ΚΟΕΝ: ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΘΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΙΜΠΛΕ ΩΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ

Ν. Κοέν: Διαπραγματευτείτε με τον κ Σόιμπλε ως Ευρωπαίοι «Τερματίστε τη λιτότητα τώρα» ήταν ο τίτλος της ομιλίας του Γάλλου καθηγητή οικονομικών Ντανιέλ Κοέν, ο οποίος ήταν κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση που πραγματοποίησε το ΙΣΤΑΜΕ- Ανδρέας Παπανδρέου, την έναρξη της οποίας έκανε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο τίτλος - ομπρέλα της εκδήλωσης ήταν «Ετοιμάζοντας την επόμενη ημέρα. Η Ελλάδα μετά το μνημόνιο» και στο στρογγυλό τραπέζι που ακολούθησε, οι ομιλητές, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Φ. Σαχινίδης, ο καθηγητής του ΕΜΠ Γιάννης Καλογήρου και ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Γιώργος Παγουλάτος, μίλησαν και αυτοί κατά των μέτρων λιτότητας, συμφώνησαν ότι η λύση είναι η ανάπτυξη και επιχείρησαν να απαντήσουν στο ερώτημα ποια ανάπτυξη για την Ελλάδα. «Δείξτε στον κ. Σόιμπλε, τι έχετε κάνει ως Ελλάδα» επεσήμανε ο κ. Κοέν, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα έσωσε και άλλες χώρες με την προσπάθειά της. Επίσης είναι σημαντικό, πρόσθεσε, να θέσετε το θέμα που ανέδειξε ο οικονομολόγος του ΔΝΤ, ο κ. Μπλανσάρ, για το λάθος υπολογισμό του «πολλαπλασιαστή» που οδήγησε σε αύξηση της ύφεσης. «Πρέπει ακόμη ο κ. Σόιμπλε να ακούσει τις δικές σας προτάσεις για τη δική σας προσαρμογή. Οφείλετε να συμμετέχετε στον διάλογο ως Ευρωπαίοι και όχι ως Έλληνες» υπογράμμισε ο διαπρεπής Γάλλος οικονομολόγος. Ο κ. Κοέν τόνισε ότι «η Ευρώπη δεν είχε ιδέα» τι έπρεπε να κάνει όταν η Ελλάδα χτυπήθηκε από την κρίση, ότι η ΕΚΤ έδειξε ανωριμότητα στην αντιμετώπιση του προβλήματος, σε αντίθεση με τη Fed, παρατήρησε, που λειτούργησε ως δανειστής τελευταίου καταφυγίου το 2008. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), συνέχισε, έχει αρχίσει να αναλαμβάνει έναν πιο δραστήριο ρόλο, αλλά είναι αδύνατο να υλοποιήσει μεγάλες αλλαγές, χωρίς θεσμικές αλλαγές και κυρίως αλλαγή της Συνθήκης. Τόνισε, επίσης, ότι αρχίζει να αναδύεται μία μορφή κοινοτικής αλληλεγγύης, προσθέτοντας ότι είναι καιρός να λειτουργήσουμε ως κοινότητα και όχι ως συνονθύλευμα. Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να δοθεί τέλος στη λιτότητα και να προχωρήσουμε στην ανάπτυξη, αλλά ποια ανάπτυξη και με ποιους όρους, έθεσε το πλαίσιο της ομιλίας του ο κ. Σαχινίδης, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση δεν πρέπει να επαναπαύεται περιμένοντας τις γερμανικές εκλογές, γιατί αντίθετα από το προσδωκόμενο, η Γερμανία μπορεί να σκληρύνει τη στάση της. Χρειαζόμαστε επενδύσεις από ιδιώτες, Έλληνες και ξένους, σε σταθερό πολιτικό περιβάλλον, πρόσθεσε, ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο μίλησε για την ανάγκη ενός νέου Σχεδίου Μάρσαλ, καθώς και για τον καθοριστικό ρόλο ενός αναδιαρθρωμένου τραπεζικού τομέα. Μίλησε ακόμα για λάθος της τρόικας να ξεκινήσει τις αλλαγές από την αγορά εργασίας και όχι από την αγορά προϊόντων, πράγμα που έγινε για να μειωθεί η ανεργία, η οποία όμως δεν μειώθηκε. «Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει στη γνώση, στο ανθρώπινο δυναμικό, την καινοτόμα επιχείρηση και το ευφυές κράτος, ώστε να φτάσουμε στην ευφυή ανάπτυξη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη» υπογράμμισε ο κ. Καλογήρου. Για τις προκλήσεις-κινδύνους που ελλοχεύουν μίλησε ο κ. Παγουλάτος, όπως ο κίνδυνος κατακερματισμού της ευρωζώνης μεταξύ Βορρά-Νότου, ο κίνδυνος ανατροφοδότησης της ύφεσης, λόγω των «αντικυκλικών» πολιτικών αντιμετώπισης της κρίσης (μέτρα λιτότητας) και υπογράμμισε την ανάγκη για λήψη ρυθμιστικών μέτρων από την ευρωζώνη, είτε λέγονται Σχέδιο Μάρσαλ, είτε Δημοσιονομική Ένωση, είτε Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Υπάρχει επίσης, υποστήριξε, ο κίνδυνος εξ αιτίας των αποτυχιών των αγορών, αλλά και εξαιτίας της απώλειας αίσθησης του ευρωπαϊκού συμφέροντος. Αναφερόμενος στην επίσκεψη του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, του κ. Σόιμπλε, αύριο στην Αθήνα, ο κ. Παγουλάτος επεσήμανε ότι αυτό που πρέπει να φοβάται η ευρωζώνη είναι όχι η ανάληψη αλλά η μη ανάληψη από τη Γερμανία των ευθυνών της, ενώ επεσήμανε ότι χρειάζεται συμμετρικότερη κατανομή ισχύος και ηγετικότερη παρουσία της Γαλλίας. Το στοίχημα της Ελλάδας, τόνισε, είναι να παραμείνει στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης, να αποκτήσει νέο κράτος και να γίνει δικαιότερη κατανομή των βαρών, η οποία θα συμβάλει στην κοινωνική συνοχή. Πηγή: AMΠE και Καθημερινή ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; <<Η κατάσταση στην δύσμοιρη πατρίδα μας οδηγείται από το κακό στο χειρότερο  και ο λαός ειδικά οι νέα γενιά έχει πάψει,  να ελπίζει και να ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον. Η Ελλάδα μετά από την υπογραφή και εφαρμογή τριών μνημονίων με τους δανειστές της έχει βυθιστεί σε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης, ανεργίας και αποτυχίας επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, όπως από τα πρώτα άρθρα μου για το θέμα είχα επισημάνει έγκαιρα και για αυτήν την αποτυχία δεν φταίει κυρίως η δήθεν κακή εφαρμογή της οικονομικής συνταγής, όπως βολικά παπαγαλίζουν διάφοροι εγχώριοι υποστηρικτές της τρόικα. Αποκαλυπτικό μάλιστα του επικοινωνιακού παραμυθιού, που έχουν στήσει οι δανειστές και οι εγχώριοι υποτακτικοί τους είναι και το επιχείρημα, ότι δήθεν η Ελλάδα δεν έκανε τίποτα στον τομέα των μεταρρυθμίσεων και για αυτό δεν πέτυχε τους στόχους του το πρόγραμμα. Έρχεται όμως το Lisbon Council και η Berenberg Bank, για να καταδείξουν το μέγεθος του ψεύδους, όταν με την έκθεση τους «Τhe 2012 Euro Plus Monitor», που εκπόνησαν απο κοινού, η Ελλάδα παίρνει την υψηλότερη βαθμολογία (8,2 με άριστα το 10) και την υψηλότερη θέση μεταξύ 20 εξεταζόμενων χωρών της Ευρώπης, σε ότι αφορά την επίτευξη δημοσιονομικής προσαρμογής και την προώθηση μεταρρυθμίσεων. Είναι λοιπόν χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της συνταγής εξαρχής λανθασμένος και αδιέξοδος, που οδηγεί σε αστοχίες στα οικονομικά μεγέθη, σε παράλυση της πραγματικής οικονομίας και σε αποσάθρωση της ελληνικής κοινωνίας και των θεσμών της.  Τώρα μετά και την ομολογία του Ολιβιε Μπλανσάρ εκ μέρους του Δντ, ότι έκαναν λάθος, όσον αφορά τις επιπτώσεις και το ύψος του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή,  δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία επ΄ αυτού. Στην περίπτωση της Ελλάδας, ο συντελεστής του «δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή», που υπολογίστηκε κατ’ αρχήν για την τελευταία τριετία ήταν 0,5, ενώ εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, αποδείχθηκε, ότι η επίδραση  στη γενικότερη οικονομία ήταν από 1,2 έως 1,7. Αυτό σημαίνει, ότι τα μέτρα είχαν διπλάσια και τριπλάσια υφεσιακα αποτελέσματα, με αντίστοιχη μείωση του ΑΕΠ της χώρας, από ότι είχαν προβλέψει αρχικώς. Το ερώτημα, που τίθεται είναι, γιατί ενώ ομολογούν την αποτυχία τους πια,  δεν διορθώνουν την παταγωδώς αποτυχημένη συνταγή; Η αποτυχία μάλιστα επίτευξης των στόχων των αντίστοιχου προγράμματος, που εφαρμόζεται στην Πορτογαλία, παρά το ότι αυτή η χώρα το εφάρμοσε χωρίς ιδιαίτερες  αντιδράσεις, αποδεικνύει την λάθος κατεύθυνση, στην οποία κινούνται οι δανειστές.>> ΕΠΙΣΗΣ:<<   Η συνταγή, η οποία εφαρμόζεται, αν δεν αλλάξει το ταχύτερο θα οδηγήσει σε νέα δραματικά αδιέξοδα τόσο την χώρα όσο και τους ίδιους τους δανειστές. Σε όλες τις προηγούμενες παρεμβάσεις μου με συνεντεύξεις και άρθρα τόνιζα, ότι όσοι προέβλεπαν ύφεση 2,8 με 3% του ΑΕΠ για το τέλος του 2012 και πρωτογενές πλεόνασμα τον Απρίλιο του 2012, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μίλησα για ύφεση κοντά στο 6,5% το 2012 και επιβεβαιώθηκα από την εξέλιξη της οικονομίας και τώρα πάλι θεωρώ, ότι οι προβλέψεις των δανειστών για ύφεση 4,5% το 2013 είναι για τον κάλαθο των αχρήστων, αν δεν είναι επικοινωνιακού τύπου και μόνο, διότι η ύφεση κατά την εκτίμηση μου στην καλύτερη περίπτωση για την χώρα θα μείνει γύρω στο 6,5%  για το τέλος του 2013 και αν υπάρξουν και νέα μέτρα για να κλείσει η τρύπα, που θα δημιουργηθεί στο τέλος στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2013 και η οποία θα αγγίξει τα 3 δις ευρώ περίπου, όσο και αν το αρνείται αυτό τεχνητά η κυβέρνηση, τότε σε συνδυασμό με τις δυσμενείς επιπτώσεις και από την κυπριακή κρίση, αυτή θα ξεπεράσει πιθανόν και το ποσοστό αυτό, κινούμενη ακόμη υψηλότερα και βυθίζοντας την κοινωνία και την πραγματική οικονομία στο χάος.  Στο σημείο αυτό εντοπίζεται και η βασική ευθύνη του ΔΝΤ, διότι ενώ η στάση του στην υπόθεση του περεταίρω κουρέματος  και της ανακεφαλαιοποίησης απευθείας από τον ΕSM των ελληνικών τραπεζών, είναι πολύ υποστηρικτική και θετική απέναντι τουλάχιστον στους Ευρωπαίους, όσον αφορά την συνταγή παίζει και αυτό εξίσου με την Γερμανία και τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά αρνητικό ρόλο, αφού ενώ παραδέχεται το λάθος, δεν δέχεται και αυτό περιέργως την αλλαγή της. Τα όσα λέγονται δυστυχώς και από πλευράς της κυβέρνησης, ότι το 2013 επειδή θα εξοφληθούν στο σύνολό τους οι οφειλές προς τους ιδιώτες, που έχει συρρεύσει απαραδέκτως το κράτος και αφορούν περίπου 9,2 δις ευρώ σε συνδυασμό με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα έχουν ως αποτέλεσμα την μείωση της ύφεσης σε μικρότερο ποσοστό το 2013 είναι αστήρικτα και ευσεβείς πόθοι, διότι ακόμη και αν εξοφληθεί το σύνολο των οφειλών του δημοσίου, αυτό θα εξισορροπήσει  για μία μόνο χρονιά τα μέτρα των 9 δίς που πήραν φέτος. Η εξόφληση των οφειλών είναι ποσό, που θα δοθεί εφάπαξ, ενώ τα μέτρα αυτά, εκτός του ότι είναι μόνιμα και θα συνεχίσουν, να επιδρούν υφεσιακά και τις επόμενες χρονιές, θα συνοδευτούν και από νέα συμφωνημένα ήδη ύψους  4,5 δις για την περίοδο 2014- 2016  και επιπροσθέτως από άλλα λόγω της αστοχίας του προϋπολογισμού του 2013, που διαφαίνεται με βεβαιότητα στον ορίζοντα. Τι θα γίνει το 2014 λοιπόν, όταν το κράτος δεν θα έχει άλλες οφειλές στην καλύτερη περίπτωση, αλλά θα είναι σε ισχύ ακόμη τα μόνιμα μέτρα των 9 δίς συν τα υπόλοιπα, που θα ακολουθήσουν; Για να μην ξεχνάμε παράλληλα και πόσα από τα χρήματα των οφειλών θα καταλήξουν τελικά στην πραγματική οικονομία και πόσα σε λογαριασμούς ιδιωτών στην Ελβετία.>> ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:
αρθρο βαγγελη ιωαννιδη:υπαρχει ελπιδα για την ελλαδα - βαγγελης ...   ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΕΓΑ: << Η διαδικασία αυτή οφείλει, να οδηγεί στην δημιουργία μιας ομοσπονδιακού τύπου Ευρώπης, που όμως θα διατηρεί την ισοτιμία των μελών της και δεν θα επιτρέπει την αυθαίρετη ποδηγέτηση της από ισχυρές χώρες, όπως η Γερμανία. Το μόνο που δεν χρειαζόμαστε στην Ευρώπη είναι η γερμανοποίηση της. Για να λειτουργήσει μια ομοσπονδία εθνών-κρατών, σεβόμενη τις ιδιαιτερότητες τους, είναι απαραίτητο, να εγκαταλειφθούν ανιστόρητες οπτικές και παιδικές ασθένειες της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής όπως  και διαθέσεις ηγεμονισμού από πλευράς των ισχυρών κρατών μελών. Αυτοί οι ηγεμονισμοί έχουν εκτροχιάσει το τρένο της Ευρώπης από τις ράγες του και το έχουν εκτρέψει από τον στόχο του. Μια ενωμένη Ευρώπη θα στηρίζεται στον σεβασμό των  εθνικών ιδιαιτεροτήτων των κρατών μελών και δεν μπορεί, να είναι υγιής και να πατά σε στέρεες βάσεις, αν έχει ως πρότυπο της την αμερικανική χοάνη και την μετατροπή της σε άχρωμο συνονθύλευμα , που θα πολτοποιήσει τις ιδιαιτερότητες αυτές. Μια τέτοια στρατηγική θα παραγνωρίζει την μεγάλη ιστορία και την δομή των ευρωπαϊκών κοινωνιών και θα είναι θνησιγενής. Άρα απαιτείται, να ακολουθήσουμε τον δικό μας δρόμο οι Ευρωπαίοι, σεβόμενοι την ιστορία μας χωρίς αδόκιμους μιμητισμούς ξένων προτύπων, τα οποία μπορεί, να είναι καλά για ορισμένες χώρες, ασύμβατα όμως με τις ευρωπαϊκές ανάγκες. Πάνω από όλα όμως απαιτείται η οικοδόμηση της σε θεσμούς ισχυρής δημοκρατικής λειτουργίας και αντιπροσώπευσης. Αν δεν επιλυθεί το έλλειμμα δημοκρατικής της λειτουργίας, αυτή η ομοσπονδία δεν μπορεί, να υπάρξει , γιατί θα θυμίζει απολυταρχικά Σοβιετικά μοντέλα αυταρχισμού, όπου τις αποφάσεις τις παίρνει μια ανεξέλεγκτη γραφειοκρατία, που δεν ελέγχεται από κανέναν καθώς και μια πολιτική και οικονομική ελίτ των ισχυρών κρατών, η οποία διορίζει και κατευθύνει αυτήν την γραφειοκρατία. Η Ευρώπη όμως δεν μπορεί, να είναι πραγματικά ενωμένη και ισχυρή, αν δεν στηρίζεται και δεν ξαναθυμηθεί τις αρχές, που ενέπνευσαν τους ιδρυτές της και δεν είναι άλλες από την αλληλεγγύη, τη συνοχή, την ισόρροπη και ειρηνική ανάπτυξη των εθνών–κρατών της, μέσα σε πλαίσια ελευθερίας, δημοκρατίας και ανάπτυξης των πολιτιστικών και οικονομικών σχέσεων των λαών της.>> ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΕΔΩ: ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ: ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΗΜΑ ONLINE:    Ωρα αλλαγής για την Ευρώπη - γνώμες - Το Βήμα Online - απάντηση

Economist: Η Ελλάδα δεν θα πιάσει τους στόχους

Economist: Η Ελλάδα δεν πρόκειται να πιάσει τους στόχους

Με νέο αρνητικό δημοσίευμα επανέρχεται ο Economist» για την χώρα μας, επισημαίνοντας ότι η ότι η Ελλάδα δεν θα πετύχει τους στόχους της ανάκαμψης το 2014

Το γνωστό οικονομικό περιοδικό θεωρεί πως η Ελλάδα, παρά τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί με το πολυνομοσχέδιο, δεν θα καταφέρει να πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής.

Το κείμενο αναφέρει ότι για «ακόμη μια φορά η εύθραυστη ελληνική κυβέρνηση ώθησε καθυστερημένες μεταρρυθμίσεις στη Βουλή κατ' εντολήν της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ, μολονότι οι οργισμένοι διαδηλωτές στην πλατεία Συντάγματος ζητούν την παραίτησή της. Αυτό που διακυβεύεται είναι η εκταμίευση της δόσης των 6,8 δισ. ευρώ που τόσο απεγνωσμένα έχει ανάγκη η Ελλάδα.

Η ψηφοφορία της 17ης Ιουλίου που πρόκειται να κόψει 15.000 θέσεις εργασίας στο Δημόσιο και να αναμορφώσει το φορολογικό σύστημα ήταν δύσκολη, κυρίως επειδή ο κεντροδεξιός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είδε την κυβέρνησή του να χάνει έδρες μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την τρικομματική».

Όπως αναφέρει το περιοδικό «ο κ. Σαμαράς έπρεπε να τραβήξει άσο από το μανίκι του για να κερδίσει τους διαφωνούντες. Λίγες ώρες πριν την ψηφοφορία ανακοίνωσε πως το αντιλαϊκό 23% ΦΠΑ στην εστίαση θα μειωθεί προσωρινά στο 13% από την 1η Αυγούστου. Αν αυτό το μέτρο αποφέρει μεγαλύτερα έσοδα, όπως προσδοκά το υπουργείο Οικονομικών, θα μονιμοποιηθεί. Η ΕΕ και το ΔΝΤ είναι επιφυλακτικοί, αλλά δέχτηκαν να το δοκιμάσουν. Η ανακοίνωση ήρθε πριν την επίσκεψη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Αθήνα για να παροτρύνει τους Έλληνες να επιμείνουν στις μεταρρυθμίσεις και να παρουσιάσει ένα ελληνογερμανικό ταμείο στήριξης των μικρών ελληνικών επιχειρήσεων».

Σύμφωνα με το Economist, «η παράταξη του Αντώνη Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου που πλέον είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μπορεί να αποδειχτούν πιο ισχυρές από την προηγούμενη κυβέρνηση. Ο κ. Βενιζέλος είναι απασχολημένος με την προετοιμασία της Ελλάδας για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρώτο εξάμηνο του 2014. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης πρέπει να διώξει 4.000 δημοσίους υπαλλήλους αυτό το χρόνο και άλλους 11.000 το 2014. Οι πρώτοι που θα φύγουν θα είναι οι 2.000 υπάλληλοι της ΕΡΤ και θα τους ακολουθήσουν οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι νοσηλευτές και οι εκπαιδευτικοί. Η παλιά ζωή στο Δημόσιο με μεγάλους μισθούς και λίγες ώρες δουλειάς σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα τελείωσαν», τονίζει το δημοσίευμα.

Το άρθρο παρουσιάζει μια παρόμοια, αλλά ελαφρώς καλύτερη κατάσταση για την Πορτογαλία και καταλήγει: «Ο βασικός ένοχος για την καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι οι μεγαλύτερες από το αναμενόμενο περικοπές στις δημόσιες δαπάνες που ήταν απαραίτητες για να κρατήσουν το πρόγραμμα διάσωσης on track. Αυτές οι προβλέψεις δύσκολα θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των Πορτογάλων και των Ελλήνων στην ορθότητα του προγράμματος ή θα πείσουν την υπόλοιπη Ευρωζώνη πως η λιτότητα αποδίδει. Σε καμία περίπτωση, επίσης, δεν πρόκειται να δικαιώσει τις ελπίδες των Βρυξελλών ότι η Πορτογαλία θα απομακρυνθεί από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα και θα ακολουθήσει το δρόμο της Ιρλανδίας που βγήκε από το πρόγραμμα διάσωσης. Καμία από τις δύο χώρες δεν είναι καν κοντά σε μια τέτοια προοπτική».

Read more: http://www.newsbomb.gr/media-agb/story/327707/i-ellada-den-prokeitai-na-piasei-toys-stohoys#ixzz2ZTdwCOcE

ΠΗΓΗ: NEWSBOMB

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:Τι σας λεω τοσο καιρο; Oτι οι στόχοι του εξωφρενικού προγράμματος αποκλείεται, να επιτευχθούν, ότι το χρεος χρειαζεται κουρεμα, γιατι δεν ειναι βιωσιμο και η συνταγη ειναι παταγωδως αποτυχημενη. Αυτα γραφω εδω και τρια χρονια

  ΕΛΕΓΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ <<ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ;>> :<< Η συνταγή, η οποία εφαρμόζεται, αν δεν αλλάξει το ταχύτερο θα οδηγήσει σε νέα δραματικά αδιέξοδα τόσο την χώρα όσο και τους ίδιους τους δανειστές. Σε όλες τις προηγούμενες παρεμβάσεις μου με συνεντεύξεις και άρθρα τόνιζα, ότι όσοι προέβλεπαν ύφεση 2,8 με 3% του ΑΕΠ για το τέλος του 2012 και πρωτογενές πλεόνασμα τον Απρίλιο του 2012, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μίλησα για ύφεση κοντά στο 6,5% το 2012 και επιβεβαιώθηκα από την εξέλιξη της οικονομίας και τώρα πάλι θεωρώ, ότι οι προβλέψεις των δανειστών για ύφεση 4,5% το 2013 είναι για τον κάλαθο των αχρήστων, αν δεν είναι επικοινωνιακού τύπου και μόνο, διότι η ύφεση κατά την εκτίμηση μου στην καλύτερη περίπτωση για την χώρα θα μείνει γύρω στο 6,5% για το τέλος του 2013 και αν υπάρξουν και νέα μέτρα για να κλείσει η τρύπα, που θα δημιουργηθεί στο τέλος στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2013 και η οποία θα αγγίξει τα 3 δις ευρώ περίπου, όσο και αν το αρνείται αυτό τεχνητά η κυβέρνηση, τότε σε συνδυασμό με τις δυσμενείς επιπτώσεις και από την κυπριακή κρίση, αυτή θα ξεπεράσει πιθανόν και το ποσοστό αυτό, κινούμενη ακόμη υψηλότερα και βυθίζοντας την κοινωνία και την πραγματική οικονομία στο χάος. >>

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011:
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:<<Έτσι τώρα οδηγηθήκαμε στην συμφωνία στα πλαίσια της ΕΕ μετά την σύνοδο κορυφής της 11 Μαρτίου για επιμήκυνση της αποπληρωμής στα 7,5  χρόνια των 80 δις ευρω από την χώρα μας προς τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης χωρίς ακόμη, να έχει επιτευχθεί συμφωνία και με το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα 30 δις, και την μείωση του επιτοκίου δανεισμού μας κατά μία μονάδα. Αυτή βεβαίως είναι μία θετική εξέλιξη, που δίνει μία ανάσα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο δυσθεώρητο χρέος, που πρέπει να εξυπηρετήσουμε τα επόμενα χρόνια. Βεβαίως θα χρειαστεί και το ΔΝΤ, να ακολουθήσει την ίδια συμφωνία άμεσα. Η  επιμήκυνση μεταφέρει περί τα 50 δισ. ευρώ από δύο δύσκολες χρονιές (το 2014 και το 2015) στα μελλοντικά χρόνια, ενώ η μείωση του επιτοκίου μειώνει κατά περίπου 6 δισ. ευρώ τους τόκους, που θα απαιτούνταν, να πληρώσει η χώρα, αν η επιμήκυνση συμφωνούνταν χωρίς την μείωση του επιτοκίου δανεισμού και επιτρέπει, να μειώσουμε κατά 2% το ποσοστό του δημοσίου χρέους επι του ΑΕΠ. Όμως δεν επετεύχθη η συμφωνία για επαναφορά ομολόγων από την δευτερογενή αγορά, έτσι ώστε πρακτικά, να μειώσουμε περαιτέρω το χρέος, επειδή η επαναγορά θα γινόταν άμεσα με τις  τρέχουσες τιμές, που είναι κατ 30% περίπου χαμηλότερες αν και συμφωνήθηκε η δυνατότητα αγοράς ομόλογων από τον μηχανισμό στήριξης από την πρωτογενή αγορά, εφόσον αυτό χρειαστεί. Ακόμη όμως και να πετύχαινε η κυβέρνηση το σύνολο των στόχων, που είχε θέσει σχετικά με την σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης και τις αποφάσεις της δεν θα κατόρθωνε, να μειώσει με αυτές το δημόσιο χρέος πάνω από 10% του ΑΕΠ και αυτό είναι ενδεικτικό του μεγέθους του προβλήματος.

  Αναλήφθηκαν μάλιστα έναντι της συμφωνίας αυτής υποχρεώσεις για νέα μέτρα και ας το διαψεύδει μετ` επιτάσεως η κυβέρνηση όπως  και η δέσμευση, ότι θα προέλθουν τα επόμενα 5 χρόνια 50 δις ευρώ από αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Βεβαίως κανείς δεν μπορεί, να διαφωνήσει με την αναγκαιότητα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ίσα ίσα το αντίθετο, αλλά  δεν υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος, που να πιστεύει, ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα θα συγκεντρωθεί αυτό το ποσόν. Αντιθέτως μάλιστα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση επιδεικνύουν μια άνευ προηγουμένου επιπολαιότητα και αντιφάσκουν, αφού, ενώ υποστηρίζουν την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ταυτοχρόνως, συναγωνίζονται σε λαϊκίστικες κορώνες περι μη  ξεπουλήματος και μη πώλησης δημόσιας γης. Έφτασε μάλιστα η κυβέρνηση, να προαναγγέλλει τη ψήφιση νόμου για την απαγόρευση πώλησης γης λες και υπάρχει δυνατότητα σοβαρά, να συγκεντρωθεί ένα τέτοιο ποσό μόνο με μακροχρόνιες μισθώσεις ακινήτων αποδεικνύοντας, ότι είναι παράλυτη από χρόνιες ιδεολογικές αγκυλώσεις. Οι πανηγυρισμοί λοιπόν του ΠΑΣΟΚ είναι πρέπον, να σταματήσουν άμεσα λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος, ότι με την προηγηθείσα συμφωνία αναλήφθηκε η υποχρέωση, να δημιουργηθούν πλεονάσματα ύψους 11 δις ευρώ τον χρόνο επι 20 χρόνια, για να μειωθεί το δημόσιο χρέος στο 60% του ΑΕΠ στόχος  εξωπραγματικός, που δεν θα επιτευχθεί. Ακόμη θα πρέπει, να ληφθεί υπόψη, ότι για να είχαμε ουσιαστική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, θα χρειαζόταν ο μηχανισμός στήριξης, να ενισχυθεί με κεφάλαια ύψους τουλάχιστον 2.5 τρις ευρώ ούτως ώστε, να μιλούμε σοβαρά για δυνατότητα αγοράς ομολόγων για λογαριασμό της Ελλάδας και σοβαρής εξυπηρέτησης του χρέους, πράγμα που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα και τα 500 δις, που συμφωνήθηκαν για τον μόνιμο μηχανισμό  αδυνατούν, να πείσουν τις αγορές, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος στο τέλος δεν θα αναδιαρθρωθεί.

  Δεδομένου λοιπόν οτι η αντίληψη των σημερινών ηγετών της Ευρώπης είναι λογιστική και δεν βάζει ως στόχο την ριζική επίλυση του προβλήματος και με σίγουρη πλέον την είσοδο στον μηχανισμό και της Πορτογαλίας, μπορεί, να διαπιστώσει κανείς, γιατί τα κεφάλαια ενίσχυσης του μηχανισμού, που συμφωνήθηκαν, δεν επαρκούν καθόλου για την αντιμετώπιση του προβλήματος και γιατί οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης όπως η Μoody`s υποβάθμισαν εκ νέου στις αρχές Μαρτίου την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, ότι ο ίδιος οίκος προχώρησε στις 16 Μαρτίου σε υποβάθμιση κατά δύο μονάδες του κρατικού χρέος της Πορτογαλίας , από Α1 σε Α3, μετά την παραπάνω συμφωνία, διότι δεν πείθεται, ότι τα ποσά, που συμφωνήθηκαν μπορούν, να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους στην ευρωζώνη. Ούτως η άλλως χρειαζόταν μια πιο ριζική απόφαση αντιμετώπισης της κρίσης χρέους απο τους ηγέτες της Ευρώπης, που επιδεικνύουν ένα πρωτοφανές έλλειμμα ηγεσίας. Πιθανότατα μάλιστα κατά την εκτίμηση μου κερδίζουν απλά χρόνο, για τις εκτεθειμένες στο χρέος τράπεζες τους μέχρις ότου αυτές προετοιμαστούν, να αφομοιώσουν τις ζημίες από μια νεα ρύθμιση του χρέους των περιφερειακών χωρών, για αυτό επιλέγουν άτολμες λύσεις, ενώ κατά την γνώμη μου θα έπρεπε τώρα, να δοθεί μια ριζική απάντηση στο πρόβλημα του χρέους και όχι μετά από δύο χρόνια υπο χειρότερες συνθήκες.>>

OΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΟΤΕ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011 ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΕΣ

εισηγηση στο προσυνεδριο της δημοκρατικης συμμαχιας του ...

 ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΤΗΣ  ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ :

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Β. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 20/11/2012 ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΟΦΙΑ ΖΟΥΖΕΛΗ

ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2011

ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ

 
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

 

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2013 ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;   

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

ΚΑΘΑΡΣΗ ΣΤΟ ΑΓΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Το άγος των δημοτικών επιχειρήσεων πρέπει, να εκκαθαριστεί χωρίς υποχωρήσεις. Πολλές απο αυτές λειτουργούν με πλεονάζον προσωπικό  και κατασπαταλούν πόρους των δήμων σε ημετέρους. Επίσης έχουν γίνει πεδίο ρουσφετολογικών δράσεων των δημάρχων και ικανοποίησης  των εξαπτέρυγων. Αρκετά εις υγειαν των κορόιδων χορεύουν χρυσοκάνθαροι..

Βαρουφάκης: Η Τρόικα πρέπει να πάρει το Νόμπελ Βλακείας

Βαρουφάκης: Η Τρόικα πρέπει να πάρει το Νόμπελ Βλακείας

Την ιστορία του ελληνικού χρέους και την επέμβαση της Τρόικα σχολιάζει  σε κείμενο του ο καθηγητής οικονομικής θεωρίας Γιάννης Βαρουφάκης, ο οποίος  σχολιάζοντας τις κινήσεις των δανειστών επισημαίνει πως «στην Τρόικα αξίζει το  Νόμπελ Βλακείας».

Σε κείμενο του με τίτλο «Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό υπερχρεωμένο  κράτος», ο κ. Βαρουφάκης αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο μπήκε η Ελλάδα στο Μνημόνιο  και τονίζει πως όταν η χώρα είχε χρέος 260 δισ. Ευρώ, «κατέφθασε η καλή τρόικα για να βοηθήσει να μην  πτωχεύσει το μικρό κράτος. Για δύο χρόνια πλήρωνε για να αποτρέψει την πτώχευση. Αρχικά έδωσε €110 δις θέτοντας κάποιους όρους στο μικρό κράτος, όπως είναι  λογικό να κάνει ο κάθε δανειστής. Ενάμιση χρόνο μετά, υποσχέθηκε άλλα €130 δις. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, προσέθεσε στα ''δώρα'' που κόμιζε κι ένα ''κούρεμα'' προηγούμενων χρεών της τάξης (υποτίθεται) των €100 δις».
Σχολιάζοντας την κίνηση της Τρόικα, ο κ. Βαρουφάκης την χαρακτηρίζει «απελπιστικά ηλίθια», ενώ την προτείνει για το...Νόμπελ Βλακείας, καθώς  σύμφωνα με τον ίδιο «με στόχο να καταπολεμήσει ένα χρέος της τάξης των €260 δις, άντε €298 δις το 2010, αφιέρωσε €340 δις αλλά το μικρό, υπερχρεωμένο  κράτος, παρόλο αυτόν τον πακτωλό χρημάτων της κυρίας τρόικας, κατέληξε και πάλι  να χρωστά πάνω από €345 δις!».
Η λύση της Φρανκφούρτης
Στη συνέχεια, ο κ. Βαρουφάκης αναφέρεται στη «λύση της Φρακφούρτης», σε μια  συζήτηση που είχε με μερικούς μεγαλοτραπεζίτες και τον Πρόεδρο του  Χρηματιστηρίου στην πόλη της Γερμανίας, οι οποίοι έκριναν ότι η Γερμανία έσφαλλε  και ότι «τα Μνημόνιο σκότωσαν την Ελλάδα και την Πορτογαλία», με μόνη  λύση πλέον την αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ:
«Πριν μερικές μέρες ήμουν στην Φραγκφούρτη γυρίζοντας ένα ντοκυμαντέρ για  το αγγλικό Channel 4. Στο πλαίσιο των γυρισμάτων μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω  με τρεις μεγαλοτραπεζίτες, με τον Πρόεδρο του Χρηματιστηρίου και με διευθυντή  μιας εγχώριας σκιώδους τράπεζας. Αν και τους συνάντησα ξεχωριστά, η μεταξύ τους  ομοφωνία ήταν εντυπωσιακή. Εν συντομία, κρίνουν ότι (όπως έγραψα παραπάνω), μετά  τις γαλλικές εκλογές, Ελλάδα και Πορτογαλία θα οδηγηθούν στην έξοδο από την ευρωζώνη. Γιατί; Επειδή, όπως παραδέχθηκαν, η Γερμανία έσφαλε. Επειδή η θεραπεία των τελευταίων δύο ετών  απεδείχθη δηλητηριώδης (όπως έγραφα πιο πάνω). Παραδέχονται με άλλα λόγια την  κουταμάρα των Μνημονίων όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και των υπόλοιπων. Θεωρούν ότι  τα Μνημόνια σκότωσαν την Ελλάδα και την Πορτογαλία. Τις μετέτρεψαν σε μέλη των  οποίων η γάγγραινα που προκάλεσε η λάθος θεραπεία δεν μπορεί πια να γιατρευτεί  και πως χρειάζεται: (α) να σταματήσει η δηλητηριώδης θεραπεία (δηλαδή η σφικτή  λιτότητα) στα υπόλοιπα μέλη που δεν έχουν ακόμα φτάσει στην φάση της γάγγραινας (Ιταλία, Ισπανία και, με λίγη προσπάθεια, Ιρλανδία), και (β) να καυτηριαστεί η  πληγή που θα αφήσουν οι ακρωτηριασμοί της Ελλάδας και της Πορτογαλίας (δηλαδή, η  αποχώρησή μας από το ευρώ). Και πως θα καυτηριαστούν; Με την παροχή περίπου €2 τρις φρέσκου χρήματος από την ΕΚΤ στις τράπεζες των εναπομεινάντων μελών (ιδίως  της Ιταλίας και της Ισπανίας) και, παράλληλα, την διαγραφή μεγάλου μέρους του  χρέους της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, με παράλληλη στήριξη κάποιων από τις  τράπεζές μας, ώστε οι δύο υπό ακρωτηριασμό χώρες να μην καταρρεύσουν  εντελώς».
Κλείνοντας, ο κ.Βαρουφάκης υποστηρίζει πως «ψηφίζοντας κάθε κουταμάρα που  μας δίνουν, από τον Μάη του 2010 έως τώρα, αφήνουμε την άποψη της Φρανκφούρτης  να κερδίζει έδαφος» και η χώρα έρχεται πιο κοντά στην έξοδο από το ευρώ, ενώ  όπως δηλώνει ο γνωστός οικονομολόγος  «αν αντίθετα, είχαμε μια ηγεσία με το  κουράγιο να πει όχι στα νέα δάνεια, πριν από την επικράτηση της Φρανκφούρτης, και παράλληλα δηλώνοντας ρητά ότι η θέση της Ελλάδας στην ευρωζώνη είναι  αδιαπραγμάτευτη, τότε θα δίναμε στο Βερολίνο ) μια τελευταία ευκαιρία να σώσει  την ευρωζώνη από την διπλή απειλή (α) των κουτών Μνημονίων και (β) της παράλογης  λογικής της Φραγκφούρτης».
Ολόκληρο το κείμενο του κ. Βαρουφάκη:
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό, υπερχρεωμένο κράτος. Επειδή όμως   το χρήμα έρρεε παντού ως ασταμάτητη οικουμενική παλίρροια (παραγόμενη  από  ανόητες τράπεζες στην Wall Street, στο City, στην Βόρεια Ευρώπη), το  κόστος  δανεισμού ήταν παντού μηδαμινό κι έτσι κανείς δεν έδινε σημασία.
Ξάφνου, το φθινόπωρο του 2008, η παλίρροια έδωσε την θέση της στην   άμπωτη. Με την άμπωτη να «στεγνώνει» τον τραπεζικό τομέα από ρευστό  χρήμα, σιγά-σιγά ήρθε και η...στασιμότητα στην πραγματική οικονομία.
Αναπόφευκτα, το εθνικό εισόδημα του μικρού, υπερχρεωμένου κράτους άρχισε   να μειώνεται την ώρα που ο ρυθμός αύξησης του χρέους (δηλαδή το  επιτόκιο) μεγάλωνε (ελέω διεθνούς έλλειψης ρευστότητας που ωθούσε τα  επιτόκια προς τα  πάνω).
Κάποια στιγμή, κανείς δεν δάνειζε στο μικρό αυτό κράτος ώστε να   εξυπηρετεί (δηλαδή να επανακυλύει) το χρέος που, το 2008, ανερχόταν στα  €260 δις.
Κάπου εκεί, κατέφθασε η καλή τρόικα για να βοηθήσει να μην πτωχεύσει το   μικρό κράτος. Για δύο χρόνια πλήρωνε για να αποτρέψει την πτώχευση.  Αρχικά  έδωσε €110 δις θέτοντας κάποιους όρους στο μικρό κράτος, όπως  είναι λογικό να  κάνει ο κάθε δανειστής. Ενάμιση χρόνο μετά, υποσχέθηκε  άλλα €130 δις. Και, σαν  να μην έφτανε αυτό, προσέθεσε στα «δώρα» που  κόμιζε κι ένα «κούρεμα» προηγούμενων χρεών της τάξης (υποτίθεται) των  €100 δις.
Όποιος δεν γνωρίζει τίποτα άλλο από τα παραπάνω (σωστά) δεδομένα, θα   πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή η κυρία τρόικα είναι και   φιλεύσπλαχνη και γενναιόδωρη: Συνολικά έδωσε €240 δις από την «τσέπη»  της και  μεσολάβησε με τους παλαιούς δανειστές του μικρού κράτους να  «σβήσουν», να  διαγράψουν δηλαδή, άλλα €100 δις. Δηλαδή, κόμισε €340 δις  ως δώρα στο μικρό, υπερχρεωμένο κράτος.
Ας τα δεχθούμε όλα αυτά. Έστω λοιπόν ότι η κυρία τρόικα είναι, πράγματι,  φιλεύσπλαχνη και γενναιόδωρη. Αυτό όμως σημαίνει ότι είναι και  απελπιστικά  ηλίθια. Ξέρω ότι είναι βαριά η λέξη αλλά, αλίμονο φίλες και  φίλοι, πως μπορούμε  να καταλήξουμε σε διαφορετικό χαρακτηρισμό (από το  ότι η τρόικα αξίζει το  Νόμπελ Βλακείας) όταν, με στόχο να καταπολεμήσει  ένα χρέος της τάξης των €260 δις, άντε €298 δις το 2010, αφιέρωσε €340  δις αλλά το μικρό, υπερχρεωμένο  κράτος, παρόλο αυτόν τον πακτωλό  χρημάτων της κυρίας τρόικας, κατέληξε και πάλι  να χρωστά πάνω από €345  δις!
Θα το πω άλλη μια φορά για να το συλλάβω κι ο ίδιος: Ένα μικρό κράτος   της ευρωζώνης πριν δύο χρόνια είχε ένα δυσβάστακτο χρέος της τάξης των  περίπου €300 δις. Η τρόικα προσέφερε στο μικρό αυτό κράτος, με τον έναν ή  με τον άλλον  τρόπο, €340 δις για να το βοηθήσει. Και που φτάσαμε  σήμερα; Φτάσαμε το μικρό  μας κράτος να χρωστά €340 δις και βάλε. Μα αν  το 2010 η κα Μέρκελ και ο κ. Strauss-Kahn  (αλήθεια τον θυμάστε αυτόν;)  είχαν πει στον κ. Παπανδρέου «Γιώργο  μας, παιδί μας, μην σκας, θα  αποπληρώσουμε εμείς όλο το ελληνικό δημόσιο χρέος  σήμερα», θα γλύτωναν  €40 δις και η Ελλάδα δεν θα χρώσταγε δεκάρα!
Υπεραμυνόμενοι βέβαια του εαυτού τους (δηλαδή της μεγαλειώδους   κουταμάρας τους) θα έλεγαν ότι δεν φταίνε εκείνοι αλλά το ελληνικό  κράτος που  δεν έκανε αυτά που υποσχέθηκε. Ορθόν αλλά εκτός θέματος.  Μπορεί, πράγματι, να  είναι αναμφισβήτητο ότι το ελληνικό κράτος δεν  κατάφερε να κάνει σε δύο χρόνια, όπως είχε υποσχεθεί, όλες τις  μεταρρυθμίσεις που χρόνιζαν για δεκαετίες. Είναι, όμως, ή δεν είναι  αλήθεια ότι το ελληνικό δημόσιο μείωσε το πρωτογενές του  έλλειμμα τα  τελευταία δύο χρόνια (με μισανθρωπικές περικοπές, βεβαίως-βεβαίως, των  εισοδημάτων των πιο αδύναμων) κατά περίπου 9%; Είναι ή δεν είναι αλήθεια   ότι τέτοια μείωση δεν έχει ξαναγίνει πουθενά και ποτέ, σε καιρό ειρήνης  και σε  περίοδο ύφεσης, στην οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας; Και  στα δύο ερωτήματα  η απάντηση είναι απολύτως θετική. Άρα, όσο ανεπρόκοπο  κι αν είναι το ελληνικό  κράτος (που σίγουρα είναι), η αλήθεια παραμένει  αμείλικτη για την τρόικα: Παρέλαβαν τον Μάη του 2010 ένα χρέος λιγότερο  των €300 δις, έβαλαν το ελληνικό  δημόσιο να σφίξει βάναυσα το ζωνάρι  του, βρήκαν €340 δις υπέρ του ελληνικού  δημοσίου και κατέληξαν, παρά τις  θυσίες του έλληνα μικρομεσαίου και των  υπόλοιπων ευρωπαίων  φορολογούμενων, να αυξήσουν (!!!) το ελληνικό δημόσιο χρέος  κατά €40  δις. Και σαν να μην έφτανε αυτό, την ίδια εποχή κατάφεραν να   συρρικνώσουν (όπως τους προειδοποιούσαμε ότι θα κάνουν) το εθνικό  εισόδημα, από  το οποίο θα πρέπει να αποπληρωθεί το χρέος, κατά 15%. Εύγε  τρόικα!
Και τώρα;
Τώρα κατάλαβαν, πολύ αργά βέβαια, την κορυφαία κουταμάρα τους. Πήραν ένα   πρόβλημα το οποίο μπορούσε να έχει διευθετηθεί με ένα ποσό των €40 ή  €50 δις (π.χ. ένα άτοκο δάνειο τον Ιανουάριο του 2010) και το μετέτρεψαν  σε μια μαύρη  τρύπα του ενός τρις και βάλε – αν λάβουμε υπ' όψη μας τα  μνημόνια της πεσούσης  Ιρλανδο-Πορτογαλίας, τα κρυφά μνημόνια της  αποτελματωμένης Ιταλο-ισπανίας, και  πάει λέγοντας.
Τώρα κατανόησαν ότι κάτι αντίστοιχο πέτυχαν και στους καλούς, αλλά   σχεδόν το ίδιο αδύνατους, μαθητές της τάξης: στην Πορτογαλία και στην  Ιρλανδία, όπου κι εκεί, παρά το ενθουσιώδες αυτομαστίγωμα των λαών  αυτών, τα νούμερα  είναι εξ ίσου καταδικαστικά για την κυρία τρόικα. Όσο  για τηνΙσπανία και  Ιταλία, βρίσκονται κι αυτές ακριβώς στο ίδιο   μονοπάτι. Μόνο που όταν το δικό  τους πολλαπλάσιο χρέος, και το δικό τους  εθνικό εισόδημα, μπει στο στάδιο της  σκοτοδίνης που βρίσκονται οι  μικρότερες των πτωχευμένων χωρών-μελών, θα είναι  πολύ αργά για την  ευρωζώνη. Θα έχει έρθει το τέλος του δρόμου και η Γερμανία θα  αναγκαστεί  να φτιάξει μια νέα νομισματική ένωση ανατολικά του Ρήνου και βόρεια  των  Άλπεων – με κόστος την απώλεια των ασιατικών αγορών και τον  τριπλασιασμό  της γερμανικής ανεργίας.
Μπροστά σε αυτή την συνειδητοποίηση, έχει ξεσπάσει ένας γερός πόλεμος   μεταξύ, ουσιαστικά, Φραγκφούρτης και Βερολίνου. Από την μία μεριά έχουμε  τον  χρηματοπιστωτικό τομέα, την Φραγκφούρτη, όπου επικρατεί σχεδόν  ομοφωνία: Τα  δάνεια της Ελλάδας θα αποπληρώνονται κανονικά τους  επόμενους δύο μήνες, μέχρι  να τελειώσουν (ελπίζουν «αισίως») οι Γαλλικές  Προεδρικές εκλογές. Κατόπιν  Ελλάδα και Πορτογαλία θα «ακρωτηριαστούν»  και θα «καυτηριαστούν» ώστε να μην  επεκταθεί η γάγγραινα στην υπόλοιπη  ευρωζώνη.  Από την άλλη έχουμε την  Καγκελαρία όπου επικρατεί μια  μοναδική κακοφωνία: Κάποιοι συμφωνούν με την  Φραγκφούρτη, άλλοι  επιμένουν ότι η μοναδική «λύση» είναι η αποχώρηση της  Γερμανίας από το  ευρώ (και, συγκεκριμένα, η νομισματική απόσχιση από την  Γαλλία), κάποιοι  τρίτοι εμμένουν πως η ευρωζώνη πρέπει να διατηρηθεί ως έχει  αλλά οι  πτωχευμένες χώρες να ενισχυθούν ουσιαστικά. Μπροστά στο φάσμα αυτής της  κακοφωνίας, η κα Μέρκελ τείνει, συντηρητική ούσα, υπέρ του status quo.  Δηλαδή, στην συνέχιση της σημερινής ανοησίας, όπου κράτη σαν το δικό μας  δέχονται  εκατοντάδες δις με αποτέλεσμα το χρέος να... μεγαλώνει και το  εθνικό εισόδημα  να μειώνεται. Δεν είναι ότι η γερμανίδα καγκελάριος δεν  κατανοεί ότι η σημερινή  ατραπός οδηγεί στην καθίζηση όλης της ευρωζώνης.  Η αμφιθυμία της γερμανικής  ηγεσίας απλά αντανακλά το ότι από την μία  μεριά νιώθουν πως στερούνται της  πολιτικής υποστήριξης να αντιμετωπίσουν  ορθολογικά την Κρίση (καθώς κάτι τέτοιο  απαιτεί μόνιμη δέσμευση της  Γερμανίας με την ευρωζώνη) ενώ από την άλλη  διαφωνούν (και καλά κάνουν)  με την λύση της Φραγκφούρτης – αυτό που ονομάζω   ακρωτηριασμός-καυτηριασμός.
Η λύση της Φραγκφούρτης
Πριν μερικές μέρες ήμουν στην Φραγκφούρτη γυρίζοντας ένα ντοκυμαντέρ για   το αγγλικό Channel 4. Στο πλαίσιο των γυρισμάτων μου δόθηκε η ευκαιρία  να  μιλήσω με τρεις μεγαλοτραπεζίτες, με τον Πρόεδρο του Χρηματιστηρίου  και με  διευθυντή μιας εγχώριας σκιώδους τράπεζας. Αν και τους συνάντησα  ξεχωριστά, η  μεταξύ τους ομοφωνία ήταν εντυπωσιακή. Εν συντομία, κρίνουν  ότι (όπως έγραψα  παραπάνω), μετά τις γαλλικές εκλογές, Ελλάδα και  Πορτογαλία θα οδηγηθούν στην  έξοδο από την ευρωζώνη. Γιατί; Επειδή, όπως  παραδέχθηκαν, η Γερμανία έσφαλε. Επειδή η θεραπεία των τελευταίων δύο  ετών απεδείχθη δηλητηριώδης (όπως έγραφα  πιο πάνω). Παραδέχονται με άλλα  λόγια την κουταμάρα των Μνημονίων όχι μόνο της  Ελλάδας αλλά και των  υπόλοιπων. Θεωρούν ότι τα Μνημόνια σκότωσαν την Ελλάδα και  την  Πορτογαλία. Τις μετέτρεψαν σε μέλη των οποίων η γάγγραινα που προκάλεσε η   λάθος θεραπεία δεν μπορεί πια να γιατρευτεί και πως χρειάζεται: (α) να   σταματήσει η δηλητηριώδης θεραπεία (δηλαδή η σφικτή λιτότητα) στα  υπόλοιπα μέλη  που δεν έχουν ακόμα φτάσει στην φάση της γάγγραινας  (Ιταλία, Ισπανία και, με  λίγη προσπάθεια, Ιρλανδία), και (β) να  καυτηριαστεί η πληγή που θα αφήσουν οι  ακρωτηριασμοί της Ελλάδας και της  Πορτογαλίας (δηλαδή, η αποχώρισή μας από το  ευρώ). Και πως θα  καυτηριαστούν; Με την παροχή περίπου €2 τρις φρέσκου χρήματος  από την  ΕΚΤ στις τράπεζες των εναπομεινάντων μελών (ιδίως της Ιταλίας και της   Ισπανίας) και, παράλληλα, την διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους της  Ελλάδας  και της Πορτογαλίας, με παράλληλη στήριξη κάποιων από τις  τράπεζές μας, ώστε οι  δύο υπό ακρωτηριασμό χώρες να μην καταρρεύσουν  εντελώς.
Πλάνη οικτρά
Η λύση της Φραγκφούρτης, αν και δεν έχει επικρατήσει, κερδίζει   καθημερινά έδαφος στην Γερμανία. Αυτό εξηγεί εν μέρει κάποιες από τις  ρήσεις  του κ. Schauble και την γενικότερη δυστοκία που παρατηρούμε όσον  αφορά το  Μνημόνιο 2. (Ένας άλλος λόγος είναι ότι, μπροστά την αποκάλυψη  της κουτής  πολιτικής απέναντι στο ελληνικό χρέος, η γερμανική ηγεσία  κερδίζει κάποιους  πόντους εμφανιζόμενη να μην θέλει να ρίξει κι άλλα δις  στην συγκεκριμένη μαύρη  τρύπα.) Κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά για πόσο  πρυτανεύει ο συντηρητισμός της  κας Μέρκελ ή αν θα επικρατήσει σύντομα ο  ενθουσιασμός της Φραγκφούρτης για την  λύση του  ακρωτηριασμού-καυτηριασμού. Στις αράδες που ακολουθούν, και με τις   οποίες κλείνω, θα μου επιτρέψετε να παραθέσω έξι λόγους γιατί η  αισιοδοξία της  Φραγκφούρτης (ότι δηλαδή είναι δυνατή η διάσωση της  ευρωζώνης με την αποπομπή  δύο ή περισσότερων χωρών) θεμελιώνεται σε  πλάνη οικτρά.

• Η Φραγκφούρτη υποθέτει πως γνωρίζει εκείνο που είναι εξ ορισμού   άγνωστο, τουλάχιστον πριν την καταστροφή: το κόστος ενός ακρωτηριασμού.  Οι  διασυνδέσεις των τραπεζικών συστημάτων της Ελλάδας, της Γαλλίας και  της  Γερμανίας, αλλά και της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, θα φανούν στο  φώς της  ημέρας μόνον Μετά την Καταστροφή – ακριβώς όπως οι διασυνδέσεις  της σχετικά  μικρής Lehman's με το διεθνές τραπεζικό σύστημα ήταν  αδύνατον να φανούν παρά  μόνο μετά την Κατάρρευση.

• Η μαζική παροχή φρεσκοκομμένου χρήματος στις τράπεζες της  ευρωζώνης  (μετά από ένα ακρωτηριασμό Ελλάδας-Πορτογαλίας) θα λειτουργήσει ως  μια  κολοσσιαία ένεση κορτιζόνης σε καρκινοπαθή: ναι μεν θα τον ανακουφίσουν   για κάποιον καιρό αλλά, στο μεταξύ, ο καρκίνος θα κάνει την δουλειά του  στο «εσωτερικό», μεγαλώνοντας, γινόμενος πιο κακοήθης και, εν τέλει,  περισσότερο  θανατηφόρος. Εν συντομία, όπως οι τράπεζες της Ιαπωνίας κατά  την διάρκεια της  δεκαετίας του 1990, ενισχυόμενες από ποτάμια  ρευστότητας, έκρυβαν τις  κακοήθειές τους επιταχύνοντας την αποτελμάτωση  της πραγματικής οικονομίας, κάτι  αντίστοιχο θα γίνει και σε χώρες όπως η  Γαλλία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ισπανία. Όταν λοιπόν ξεσπάσει, από τους  κόλπους αυτών των ίδιων τραπεζών, ένα νέο κύμα  κρίσης, τότε ο  ακρωτηριασμός της Ελλάδας και της Πορτογαλίας θα πάρει σβάρνα  και την  Ιταλία, την Ισπανία, με τελευταία και καλύτερη την Γαλλία. Όλα αυτά τα   τρις που θα έχουν ξοδευτεί για να σωθεί ο γαλλο-γερμανικός άξονας θα  έχουν πάει  στράφι. Και το χειρότερο; Θα έχουν χαθεί τουλάχιστον τρία  χρόνια οικονομικής  ανάπτυξης. Αρκετά για να μείνει η Ευρώπη μονίμως πίσω  από τις οικουμενικές  εξελίξεις.

• Οι απώλειες των φορολογουμένων στις πλεονασματικές χώρες, από τις   πτωχεύσεις στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, θα εντείνουν την αντίθεση  των λαών  της Γερμανίας, της Ολλανδίας κλπ στις νέες διασώσεις  κρατών-μελών που δεν θα  μπορούν να διασωθούν μόνον μέσω την παροχής  ρευστότητας στις τράπεζές τους. Την  ώρα που θα χρειαστούν περισσότερα  χρήματα για νέα δάνεια, οι βόρειοι  φορολογούμενοι που θα πρέπει να τα  εγγυηθούν θα αρνηθούν πεισματικά.

• Οι ξένες επενδύσεις (π.χ. της Κίνας, της Ρωσίας, των αμερικανικών   επιχειρήσεων) στην ευρωζώνη θα στερέψουν μπροστά στο αποτρόπαιο θέαμα  του  ακρωτηριασμού-καυτηριασμού και της αβεβαιότητας που αυτός θα  προκαλεί για το τι  μέλλει γενέσθαι.

• Σε έναν αλληλένδετο κόσμο, η λύση της Φραγκφούρτης θα σπείρει την   αβεβαιότητα σε κάθε γωνιά της γης και, έτσι, θα ενδυναμώσει τους ανέμους  της  ύφεσης που, καθώς η γη είναι στρογγυλή, θα επιστρέψουν στην Γηραιά  Ήπειρο  δριμύτεροι, μεγαλώνοντας την ύφεση στις χώρες τόσο του Βορρά όσο  και του Νότου, καθιστώντας το εγχείρημα της διάσωσης αυτού που απέμεινε  από την κραταιά  ευρωζώνη αδύνατον.

• Ο έκτος λόγος είναι δομικός. Το πρόβλημα της ευρωζώνης δεν είναι η   Ελλάδα που, όπως είδαμε, θα είχε αποφύγει δύο έτη παγκόσμιων  πρωτοσέλιδων με  μια πιο ήπια αντιμετώπιση. Το πρόβλημα της ευρωζώνης  είναι η έλλειψη ενός  ενοποιημένου, πανευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου  για τις τράπεζες, η  ανικανοποίητη ανάγκη μιας νομισματικής ένωσης για  έναν βαθμό ενοποίησης του  δημόσιου χρέους και, τέλος, η απουσία μιας  πραγματικά πανευρωπαϊκής επενδυτικής  πολιτικής που να στρέφει τις  αποταμιεύσεις (οι οποίες τριγυρνούν ανά τον κόσμο  σαν μια άδικη κατάρα)  προς παραγωγικές (και επικερδείς) επενδύσεις στις  περιοχές και τους  κλάδους που τις έχουν μεγαλύτερη ανάγκη (από την Ελλάδα έως  την Α.  Γερμανία). Κανένα μέρος αυτής της τριλογίας δομικών προβλημάτων δεν θα   επιλυθεί με την μέθοδο του ακρωτηριασμού-καυτηριασμού. Κανένα. Όπερ   μεθερμηνευόμενο, αν επικρατήσει η άποψη της Φραγκφούρτης, πολύ σύντομα  τα ίδια  φαινόμενα κατάρρευσης θα επανεμφανιστούν σε ό,τι έχει απομείνει  από την  ευρωζώνη.

Επίλογος
Όλοι, πλην μερικών εκ των πολιτικών μας, έχουν κατανοήσει την κορυφαία    κουταμάρα που μας ήρθε υπό την μορφή των δανειακών συμβάσεων (που έγιναν   γνωστές ως Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμα κλπ). Απεδείχθησαν δηλητηριώδεις για  ολόκληρη  την ευρωζώνη. Ακόμα και στην Φραγκφούρτη και στο Βερολίνο  κατάλαβαν ότι, αν  συνεχιστεί αυτή η πολιτική, θα βουλιάξουν και οι  ίδιοι. Έως εκεί συμφωνούν (για  αυτό και ο ξύπνιος κ. Monti δεν φοβάται  να διακηρύττει, ακόμα και μπροστά σε  γερμανούς ιθύνοντες, «Φτάνει η  λιτότητα!). Κάπου όμως εκεί αρχίζει η διαφωνία  που τείνει να πάρει την  μορφή καυγά: Ενώ η Φραγκφούρτη απέκτησε, πρόσφατα, μια  αισιοδοξία ότι  μπορεί να μην αλλάξει τίποτα πετώντας απλά Ελλάδα και Πορτογαλία  εκτός  ευρώ, το Βερολίνο διστάζει. Αυτό είναι καλό. Αλλά δεν αρκεί: Όσο ο   δισταγμός του Βερολίνου σημαίνει συνέχιση της δηλητηριώδους «θεραπείας»  των  Μνημονίων, τόσο πιο κοντά θα έρθουν οι χώρες μας στην πραγματική  γάγγραινα και  τόσο πιο πολύ θα πλησιάσει η στιγμή που η Φραγκφούρτη θα  υπερισχύσει, με  αποτέλεσμα καταστροφικό για όλους: Βορρά και Νότο,  Ανατολή και Δύση (και δεν  αναφέρομαι μόνο στην Ευρώπη).
Κι εμείς; Ψηφίζοντας κάθε κουταμάρα που μας δίνουν, από τον Μάη του 2010  έως τώρα, αφήνουμε την άποψη της Φραγκφούρτης να κερδίζει έδαφος,  ερχόμενοι όλο  και κοντύτερα στην στιγμή του ακρωτηριασμού-καυτηριασμού  μας. Αν, αντίθετα, είχαμε μια ηγεσία με το κουράγιο να πει όχι στα νέα  δάνεια, πριν από την  επικράτηση της Φραγκφούρτης, και παράλληλα  δηλώνοντας ρητά ότι η θέση της  Ελλάδας στην ευρωζώνη είναι  αδιαπραγμάτευτη, τότε θα δίναμε στο Βερολίνο (το  οποίο δεν θα αφήσει όσο  παραμένει αντίθετο στην άποψη της Φραγκφούρτης να  προχωρήσει ο  ακρωτηριασμός) μια τελευταία ευκαιρία να σώσει την ευρωζώνη από  την  διπλή απειλή (α) των κουτών Μνημονίων και (β) της παράλογης λογικής της   Φραγκφούρτης.


ΠΗΓΗ iefimerida.gr ΚΑΙ http://anmi.gr

SZ: Χρηματοδοτικό κενό 10 δισ. θα πρέπει να καλύψει η Ελλάδα

 SZ: Χρηματοδοτικό κενό 10 δισ. θα πρέπει να καλύψει η Ελλάδα

Για «νέες δυσάρεστες ειδήσεις λίγο πριν από την επίσκεψη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Αθήνα», με τη διαπίστωση νέας «τρύπας» χρηματοδότησης της Ελλάδας ύψους έως και 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, την οποία η Ευρωζώνη θα πρέπει να αποφασίσει πώς θα διαχειριστεί ως το τέλος Σεπτεμβρίου, κάνει λόγο η Sueddeutsche Zeitung, επικαλούμενη πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, από τον κ. Σόιμπλε, ο οποίος θα επισκεφθεί αύριο την Αθήνα, «δεν πρέπει να αναμένονται συγκεκριμένες απαντήσεις για το πώς μπορεί να καλυφθεί αυτή η ‘τρύπα' χρηματοδότησης πριν από τις εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου».

Η SZ υποστηρίζει ακόμη ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών «ούτε θα δώσει υποσχέσεις, αλλά ούτε και θα αφήσει το πρόγραμμα να τιναχτεί στον αέρα», ενώ επισημαίνει ότι ως το τέλος Σεπτεμβρίου οι χώρες της Ευρωζώνης θα πρέπει να αποφασίσουν πώς θα βρει η Αθήνα τα 10 δισεκατομμύρια που χρειάζεται, διαφορετικά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να διακόψει τη δική του χρηματοδότηση προς την Ελλάδα. «Μόνο εάν τον Σεπτέμβριο είναι σαφές ότι η Αθήνα θα διαθέτει ρευστότητα και μετά το μέσο του 2014, θα παραμείνει το ΔΝΤ ως δανειστής. Εάν φύγει, η Αθήνα θα χάσει τα χρήματα για τα οποία το Ταμείο είχε δεσμευθεί ως το 2016 και, επιπλέον, χώρες όπως η Γερμανία και η Φινλανδία, οι οποίες συνέδεσαν την δική τους βοήθεια με την συμμετοχή του ΔΝΤ, θα πρέπει, επομένως, να φύγουν» από το πρόγραμμα διάσωσης, αναφέρει το δημοσίευμα.

Η εφημερίδα επισημαίνει ακόμη ότι για το 2013 οι δανειστές αναμένουν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, ενώ, επικαλούμενη αξιωματούχο της Κομισιόν, σημειώνει ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι τα έξοδα, αλλά τα έσοδα. «Τα έξοδα βρίσκονται υπό έλεγχο. Σε ό,τι αφορά τα έσοδα, δεν είμαστε ακόμη ευχαριστημένοι», δηλώνει ο αξιωματούχος και προσθέτει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η Διοίκηση, η οποία δεν έχει σημειώσει πρόοδο σε ό,τι αφορά τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό.
Η εφημερίδα αναφέρεται ακόμη στην πρόθεση του κ. Σόιμπλε να στηρίξει, με χαμηλότοκα δάνεια μέσω της κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας KfW, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα.

Σύμφωνα πάντως με ρεπορτάζ της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle, ο κ. Σόιμπλε θα επικεντρωθεί σε αυτό το θέμα κατά την αυριανή επίσκεψή του στην Ελλάδα. «Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δεν έρχεται με άδεια χέρια στην Αθήνα. Οπωσδήποτε όμως δεν έχει στις αποσκευές του προτάσεις για ένα νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους ή για κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού», τονίζει η DW και υποστηρίζει ότι «ως την ημέρα των γερμανικών εκλογών, στις 22 Σεπτεμβρίου, τέτοιου είδους ‘δύσκολα' θέματα θα παραμείνουν ταμπού για την κυβέρνηση Μέρκελ».

Σε ό,τι αφορά την παρουσία του κ. Σόιμπλε στην Αθήνα, επισημαίνεται ότι ο Γερμανός πολιτικός θα προσφέρει δημόσια στήριξη στην ελληνική κυβέρνηση για τις ως τώρα προσπάθειές της να υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις, θα εκφράσει την αναγνώρισή του για το βάρος που έχει σηκώσει ο ελληνικός λαός και θα καλέσει πολίτες και πολιτικούς να παραμείνουν σε τροχιά μεταρρυθμίσεων, τονίζοντας την ανάγκη για αναπτυξιακά μέτρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, στην Αθήνα θα υπογραφεί, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, Μνημόνιο Συναντίληψης (Memorandum of Understanding), μεταξύ του επικεφαλής της KfW Ούλριχ Σρέντερ και του υπουργού Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη, για την δημιουργία Ταμείου, το οποίο θα αναλάβει να χρηματοδοτήσει μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η έδρα του Ταμείου θα είναι στο Λουξεμβούργο και τα δάνεια θα εγκρίνονται μετά την θετική εισήγηση ιδιωτικής τράπεζας.

Στο πρόγραμμα του κ. Σόιμπλε βρίσκονται συναντήσεις με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και με τον ομόλογό του Γιάννη Στουρνάρα, με τον οποίο θα συμμετάσχει σε κλειστή εκδήλωση του Ελληνογερμανικού Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου.


ΠΗΓΗ: REAL


TO ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; 

<< Η συνταγή, η οποία εφαρμόζεται, αν δεν αλλάξει το ταχύτερο θα οδηγήσει σε νέα δραματικά αδιέξοδα τόσο την χώρα όσο και τους ίδιους τους δανειστές. Σε όλες τις προηγούμενες παρεμβάσεις μου με συνεντεύξεις και άρθρα τόνιζα, ότι όσοι προέβλεπαν ύφεση 2,8 με 3% του ΑΕΠ για το τέλος του 2012 και πρωτογενές πλεόνασμα τον Απρίλιο του 2012, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μίλησα για ύφεση κοντά στο 6,5% το 2012 και επιβεβαιώθηκα από την εξέλιξη της οικονομίας και τώρα πάλι θεωρώ, ότι οι προβλέψεις των δανειστών για ύφεση 4,5% το 2013 είναι για τον κάλαθο των αχρήστων, αν δεν είναι επικοινωνιακού τύπου και μόνο, διότι η ύφεση κατά την εκτίμηση μου στην καλύτερη περίπτωση για την χώρα θα μείνει γύρω στο 6,5% για το τέλος του 2013 και αν υπάρξουν και νέα μέτρα για να κλείσει η τρύπα, που θα δημιουργηθεί στο τέλος στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2013 και η οποία θα αγγίξει τα 3 δις ευρώ περίπου, όσο και αν το αρνείται αυτό τεχνητά η κυβέρνηση, τότε σε συνδυασμό με τις δυσμενείς επιπτώσεις και από την κυπριακή κρίση, αυτή θα ξεπεράσει πιθανόν και το ποσοστό αυτό, κινούμενη ακόμη υψηλότερα και βυθίζοντας την κοινωνία και την πραγματική οικονομία στο χάος. >>

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2013: << ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;>>  

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ;

Γιατι ξεκινησατε τις απολυσεις απο τα τεχνικα λυκεια και οχι απο τους αποσπασμενους εκπαιδευτικους σε υπουργεια και γραφεια; Γιατι δεν απολυσατε πρωτα αυτον τον παρασιτικο εσμο; Τα κομματοσκυλα και οι λουφαδοροι επρεπε να φυγουν πρωτοι.