10 λάθη της τρόικας και 3+1 αντιφάσεις της Κομισιόν

10 λάθη της τρόικας και 3+1 αντιφάσεις της Κομισιόν στο σχεδιασμό της «διάσωσης»

Των ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ - ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

* Η τρόικα μιλάει στην τελευταία της έκθεση για λαμπρές προοπτικές ανάπτυξης και τις στηρίζει στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος, στην αύξηση των καταθέσεων στις τράπεζες και στην άνοδο του Χρηματιστηρίου * * Ομως ο δείκτης Οικονομικού Κλίματος υποχώρησε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, οι καταθέσεις δεν αυξάνονται (έπεσαν τον Ιούνιο), ενώ το Χρηματιστήριο προσπαθεί να ανακάμψει από την απότομη πτώση Μαΐου-Ιουνίου και βρίσκεται στα ίδια επίπεδα που ήταν και στις αρχές του 2013.

ΣΤΗΝ πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελληνική οικονομία επιχειρείται να τεκμηριωθεί η πρόβλεψη για την επικείμενη ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας το 2014 (κατά 0,6%) στη «σημαντική βελτίωση του οικονομικού κλίματος της χώρας». Οπως αναφέρεται στην έκθεση, «συγκυριακοί και χρηματοπιστωτικοί δείκτες της αγοράς δείχνουν τη βελτίωση της εμπιστοσύνης στις προοπτικές ανάκαμψης της Ελλάδας. Στο τέλος Ιουνίου ο δείκτης Οικονομικού Κλίματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ESI) για την Ελλάδα αυξήθηκε σε ένα επίπεδο κοντά στον μακροχρόνιο μέσον όρο του, υποδηλώνοντας λαμπρές προοπτικές ανάπτυξης, και οι καταθέσεις επέστρεψαν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα... αν και αυτή η τάση διακόπηκε προσωρινά εξαιτίας των εξελίξεων στην Κύπρο και την πολιτική αβεβαιότητα που προέκυψε πριν τον κυβερνητικό ανασχηματισμό τον Ιούνιο».
Πρόκειται για μια πολύ βιαστική και πρόχειρη ανάγνωση των τάσεων που διαμορφώνουν την ψυχολογία της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, στην οποία αποδίδει η έκθεση τόσο μεγάλη σημασία προκειμένου να προβλέψει τις αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας. Οχι γιατί η ελληνική οικονομία έχει πάψει να λειτουργεί τόσο σαν μια οικονομία ελεύθερης αγοράς (από την πρέσα του διευθυντηρίου της τρόικας περνάνε όλα πλέον), αλλά γιατί η ψυχολογία και το οικονομικό κλίμα αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη, είτε εξαιτίας των αποφάσεων και μέτρων της οικονομικής πολιτικής είτε εξαιτίας των διακυμάνσεων που προκαλεί η διεθνής οικονομική κρίση.
Ετσι, προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως τη βελτίωση του δείκτη Οικονομικού Κλίματος από τα μέσα του 2012 και ύστερα η τρόικα δεν την αποδίδει στην εξάλειψη δύο πολύ βασικών αρνητικών παραγόντων, όπως ήταν ο άμεσος κίνδυνος εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και η πολιτική παραλυσία που απειλούσε την οικονομία στην περίπτωση μετεκλογικής ακυβερνησίας, αλλά τη συνδέει με ένα θετικό παράγοντα, όπως είναι η πίστη στην επερχόμενη ανάκαμψη της οικονομίας.
Ομως, όλοι γνωρίζουμε πως τέτοιοι αυτοματισμοί δεν υφίστανται στην οικονομία και πως τα πράγματα δεν είναι μόνο μαύρο ή άσπρο.
* Απόδειξη το γεγονός ότι ο δείκτης Οικονομικού Κλίματος επιδεινώθηκε τόσο τον Ιούνιο (αυτό πώς και διέφυγε της Ε.Ε.;) όσο και τον Ιούλιο (για τον οποίο ήταν επίσης ενήμερη).
** Σαν να μην έφτανε αυτό, ανεκόπη η τάση επιστροφής των καταθέσεων στις τράπεζες. Ενώ από το τέλος 2009 ώς τον Ιούνιο 2012 οι ελληνικές τράπεζες είχαν απολέσει 87 δισ. καταθέσεων και το αμέσως επόμενο διάστημα ώς τους Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2013 ανακτήθηκαν 13 δισ. καταθέσεων, έκτοτε σταμάτησε η αυξητική ροή. Οι καταθέσεις των ελληνικών επιχειρήσεων και νοικοκυριών από 164,079 δισ. ευρώ τον Μάρτιο υποχώρησαν στα 162,286 δισ. τον Απρίλιο, αυξήθηκαν στα 163,39 δισ. τον Μάιο, για να υποχωρήσουν πάλι στα 162,651 δισ. τον Ιούνιο. Δηλαδή, φέτος δεν σημειώνεται πια σημαντική αύξηση καταθέσεων, δεδομένου ότι οι καταθέσεις ήταν 161,451 δισ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2012.
Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στην κυπριακή κρίση, αλλά κυρίως στην επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων, που αναγκάζονται να σηκώνουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες για να ζήσουν.
** Αν στους δείκτες αυτούς προσθέσουμε την κάμψη του Χρηματιστηρίου Αθηνών κατά 21% από τη μέγιστη φετινή τιμή, τις 1.152 μονάδες στις 900 μονάδες (κλείσιμο περασμένης Πέμπτης), τότε ο δείκτης παραμένει στα ίδια επίπεδα που ήταν στις αρχές του 2013.
** Τέλος, παρατηρείται ανακοπή της πτώσης της απόδοσης των 10ετών ομολόγων, η οποία (απόδοση) παραμένει γύρω στο 10%.
Καταλήγοντας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκεφθούμε ποιους συγκυριακούς και χρηματοπιστωτικούς δείκτες θεωρεί η Κομισιόν ως βάση των προβλέψεών της για την επικείμενη ανάκαμψη της οικονομίας. Το να προβάλλουμε τα αυξημένα τουριστικά έσοδα του Μαΐου ως βατήρα της ανάκαμψης σημαίνει ότι αγνοούμε την πραγματικότητα της λοιπής οικονομίας, τη συμπεριφορά της οποίας καθορίζει τόσο η ύφεση στην Ευρώπη όσο, κυρίως, τα νέα μέτρα λιτότητας που πλήττουν ήδη το διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα (μειώσεις μισθών, φοροκαταιγίδα με ΦΑΠ κ.λπ., απολύσεις σε Δημόσιο και απελευθέρωση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, πλειστηριασμοί ακινήτων και κατασχέσεις καταθέσεων για μη εξυπηρετούμενα δάνεια).
Αυτή η πραγματικότητα είναι όλη μπροστά μας και μόλις τώρα αρχίζει να καταγράφεται στους δείκτες Οικονομικού Κλίματος. Αλλά φαίνεται πως η Κομισιόν θεωρεί τον καλλωπισμό της ψυχολογίας των Ελλήνων αρκετό για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΤΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΤΖΑΒΑΡΑΣ: ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ

Άρθρο-καταπέλτης του Κώστα Τζαβάρα κατά των διαπλεκομένων επιχειρηματιών των ΜΜΕ, των δημοσίων έργων και των “νταβατζήδων” του Δημοσίου

Αρθρο του Κώστα Τζαβαρά, Βουλευτή Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας

ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ (ακόμη και η πιο γενναία) για την δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας είναι καταδικασμένη να αποτύχει, αν δεν στηριχθεί σε μία χωρίς έλεος ριζική μεταρρύθμιση του Κράτους και των σχέσεων που «παραδοσιακά» το συνδέουν με την κοινωνία και την οικονομία.

Ενός Κράτους που ως γνωστόν επί δεκαετίες εθίστηκε να μην εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον αλλά ικανοποιούσε συντεχνιακά και ατομικά αιτήματα, πολλάκις και αριστερής υποκινήσεως, έχοντας έτσι καταστεί όργανο απονομής προνομίων και παροχής επιδοτήσεων και διευκολύνσεων σε άτομα ή σε κοινωνικές ομάδες που διατηρούσαν σχέσεις στοργής με την εκάστοτε Κυβέρνηση.

ΥΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ έκτακτες συνθήκες η εξακολούθηση αυτής της κατάστασης είναι ικανή να ακυρώσει κάθε θετική συνέπεια που προκύπτει από την εφαρμογή των διαρθρωτικών μέτρων του Μνημονίου. Είναι αδιανόητο την στιγμή που πλήττονται ανηλεώς οι πελατειακές σχέσεις στον τομέα της απασχόλησης στο Δημόσιο να αφήνονται αλώβητες στον χώρο της «διαπλοκής». Να εξακολουθεί δηλαδή υπό τις ευλογίες ή τουλάχιστον υπό την διακριτική ανοχή της Τρόικας και των «σοφών» της Task Force το Κράτος και οι λειτουργοί του να προσφέρουν ευκαιρίες πλουτισμού σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες παραβιάζοντας τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού, επειδή προσβλέπουν σε υλικά ή συμβολικά (επικοινωνιακά) ανταλλάγματα.

ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΑΠΟ την εποχή του Μποδοσάκη μέχρι την εποχή του Τσοχατζόπουλου οι συνήθεις προνομιακοί εφαψίες της εξουσίας έβγαιναν πάντοτε ωφελημένοι. Περιουσίες ολόκληρες κτίστηκαν άκοπα και δωρεάν αξιοποιώντας ένα «συστατικό γράμμα» από κάποιον υψηλά ιστάμενο ή ένα «καλό συμβόλαιο» που καταρτίστηκε κατ’ απόκλιση από τους κανόνες της ισχύουσας νομοθεσίας και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις και υπό τις ευλογίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. επίκληση λόγου συγγνωστής πλάνης για τη νομιμοποίηση παρανόμων δημοσίων συμβάσεων).

ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΜΑΖΙ με τα κλειστά επαγγέλματα που κατ’ επιταγή της Τρόικας έχουν απελευθερωθεί μέχρις ανασκολοπισμού (οι παραδοσιακές επαγγελματικές τάξεις των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων, των δικαστικών επιμελητών κ.α.) είναι ανάγκη εθνική και δημοκρατική να διαλυθούν τα κλειστά κυκλώματα των «διαπλεκομένων» επιχειρηματιών του τομέα κυρίως των ΜΜΕ, των δημοσίων έργων και των προμηθειών του Δημοσίου.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟ δεν συμβιβάζεται με το πνεύμα της μεταρρύθμισης που πρέπει να επικρατήσει, είναι ανάγκη σήμερα να αποκτήσει η χώρα ένα σύγχρονο αποτελεσματικό Κράτος που θα παίρνει επιτελικές αποφάσεις για την οργάνωση της κοινωνίας και την λειτουργία των θεσμών ώστε να διασφαλίζεται η κοινωνική συμβίωση με όρους ελευθερίας, δικαιοσύνης, διαφάνειας, ισότητας και αλληλεγγύης.

ΕΑΝ ΛΟΙΠΟΝ αληθεύει η παραδοχή ότι η Τρόικα εκτός των άλλων ενδιαφέρεται αληθινά για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν στον δημόσιο τομέα, τότε πρέπει να μας εξηγήσει πώς συμβαίνει να μην έχει μέχρι σήμερα απαιτήσει να καταργηθούν τα προνόμια που συνδέονται με την άσκηση από ιδιώτες κατά παραχώρηση δημοσίων υπηρεσιών!

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΝΑΛΙΑ, λόγου χάρη, κατά παράβαση του άρθρου 15 παρ. 2 του Συντάγματος λειτουργούν όχι μόνο χωρίς τον άμεσο έλεγχο του Κράτους αλλά ουσιαστικά εκμεταλλεύονται δημόσια αγαθά, όπως εκείνα των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών συχνοτήτων χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Πλουτίζουν υλικά και συμβολικά (αύξηση επιρροής και πολιτικής ισχύος) εις βάρος όλης της κοινωνίας και του Δημοσίου.

ΑΥΤΗ Η ΔΩΡΕΑΝ παράνομη κατοχή και χρήση από ιδιωτικές επιχειρήσεις δημοσίων αγαθών, διαιωνίζει μέχρι σήμερα ένα απαράδεκτο καθεστώς πελατειακών σχέσεων, που είναι ασυμβίβαστο με το πνεύμα που πρέπει να διαπνέει τις μεγάλες μεταρρυθμιστικές αλλαγές του Κράτους.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΧΑΘΗΚΕ η ευκαιρία μαζί με την ίδρυση του νέου φορέα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης να νομοθετηθούν διαδικασίες, θεσμοί και όροι, που θα τακτοποιούσαν το χάος που επικρατεί στον χώρο της ιδιωτικής τηλεόρασης από το οποίο επωφελείται σκανδαλωδώς μία δράκα επιχειρηματιών που κάποιοι (αν όχι και οι περισσότεροι) απ’ αυτούς έχουν κατηγορηθεί ότι αποτελούν το άτυπο ιερατείο της διαπλοκής, μεταξύ οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.

ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ διαπλοκής είναι αδιανόητο να διατηρούνται αλώβητα όταν χιλιάδες πολίτες -στο όνομα της αναγκαίας μεταρρύθμισης του Κράτους- απολύονται από το Δημόσιο, ή βλέπουν καθημερινά την ζωή τους να απειλείται από την φτώχεια. Η οικονομική κρίση δεν θα τελειώσει αν δεν σημάνει για την Ελλάδα και το τέλος των παραδοσιακά και πελατειακά κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων που με την ανοχή αλλά και την διευκόλυνση σε κάποιες περιπτώσεις του κράτους έχουν αχρηστεύσει τον ελεύθερο ανταγωνισμό κυρίως στον τομέα των δημοσίων έργων και των προμηθειών του Δημοσίου. Αλήθεια κανείς δεν βρέθηκε να «καρφώσει» στην Τρόικα τον αναχρονισμό αυτό.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΒΓΟΥΝ στο φως όλες οι μαύρες και κρυφές πτυχές της οικονομικής δραστηριότητας όσων έχουν πλουτίσει στην διάρκεια των τελευταίων τριάντα χρόνων με δημόσια χρήματα που στέρησαν από άλλους. Αλλά και η altera pars της διαπλοκής οι «παραδοσιακοί» φορείς της πολιτικής εξουσίας είναι αδιανόητο να περάσουν απέναντι, δηλαδή στην μετά την κρίση εποχή, χωρίς να υποστούν τον «καθαρτήριο» έλεγχο νομιμότητας των αποκτημάτων τους. Για πολλούς -πρώην και εν ενεργεία πολιτικούς- θρυλείται ότι διέθεταν λογαριασμούς στο εξωτερικό, που δεν έχουν δηλωθεί στο «πόθεν έσχες». Κάποιοι μάλιστα λέγεται ότι συμμετέχουν και σε υπεράκτιες εταιρείες.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ να φορολογούνται απηνώς οι πολίτες που ανήκουν στην μεσαία τάξη (ιδιοκτήτες ακινήτων, μικροί και μέσοι επιχειρηματίες, στελέχη επιχειρήσεων κ.α.) χωρίς μέχρι σήμερα να έχει ελεγχθεί η προέλευση του πλούτου που κρύβεται κάτω από τις υπεράκτιες (off-shore) επιχειρήσεις και να εκκρεμεί ο έλεγχος των καταθέσεων Ελλήνων στο εξωτερικό.

ΒΕΒΑΙΑ, ΤΟ ΠΛΕΟΝ ενδιαφέρον είναι να καταστεί επί τέλους γνωστό πόσοι και ποιοι από τους υπόλογους σε δημόσια λογοδοσία πολίτες έχουν κρύψει νόμιμα ή μαύρα πλούτη σε τέτοιες εταιρείες. Καμία ριζική μεταρρύθμιση που γίνεται με πολιτικά μέσα δεν πρόκειται να επιτύχει τον στόχο της, αν δεν αποδείξουν την νομιμότητα των δικών τους αποκτημάτων όσοι παίρνουν τις επώδυνες για την κοινωνία αποφάσεις.

Η ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΗΣ «κλεπτοκρατίας» δεν πρόκειται να εξαλειφθεί με διακηρύξεις και εξορκισμούς, αλλά με ενδελεχείς και εμπεριστατωμένους ελέγχους στην περιουσιακή κατάσταση όλων ανεξαιρέτως των προσώπων που συγκροτούν την οικονομική και την πολιτική ελίτ της χώρας. Αλλά είναι εύλογο το ερώτημα: γιατί άραγε η Τρόικα δεν έχει συμπεριλάβει στις «προαπαιτούμενες δράσεις» και την εξάλειψη της «διαπλοκής» που έχει οδηγήσει πελατειακά και αθέμιτα πακτωλό δημοσίου χρήματος σε συγκεκριμένους αποδέκτες και αποδεδειγμένα είναι πηγή άδηλου πλουτισμού;

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟ γιατί δεν ζητεί η Τρόικα να ελεγχθούν οι δημόσιες προμήθειες και τα μεγάλα δημόσια έργα ξεκινώντας από την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 μέχρι σήμερα. Γιατί δεν δημοπρατούνται μέχρι σήμερα προς όφελος του Δημοσίου οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες. Γιατί δεν αναζητούνται από τις αρμόδιες διεθνείς αρχές στοιχεία για συμμετοχή σε υπεράκτιες εταιρείες και για ύπαρξη τραπεζικών λογαριασμών σε διεθνείς φορολογικούς ή τραπεζικούς παραδείσους Ελλήνων πολιτών που είναι υπόχρεοι σε δήλωση «πόθεν έσχες».

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ στοιχειώδεις υποχρεώσεις μιας πολιτείας που αναγνωρίζει ότι οι θυσίες των πολιτών για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, οφείλουν να κατανέμονται δίκαια και αναλογικά. Διαφορετικά, κάθε ανισομερής κατανομή σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των μεσαίων και ασθενέστερων στρωμάτων της κοινωνίας υπέρ των «παραδοσιακών» εφαψιών της πολιτικής εξουσίας, συσπειρώνει την δυναμική μιας δίκαιης οργής ικανής να σαρώσει στο πέρασμα της θεσμούς και πρόσωπα.
 

ΠΗΓΗ: PARASKHNIO ΚΑΙ NEWSNOW

7 μύθοι και 1 βεβαιότητα για το ελληνικό δημόσιο

7 μύθοι και 1 βεβαιότητα για το ελληνικό δημόσιο

Μύθος 1ος: Ο αριθμός των ΔΥ δεν είναι μεγάλος, βρίσκεται στο μέσο όρο των χωρών της Ευρώπης. Πράγματι, αν συγκρίνουμε τον αριθμό των ΔΥ με τον πληθυσμό, είμαστε στο μέσο όρο. Αν όμως τον συγκρίνουμε με τον αριθμό όσων εργάζονται (αφαιρέσουμε δηλαδή συνταξιούχους και ανέργους) τότε είμαστε πολύ υψηλότερα από τα ευρωπαϊκά αντίστοιχα. Έχουμε συνολικά 4.7 εκατομμύρια οικονομικά ενεργούς πολίτες, από τους οποίους 1.5 εκ. άνεργοι και 900 χιλ. ΔΥ. Ταυτόχρονα, έχουμε 2.8 εκ. συνταξιούχους. Είναι λοιπόν μαθηματικά αδύνατον να συντηρηθεί στις παρούσες συνθήκες αυτό το κράτος (περαιτέρω μείωση των μισθών θα σήμαινε ακόμη μεγαλύτερη σπατάλη, αφού εντωμεταξύ θα χάναμε και τις όποιες δημόσιες υπηρεσίες παρέχονται σήμερα).
Μύθος 2ος: Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι αρκούντως παραγωγικοί. Ελλείψει αξιολόγησης, στο δημόσιο συναντά κανείς κάθε καρυδιάς καρύδι. Υπάρχουν επίορκοι, τεμπέληδες και κοπανατζήδες, όπως υπάρχουν και άνθρωποι που με το φιλότιμό τους κρατούν στην πλάτη ολόκληρη τη δημόσια διοίκηση. Η συνολικά χαμηλή παραγωγικότητα του ελληνικού δημοσίου, οφείλεται κυρίως στην έλλειψη μηχανοργάνωσης (που κανονικά θα οδηγούσε σε αποχωρήσεις), στην κακή κατανομή του προσωπικού, στην έλλειψη αξιολόγησης και στην έλλειψη κινήτρων και ποινών. Η πολυνομία και η υπερβολική γραφειοκρατία (προϊόντα συχνά του υπερπληθυσμού υπαλλήλων και οργανισμών) επίσης δεν βοηθούν στην άνοδο της παραγωγικότητας. Ταυτόχρονα, υπάρχουν άνθρωποι με πολλά προσόντα και ικανότητες, που προσλήφθηκαν μέσα από αδιάβλητους διαγωνισμούς, όπως υπάρχουν και άνθρωποι χωρίς προσόντα και χωρίς ικανότητες, που προσλήφθηκαν ρουσφετολογικά – οι τελευταίοι μάλιστα βρίσκονται συχνότερα σε θέσεις ευθύνης…! Είναι λάθος λοιπόν να βάζουμε όλους τους ΔΥ στο ίδιο τσουβάλι.
Μύθος 3ος: Η απόλυση μερικών χιλιάδων ΔΥ θα φέρει περαιτέρω ύφεση, αφού θα μειωθεί ακόμη περισσότερο η κατανάλωση. Αυτό είναι λάθος! Οι μισθοί των ΔΥ – που υποτίθεται ότι θα χαθούν από την κατανάλωση αν αυτοί απολυθούν – δε φυτρώνουν στα δέντρα. Αφαιρούνται μέσω φόρων και εισφορών από την αγορά! Τα χρήματα λοιπόν που θα ξόδευαν οι απολυμένοι ΔΥ, απλώς θα τα ξοδέψουν οι ιδιώτες που τους πλήρωναν με τους φόρους τους ή θα μείνουν στις τσέπες των καταστηματαρχών, που τώρα θα χρειάζεται να πληρώνουν χαμηλότερους φόρους και χαράτσια.
Μύθος 4ος: Η απόλυση μερικών χιλιάδων ΔΥ θα επιδεινώσει την ανεργία. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Η διατήρηση θέσεων στο δημόσιο τομέα, είναι αυτή που προκαλεί την ανεργία! Με το μέσο μισθό του δημοσίου να είναι περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερος από το μέσο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, η διατήρηση κάθε θέσης στο δημόσιο κοστίζει στην απώλεια 2,5 θέσεων στον ιδιωτικό τομέα, αν υποθέσουμε ότι μια επιχείρηση έχει ισοσκελισμένο ισολογισμό. Αν μάλιστα μια επιχείρηση έχει ζημιές (η πλειοψηφία σήμερα) ο αριθμός των θέσεων που θα χαθούν και φέτος από τον ιδιωτικό τομέα, μπορεί να είναι 3 ή και 4 φορές ο αριθμός των δημόσιων θέσεων που θα διατηρηθούν.
Μύθος 5ος: Όσο μεγαλύτερο δημόσιο έχουμε, τόσο περισσότερες δωρεάν υπηρεσίες απολαμβάνουμε. Η παραπάνω παραδοχή αποτελεί τη βασικότερη παρανόηση της σύγχρονης Ελλάδας. Δωρεάν υπηρεσίες ΔΕΝ υπάρχουν. Κάθε υπηρεσία κοστίζει σε υλικά, ενέργεια και εργατοώρες, που κάποιος πληρώνει. Αυτός ο κάποιος είμαστε εμείς! Τις μεν ιδιωτικές υπηρεσίες τις πληρώνουμε απευθείας, τις δε δημόσιες μέσω των φόρων, των εισφορών αλλά και των δανείων που η χώρα λαμβάνει στο όνομά μας. Αυτό που κάνει το κράτος στην ουσία, είναι να διαχειρίζεται για εμάς, μέρος των χρημάτων μας.
Μύθος 6ος: Όντας απρόσωπο, το δημόσιο διασφαλίζει πιο δίκαιες υπηρεσίες προς τον πολίτη. Σε αντίθεση, οι ιδιώτες σκέφτονται μόνο το κέρδος τους. Κι όμως! Το δημόσιο χρησιμοποιείται κατεξοχήν για την ικανοποίηση ρουσφετιών και την εξυπηρέτηση ημετέρων. Ταυτόχρονα, η παραπάνω παραδοχή, λαμβάνει – λανθασμένα – ως δεδομένο πως, η επιδίωξη κέρδους είναι κακό πράγμα. Στην πραγματικότητα, όταν το κράτος φροντίζει για την τήρηση των νόμων, η επιδίωξη κέρδους είναι επωφελής για τους καταναλωτές: ο ιδιώτης έχει συμφέρον να γίνεται όλο και καλύτερος, όλο και φθηνότερος από τους ανταγωνιστές του, αν θέλει να διασφαλίσει την κερδοφορία του. Επί πλέον, όσο κερδίζει αυτός τόσο αυξάνονται και οι φόροι που πληρώνει. Καμία χώρα δεν κέρδισε από το να έχει πολλές ζημιογόνες επιχειρήσεις. Από την άλλη, υπάρχουν πράγματι ορισμένες κοινωνικές λειτουργίες, που είτε αφορούν την ίδια τη λειτουργία του πολιτεύματος, είτε είναι από τη φύση τους μονοπωλιακές. Αμφότερες θα ήταν επικίνδυνο να ανατεθούν σε ιδιώτες. Παραδείγματα των πρώτων αποτελούν η άμυνα, η αστυνόμευση, η απονομή δικαιοσύνης, η προστασία του περιβάλλοντος, η άσκηση προνοιακής πολιτικής κ.α. και των δεύτερων η διαχείριση δικτύων, όπως αυτό για τη μεταφορά (αλλά όχι την παραγωγή ή τη διανομή) ηλεκτρικής ενέργειας, οι αγωγοί φυσικού αερίου, πετρελαίου και νερού, το σιδηροδρομικό δίκτυο (αλλά όχι τα τραίνα που κινούνται σ’ αυτό) κ.α.
Μύθος 7ος: Η χώρα μπορεί με κάποιο τρόπο να γλιτώσει από την κρίση, χωρίς να αναγκαστεί να καταφύγει σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Αυτός ο μύθος συντηρείται για λόγους που θα εξηγηθούν αμέσως παρακάτω. Για να ξεφύγουμε από την κρίση, χρειάζεται να αυξηθεί το ΑΕΠ. Το ΑΕΠ αυξάνεται από την παραγωγή του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος αυτή τη στιγμή στραγγαλίζεται για να διατηρηθεί το δημόσιο στο σημερινό του μέγεθος. Είναι λοιπόν αναπόφευκτο να γίνουν κάποιες απολύσεις. Ζητούμενο είναι αυτές να γίνουν δίκαια και συντεταγμένα κι όχι οριζόντια. Η παρελκυστική τακτική της τρικομματικής κυβέρνησης, καθώς και οι περί του αντιθέτου ρητορείες της αντιπολίτευσης, δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στη χώρα. Το αποτέλεσμα αυτών των τακτικών θα είναι να οδηγηθούμε σε άτακτες και βιαστικές απολύσεις (χωρίς δηλαδή καν τη στοιχειώδη αξιολόγηση ή την εξέταση των συνθηκών κάτω από τις οποίες έγινε η κάθε πρόσληψη) κάτω από συνθήκες ακόμη μεγαλύτερης χρονικής και οικονομικής πίεσης.
Πολύ φοβούμαι όμως, πως αυτή είναι η προτίμηση των κυβερνώντων! Όπως ευκολότερα δικαιολογείς μια απευθείας ανάθεση για κατεπείγον έργο, έτσι και ευκολότερα διατηρείς στη θέση τους ανθρώπους που προσλήφθηκαν με αναξιοκρατικές διαδικασίες, όταν ο χρόνος και οι συνθήκες πιέζουν. Σημειώνω λοιπόν ότι η άμεση έναρξη διαδικασιών αξιολόγησης και απομάκρυνσης όσων κρίνονται ακατάλληλοι είναι ΚΑΙ προς το συμφέρον των καλών και άξιων δημόσιων υπαλλήλων. Ακόμη όμως κι αν αυτό δεν επιτευχθεί, η μείωση του σημερινού μεγέθους του δημοσίου εξακολουθεί πάραυτα να αποτελεί αναπόφευκτη ανάγκη. Η κοινωνία ήδη βρίσκεται στα όριά της, από τους φόρους που της επιβάλλονται.
*Ο Γιώργος Καραβάνας είναι μοριακός Βιολόγος

ΠΗΓΗ: http://gkaravanas.wordpress.com

ΠΕΡΙ ΔΗΘΕΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ

Μαθανε τωρα τον κοινωνικο αυτοματισμο. Βλεπετε ειναι κοινωνικος αυτοματισμος να γινουν απολυσεις λουφαδορων και επιορκων ενω δεν ειναι να αναγκαζεις τον ιδιωτικο τομεα να απολυει με τους φορους και τα χαρατσια που βαζεις για να καλυψεις το ελλειμα που παραγει το δημοσιο με τους υπεραριθμους υπαλληλους;

Eurostat: Παραμένει "πρωταθλήτρια Ευρώπης" στην ανεργία η Ελλάδα

Eurostat: Παραμένει "πρωταθλήτρια Ευρώπης" στην ανεργία η Ελλάδα

Τον υψηλότερο δείκτη ανεργίας στην ΕΕ εξακολουθεί να κατέχει η Ελλάδα, με συνολικό ποσοστό 26,9% και 58,7% για τους νέους κάτω των 25 ετών, τον Απρίλιο του 2013, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Σημειώνεται ότι τα στοιχεία της Εurostat για την ανεργία στην ΕΕ αφορούν τον Ιούνιο του 2013, ενώ για την Ελλάδα αφορούν τον Απρίλιο του 2013.

Σύμφωνα με τη Eurostat, τον Ιούνιο του 2013, η ανεργία στην Ευρωζώνη παρέμεινε σταθερή στο 12,1% για τέταρτο συνεχή μήνα, ενώ στην «ΕΕ των 27» η ανεργία μειώθηκε ελαφρώς στο 10,9% από 11% τον Μάιο.

Επιπλέον, για πρώτη φορά στη διάρκεια της τελευταίας διετίας, ο αριθμός των ανέργων πολιτών στην ευρωζώνη σημείωσε μικρή πτώση κατά 24.000 τον Ιούνιο σε σχέση με τον Μάιο.

Στην «ΕΕ των 27», ο αριθμός των ανέργων μειώθηκε κατά 32.000 σε σχέση με το Μάιο.

Συνολικά, καταγράφονται 26,424 εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ και 19,266 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα (26,9% τον Απρίλιο), στην Ισπανία (26,3%) και στην Πορτογαλία (17,4%). Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στην Αυστρία(4,6%), στη Γερμανία (5,4%), στο Λουξεμβούργο (5,7%) και στην Ολλανδία (6,8%).

Εξάλλου, η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας μέσα σε ένα χρόνο καταγράφεται στην Κύπρο (από 11,7% σε 17,3%) και στην Ελλάδα (από 23,6% τον Απρίλιο του 2012 σε 26,9% τον Απρίλιο του 2013).

Σε ό,τι αφορά την ανεργία των νέων κάτω των 25 ετών, παραμένει σε επίπεδα ρεκόρ τόσο στην ΕΕ, όσο και στην ευρωζώνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat, τον Ιούνιο του 2013 η ανεργία των νέων διαμορφώθηκε στο 23,2% στην ΕΕ και στο 23,9% στην ευρωζώνη.

Συνολικά, καταγράφονται 5,512 εκατομμύρια άνεργοι νέοι στην ΕΕ και 3,526 εκατομμύρια στην ευρωζώνη.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας για τους νέους στην ΕΕ, καταγράφονται στην Ελλάδα (58,7% τον Απρίλιο του 2013), στην Ισπανία (56,1%), στην Πορτογαλία(41%) και στην Ιταλία (39,1%). Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Γερμανία (7,5%), στην Αυστρία (9,3%) και στην Ολλανδία (11%).

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα σημείωσε μικρή άνοδο από 26,8% τον Μάρτιο σε 26,9% τον Απρίλιο. Συνολικά, στην Ελλάδα ο αριθμός των ανέργων έφτασε τα 1,338 εκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 24,2% τον Απρίλιο και στις γυναίκες στο 30,5%.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 

ΙΣΟΠΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

Ισοπεδωσαν αδικα τον ιδιωτικο τομεα με τους 1.500.000 ανεργους και τις χιλιαδες κλειστες επιχειρησεις και δημιουργουν πανικο για το 2% των δημοσιων υπαλληλων που θα απολυθει. Αυτο ειναι αδικο πρωτα για τους ικανους δημοσιους υπαλληλους που βλεπουν τον μισθο τους να πετσοκοβεται για να μην θιγει κανενας τεμπελης, αργοσχολος, επιορκος ή με πλαστα δικαιολογητικα υπαλληλος και παει στο σπιτι του. Ντροπη σας. Κοπριτες συνδικαλιστες. Οσο για το παραμυθι αριστεριστικης προελευσης ότι οποιος δεν αντιδρα τωρα θα ερθει η δικη του σειρα καλυτερα, να μην το ξαναπουν. Γιατι η σειρα 1.500. 000 ανεργων ηρθε περασε και κανεις δεν τους συμπαρασταθηκε. Αντε γιατι παραγινε το θρασος και η κουτοπονηρια σε αυτον τον τοπο. Επισης ας σταματησουν να μιλουν δηθεν για αυξηση της ανεργιας γιατι για καθε εναν δημοσιο υπαλληλο που διατηρειται στην θεση του ενω δεν αξιζει χανουν την δουλεια τους τρεις του ιδιωτικου τομεα απο τα χαρατσια και τους φορους για τις δαπανες της κομματικης πελατειας. Ειμαι ασφαλώς μαζι με τους εργατικους και εντιμους δημοσιους υπαλληλους που τοσα χρονια αναγκαζονται να θεωρουν συναδελφους τους ολα τα σαπροφυτα και λαμογια του κομματικου σωληνα. Οσο για το αλλο παραμυθι ότι θα λειψουν τα λεφτα του δημοσιου απο την αγορα μα καλα ακομη να καταλαβετε πως το παρτι με ρευστοτητα απο μισθους που εδινε το κρατος με δανεικα τελειωσε και πρεπει η χωρα να φτιαξει νεο μοντελο αναπτυξης με την ιδιωτικη πρωτοβουλια να παράγει νέο πλούτο και την εξωστρεφεια να κυριαρχουν;

Die Welt: Αναπόφευκτο το κούρεμα του ελληνικού χρέους

Die Welt: Αναπόφευκτο το κούρεμα του ελληνικού χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές

Στα σενάρια που κάνουν λόγο για αναπόφευκτο κούρεμα του ελληνικού χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές στα τέλη Σεπτεμβρίου, αναφέρεται την Παρασκευή δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt.

Στο δημοσίευμα, σύμφωνα με την Deutsche Welle, οι αρθρογράφοι αναφέρονται στην τηλεδιάσκεψη του Πολ Τόμσεν με δημοσιογράφους, νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, για την παρουσίαση της έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα.

Σύμφωνα με την Welt, ο κ. Τόμσεν με δημοσιογράφους παρουσίασε την «επίσημη εκδοχή» για το ελληνικό χρέος, ότι η Ελλάδα δηλαδή βρίσκεται σε «καλό δρόμο» και πως η ελληνική οικονομία εξυγιαίνεται με ένα «αξιοθαύμαστο ρυθμό».

«Αυτά είναι στα λόγια, οι αριθμοί δείχνουν μια διαφορετική εικόνα» σημειώνουν οι δύο αρθρογράφοι του σχολίου.

«Δεν συνδέεται με την ελλιπή ετοιμότητα της Ελλάδας για μεταρρυθμίσεις, αλλά με τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που βελτιώνεται με αργότερους ρυθμούς απ' ό,τι πιστεύει η τρόικα. Εξ αυτού του λόγου η μείωση του χρέους γίνεται πιο αργά από ότι έχει σχεδιαστεί», σημειώνουν οι αρθρογράφοι.

Κενό 11 δισ. ευρώ τη διετία 2014-2015

Στο άρθρο γίνεται αναφορά σε τρύπα χρηματοδότησης ύψους 4,4 δισ. για το 2014 και άλλων 6,5 δισ. για το 2015. Η άποψη του ΔΝΤ είναι ότι τα χρήματα αυτά θα πρέπει να προέλθουν από τους Ευρωπαίους, θα κληθούν να διαγράψουν τις απαιτήσεις τους για επιστροφή των δανείων, κάτι που φέρνει το ΔΝΤ σε μετωπική σύγκρουση με τη γερμανική κυβέρνηση.

Ο Πολ Τόμσεν υπενθυμίζει ότι έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα οι δανειστές της Ελλάδας θα πρέπει να χαρίσουν 10 δισ. τα επόμενα δύο χρόνια, κάτι που θα βαρύνει και τους φορολογούμενους των χωρών-δανειστριών, σύμφωνα με την εφημερίδα.

«Δεν πρόκειται για πραγματικό μυστικό» υπενθυμίζουν οι γερμανοί αρθρογράφοι.

«Εκτός από τους υπεύθυνους στη γερμανική κυβέρνηση ο κάθε μυημένος στην υπόθεση από την κυβέρνηση ξέρει ότι μετά τις εκλογές πρέπει να γίνει κούρεμα. Βέβαια όλοι γνωρίζουν ότι το θέμα δυσαρεστεί τους ψηφοφόρους… στο τέλος όμως θα πρέπει να υποκύψουμε στην αλήθεια, όπως υπαραδέχονται κυβερνητικοί κύκλοι», καταλήγουν.

 

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:
Οταν  τα ελεγα εγκαιρα ελεγαν μερικοι αερολιθοι,<< οι ξενοι ξερουν και φταιμε εμεις που δεν εφαρμοσαμε το προγραμμα>>. Ποσοι ελεγαν τοτε τα σημερινα; Γιατι σημερα ολοι παριστανουν τον προφητη κατοπιν εορτης. Ειμασταν μετρημενοι δυο- τρεις. Υπαρχουν τα κειμενα μου.

ΤΑ ΕΙΠΑ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΑ. ΜΙΛΗΣΑ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ. ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ...

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:<<Έτσι τώρα οδηγηθήκαμε στην συμφωνία στα πλαίσια της ΕΕ μετά την σύνοδο κορυφής της 11 Μαρτίου για επιμήκυνση της αποπληρωμής στα 7,5  χρόνια των 80 δις ευρω από την χώρα μας προς τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης χωρίς ακόμη, να έχει επιτευχθεί συμφωνία και με το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα 30 δις, και την μείωση του επιτοκίου δανεισμού μας κατά μία μονάδα. Αυτή βεβαίως είναι μία θετική εξέλιξη, που δίνει μία ανάσα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο δυσθεώρητο χρέος, που πρέπει να εξυπηρετήσουμε τα επόμενα χρόνια. Βεβαίως θα χρειαστεί και το ΔΝΤ, να ακολουθήσει την ίδια συμφωνία άμεσα. Η  επιμήκυνση μεταφέρει περί τα 50 δισ. ευρώ από δύο δύσκολες χρονιές (το 2014 και το 2015) στα μελλοντικά χρόνια, ενώ η μείωση του επιτοκίου μειώνει κατά περίπου 6 δισ. ευρώ τους τόκους, που θα απαιτούνταν, να πληρώσει η χώρα, αν η επιμήκυνση συμφωνούνταν χωρίς την μείωση του επιτοκίου δανεισμού και επιτρέπει, να μειώσουμε κατά 2% το ποσοστό του δημοσίου χρέους επι του ΑΕΠ. Όμως δεν επετεύχθη η συμφωνία για επαναφορά ομολόγων από την δευτερογενή αγορά, έτσι ώστε πρακτικά, να μειώσουμε περαιτέρω το χρέος, επειδή η επαναγορά θα γινόταν άμεσα με τις  τρέχουσες τιμές, που είναι κατ 30% περίπου χαμηλότερες αν και συμφωνήθηκε η δυνατότητα αγοράς ομόλογων από τον μηχανισμό στήριξης από την πρωτογενή αγορά, εφόσον αυτό χρειαστεί. Ακόμη όμως και να πετύχαινε η κυβέρνηση το σύνολο των στόχων, που είχε θέσει σχετικά με την σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης και τις αποφάσεις της δεν θα κατόρθωνε, να μειώσει με αυτές το δημόσιο χρέος πάνω από 10% του ΑΕΠ και αυτό είναι ενδεικτικό του μεγέθους του προβλήματος.

  Αναλήφθηκαν μάλιστα έναντι της συμφωνίας αυτής υποχρεώσεις για νέα μέτρα και ας το διαψεύδει μετ` επιτάσεως η κυβέρνηση όπως  και η δέσμευση, ότι θα προέλθουν τα επόμενα 5 χρόνια 50 δις ευρώ από αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Βεβαίως κανείς δεν μπορεί, να διαφωνήσει με την αναγκαιότητα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ίσα ίσα το αντίθετο, αλλά  δεν υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος, που να πιστεύει, ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα θα συγκεντρωθεί αυτό το ποσόν. Αντιθέτως μάλιστα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση επιδεικνύουν μια άνευ προηγουμένου επιπολαιότητα και αντιφάσκουν, αφού, ενώ υποστηρίζουν την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ταυτοχρόνως, συναγωνίζονται σε λαϊκίστικες κορώνες περι μη  ξεπουλήματος και μη πώλησης δημόσιας γης. Έφτασε μάλιστα η κυβέρνηση, να προαναγγέλλει τη ψήφιση νόμου για την απαγόρευση πώλησης γης λες και υπάρχει δυνατότητα σοβαρά, να συγκεντρωθεί ένα τέτοιο ποσό μόνο με μακροχρόνιες μισθώσεις ακινήτων αποδεικνύοντας, ότι είναι παράλυτη από χρόνιες ιδεολογικές αγκυλώσεις. Οι πανηγυρισμοί λοιπόν του ΠΑΣΟΚ είναι πρέπον, να σταματήσουν άμεσα λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος, ότι με την προηγηθείσα συμφωνία αναλήφθηκε η υποχρέωση, να δημιουργηθούν πλεονάσματα ύψους 11 δις ευρώ τον χρόνο επι 20 χρόνια, για να μειωθεί το δημόσιο χρέος στο 60% του ΑΕΠ στόχος  εξωπραγματικός, που δεν θα επιτευχθεί. Ακόμη θα πρέπει, να ληφθεί υπόψη, ότι για να είχαμε ουσιαστική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, θα χρειαζόταν ο μηχανισμός στήριξης, να ενισχυθεί με κεφάλαια ύψους τουλάχιστον 2.5 τρις ευρώ ούτως ώστε, να μιλούμε σοβαρά για δυνατότητα αγοράς ομολόγων για λογαριασμό της Ελλάδας και σοβαρής εξυπηρέτησης του χρέους, πράγμα που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα και τα 500 δις, που συμφωνήθηκαν για τον μόνιμο μηχανισμό  αδυνατούν, να πείσουν τις αγορές, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος στο τέλος δεν θα αναδιαρθρωθεί.

  Δεδομένου λοιπόν οτι η αντίληψη των σημερινών ηγετών της Ευρώπης είναι λογιστική και δεν βάζει ως στόχο την ριζική επίλυση του προβλήματος και με σίγουρη πλέον την είσοδο στον μηχανισμό και της Πορτογαλίας, μπορεί, να διαπιστώσει κανείς, γιατί τα κεφάλαια ενίσχυσης του μηχανισμού, που συμφωνήθηκαν, δεν επαρκούν καθόλου για την αντιμετώπιση του προβλήματος και γιατί οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης όπως η Μoody`s υποβάθμισαν εκ νέου στις αρχές Μαρτίου την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, ότι ο ίδιος οίκος προχώρησε στις 16 Μαρτίου σε υποβάθμιση κατά δύο μονάδες του κρατικού χρέος της Πορτογαλίας , από Α1 σε Α3, μετά την παραπάνω συμφωνία, διότι δεν πείθεται, ότι τα ποσά, που συμφωνήθηκαν μπορούν, να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους στην ευρωζώνη. Ούτως η άλλως χρειαζόταν μια πιο ριζική απόφαση αντιμετώπισης της κρίσης χρέους απο τους ηγέτες της Ευρώπης, που επιδεικνύουν ένα πρωτοφανές έλλειμμα ηγεσίας. Πιθανότατα μάλιστα κατά την εκτίμηση μου κερδίζουν απλά χρόνο, για τις εκτεθειμένες στο χρέος τράπεζες τους μέχρις ότου αυτές προετοιμαστούν, να αφομοιώσουν τις ζημίες από μια νεα ρύθμιση του χρέους των περιφερειακών χωρών, για αυτό επιλέγουν άτολμες λύσεις, ενώ κατά την γνώμη μου θα έπρεπε τώρα, να δοθεί μια ριζική απάντηση στο πρόβλημα του χρέους και όχι μετά από δύο χρόνια υπο χειρότερες συνθήκες.>>

OΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΟΤΕ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011 ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΕΣ

εισηγηση στο προσυνεδριο της δημοκρατικης συμμαχιας του ...

 ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΤΗΣ  ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ :

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Β. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 20/11/2012 ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΟΦΙΑ ΖΟΥΖΕΛΗ

ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2011

ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ

 
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

 

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2013 ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;   

ΑΡΘΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

ΕΛΕΓΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ:
<< Άποψη μου αμετακίνητη είναι, ότι το γρηγορότερο θα πρέπει, να διεκδικηθεί από την πλευρά μας με συνεχείς πιέσεις και να αποφασιστεί από τους δανειστές μας επιτέλους, ως μόνη διέξοδος, ένα νέο πραγματικό και εθελοντικό κούρεμα του δημοσίου χρέους, που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων δανειστών της χώρας, ένα Οfficial Sector Ιnvolvement ( OSI). Το κούρεμα αυτό πρέπει, να αφορά το σύνολο του χρέους, που έχουν στα χέρια τους οι επίσημοι δανειστές, δηλαδή οι χώρες οι  οποίες μας δάνεισαν μέσω του μηχανισμού στήριξης από τον Μάιο του 2010 με τα διακρατικά δάνεια , τα ποσά που μας δάνεισαν μέσω του EFSF αργότερα , καθώς και το χρέος που κατέχει η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών, όπως και το ΔΝΤ, που μέχρι σήμερα μας έχει δανείσει ένα ποσό περίπου 27 δις ευρώ.  

Όσο δύσκολα και αν είναι για την μεν  ΕΚΤ, να αποδεχθεί αλλαγή του καταστατικού της για κάτι τέτοιο και για δε το ΔΝΤ να αποδεχθεί  πρώτη φορά στην ιστορία  κούρεμα του δικού του ποσού, επειδή δεν θέλει, να χάνει τα χρήματα του, διότι θεωρεί, πως είναι δανειστής τελευταίου καταφυγίου και δεν πρέπει, να δημιουργηθεί προηγούμενο εις βάρος του, είναι απαραίτητο πάση θυσία, να το επιδιώξουμε συντονισμένα. Άλλωστε το ΔΝΤ για το επίσημο χρέος, που βρίσκεται στα χέρια των υπολοίπων δανειστών ορθά επιδιώκει και ζητά το κούρεμα, όπως έχουμε διαπιστώσει μέχρι σήμερα, άλλα παράλληλα  επιθυμεί, να εξαιρέσει τα χρήματα, που δάνεισε στην Ελλάδα το ίδιο. Το ύψος του κουρέματος αυτού απαιτείται , να φτάσει στο 50% του χρέους, που κατέχουν οι επίσημοι πιστωτές, έτσι ώστε το δημόσιο χρέος της χώρας, να πέσει κάτω από το 80% του ΑΕΠ και να καταστεί πραγματικά βιώσιμο, διότι όπως έχω τοποθετηθεί με άρθρο μου το 2011, ο επιδιωκόμενος στόχος για χρέος 120% του ΑΕΠ το 2020 δεν καθιστά το ελληνικό χρέος βιώσιμο σε καμία περίπτωση. Το δημόσιο χρέος της χώρας, που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων πιστωτών μας ανέρχονταν  στο ύψος των 183 δις ευρώ στο τέλος του 2012 από το σύνολο των 305,5 δίς.

Επίσης το ποσό των 50 δις της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών αποτελεί αδήριτη ανάγκη, να επιδιώξουμε μετά από σκληρή επαναδιαπραγμάτευση, να προέλθει απευθείας από τον (ΕSM) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, χωρίς να επιβαρυνθεί τελικά το δημόσιο χρέος, με την βοήθεια ενός συνασπισμού επιτέλους  των πληττόμενων χωρών του Νότου με προεξάρχουσες τις Ιταλία και Ισπανία, που ήδη πέτυχαν για το μέλλον με την  απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής τον Ιούνιο του 2012 για τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των δικών τους τραπεζών, να προέλθουν τα απαραίτητα ποσά για αυτές απευθείας από τον (ΕSM) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό, όταν λειτουργήσει η τραπεζική ένωση.  Σε αυτό μας το αίτημα θα έχουμε συμπαραστάτη και το ΔΝΤ, το οποίο ήδη πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση, αναγνωρίζοντας διαρκώς σε αντίθεση με τις εμμονές των Ευρωπαίων, ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο αλλιώς. Κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόσθετη μείωση του κατά 25% επι του ΑΕΠ, ακριβώς επειδή τα χρήματα, που θα απαιτηθούν για τις τράπεζες, δεν θα επιβαρύνουν τελικά το ελληνικό δημόσιο. Αν μάλιστα υπάρξει συνδυασμός κουρέματος κατά 50% και ανακεφαλαιοποίηση απευθείας από τον ESM,  τότε θα έχουμε σωρευτικά μια μείωση του δημοσίου χρέους κατά 60% περίπου επι του ΑΕΠ.>>

ΠΙΘΑΝΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΕΣ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Σύμφωνα με πληροφορίες  εκδηλώνεται μεγάλο ενδιαφέρον για τις Περιφερειακές εκλογές του 2014 στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας  από πολλούς ενδιαφερόμενους, να ηγηθούν συνδυασμού. Τα πιο τρανταχτά ονόματα, που ακούγονται είναι αυτά του Γ.Κασσαπίδη  βουλευτή Κοζάνης και του δημάρχου Γρεβενών  Δ. Κουπτσίδης  από τον χώρο της κεντροδεξιάς  όπως επίσης του Αλ. Αθανασιάδη πρωην βουλευτη  Κοζάνης  από τον χώρο της κεντροαριστεράς. Εγώ το μόνο, που έχω να προσθέσω είναι, πως θεωρώ ευπρόσδεκτες,  αν αληθεύουν όσα λέγονται, τις  νέες υποψηφιότητες για την περιφέρεια μας.

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΔΕΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 1981 ΚΥΒΕΡΝΗΣΕ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ ΕΠΙ 23 ΧΡΟΝΙΑ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΣΧΕΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

Βαρουφάκης: Λέγοντας την αλήθεια για την Ελλάδα, το ΔΝΤ προσφέρει υπηρεσίες στη χώρα Πηγή: Βαρουφάκης: Λέγοντας την αλήθεια για την Ελλάδα, το ΔΝΤ προσφέρει υπηρεσίες στη χώρα

«Ήταν καιρός, θα έλεγα», γράφει ο οικονομολόγος επικροτώντας το «όχι» της Βραζιλίας στη συνέχιση της δανειοδότησης της Ελλάδας

«Λέγοντας την αλήθεια για την Ελλάδα (ότι το Μνημόνιο δεν βγαίνει) το ΔΝΤ προσφέρει υπηρεσίες στη χώρα», έγραψε στο twitter ο οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης υπερασπιζόμενος το «όχι» της Βραζιλίας και ακόμη 10 χωρών από τη Λατινική Αμερική στη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ο κ. Βαρουφάκης τουίταρε το πρωί σχολιάζοντας τις ενστάσεις που εξέφρασε η Βραζιλία στη συνέχιση της δανειοδότησης της Ελλάδας από το ΔΝΤ. Το σκεπτικό των 11 χωρών της Λατινικής Αμερικής εί ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και άρα η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στο ΔΝΤ τα χρήματα που δανείζεται,.

«Η Βραζιλία εξωθεί τη Λατινική Αμερική σε εξέγερση ενάντια στην «αυταπάτη» ότι η δημοσιονομική εξυγίανση στην Ελλάδα είναι εντός τροχιάς. Ήταν καιρός, θα έλεγα», γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης επικροτώντας την κίνηση της Βραζιλίας να διαφοροποιηθεί από την κεντρική απόφαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για συνέχιση της δανειοδότησης της Ελλάδας.

Το πρώτο «τιτίβισμα» του κ. Βαρουφάκη είναι προφανές ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις, κριτική αλλά και ευνοϊκά σχόλια από τους υποστηρικτές του. Γιατί λίγη ώρα αργότερα ήρθε και δεύτερο, στο οποίο ο ίδιος αναφέρει ότι «το ΔΝΤ προσφέρει υπηρεσίες στη χώρα μας», θέλοντας να τοποθετηθεί εκ νέου στα λεγόμενά του. 

Πάντως είναι προφανές ότι ο διαπρεπής οικονομολόγος επιλέγει με την τοποθέτησή του αυτή να προκαλέσει αφού γνωρίζει ότι αν γινόταν δεκτή η άποψη της Βραζιλίας για διακοπή του προγράμματος χρηματοδότησης της Ελλάδας από το ΔΝΤ -και εφ' όσον οι Ευρωπαίοι δεν κάλυπταν το κενό που θα δημιουργούνταν για την αναχρηματοδότηση των ελληνικών δανείων- τότε ενδεχομένως το «σταμάτημα» της χρηματοδότησης από το Ταμείο να ήταν η θρυαλλίδα που θα πυροδοτούσε μια διαδικασία που θα οδηγούσε στην επίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας.
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ο ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ

ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ο ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΡΑΠΙΔΙΕΣ ΔΗΜΟΥ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ Η ΕΚΛΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΕΝΟΣ ΑΜΥΝΤΑΙΩΤΗ. ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ.

Μιχαήλ Θεοχαρίδης
Γεννήθηκε στις Αγραπιδιές του Δήμου Αμυνταίου του νομού Φλώρινας το έτος 1947. Είναι έγγαμος, με δύο τέκνα. Μετά τις γυμνασιακές σπουδές του, φοίτησε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε το έτος 1971. Την 1.8.1973 διορίσθηκε Ειρηνοδίκης και τοποθετήθηκε στο Ειρηνοδικείο Σαππών Νομού Ροδόπης, όπου υπηρέτησε μέχρι το έτος 1974.
Στις 23.7.1974, έπειτα από επιτυχή συμμετοχή του στο διενεργηθέντα σχετικό διαγωνισμό εμμίσθων παρέδρων, στον οποίο κατετάγη τρίτος, διορίσθηκε πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Έβρου. Υπηρέτησε διαδοχικά, ως πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Έβρου (1974-1976), ως Πρωτοδίκης στα Πρωτοδικεία Ροδόπης, Καβάλας, Θεσσαλονίκης (έτη 1976-1980, 1980-1988 και 1988-1990, αντίστοιχα), ως Πρόεδρος Πρωτοδικών στα Πρωτοδικεία Βέροιας και Θεσσαλονίκης (έτη 1990-1992 και 1992-1993, αντίστοιχα), ως Εφέτης στο Εφετείο Θεσσαλονίκης (έτη 1993-2004) και ως Πρόεδρος Εφετών στα Εφετεία Λαμίας και Λάρισας (έτη 2004-2005 και 2005-2006, αντίστοιχα).
Στο βαθμό του αρεοπαγίτη προήχθη τον Ιούνιο του έτους 2006 και του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου στις 8.7.2010.
Συμμετείχε ενεργώς στο διδακτικό προσωπικό της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, όπου δίδαξε Εμπορικό Δίκαιο κατά τα έτη 1997-1999 και Αστικό Δίκαιο (Εμπράγματο- Κληρονομικό) κατά τα έτη 2004-2005 και 2009. Υπήρξε τακτικό μέλος της επιτροπής, που διενήργησε κατά το έτος 2010 τον εισαγωγικό διαγωνισμό στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών για την κατεύθυνση της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης.
Είναι επιστημονικός συνεργάτης του νομικού περιοδικού «Επιθεώρηση Πολιτικής Δικονομίας». Τον Ιανουάριο του έτους 2012 τοποθετήθηκε, μετά από ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, γενικός διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, θέση στην οποία υπηρέτησε μέχρι το Μάιο του 2013. Κατά το διάστημα της θητείας του στην Εθνική Σχολή διοργάνωσε 16 σεμινάρια επιμόρφωσης δικαστικών λειτουργών, στα οποία έλαβε ενεργό μέρος, εκπροσώπησε τη Σχολή σε συνέλευση των Σχολών Δικαστών Ευρωπαϊκών Χωρών στην Κοπεγχάγη και, στα πλαίσια διμερούς συνεργασίας της Σχολής με την Ακαδημία Δικαιοσύνης της Τουρκίας, ηγήθηκε αντιπροσωπείας δικαστών από τα τρία ανώτατα δικαστήρια της χώρας κατά τις συναντήσεις της με αντιπροσωπεία της Τουρκικής Ακαδημίας Δικαιοσύνης, στην 'Αγκυρα και τη Θεσσαλονίκη.
Ως αρχαιότερος αντιπρόεδρος, άσκησε τα καθήκοντα του προέδρου του Αρείου Πάγου από την 1η Ιουλίου 2013 όταν αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης η τότε πρόεδρος του ΑΠ Ρένα Ασημακοπουλου, μέχρι και σήμερα.

ΠΗΓΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ:  http://mobile.kathimerini.gr

ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΠ Ο ΜΙΧΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ

Νέοι πρόεδροι του ΣτΕ και του ΑΠ είναι οι Σωτ. Ρίζος και Μ. Θεοχαρίδης, ενώ Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είναι η Ευτέρπη Κουτζαμάνη, η πρώτη γυναίκα στη ανώτατη ιεραρχία της Εισαγγελίας της χώρας

Το υπουργικό συμβούλιο κατά την σημερινή συνεδρίασή του, κατόπιν πρότασης του υπουργού Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου, αποφάσισε ότι για δύο χρόνια (έως το 2015) πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας θα είναι ο σημερινός αντιπρόεδρος Σωτήρης Ρίζος και για ένα χρόνο θα είναι πρόεδρος του Αρείου Πάγου ο νυν αντιπρόεδρος Μιχαήλ Θεοχαρίδης.

Παράλληλα, για πρώτη φορά στην ιστορία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου θα είναι εισαγγελέας γυναίκα. Πρόκειται για τη σημερινή αντεισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ευτέρπη Κουτζαμάνη η οποία θα παραμείνει στη θέση αυτή για 3 χρόνια, δηλαδή έως το 2016. Ήδη η κυρία Κουτσαμάνη εδώ και καιρό ασκεί καθήκοντα αναπληρώτριας Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, μετά την παραίτηση - στην εκπνοή του περασμένου Μαΐου - του Ιωάννη Τέντε από την θέση του Εισαγγελέα ΑΠ, προκειμένου να αναλάβει καθήκοντα εθνικού συντονιστή για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Επίσης, σε αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας προήχθη ο σύμβουλος Επικρατείας Νικόλας Ρόζος, ο οποίος θα αποχωρήσει από δικαστικό σώμα το 2015.

Ακόμη, σε αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου προήχθησαν οι αρεοπαγίτες Ιωάννης Σίδερης, ο οποίος αποχωρεί σε δύο χρόνια, η Δήμητρα Παπαντωνοπούλου η οποία συνταξιοδοτείται σε 4 χρόνια, δηλαδή το 2017, ο Νικόλαος Λεοντής ο οποίος αποχωρεί σε τρία χρόνια, ο Αντώνιος Αθηναίος που είναι μόνο για ένα χρόνο στη θέση αυτή, ο Γρηγόρης Κουτσόπουλος ο οποίος του χρόνου συνταξιοδοτείται και ο Σπυρίδων Μιτσιάλης που συνταξιοδοτείται σε δύο χρόνια.

Αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι από σήμερα ο Ευάγγελος Νταής και πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ο Ι. Σακελλαρίου.

Να σημειωθεί ότι για τις προαγωγές τηρήθηκε η επετηρίδα.

Πηγή: http://www.skai.gr/news/greece/article/239145/h-nea-igesia-tis-dikaiosunis-/#ixzz2akJoLOfe
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook