειαστεί. Ακόμη όμως και να πετύχαινε η κυβέρνηση το σύνολο των στόχων, που είχε θέσει σχετικά με την σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης και τις αποφάσεις της δεν θα κατόρθωνε, να μειώσει με αυτές το δημόσιο χρέος πάνω από 10% του ΑΕΠ και αυτό είναι ενδεικτικό του μεγέθους του προβλήματος.

  Αναλήφθηκαν μάλιστα έναντι της συμφωνίας αυτής υποχρεώσεις για νέα μέτρα και ας το διαψεύδει μετ` επιτάσεως η κυβέρνηση όπως  και η δέσμευση, ότι θα προέλθουν τα επόμενα 5 χρόνια 50 δις ευρώ από αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Βεβαίως κανείς δεν μπορεί, να διαφωνήσει με την αναγκαιότητα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ίσα ίσα το αντίθετο, αλλά  δεν υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος, που να πιστεύει, ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα θα συγκεντρωθεί αυτό το ποσόν. Αντιθέτως μάλιστα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση επιδεικνύουν μια άνευ προηγουμένου επιπολαιότητα και αντιφάσκουν, αφού, ενώ υποστηρίζουν την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ταυτοχρόνως, συναγωνίζονται σε λαϊκίστικες κορώνες περι μη  ξεπουλήματος και μη πώλησης δημόσιας γης. Έφτασε μάλιστα η κυβέρνηση, να προαναγγέλλει τη ψήφιση νόμου για την απαγόρευση πώλησης γης λες και υπάρχει δυνατότητα σοβαρά, να συγκεντρωθεί ένα τέτοιο ποσό μόνο με μακροχρόνιες μισθώσεις ακινήτων αποδεικνύοντας, ότι είναι παράλυτη από χρόνιες ιδεολογικές αγκυλώσεις. Οι πανηγυρισμοί λοιπόν του ΠΑΣΟΚ είναι πρέπον, να σταματήσουν άμεσα λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος, ότι με την προηγηθείσα συμφωνία αναλήφθηκε η υποχρέωση, να δημιουργηθούν πλεονάσματα ύψους 11 δις ευρώ τον χρόνο επι 20 χρόνια, για να μειωθεί το δημόσιο χρέος στο 60% του ΑΕΠ στόχος  εξωπραγματικός, που δεν θα επιτευχθεί. Ακόμη θα πρέπει, να ληφθεί υπόψη, ότι για να είχαμε ουσιαστική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, θα χρειαζόταν ο μηχανισμός στήριξης, να ενισχυθεί με κεφάλαια ύψους τουλάχιστον 2.5 τρις ευρώ ούτως ώστε, να μιλούμε σοβαρά για δυνατότητα αγοράς ομολόγων για λογαριασμό της Ελλάδας και σοβαρής εξυπηρέτησης του χρέους, πράγμα που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα και τα 500 δις, που συμφωνήθηκαν για τον μόνιμο μηχανισμό  αδυνατούν, να πείσουν τις αγορές, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος στο τέλος δεν θα αναδιαρθρωθεί.

  Δεδομένου λοιπόν οτι η αντίληψη των σημερινών ηγετών της Ευρώπης είναι λογιστική και δεν βάζει ως στόχο την ριζική επίλυση του προβλήματος και με σίγουρη πλέον την είσοδο στον μηχανισμό και της Πορτογαλίας, μπορεί, να διαπιστώσει κανείς, γιατί τα κεφάλαια ενίσχυσης του μηχανισμού, που συμφωνήθηκαν, δεν επαρκούν καθόλου για την αντιμετώπιση του προβλήματος και γιατί οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης όπως η Μoody`s υποβάθμισαν εκ νέου στις αρχές Μαρτίου την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, ότι ο ίδιος οίκος προχώρησε στις 16 Μαρτίου σε υποβάθμιση κατά δύο μονάδες του κρατικού χρέος της Πορτογαλίας , από Α1 σε Α3, μετά την παραπάνω συμφωνία, διότι δεν πείθεται, ότι τα ποσά, που συμφωνήθηκαν μπορούν, να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους στην ευρωζώνη. Ούτως η άλλως χρειαζόταν μια πιο ριζική απόφαση αντιμετώπισης της κρίσης χρέους απο τους ηγέτες της Ευρώπης, που επιδεικνύουν ένα πρωτοφανές έλλειμμα ηγεσίας. Πιθανότατα μάλιστα κατά την εκτίμηση μου κερδίζουν απλά χρόνο, για τις εκτεθειμένες στο χρέος τράπεζες τους μέχρις ότου αυτές προετοιμαστούν, να αφομοιώσουν τις ζημίες από μια νεα ρύθμιση του χρέους των περιφερειακών χωρών, για αυτό επιλέγουν άτολμες λύσεις, ενώ κατά την γνώμη μου θα έπρεπε τώρα, να δοθεί μια ριζική απάντηση στο πρόβλημα του χρέους και όχι μετά από δύο χρόνια υπο χειρότερες συνθήκες.>>

OΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΟΤΕ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011 ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΕΣ

εισηγηση στο προσυνεδριο της δημοκρατικης συμμαχιας του ...

 ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΤΗΣ  ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ :

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Β. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 20/11/2012 ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΟΦΙΑ ΖΟΥΖΕΛΗ

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2013 ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;   

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

ΕΛΕΓΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ:
<< Άποψη μου αμετακίνητη είναι, ότι το γρηγορότερο θα πρέπει, να διεκδικηθεί από την πλευρά μας με συνεχείς πιέσεις και να αποφασιστεί από τους δανειστές μας επιτέλους, ως μόνη διέξοδος, ένα νέο πραγματικό και εθελοντικό κούρεμα του δημοσίου χρέους, που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων δανειστών της χώρας, ένα Οfficial Sector Ιnvolvement ( OSI). Το κούρεμα αυτό πρέπει, να αφορά το σύνολο του χρέους, που έχουν στα χέρια τους οι επίσημοι δανειστές, δηλαδή οι χώρες οι  οποίες μας δάνεισαν μέσω του μηχανισμού στήριξης από τον Μάιο του 2010 με τα διακρατικά δάνεια , τα ποσά που μας δάνεισαν μέσω του EFSF αργότερα , καθώς και το χρέος που κατέχει η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών, όπως και το ΔΝΤ, που μέχρι σήμερα μας έχει δανείσει ένα ποσό περίπου 27 δις ευρώ.  

Όσο δύσκολα και αν είναι για την μεν  ΕΚΤ, να αποδεχθεί αλλαγή του καταστατικού της για κάτι τέτοιο και για δε το ΔΝΤ να αποδεχθεί  πρώτη φορά στην ιστορία  κούρεμα του δικού του ποσού, επειδή δεν θέλει, να χάνει τα χρήματα του, διότι θεωρεί, πως είναι δανειστής τελευταίου καταφυγίου και δεν πρέπει, να δημιουργηθεί προηγούμενο εις βάρος του, είναι απαραίτητο πάση θυσία, να το επιδιώξουμε συντονισμένα. Άλλωστε το ΔΝΤ για το επίσημο χρέος, που βρίσκεται στα χέρια των υπολοίπων δανειστών ορθά επιδιώκει και ζητά το κούρεμα, όπως έχουμε διαπιστώσει μέχρι σήμερα, άλλα παράλληλα  επιθυμεί, να εξαιρέσει τα χρήματα, που δάνεισε στην Ελλάδα το ίδιο. Το ύψος του κουρέματος αυτού απαιτείται , να φτάσει στο 50% του χρέους, που κατέχουν οι επίσημοι πιστωτές, έτσι ώστε το δημόσιο χρέος της χώρας, να πέσει κάτω από το 80% του ΑΕΠ και να καταστεί πραγματικά βιώσιμο, διότι όπως έχω τοποθετηθεί με άρθρο μου το 2011, ο επιδιωκόμενος στόχος για χρέος 120% του ΑΕΠ το 2020 δεν καθιστά το ελληνικό χρέος βιώσιμο σε καμία περίπτωση. Το δημόσιο χρέος της χώρας, που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων πιστωτών μας ανέρχονταν  στο ύψος των 183 δις ευρώ στο τέλος του 2012 από το σύνολο των 305,5 δίς.

Επίσης το ποσό των 50 δις της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών αποτελεί αδήριτη ανάγκη, να επιδιώξουμε μετά από σκληρή επαναδιαπραγμάτευση, να προέλθει απευθείας από τον (ΕSM) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, χωρίς να επιβαρυνθεί τελικά το δημόσιο χρέος, με την βοήθεια ενός συνασπισμού επιτέλους  των πληττόμενων χωρών του Νότου με προεξάρχουσες τις Ιταλία και Ισπανία, που ήδη πέτυχαν για το μέλλον με την  απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής τον Ιούνιο του 2012 για τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των δικών τους τραπεζών, να προέλθουν τα απαραίτητα ποσά για αυτές απευθείας από τον (ΕSM) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό, όταν λειτουργήσει η τραπεζική ένωση.  Σε αυτό μας το αίτημα θα έχουμε συμπαραστάτη και το ΔΝΤ, το οποίο ήδη πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση, αναγνωρίζοντας διαρκώς σε αντίθεση με τις εμμονές των Ευρωπαίων, ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο αλλιώς. Κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόσθετη μείωση του κατά 25% επι του ΑΕΠ, ακριβώς επειδή τα χρήματα, που θα απαιτηθούν για τις τράπεζες, δεν θα επιβαρύνουν τελικά το ελληνικό δημόσιο. Αν μάλιστα υπάρξει συνδυασμός κουρέματος κατά 50% και ανακεφαλαιοποίηση απευθείας από τον ESM,  τότε θα έχουμε σωρευτικά μια μείωση του δημοσίου χρέους κατά 60% περίπου επι του ΑΕΠ.>>