Bρετανικός Τύπος: “Σε πέντε χρόνια η Γερμανία θα χρειαστεί Μνημόνιο”

Η Γερμανία σε πέντε χρόνια από σήμερα θα βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και σε θέση ανάλογη με εκείνη των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου που μπήκαν στο Μνημόνιο, όπως αναφέρουν τρεις οικονομολόγοι εκ των οποίων ο ένας είναι Γερμανός, και δυστυχώς στην καταστροφή θα οδηγήσει ολόκληρη την ευρωζώνη και μαζί με αυτήν και εμάς.

Το μέλλον του ευρώ και η ύπαρξη της ευρωζώνης απειλείται όχι από την “κακιά” Ελλάδα αλλά από την “έντιμη”  και “εργατική” Γερμανία, που με την πολιτική της οδηγεί την ΕΕ σε πραγματική οικονομική ασφυξία.

Τρεις ειδικοί, μιλούν στην Telegraph, η οποία δίνει ένα νέο τρομερό χτύπημα στην άρρωστη αλλά καλά καλυπτόμενη πίσω από εμάς και τα υπόλοιπα κορόιδα της ΕΕ, γερμανική οικονομία.

Γράφει η Telegraph:

«Η Γαλλία θεωρείται ο άρρωστος της Ευρώπης, αλλά οι δυστυχίες της Γερμανίας είναι πιο βαθιές, έχουν ρίζες στο οικονομικό της δόγμα, το οποίο συνίσταται στο να αποταμιεύει κανείς μόνο για τον εαυτό του και όλα αυτά συνδιασμένα με την καταστρεπτική ψυχολογία της γήρανσης του πληθυσμού» καταγγέλλει το βρεατανικό ΜΜΕ, στην ιντερνετική του μορφή.

Για να επιτεθεί στη Γερμανία, η εφημερίδα απευθύνθηκε στον διευθυντή του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Ερευνας. Ο  Marcel Fratzscher, δημοσίευσε ένα βιβλίο με τον τίτλο  Die Deutschland-Illusion -«Η ψευδαίσθηση της Γερμανίας».

«Αυτό το βιβλίο είναι ένα πύρινο κατηγορώ εναντίον του οικονομικού φετιχισμού του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Εκφράζει την απογοήτευση μιας χώρας «η οποία ζει με τις δάφνες της», φυλακισμένη στην «κοινά αποδεκτή αλλά λανθασμένη ιδέα» ότι η οικονομία μιας χώρας σχεδιάζεται όπως ο προϋπολογισμός μιας οικογένειας. Η Γερμανία καθησυχάζεται από τις κολακείες διαφόρων γειτονικών κρατών οι οποίοι σπανίως κοιτάζουν κάτω από το καπώ της γερμανικής μηχανής» αναφέρει η Telegraph για το εν λόγω βιβλίο.

Και αφού αναφέρει κάποιους αρνητικούς δείκτες για την γερμανική οικονομία, η βρετανική εφημερίδα συνεχίζει:

«Εδώ και δεκαετίες συνεχίζονται τα λάθη στην άσκηση δημόσιας πολιτικής. Οι φόροι και οι κοινωνικές δομές έχουν προκαλέσει μείωση των γεννήσεων. Η έλλειψη επενδύσεων επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Σε πέντε χρόνια από σήμερα, όλοι θα έχουν αντιληφθεί ότι η Γερμανία βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση και ένας ισοσκελισμένος προϋπολογισμός, τότε, δεν θα αποτελεί πλέον λύση».
Και καταλήγει:

«Σε δέκα χρόνια από σήμερα, η Γαλλία θα είναι η κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης».

Ας σημειωθεί ότι ήδη η γερμανική οικονομία βρίσκεται στο στόχαστρο τεσσάρων οικονομικών ινστιτούτων, τα οποία ζωγραφίζουν με μελανά χρώματα την κατάσταση.

ΠΗΓΗ: http://allaksogolies.gr

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: 

 Πολυ σημαντικη και σωστη η αναλυση του μεγαλυτερου ινστιτουτου οικονομικων ερευνων της Γερμανιας του DIW με επικεφαλης τον Μαρσελ Φρατσερ του οποιου την επιστημονικη αποψη παντα εκτιμουσα. Συμπερασμα η Γερμανια θα πληρωσει την πλεονεξια και την ελλειψη διορατικοτητας και ανοιχτων οριζοντων στην οικονομικη της πολιτικη απο την οποια λειπει η ευρεια ευρωπαικη διασταση και η πραγματικη αλληλεγγυη.

Γιόσκα Φίσερ: «Θα αποτύχει η Ευρώπη;»

inShare

«Θα αποτύχει η Ευρώπη;» Ο πρώην υπ. Εξ. της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ ξεδιπλώνει την ανησυχία του για την πορεία της ΕΕ στο νέο του βιβλίο και καταγγέλλει την έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προτείνοντας ταυτόχρονα ελβετικό μοντέλο για την Ευρώπη.
Το ερωτηματικό στον τίτλο («Θα αποτύχει η Ευρώπη;») δεν το εννοεί μόνο ρητορικά σημειώνει η ελληνική υπηρεσία της Deutsche Welle.
Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών επί κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων υπό τον Γκέρχαρντ Σρέντερ πιστεύει ότι η Ευρώπη έχει πάρει την κάτω βόλτα. Κι αυτό τον ανησυχεί. Θεωρεί μάλιστα πιθανό το ενδεχόμενο να τιναχτεί στον αέρα.
«Εάν κάποιος με ρώταγε το 2008 εάν θεωρούσα πιθανή τυχόν αποτυχία της ΕΕ, θα το θεωρούσα παράλογο. Σήμερα διαπιστώνω ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη έχει διαβρωθεί εξαιτίας της ευρωκρίσης». Στην παρουσίαση του βιβλίου που διήρκεσε μια ώρα ο Φίσερ χρησιμοποίησε πολλές φορές τη λέξη «αλληλεγγύη». Και έκανε πολλές αναφορές στον καγκελάριο της γερμανικής Επανένωσης Χέλμουτ Κολ. Για έναν άλλον πρώην καγκελάριο, επίσης εν ζωή, δεν μπορώ και δεν θέλω να πω τίποτα» πρόσθεσε. «Εκτός από την πρόταση ότι η στάση του Γκέρχαρντ Σρέντερ απέναντι στη Ρωσία είναι εντελώς διαφορετική από τη δική μου».
Στην παρουσίαση του βιβλίου του ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι «η νεοϊμπεριαλιστική στροφή της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής» δεν είναι το βασικό του θέμα, αλλά πολύ περισσότερο ο κατήφορος της Ευρώπης.
Και στηλίτευσε ότι η διαδικασία επανεθνικοποίησης θέτει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό εγχείρημα.
«Ήδη στις ευρωεκλογές καταγράφηκε μια καταστροφική εικόνα», είπε. Ο Φίσερ υπενθύμισε ότι όταν εξελέγη πρώτος και μέχρι στιγμής μοναδικός υπουργός Εξωτερικών από το κόμμα των Πρασίνων η ΕΕ ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τερματισμό των εχθροπραξιών των προηγούμενων αιώνων. Κι αυτό ήταν κοινός τόπος στη Γερμανία.
Και σήμερα; Τι προτείνει για να ξεπεράσει η Ευρώπη τα προβλήματά της;
«Πρέπει να πορευτούμε μαζί», απαντά.
«Και πρώτα περισσότερη γερμανογαλλική συνεργασία δεν γίνεται χωρίς συμβιβασμούς. Η Γερμανία θα πρέπει να απελευθερωθεί από την εμμονή στη δημοσιονομική πειθαρχία και η Γαλλία από τη δική της εμμονή στην πολιτική ανεξαρτησία (σ.σ. από την ΕΕ)». O Φίσερ υποστήριξε ότι οι επιπτώσεις από τη δημοσιονομική και τραπεζική κρίση, η πορεία της Ελλάδας προς τη χρεωκοπία ως αποτέλεσμα πολιτικής από όλην την ΕΕ, δεν έχουν ξεπεραστεί.
«Την ώρα που ο γερμανός ηγεμών στο κέντρο της Ευρώπης ξεπέρασε με επιτυχία τα οικονομικά προβλήματα, ενισχύθηκαν τα αντιευρωπαϊκά κόμματα διαμαρτυρίας. Και αυτό είναι απότοκο της λανθασμένης γερμανικής πολιτικής λιτότητας», τόνισε ο Φίσερ.
Και προσθέτει ότι κάποια στιγμή θα έρθουν τα ευρωομόλογα, όπως και ένα νέο κούρεμα χρέους για τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, «είναι απαραίτητο», επισημαίνει. Εκείνο που τον εκνευρίζει περισσότερο είναι η έλλειψη ιδεών, η ηττοπάθεια που έχει καταλάβει την Ευρώπη παρά το το ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση ήταν μια κατάσταση win- win για όλους τους εμπλεκόμενους.

«Κούρεμα χρέους έχει ξαναγίνει τη δεκαετία του ’50 για τους Γερμανούς, μερικά χρόνια μετά τον πόλεμο. Νομίζετε ότι αυτό άρεσε στο Παρίσι ή στην Αθήνα»;

Στο επίκεντρο του βιβλίο του βρίσκονται επίσης και προτάσεις που κάνει στο ζητούμενο εξισορρόπησης ανάμεσα στη συγκέντρωση δύναμης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στα εθνικά κράτη.
Και φέρνει την ιδέα ενός συστήματος δύο νομοθετικών σωμάτων, την Άνω Βουλή της ΕΕ και την Κάτω Βουλή με εκπροσώπους από τα κράτη – μέλη. «Πως είναι δυνατόν να αποτύχει κάτι που στην Ελβετία επιτυγχάνει; Η Ευρώπη δεν είναι ένα έθνος, αποτελείται από πολλές γλώσσες και πολλά ιστορικά αφηγήματα. Γιατί δεν μπορούμε να διδαχθούμε από το ελβετικό μοντέλο»;
Αλλά οι κυβερνήσεις που φαίνεται να μην τα καταφέρνουν με την Ευρώπη είναι όλες δημοκρατικά εκλεγμένες, παρατηρεί μια δημοσιογράφος από τη Δανία. «Έτσι είναι στη ζωή, όποιος παίρνει λανθασμένες αποφάσεις πληρώνει και το τίμημα», είναι η απάντηση του Φίσερ.
Ο 66χρονος συνταξιούχος πλέον πολιτικός παρουσίασε τις θέσεις του με μεγάλο πάθος, «που σπάνια συναντά κανείς στα κυβερνητικά κτήρια του Βερολίνου», παρατηρεί ο αρθρογράφος της Welt.

ΠΗΓΗ: http://www.polispress.gr/

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:

ΣΩΣΤΑ ΘΕΤΕΙ Ο ΦΙΣΕΡ ΤΟ ΔΟΜΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΥΤΖΑΧΕΝΤΙΝ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ; ΧΩΡΙΣ ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΘΕΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ.ΣΩΣΤΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ  ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΛΕΩ ΟΤΙ ΧΩΡΙΣ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ OSI ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΛΥΣΗ ΟΥΤΕ ΝΑ ΞΕΚΟΛΛΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΛΤΟ ΤΗΣ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ;

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2013 ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ:

αρθρο βαγγελη ιωαννιδη: ωρα αλλαγης για την ευρωπη

vaggelisioannidis.blogspot.com/2013/07/blog-post.html
 ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ:

Ωρα αλλαγής για την Ευρώπη - γνώμες - Το Βήμα Online - απάντηση

  
                   ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα και την Ευρώπη οι πολίτες τόσο της χώρας μας όσο και όλων των χωρών, που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή  Ένωση αναρωτιούνται, τι άλλο πρόκειται, να συμβεί και πόσο η κατάσταση μπορεί, να βελτιωθεί ή να χειροτερέψει, επηρεάζοντας άμεσα την καθημερινότητα τους. Το ερώτημα παίρνει ακόμη μεγαλύτερη συμβολική διάσταση πια, μια και η ίδια η ΕΕ έχει ανακηρύξει το 2013 σε έτος Ευρωπαίων πολιτών. Έχει λοιπόν σημασία, να αναλύσουμε, τι κάνει για τους Ευρωπαίους πολίτες και πώς αντιμετωπίζει τα προβλήματα τους αυτή.

  Η αλήθεια είναι, ότι  χώρα μας και η Ευρώπη στο σύνολο της βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι ιστορικών επιλογών, οι οποίες δεν μπορούν, να περιμένουν  και αναλόγως των αποφάσεων, που θα ληφθούν ή δεν θα ληφθούν από την  κατώτερη των περιστάσεων ηγεσία  των χωρών της ΕΕ, θα καθορίσουν το μέλλον των επόμενων γενεών και την πορεία της γηραιάς ηπείρου.  Είναι βέβαιο όμως, ότι πλέον η παραμικρή καθυστέρηση μπορεί, να αποβεί μοιραία και να οδηγήσει πιθανόν στο άδοξο τέλος του κοινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος, που απειλείται από την αβουλία των ηγετών και την βουλιμία του οικονομικού εθνικισμού των ισχυρών εταίρων, ο οποίος επανέκαμψε δριμύτερος και συνταράσσει τα θεμέλια της ενωμένης Ευρώπης, όπως τουλάχιστον τα οραματίστηκαν οι προπάτορες ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κονιορτοποιώντας τα όνειρα εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών για μια ένωση ειρήνης, αλληλεγγύης, δημοκρατίας και οικονομικής ανάπτυξης.

Σαν μάντης μάλιστα επερχόμενων δεινών ο απελθών πρόεδρος του Eurogroup και τελευταίος από την σειρά των μεγάλων ηγετών της Ευρώπης, που έχουν δυστυχώς γίνει είδος προς εξαφάνιση κ Γιούνκερ, σε πρόσφατη συνέντευξη του στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel  προειδοποίησε για κίνδυνο πολέμου στην Ευρώπη, λέγοντας  χαρακτηριστικά, ότι: <<οι δαίμονες του πολέμου δεν έχουν φύγει απλά κοιμούνται>>. Ενώ σε τελευταία του παρέμβαση στην Αθήνα τόνισε:<< "Με φοβίζει η λήθη. Πρέπει να μιλάμε στους νέους για τον πόλεμο και την ειρήνη. Στη λήθη ζουν οι παλιοί δαίμονες της Ευρώπης, τους οποίους μπορούν, να αναβιώσουν χαρισματικοί λαϊκιστές. Το 1914 το μεγάλο κεφάλαιο δεν μπόρεσε, να αποτρέψει τον πόλεμο, που ξεκίνησε από έναν τυχαίο πυροβολισμό. Σήμερα υπάρχουν 60 εστίες πολέμων και η μνήμη της Ευρώπης είναι πολύ μικρή>> και είχε απόλυτο δίκιο.

Οι εποχές όμως , που οι  ηγέτες των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών πρωτοστατούσαν στην οικοδόμηση μιας ομοσπονδιακού τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο την πολιτική ένωση της και την διαμόρφωση μιας κοινής οικονομικής πολιτικής, έχουν δυστυχώς  παρέλθει. Η Ευρώπη διαπνέεται από την μίζερη λογιστική αντίληψη και επικράτηση των στενών εμπορικών συμφερόντων του κάθε κράτους -μέλους χωριστά.

Σήμερα μετά την καταστροφική για την συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης οικονομική κρίση γίνεται επιτακτικότερο το αίτημα, αυτή να ξαναβρεί τον δρόμο της και να θυμηθεί τις πραγματικές αιτίες δημιουργίας της. Οι αλλεπάλληλες διευρύνσεις της δεν συνοδεύτηκαν από την απαραίτητη εμβάθυνση της, με αποτέλεσμα το οικοδόμημα σήμερα, να είναι λειψό και να παραπαίει. Το πρώτο λοιπόν, που επιβάλλεται , να συμβεί, πριν από οποιαδήποτε άλλη διεύρυνση είναι μια νέα διαδικασία εμβάθυνσης, με αλλαγή των συνθηκών και προσαρμογή τους στις σημερινές ανάγκες. Η Ευρώπη ανέδειξε όλες τις αδυναμίες της τα τελευταία χρόνια και αντί να κινηθεί με ταχύτητα, για να τις υπερβεί, κινείται με τους γνωστούς ρυθμούς χελώνας στην αντιμετώπιση τους, με αποτέλεσμα να δίνει καθυστερημένες απαντήσεις σε προχωρημένα προβλήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αν θέλει, να ανταποκριθεί στην αποστολή της και στα όνειρα των πολιτών της, χρειάζεται άμεση αλλαγή και μεταρρύθμιση εκ θεμελίων. Το αφόρητο έλλειμμα ηγεσίας της έρχεται, να αθροιστεί στο προϋπάρχον έλλειμμα δημοκρατίας, που την ταλαιπωρεί.  Η θηριώδης γραφειοκρατία των Βρυξελλών έχει αυτονομηθεί και δεν ελέγχεται επαρκώς για τις αποφάσεις της από δημοκρατικούς θεσμούς, ενισχυμένους με αρμοδιότητες και εξουσίες. Η κατάσταση άρχισε, να γίνεται δραματική μόλις έγινε φανερό το πρόβλημα δημοσιονομικών ελλειμμάτων και δημοσίου χρέους πολλών χωρών μελών της όπως και η κρίση του τραπεζικού συστήματος. Τότε η Κομισιόν και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών διαπίστωσαν, πως δεν έχουν θωρακίσει θεσμικά την Ευρώπη, ώστε να μπορεί, να συνεννοείται και να διαχειρίζεται κρίσεις και απαιτητικές καταστάσεις, όπως η σημερινή.

Πως όμως μπορεί, να αντιμετωπιστεί αυτό το ανυπόφορο έλλειμμα ηγεσίας και το ακόμη χειρότερο διαρκές έλλειμμα δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι αναγκαίο, αφού υπάρξει άμεσα η κατάλληλη προεργασία μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών μελών, να ξεκινήσει μια καινούργια διακυβερνητική διάσκεψη, η οποία στόχο θα έχει την δημιουργία μιας νέας συνθήκης για την ενωμένη Ευρώπη, που θα καταλήξει στις απαραίτητες μεταρρυθμιστικές τομές και στην εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών της Ένωσης. Χρειάζεται, να προχωρήσει η ουσιαστική ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στους τομείς της πολιτικής ενοποίησης και της δημιουργίας μιας πραγματικά ενιαίας εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Η διαδικασία αυτή οφείλει, να οδηγεί στην δημιουργία μιας ομοσπονδιακού τύπου Ευρώπης, που όμως θα διατηρεί την ισοτιμία των μελών της και δεν θα επιτρέπει την αυθαίρετη ποδηγέτηση της από ισχυρές χώρες, όπως η Γερμανία. Το μόνο που δεν χρειαζόμαστε στην Ευρώπη είναι η γερμανοποίηση της. Για να λειτουργήσει μια ομοσπονδία εθνών-κρατών, σεβόμενη τις ιδιαιτερότητες τους, είναι απαραίτητο, να εγκαταλειφθούν ανιστόρητες οπτικές και παιδικές ασθένειες της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής όπως  και διαθέσεις ηγεμονισμού από πλευράς των ισχυρών κρατών μελών. Αυτοί οι ηγεμονισμοί έχουν εκτροχιάσει το τρένο της Ευρώπης από τις ράγες του και το έχουν εκτρέψει από τον στόχο του.

Μια ενωμένη Ευρώπη θα στηρίζεται στον σεβασμό των  εθνικών ιδιαιτεροτήτων των κρατών μελών και δεν μπορεί, να είναι υγιής και να πατά σε στέρεες βάσεις, αν έχει ως πρότυπο της την αμερικανική χοάνη και την μετατροπή της σε άχρωμο συνονθύλευμα , που θα πολτοποιήσει τις ιδιαιτερότητες αυτές. Μια τέτοια στρατηγική θα παραγνωρίζει την μεγάλη ιστορία και την δομή των ευρωπαϊκών κοινωνιών και θα είναι θνησιγενής. Άρα απαιτείται, να ακολουθήσουμε τον δικό μας δρόμο οι Ευρωπαίοι, σεβόμενοι την ιστορία μας χωρίς αδόκιμους μιμητισμούς ξένων προτύπων, τα οποία μπορεί, να είναι καλά για ορισμένες χώρες, ασύμβατα όμως με τις ευρωπαϊκές ανάγκες.

Πάνω από όλα όμως απαιτείται η οικοδόμηση της σε θεσμούς ισχυρής δημοκρατικής λειτουργίας και αντιπροσώπευσης. Αν δεν επιλυθεί το έλλειμμα δημοκρατικής της λειτουργίας, αυτή η ομοσπονδία δεν μπορεί, να υπάρξει , γιατί θα θυμίζει απολυταρχικά Σοβιετικά μοντέλα αυταρχισμού, όπου τις αποφάσεις τις παίρνει μια ανεξέλεγκτη γραφειοκρατία, που δεν ελέγχεται από κανέναν καθώς και μια πολιτική και οικονομική ελίτ των ισχυρών κρατών, η οποία διορίζει και κατευθύνει αυτήν την γραφειοκρατία.

Η Ευρώπη όμως δεν μπορεί, να είναι πραγματικά ενωμένη και ισχυρή, αν δεν στηρίζεται και δεν ξαναθυμηθεί τις αρχές, που ενέπνευσαν τους ιδρυτές της και δεν είναι άλλες από την αλληλεγγύη, τη συνοχή, την ισόρροπη και ειρηνική ανάπτυξη των εθνών–κρατών της, μέσα σε πλαίσια ελευθερίας, δημοκρατίας και ανάπτυξης των πολιτιστικών και οικονομικών σχέσεων των λαών της.

Μπορεί λοιπόν πριν λίγα χρόνια, να απέκτησε η ΕΕ κοινό πρόεδρο και υπουργό εξωτερικών, αλλά η εξωτερική της πολιτική κονιορτοποιείται ευκαιρίας δοθείσης στην πρώτη διεθνή κρίση. Για αυτό χρειάζεται η εμβάθυνση της πολιτικής και αμυντικής ένωσης εδώ και τώρα, με έναν κοινό πρόεδρο εκλεγμένο από τους πολίτες της και με μία κοινή κυβέρνηση και πάλι εκλεγμένη από τους λαούς της, αποτελούμενη από χαρισματικούς πολιτικούς και όχι άχρωμους υπαλλήλους και γραφειοκράτες.

Έξαλλου η Ευρώπη ήρθε η ώρα, να αποδεχτεί, ότι τα σύνορα της είναι κοινά και η προάσπιση τους κοινή υποχρέωση όλων των κρατών μελών. Άλλως δεν μπορεί, να υπάρχει κοινή εξωτερική πολιτική, όταν θα συγκρούονται τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των κρατών και το κάθε κράτος θα χρειάζεται, να υπερασπίζεται μόνο του την ακεραιότητα του.

Είναι επίσης αδήριτη ανάγκη η δημιουργία πραγματικά κοινής μεταναστευτικής πολιτικής και η άμεση αντικατάσταση της κατάπτυστης και ετεροβαρούς συνθήκης Δουβλίνο 2, με την οποία οι ισχυρές χώρες της βόρειας Ευρώπης μετέφεραν το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης με το πρόσχημα της διαδικασίας ασύλου  στις χώρες εισόδου των παράνομων μεταναστών, μετατρέποντας τις, όπως την δική μας, σε αυλές παράνομης μετανάστευσης εξαναγκάζοντας έτσι τις χώρες του Νότου, να διαχειρίζονται το δυσβάστακτο αυτό πρόβλημα με την απαράδεκτη μάλιστα υποχρέωση επιστροφής των μεταναστών στις χώρες εισόδου ακόμη και αν αυτοί κατάφερναν, να φθάσουν στις χώρες του Βορρά, που αποτελούν τον κύριο προορισμό τους. Οι Βορειοευρωπαίοι λοιπόν χρειάζεται, να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους και να πάψουν, να παριστάνουν τον τιμητή ή τον Πόντιο Πιλάτο στο ευρωπαϊκό αυτό πρόβλημα και να αδιαφορούν, μιλώντας γενικά για παράνομη μετανάστευση, δίνοντας φιλοδωρήματα για την διαχείριση του προβλήματος στις χώρες του Νότου. Αλλιώς θα είναι υπεύθυνοι για την διάλυση της κοινωνικής και εθνικής συνοχής των χωρών εισόδου και τελικά την ίδιας της ευρωπαϊκής συνοχής.

Δυστυχώς  το 1992 με την συνθήκη του Μάαστριχτ οι Ευρωπαίοι προχώρησαν ανάποδα την διαδικασία ενοποίησης τους, θεσμοθετώντας κοινό νόμισμα, χωρίς να έχουν εμβαθύνει πρώτα την πολιτική και οικονομική ενοποίηση τους, δημιουργώντας το παράδοξο σχήμα στην οικονομική ιστορία, να υπάρχει νόμισμα, χωρίς να αντιστοιχεί σε κράτος και μάλιστα ενιαίο. Έτσι πίστευε κυρίως η Γαλλία, ότι θα ελέγξει τον μελλοντικό ηγεμονικό ρόλο των Γερμανών, που διαφαίνονταν από τότε. Δεν άργησαν όμως, να φανούν οι συνέπειες αυτής της επιπολαιότητας και στην πρώτη μεγάλη κρίση αυτό το νόμισμα έγινε βραχνάς για τις αδύναμες οικονομικά χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και της περιφέρειας. Χωρίς η Ευρώπη να έχει μια ενιαία οικονομική διακυβέρνηση και πολιτική, με ανοιχτούς και σε άνοδο τους οικονομικούς ανταγωνισμούς και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των μελών της, προσποιούνταν παράλληλα, ότι είναι ενωμένη κάτω από την επιφανειακή ομπρέλα του κοινού νομίσματος, το οποίο οικοδομήθηκε σε προβληματικά θεμέλια.

Κομβικό ρόλο σε αυτήν την περαιτέρω αναγκαία  ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα παίξει, η ενίσχυση του ευρωκοινοβουλίου με πραγματικά αποφασιστικές και όχι μόνο ελεγκτικές αρμοδιότητες, ώστε οι όποιες αποφάσεις, να είναι αποτέλεσμα πραγματικά δημοκρατικών θεσμών και διαδικασιών. Δεν αρκούν οι σημερινές αρμοδιότητες συναπόφασης ή ελέγχου  του κοινοβουλίου, για να παίξει αυτόν τον ουσιαστικό ρόλο για την λειτουργία της Ευρώπης. Επίσης θα χρειαστεί η εναρμόνιση της οικονομικής, φορολογικής και αναπτυξιακής πολιτικής των κρατών μελών και μια ενιαία οικονομική διακυβέρνηση, που εσχάτως ανακάλυψε μέχρι και η Γερμανία, η οποία πριν λίγα χρόνια την αρνούνταν κατηγορηματικά.

Η οικονομική αυτή διακυβέρνηση, θα απαιτηθεί, να πάρει την μορφή ενιαίων θεσμών με ουσιαστική δημοκρατική νομιμοποίηση, οι οποίοι δεν νοείται, να αποτελούν το μακρύ χέρι της Γερμανίας ή άλλων ισχυρών χωρών, για να επιβάλουν την πολιτική τους στους μικρούς. Ή θα έχουμε μια Ευρώπη πραγματικά ισχυρή και δημοκρατικά λειτουργούσα με ισοτιμία των μελών,  απαλλαγμένη από στενές και ατελέσφορες λογιστικές αντιλήψεις, ή η Ευρώπη αργά ή γρήγορα θα αποσυντεθεί. Την ενιαία αυτή οικονομική διακυβέρνηση χρειάζεται, να κατευθύνουν θεσμοί και πρόσωπα εκλεγμένα και όχι διορισμένοι γραφειοκράτες–υπάλληλοι των ισχυρών χωρών, όπως επιθυμούν σήμερα κάποιοι, για να ελέγξουν αυταρχικά ολόκληρη την ένωση. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο, να αποκτήσουμε κοινή δημοσιονομική πολιτική, κοινή φορολογική πολιτική, κοινό ταμείο αντιμετώπισης κρίσεων και διαχείρισης του χρέους, με κοινοτικοποίηση μέρους αυτού και όλα αυτά, να υπόκεινται στον σχεδιασμό και των έλεγχο δημοκρατικά εκλεγμένων θεσμών. Δεν είναι δυνατόν τον ρόλο του διαχειριστή της κοινής οικονομικής πολιτικής, να τον αναλαμβάνουν διορισμένοι επίτροποι, αλλά απαιτούνται άμεσα εκλεγμένα θεσμικά όργανα από τους πολίτες της Ευρώπης.

Είναι όμως αυτονόητο, ότι όταν θέλουμε κοινή αντιμετώπιση των προβλημάτων υπερχρέωσης χωρών της Ευρώπης, δεν μπορούμε παράλληλα, να αρνούμαστε την εναρμόνιση των οικονομικών μας πολιτικών, γιατί και όσοι χρηματοδοτήσουν από θέση ισχύος το εγχείρημα θα θέλουν, να εξασφαλίσουν, ότι με τα χρήματα των πολιτών τους δεν θα μπορεί κανείς, να παίζει. Έτσι από την μία θα πρέπει, να συμβάλουν με την οικονομική τους ευρωστία τα ισχυρά κράτη σε πνεύμα πραγματικής αλληλεγγύης και από την άλλη σε πνεύμα ευθύνης τα αδύναμα, να τακτοποιήσουν τα οικονομικά και δημοσιονομικά τους προβλήματα.

Στα πλαίσια λοιπόν και της φορολογικής ενοποίησης χρειάζεται η δημιουργία ενιαίου φορολογικού συστήματος με χαμηλούς όμως φορολογικούς συντελεστές, ώστε η Ευρώπη να δώσει απάντηση στο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, που όντως έχει και να γίνει θελκτικός προορισμός για την δημιουργία επιχειρήσεων, που τώρα μεταφέρουν την έδρα τους σε άλλους προορισμούς. Είναι υποκριτικό η Γερμανία, να ολοφύρεται για την χαμένη ανταγωνιστικότητα και ταυτόχρονα να επιβάλλει αυξήσεις φόρων στις περιφερειακές χώρες, ούτε μπορεί αυτή, να ανακτηθεί με εξουθενωτικές μειώσεις μισθών στην γραμμή της κινεζοποίησης τους και της εξαθλίωσης των εργαζομένων. Η ΕΕ πρέπει, να σταθεί στον ανταγωνισμό με προϊόντα ποιότητας και όχι συναγωνιζόμενη ευτελή προϊόντα, που παράγονται σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας.

Εξάλλου είναι απαραίτητο, να προχωρήσει επιτέλους και η τραπεζική ένωση της Ευρώπης παρά τα εμπόδια, που βάζει η Γερμανία, γιατί οι τράπεζες της δεν επιθυμούν την εποπτεία από έναν ευρωπαϊκό οργανισμό, όπως η ΕΚΤ μια και έχουν και αυτές μεγάλα ανοίγματα και σκοτεινά σημεία διαχείρισης, όπως η Deutsche Bank.

Η τραπεζική αυτή ένωση, για να δημιουργηθεί προαπαιτεί την άμεση δημιουργία κοινής εποπτικής αρχής των ευρωπαϊκών τραπεζών, κοινής αρχής διάλυσης των χρεοκοπημένων τραπεζών και ένα ευρωπαϊκό ταμείο εγγύησης καταθέσεων στις τράπεζες αυτές παράλληλα με τα εθνικά ταμεία εγγύησης καταθέσεων, στα οποία θα συμμετέχουν υποχρεωτικά όλες οι τράπεζες με κάποιο ποσό την περίοδο λειτουργίας τους, έτσι ώστε να διασώζονται οι καταθέσεις μέχρι ένα ορισμένο σεβαστό ύψος τουλάχιστον  αν και θεωρώ, ότι πρέπει να γίνει προσπάθεια , να διασώζονται εάν είναι δυνατό αυτές στο σύνολο τους, για να μην υπάρξει διαρροή από τις τράπεζες των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης. Την ζημία όμως είναι καιρός  να αρχίσουν, να πληρώνουν οι  διοικήσεις, οι μέτοχοι και οι ομολογιούχοι επενδυτές  των τραπεζών όπως και οι κάτοχοι τοξικών προϊόντων.

 Ακόμη πρέπει, να αποφασίσουμε επιτέλους, ότι σε καθεστώς ελεύθερης οικονομίας δεν μπορεί, να διασώζονται χρεοκοπημένα τραπεζικά ιδρύματα με τοξικά προϊόντα, κρατικοποιώντας με αυτόν τον τρόπο τις ζημίες τους και αυξάνοντας το χρέος των κρατών, που αναλαμβάνουν, να δανειστούν, για να τα  διασώσουν. Αυτός ο φαύλος κύκλος δεν επιτρέπεται , να συνεχίζεται, διότι οι τράπεζες αυτές ακολουθούν το μοντέλο ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη και ομνύουμε στην ελεύθερη αγορά όταν έχουμε ανάπτυξη, κρατικοποιούμε όμως  τις ζημίες μας, όταν έρχεται η ώρα του λογαριασμού για άφρονες τακτικές μας.

 Στην χώρα μας κάποιες δυνάμεις, χρειάζεται, να επιλέξουν, τί θέλουν πια, γιατί δεν είναι λογικό , από την μία να υπερασπίζονται το μοντέλο της Ισλανδίας, που άφησε τις τράπεζες, να χρεοκοπήσουν, χωρίς να αναλάβει τα χρέη των υποκαταστημάτων τους στο εξωτερικό και από την άλλη όταν η Ευρώπη αποφασίζει, να ακολουθήσει σε κάποιο βαθμό το μοντέλο αυτό, να ολοφύρονται.

Βεβαίως στα πλαίσια ενός σχεδίου δράσης και ανακεφαλαιοποίησης τραπεζικών ιδρυμάτων μετά την ίδρυση της τραπεζικής ένωσης, θα χρειαστεί, να αποφασιστεί οριστικά επιτέλους η ανακεφαλαιοποίηση τους απευθείας από οργανισμούς, όπως ο ESM και ο δανεισμός των τραπεζικών ιδρυμάτων, να επιβαρύνει αυτά και όχι να αναγκάζονται τα κράτη μέλη, να δανείζονται για λογαριασμό τους, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος τους. Αυτός ο φαύλος κύκλος τραπεζικής κρίσης, που μετατρέπεται εύκολα σε κρίση χρέους των χωρών μελών, πρέπει, να σπάσει. Στα πλαίσια μια τέτοιας λύσης θα μπορούσε και η Ελλάδα, να επωφεληθεί και έτσι να αποφασιστεί η αναδρομική εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου, ώστε τα 50 δις της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, να μην βαρύνουν το ελληνικό δημόσιο χρέος, όπως σήμερα.

Για να γίνουν τα παραπάνω πράξη, θα χρειαστεί πολιτική γενναιότητα από τις ηγεσίες των ισχυρών κρατών-μελών, οι οποίες επιβάλλεται, να καταλάβουν, ότι οι χώρες τους ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς από το πολύ σκληρό κοινό μας νόμισμα, που έχει δημιουργήσει προβλήματα στις χώρες της περιφέρειας με τις αδύναμες οικονομίες και απαιτείται μέρος των κερδών τους, να το διαθέσουν για την διάσωση του.

Για αυτό ο ESM θα χρειαστεί, να έχει κεφάλαια 2 τρις ευρώ και όχι όπως σήμερα κεφάλαια μόνο 500 δις, τα οποία αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό των προβλημάτων της ευρωζώνης. Μόνον έτσι θα μπορεί, να καλύπτει άμεσα την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που θα κρίνει, πως  πρέπει και μπορούν να διασωθούν, όπως και να παρεμβαίνει στις αγορές ομολόγων αποτελεσματικά, για να βοηθήσει τις χώρες με προβλήματα χρέους με απευθείας αγορά ομολόγων. Όπως επίσης για κάποιες από τις χώρες της ευρωζώνης, η έκδοση  ευρωομολόγου από την ΕΚΤ θα μπορούσε, να ηρεμήσει τις αγορές και να καταστήσει βιώσιμη την συνέχιση της συμμετοχής τους σε αυτήν. Ήρθε η ώρα η Ευρώπη, να πάψει, να αργοπορεί και να αντιμετωπίζει μίζερα το ζήτημα, γιατί αν δεν το έχουν καταλάβει τα ισχυρά αλαζονικά μέλη της, τα θεμέλια του κοινού νομίσματος έχουν πάρει φωτιά, από την οποία δεν θα γλιτώσει κανείς.

Φλέγον εξάλλου ζήτημα είναι και αυτό της κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Η ανεργία γιγαντώνεται, λόγω εφαρμογής λανθασμένων και αδιέξοδων οικονομικών συνταγών, αφού 26 εκ πολίτες της είναι άνεργοι και  μεταξύ αυτών 5,6 εκ κάτω των 25 ετών, ενώ η κατάσταση σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία είναι εκτός ελέγχου με την ανεργία των νέων πάνω από 50% και σε κάποιες περιφέρειες, όπως της Δυτικής Μακεδονίας, να κάνει πρωταθλητισμό με ανεργία των νέων κάτω των 25 στο εγκληματικό 72,5%, ξεπερνώντας ακόμη και την Θέουτα της Ισπανίας, όντας πλέον πρώτη σε όλη την ΕΕ. Με αυτόν τον τρόπο η ευρωπαϊκή συνοχή αποδομείται και μία γενιά απειλείται με εξαφάνιση του μέλλοντος της.

Απαιτείται η άμεση ενεργοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος και δεν αρκούν τα ψιχία των  προγραμμάτων ύψους 6 δις ευρώ στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού της περιόδου 2014-2020, ούτε οι ευρωπαϊκοί θεσμοί  επιτρέπεται , να συνεχίσουν, να κρύβονται πίσω από το επιχείρημα, ότι η ανεργία και η κοινωνική πολιτική είναι θέμα του κάθε κράτους- μέλους και μόνο επικουρικές μπορεί, να είναι οι δράσεις τους.   

 Άλλωστε το 2012 υπογράφηκε το σύμφωνο απασχόλησης με φτωχά αποτελέσματα μέχρι σήμερα και αυτό θα έπρεπε, να έχει ανησυχήσει σοβαρά ήδη του ηγέτες της ΕΕ. Ούτε μπορεί, να κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί των προγραμμάτων μαθητείας ή προσωρινής και εξευτελιστικά αμειβόμενης εργασίας, που προβλέπονται ως δράσεις. Χρειάζονται ριζικές και ολοκληρωμένες λύσεις άμεσα σε ευρωπαϊκό επίπεδο χωρίς δισταγμούς, αλλιώς η νέα γενιά θα εκραγεί και θα διασαλευθεί η κοινωνική ειρήνη πολλών χωρών μελών, όσο βλέπει τα όνειρα της να κονιορτοποιούνται. Ευρωπαϊκή συνοχή δεν μπορεί, να υπάρξει χωρίς κοινωνική συνοχή και πρόληψη της παραπάνω <<γενοκτονίας>>.

 Εδώ τίθεται και το ζήτημα της περιφερειακής συνοχής καθώς μάλιστα μόλις πρόσφατα κατέληξαν σε συμφωνία τα κράτη –μελη για τον προϋπολογισμό της ΕΕ της περιοδου 2014-2020. Είχαμε μάλιστα σε ευρωπαϊκό επίπεδο περικοπή κονδυλίων για το σύνολο της Ευρώπης, ενώ οι συνθήκες απαιτούν ενίσχυση των διαρθρωτικών ταμείων και των πολιτικών συνοχής. Είναι άλλο πράγμα βέβαια η καταπολέμηση της σπατάλης στα πλαίσια του προϋπολογισμού της ένωσης, η οποία είναι απαραίτητη για να τιθασευθεί το έλλειμμα της ΕΕ και άλλο πράγμα η ενίσχυση των πολιτικών συνοχής και αλληλεγγύης. Οι ανισότητες μεταξύ των ευρωπαϊκών περιφερειών διευρύνονται και πλέον αν συνεχιστεί αυτό ο ρυθμός θα δημιουργηθεί χάσμα αγεφύρωτο μεταξύ Βορρά –Νοτου από την μια και περιφερειακών χωρών και κεντρικών από την άλλη. Αυτό θα σημάνει και την έναρξη αποδόμησης της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πρόσφατη συμφωνία για προϋπολογισμό της ΕΕ ύψους 997 δις ευρώ για την περίοδο 2014-2020 είναι ατελέσφορη και κατώτερη των περιστάσεων  και των προσδοκιών των Ευρωπαίων πολιτών. Η αναθεώρηση της θα καταστεί επιτακτική ανάγκη όπως και η διάθεση περισσότερων κονδυλίων για τα διαρθρωτικά και κοινωνικά ταμεία, αν δεν θέλει η πολιτική τάξη τη Ευρώπης, να βάλει ταφόπλακα και να οδηγήσει στην διάλυση της Ένωσης.

Ας ελπίσουμε ότι η ιστορική αναγκαιότητα και οι πιεστικές απαιτήσεις των καιρών θα οδηγήσουν στην ανάδειξη σοφών ηγετών στην Ευρώπη, οι οποίοι θα την κατευθύνουν, να βρει ξανά τον χαμένο δρόμο της και θα διασώσουν το όνειρο, βουτώντας ξανά στα νάματα των θεμελιακών αρχών ίδρυσης της χωρίς αμφιταλαντεύσεις. Τότε θα μπορούμε, να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη ισοτιμίας, αλληλεγγύης, δημοκρατίας και ελευθερίας πραγματικά και όχι εικονικά ενωμένη.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΑΜΥΝΤΑΙΟ

ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Ε ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ 84

ΤΗΛ. ΓΡΑΦΕΙΟΥ  2386022228
ΚΙΝ 6972698452

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΟ BHMA ONLINE ΕΔΩ

Ωρα αλλαγής για την Ευρώπη - γνώμες - Το Βήμα Online - απάντηση

Bloomberg: Παράλογη η έξοδος της Ελλάδας από το μνημόνιο

Αντίθετοι με την πρόωρη έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο είναι οι οικονομικοί αναλυτές, τονίζοντας ότι δεν έχει κανένα νόημα καθώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιμένει ότι για να μπορεί μία χώρα να ευνοηθεί από το πρόγραμμα αγοράς τίτλων, θα πρέπει να βρίσκεται στο μηχανισμό στήριξης.

Το 85% των αναλυτών που συμμετείχε σε δημοσκόπηση του Bloomberg δήλωσε πως η πρόταση του Έλληνα πρωθυπουργού για έξοδο της χώρας από το πρόγραμμα στήριξης, δεν έχει λογική από οικονομικής απόψεως.

Η μέση εκτίμηση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας έχει βελτιωθεί σημαντικά από το καλοκαίρι, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται πως υπάρχει τόσο αισιοδοξία ώστε να στηρίζεται η άποψη ότι η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει χωρίς την στήριξη του ΔΝΤ.

Συγκεκριμένα, το 73% των συμμετεχόντων στη δημοσκόπηση του Bloomberg, πιστεύει ότι η χώρα δεν θα χρειαστεί τρίτο πρόγραμμα στήριξης – έναντι 40% κατά την προηγούμενη δημοσκόπηση του Ιουλίου. Οι μισοί από τους ερωτηθέντες όμως, πιστεύουν ότι η χώρα δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες χρηματοδότησης από τις αγορές, χωρίς τα χρήματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η αντίδραση της αγοράς τους δικαιώνει, καθώς η απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου πέρασε χθες το 9%. «Αυτό που είναι σημαντικό από οικονομικής άποψης είναι να διατηρηθεί η δέσμευση της Ελλάδας σε ένα πρόγραμμα ισχυρών μεταρρυθμίσεων» δήλωσε ο James Nixon της Oxford Economics και συμπλήρωσε: «Η κυβέρνηση είναι σε κάποιο βαθμό απεγνωσμένη να βγάλει λίγο το πόδι από το γκάζι των μεταρρυθμίσεων για να ενισχύσει τη δημοτικότητά της». «Οι αγορές θα... λακίσουν» εάν η χώρα υπαναχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις και φύγει από το ΔΝΤ κατέληξε ο Nixon

ΠΗΓΗ: Euro2day ΚΑΙ REAL.GR

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΟΗΣΙΑ. Η ΧΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΘΕΙ ΣΚΛΗΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ  ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΠΑΚΕΤΟ ΤΥΠΟΥ ΜΑΡΣΑΛ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ ΜΕ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΝΑΣΑ ΟΙ ΧΕΙΜΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ.  ΟΙ ΑΣΤΕΙΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΔΗΘΕΝ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΕΞΟΔΟΥ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΨΗΣ  ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΚΑΙ Η ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΙΛΙΚΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ. ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΕΤΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥ ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ.

Ελληνικό διάβημα διαμαρτυρίας στο αλβανικό ΥΠΕΞ

Ελληνικό διάβημα διαμαρτυρίας στο αλβανικό ΥΠΕΞ

Ελληνικό διάβημα διαμαρτυρίας στο αλβανικό ΥΠΕΞ
Σε διάβημα διαμαρτυρίας προς το υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίας, προέβη ο πρέσβης της Ελλάδας στα Τίρανα κατόπιν εντολής του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, με το οποίο ζήτησε να καταδικαστούν από τις αλβανικές Αρχές τα επεισόδια που σημειώθηκαν στο χωριό Δερβιτσάνη εις βάρος μελών της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Αλβανίας, μετά τη διακοπή του ποδοσφαιρικού αγώνα Σερβίας - Αλβανίας.
Ο πρέσβης κ. Ροκανάς ζήτησε, επίσης, να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τον εντοπισμό, τη σύλληψη και την τιμωρία των υπαιτίων της απρόκλητης επίθεσης, καθώς και για την προστασία της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, ενόψει και των επικείμενων εορταστικών εκδηλώσεων της επετείου της 28ης Οκτωβρίου.
Ο πρέσβης της Ελλάδας, μετέφερε την έντονη ανησυχία της Ελλάδας για παρόμοιες επιθέσεις, που στοχοποιούν τη φιλήσυχη Ελληνική Εθνική Μειονότητα και προβάλλουν ως τροχοπέδη στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, η οποία αποδυναμώνεται και σίγουρα δεν ενισχύεται από ακραίες συμπεριφορές και εθνικιστικές εξάρσεις που ξυπνούν μνήμες ενός βαλκανικού παρελθόντος, το οποίο όλες οι χώρες της περιοχής οφείλουν να εγκαταλείψουν προς όφελος του κοινού ευρωπαϊκού μέλλοντός του.
Τέλος, σε αντίστοιχες παραστάσεις προέβη προς τις τοπικές Αρχές και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο.

ΠΗΓΗ: ΕΝΙΚΟΣ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:

ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΗΣΑΜΕ. ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΑΠΕΙΛΗΘΕΙ Η ΑΛΒΑΝΙΑ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΜΕΡΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΜΑΖΕΨΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ. ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ  ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΙΒΑΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΔΕΣ. ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΩΣ ΕΔΩ. ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΕΓΙΝΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΕ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑ ΠΟΥ ΒΡΥΧΩΝΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ.

Βρυξέλλες: «Δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει»

Βρυξέλλες: Του Θάνου Αθανασίου

Οι αγορές δεν εμπιστεύονται την Ελλάδα χωρίς την σφραγίδα των Βρυξελλών και ως εκ τούτου οι Βρυξέλλες δεσμεύονται να πιστοποιήσουν την ποιότητα της μεταρρυθμιστικής πορείας της χώρας.

Αυτό και όχι απλά η παροχή χρηματοδοτικής ροής προς την χώρα είναι το βασικό μήνυμα της γραπτής ανακοίνωσης Κατάινεν για την Ελλάδα, μετά από την εκρηκτική πορεία των spreads στον απόηχο των ανακοινώσεων του Εurogroup πως η έξοδος από το οικονομικό πρόγραμμα είναι πρόωρη.

Σύμφωνα με το περιβάλλον Κατάινεν, που ενημέρωσε τον Τύπο στις Βρυξέλλες, η γραπτή ανακοίνωση έχει στόχο να καθησυχάσει τις αγορές με τρία στοιχεία:

-Η Ελλάδα θα συνεχίσει να επιτηρείται από τους κοινοτικούς θεσμούς και μετά τον Ιανουάριο,

-Η μεταρρυθμιστική πορεία δεν θα ανακοπεί, καθώς ο μεγάλος όγκος των μεταρρυθμίσεων θα περιληφθεί στον 5ο έλεγχο της τρόικας και κατά συνέπεια το 2015 θα πρέπει να βρει τη χώρα με συμφωνία για το πως θα εφαρμοστεί τι,

-και τέλος η ΕΕ εγγυάται πως η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει, καθιστώντας σαφές πως οι δεσμεύσεις για κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού για το 2015 και 2016 ισχύουν στο ακέραιο.

Σύμφωνα με κύκλους της Κομισιόν που είχαν επισημάνει τον κίνδυνο των μονομερών ανακοινώσεων ήδη από την Δευτέρα, «οι αγορές δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στη δυνατότητα της χώρας να βάλει σε τάξη τα του οίκου της μόνη της και πως το πολιτικό προσωπικό θα συνεχίσει την μεταρρυθμιστική πορεία ενόψει εκλογών».

Η βεβαιότητα των πρόωρων εκλογών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα καθώς οι αγορές εκτιμούν ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, δηλαδή με παροχές ή με επικράτηση δυνάμεων αντίθετων στις μεταρρυθμίσεις, «η ως τώρα πορεία θα ανακοπεί».

Εκτιμούν συνεπώς πως το προϊόν του αυτόνομου δανεισμού θα καταναλωθεί σε προεκλογικές ή μετεκλογικές παροχές, ενώ κανείς δεν εγγυάται τη διατήρηση πάση θυσία των δημοσιονομικών στόχων.

Συνεπώς η δήλωση Κατάινεν για υγιή δημόσια οικονομικά, μετεξέλιξη της σχέσης Αθηνών - Βρυξελλών, για προληπτική γραμμή πιστώσεων και δημοσιονομικό μαξιλάρι, απαντάει σε όλους αυτούς τους προβληματισμούς.

Η δήλωση είναι συνέχεια των αποφάσεων του Eurogroup στο Λουξεμβούργο, όπου ο Κατάινεν ενημέρωσε τους υπουργούς για την κατάσταση στην Ελλάδα μετά και το πέρας του πρώτου σκέλους της επίσκεψης της τρόικας.

Στις Βρυξέλλες είναι ξεκάθαρο ότι δανεισμός από τις αγορές με επιτόκια σαν τα σημερινά όχι απλά είναι αδύνατος, αλλά και «επιζήμιος για τη χώρα».

Δεν έχει διευκρινιστεί πέραν ποιου σημείου αρχίζει η ζημιά, αλλά αν υπάρχει μια ελπίδα τα spreads να πέσουν, αυτή είναι στη βάση ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να επιτηρείται και να έχει κεφάλαια διαθέσιμα για να τη σώσουν, έως ότου ξεκαθαρίσει και η αβεβαιότητα των εκλογών.

Στον δε ελεγκτικό μηχανισμό, του post program surveillance, ή της προγραμματικής εποπτείας συνοδεία κεφαλαίων, θα μετέχει και το ΔΝΤ.

ΠΗΓΗ: REAL.GR

TΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΒΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΣΤΗΡΙΞΗ....

Κρίσιμες οι επόμενες 30 ημέρες

Εξελίξεις υπό το «βλέμμα» των αγορών

Κρίσιμες οι επόμενες 30 ημέρες για την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία

  (Φωτογραφία:  Associated Press )

---

Ιδιαίτερα κρίσιμες για την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία κρίνονται οι επόμενες 30 ημέρες, καθώς τόσο σε επίπεδο δημοσιονομικής πολιτικής όσο και σε επίπεδο τραπεζικής εποπτείας θα υπάρξουν ανακοινώσεις και αποφάσεις που θα επηρεάσουν το ευμετάβλητο κλίμα των αγορών.

  Την επόμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα, στις 23 και 24 Οκτωβρίου θα συγκληθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής το οποίο θα εξετάσει τις τρέχουσες εξελίξεις στην ευρωπαϊκή οικονομία, θέματα σχετικά με την ενεργειακή τροφοδοσία, αλλά και ζητήματα  που σχετίζονται με την νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή του Ζαν Κλόντ Γιούνκερ (αναλαμβάνει από την 1η Νοεμβρίου).
Στο επίκεντρο αναμένεται να βρεθεί το τρίπτυχο  βιώσιμη δημοσιονομική πολιτική, εκτεταμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επενδύσεων.
Το απόγευμα της 24ης Οκτωβρίου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα κοινοποιήσει στις 130 μεγαλύτερες τράπεζες της ΕΕ τα αποτελέσματα των stress test τα οποία και θα δημοσιοποιηθούν στις 26 Οκτωβρίου. Αν τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά εκφράζονται φόβοι πως θα ενταθούν οι πιέσεις στις αγορές της ευρωζώνης, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, θετικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να στηρίξουν τις κεφαλαιαγορές της Γηραιάς Ηπείρου.
Στις 4 Νοεμβρίου στο πλαίσιο της τραπεζικής ενοποίησης η ΕΚΤ θα αναλάβει μέσω του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού την άμεση εποπτεία των 120 μεγαλύτερων τραπεζικών ομίλων της ζώνης του ευρώ, αλλά και την έμμεση εποπτεία περίπου 3.400 μικρότερων πιστωτικών ιδρυμάτων.
Στις 6 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του Συμβουλίου της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη στην οποία θα γίνει μια αποτίμηση της κεφαλαιακής κατάστασης των ευρωπαϊκών τραπεζών, ενώ θα εξετασθούν και ζητήματα που άπτονται των προγραμμάτων χορήγησης ρευστότητας της ΕΚΤ.
Την ίδια ημέρα (6 Νοεμβρίου) θα γίνει συνεδρίαση του Eurogroup στην οποία θα αποτιμηθούν τα stress test των τραπεζών, αλλά και οι προκλήσεις που έχουν αναδειχθεί μετά την πρόσφατη οικονομική αναταραχή. Στη συζήτηση αυτή θα εξετασθούν και οι περιπτώσεις χωρών με «μη συμβατά» προς το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης σχέδια προϋπολογισμών.
Στις 21 Νοεμβρίου θα υπάρξει νέα συνεδρίαση του Eurogroup όπου θα εξετασθούν τα σχέδια δημοσιονομικών προγραμμάτων της ζώνης του ευρώ και οι παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Με τους οίκους αξιολόγησης να έχουν ήδη προειδοποιήσει χώρες όπως η Γαλλία με πιστοληπτική υποβάθμιση η συγκεκριμένη συνεδρίαση του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών θεωρείται πολύ κρίσιμη.
Όλα ανεξαιρέτως τα προαναφερόμενα γεγονότα επηρεάζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την ελληνική οικονομία και επιδρούν και στην διαμόρφωση της επόμενης ημέρας τόσο στο σκέλος των αγορών, όσο και στο σκέλος των πολιτικών αποφάσεων.

Θανάσης Κουκάκης

ΠΗΓΗ:

Newsroom ΔΟΛ

Πιέσεις σε ομόλογα και μετοχές

Προειδοποιήσεις από ξένους οίκους

Πιέσεις σε ομόλογα και μετοχές εν μέσω οξείας πολιτικής αντιπαράθεσης

 

Διατηρούνται αμείωτες οι πιέσεις στην ελληνική αγορά ομολόγων και στο Χρηματιστήριο Αθηνών την ίδια στιγμή που η αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε υψηλούς τόνους. Ο Γενικός Δείκτης Τιμών ενδοσυνεδριακά υποχώρησε άνω του 3%, ενώ η απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου βρίσκεται μια ανάσα από το 9%.

Οι μαζικές πωλήσεις στα ελληνικά χρεόγραφα συνδυάζονται με εκθέσεις διεθνών οίκων σύμφωνα με τις οποίες οι διαπραγματεύσεις για πρόωρη έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα διάσωσης θα χρειαστούν καιρό.
  Χαρακτηριστική είναι έκθεση της Bank of America Merrill Lynch σύμφωνα με την οποία η πρόσφατη αστάθεια στις αγορές δείχνει τα ρίσκα που υπάρχουν αν η Ελλάδα βασιστεί μόνο στην πρόσβασή της στις αγορές. Κατά την τράπεζα τόσο οι αβεβαιότητες στο πολιτικό σκηνικό της χώρας όσο και οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το πρόγραμμα διάσωσης αποτελούν πηγές ανησυχίας.  
Ενδεικτικά η επενδυτική τράπεζα αναφερόμενη στα βήματα που πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να βγει νωρίτερα από το πρόγραμμα διάσωσης σημειώνει πως θα χρειαστούν καιρό. Όπως εκτιμά, το πιθανότερο είναι να υπάρξει συμφωνία σε κάποιο σχέδιο που τελικά θα οδηγήσει σε έξοδο από το πρόγραμμα, όχι όμως απαραίτητα πριν από τις προεδρικές εκλογές.
Μεταξύ άλλων η Bank of America Merrill Lynch υποβαθμίζει και την πρόβλεψή της για τον ρυθμό ανάπτυξης της Ελλάδας στο 0,4% εφέτος (από 0,5%) που και στο 1,4% το 2015 (από 1,7%).
Οξεία αντιπαράθεση κυβέρνησης-ΣΥΡΙΖΑ
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η πολιτική αντιπαράθεση διατηρείται αμείωτη. Ο υπουργός Ανάπτυξης Ν. Δένδιας σχολιάζοντας το βαρύ οικονομικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί τις τελευταίες ημέρες απηύθυνε σήμερα Πέμπτη στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου έκκληση στην αξιωματική αντιπολίτευση να προτάξει το συμφέρον του τόπου και της οικονομίας και όχι το στενό κομματικό της συμφέρον.
«Οι απειλές προς τους επενδυτές με κάθε αφορμή δεν βοηθούν καμία οικονομία, πόσο μάλλον, την ευαίσθητη ελληνική οικονομία», δήλωσε ο υπουργός, ενώ απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την προοπτική απεμπλοκής της χώρας από το μνημόνιο πρόσθεσε: «Δεν τίθεται θέμα φυγής, ανατροπής, εξόδου ή μάχης. Ένα μεγάλο μέρος της συμφωνίας με τους δανειστές λήγει και μένει μόνο ένα μικρό τμήμα της που αφορά στο ΔΝΤ ύψους 10 δισ. ευρώ και είναι κατ´ ουσίαν ασήμαντο».
Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, ανέφερε σήμερα πως «οι υποκριτικές κραυγές, η κινδυνολογία και η προσπάθεια να αντιστραφεί η πραγματικότητα εκ μέρους της κυβέρνησης αποτελούν συνειδητή επιλογή για να συγκαλυφθεί το φιάσκο της δήθεν αποχώρησης της χώρας από το μνημόνιο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».
Μιλώντας νωρίτερα στο ΒΗΜΑ 99,5 ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γ.Σταθάκης, είχε χαρακτηρίσει «παράγοντα σταθεροποίησης» την προοπτική των εκλογών και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι θα δημιουργήσει πολύ καλύτερες προϋποθέσεις για τις αγορές.
Ο κ. Σταθάκης επανέλαβε ότι δεν θα υπάρξει μονομερής διαγραφή χρέους, αλλά επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης και πρόσθεσε ότι έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα στην Ελλάδα με το Μνημόνιο, δεν είναι βιώσιμη η κατάσταση.

Newsroom ΔΟΛ