ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΧΑΜΠΕΡΜΑΣ

Χάμπερμας: Μόνος δρόμος για την Ευρώπη η αλληλεγγύη

«Είναι εξοργιστική η κοινωνική αδικία που προκαλείται από αυτή την κρίση σε όλες τις χώρες που την υφίστανται και υποφέρουν. Οι χώρες που ευθύνονται γι' αυτή την αδικία -και πρώτη και καλύτερη η Γερμανία- θα έπρεπε να αναλάβουν επισήμως τις ευθύνες τους, κάτι που δεν έχουν πράξει έως σήμερα».

Ο Γιούργκεν Χάμπερμας, παρά τα 84 χρόνια του, αποδείχθηκε ένας «έφηβος» στη σκέψη φιλόσοφος. Μία ολόκληρη ώρα αφιέρωσε, χθες το μεσημέρι, στους δημοσιογράφους, αντίθετα με τη συνήθη πρακτική του, μιλώντας για την κρίση, την Ευρώπη, τον ρατσισμό, τη φιλοσοφία. «Δεν είμαι συνηθισμένος σε συνεντεύξεις Τύπου», είπε εξαρχής, για να προσθέσει: «Δέχομαι τις ερωτήσεις σας ως Ευρωπαίος πολίτης». Αλλωστε... «οι φιλόσοφοι δεν είμαστε οι σοφοί που ξέρουμε τα πάντα καλύτερα από όλους!» υποστήριξε, προς αποφυγήν απαντήσεων!

Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση
Στο αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών δόθηκε η συνέντευξη Τύπου, εκεί όπου λίγο πριν, στην κατάμεστη αίθουσα και με το ακροατήριο να κρέμεται από τα χείλη του, ο μεγάλος «πρωταγωνιστής» του 23ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσοφίας, μετέτρεψε την ομιλία του, σε μια έκκληση υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ώστε να ενισχυθεί η δημοκρατική νομιμοποίηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά και να «αποκατασταθεί η ισορροπία ανάμεσα στην πολιτική και τις αγορές».
Ο Γερμανός φιλόσοφος και διανοητής ανέλυσε με το γνωστό διεισδυτικό του πνεύμα την ευρωπαϊκή κρίση κάτω από το πρίσμα της έλλειψης «πολιτικής αλληλεγγύης», την οποία δεν «πρέπει να συγχέουμε με την έννοια της δικαιοσύνης». Η πολιτική αλληλεγγύη θα οδηγήσει σε μια αναδιανομή του πλούτου, που μεσοπρόθεσμα θα λειτουργήσει σε βάρος των ισχυρών οικονομιών. Τα ισχυρά κράτη της ΕΕ αποφεύγουν να εξηγήσουν στους πολίτες τους ότι χωρίς αυτή την πολιτική αλληλεγγύη δεν θα μπορέσει να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα στην Ευρωζώνη («αυτή η ανταγωνιστικότητα που έχει θεοποιηθεί, θα θυσιαστεί» ανέφερε χαρακτηριστικά). Πολιτική λιτότητας, φτώχεια κι ανεργία βιώνει ο ευρωπαϊκός Νότος, «ξέρω πως αυτά είναι τα ζητήματα που απασχολούν περισσότερο τους Ελληνες σήμερα. Δεν έχω ικανοποιητική απάντηση. Στη Γερμανία υψώνω τη φωνή μου και υποστηρίζω την ανάγκη μιας διαφορετικής ατζέντας για την κρίση», απάντησε. «Οι κυβερνήσεις που έχουν εμπλακεί στην επιβολή προγραμμάτων λιτότητας έχουν ευθύνη για τις συνέπειες των προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν στις χώρες του Νότου και αυτή την ευθύνη πρέπει να την αναλάβουν. Το ότι δεν μιλούν είναι ακόμη χειρότερο από αυτό που έχουν κάνει».

«Οι κυβερνήσεις που έχουν εμπλακεί στην επιβολή προγραμμάτων λιτότητας έχουν ευθύνη για τις συνέπειες των προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν στις χώρες του Νότου και αυτή την ευθύνη πρέπει να την αναλάβουν. Το ότι δεν μιλούν είναι ακόμη χειρότερο από αυτό που έχουν κάνει», υπογράμμισε ο Γιούργκεν Χάμπερμας

Υπάρχει η αναγκαιότητα να γεφυρώσουμε το κενό με μια θεσμική μεταρρύθμιση, συμφώνησε: «Χρειάζεται οικονομική, δημοσιονομική και κοινωνική πολιτική, που θα επεκταθεί σε όλα τα πεδία. Μια πολιτική που δεν θα υπαγορεύεται σε εθνικό επίπεδο αλλά από μια ευρωπαϊκή επιτροπή, ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο» τόνισε, για να διαπιστώσει ότι αυτός ο δρόμος προς την υπερεθνική δημοκρατία είναι κάθε άλλο παρά εύκολος.
«Οχι» σε Grexit
Ωστόσο, χωρίς αυτή την οδό, η «ΕΕ δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στη σταθερότητα στο άμεσο μέλλον» σύμφωνα με τον Γ. Χάμπερμας. «Μακροπρόθεσμα, ο δανεισμός σε υπερχρεωμένα κράτη δεν θα είναι αρκετός για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους». Για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, η εκτίμησή του είναι ότι η ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη δεν είναι η καλύτερη λύση ούτε για οικονομικούς ούτε για πολιτικούς λόγους.

Κατάμεστο ήταν χθες το αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών για την ομιλία του Γερμανού φιλόσοφου Γιούργκεν Χάμπερμας

Παράλληλα αναφέρθηκε και στη «δεξιόστροφη» τάση στην Ευρώπη. «Στις επόμενες ευρωεκλογές θα βγουν, ίσως, στην επιφάνεια οι δεξιές πλειοψηφίες... Οι επόμενοι νικητές θα είναι οι δεξιοί». Και πώς το τεκμηριώνει; Αναφέρεται στη θέση του, εδώ και περισσότερα από δέκα έτη, ότι επιβάλλεται «να φύγουμε από ένα σχέδιο ελιτίστικο», για να πάμε σε ένα σχέδιο που να «περιλαμβάνει όλους τους πολίτες. Αυτό δεν έχει γίνει, έως τώρα, από τις πολιτικές ελίτ».
ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΤΗΝ ΕΡΤ
Πολιτική πράξη απελπισίας

«Μου ακούγεται σαν μια απελπισμένη πολιτική πράξη. Πρόκειται για βασικά δικαιώματα», δήλωσε ο Γιούργκεν Χάμπερμας για το «μαύρο» στην ΕΡΤ. Πριν είχε διευκρινίσει: «Δεν είμαι γνώστης των λεπτομερειών, αλλά έχω διαβάσει γι' αυτό στις εφημερίδες». Ωστόσο, όταν ερωτήθηκε για το «πώς εκτιμά ότι θα εξελιχθεί η ελληνική πολιτική σκηνή» απέφυγε να απαντήσει: «Λυπάμαι, δεν είμαι εξοικειωμένος με αυτό το θέμα. Είναι πολύ δύσκολο να δώσω μια τέτοια εκτίμηση. Ξέρω ότι θέλετε μια απάντηση, αλλά με φέρνετε σε δύσκολη θέση...».
ΕΝΔΗΜΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ
Ζωντανός ο κίνδυνος του εθνικισμού
Και για τον εθνικισµό, την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ελλάδα, αλλά και για τη µετανάστευση µίλησε ο Γιούργκεν Χάµπερµας.
«Ο εθνικισµός δεν ήταν ζήτηµα µόνο του 19ου και του πρώτου µισού του 20ού αιώνα. Ενδηµεί σε όλες τις χώρες κι έχει επικίνδυνο δυναµικό. Πρόκειται για µια τάση που στη Γερµανία, για παράδειγµα, αυτή τη στιγµή βρίσκεται εν υπνώσει και µπορεί ανά πάσα στιγµή να αφυπνιστεί» ανέφερε.
Προσπαθώντας να ερµηνεύσει τα υψηλά ποσοστά της Ακροδεξιάς στην Ελλάδα και τη συµµετοχή της στο κοινοβούλιο, τόνισε:
«Ο ακροδεξιός λαϊκισµός είναι επικίνδυνος δεδοµένου ότι τον ακολουθεί ένα µεγάλο τµήµα του πληθυσµού», το οποίο, ενδέχεται να είναι «απληροφόρητο, στρεσαρισµένο, σε µια κατάσταση ανάγκης...
Αν η επικίνδυνη Ακροδεξιά συγκεντρώνει µεγάλα ποσοστά δηµοτικότητας, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι πολλοί άνθρωποι που συντάσσονται µαζί της παρασύρονται και αυτό οφείλεται σε άγνοια...». Η πρόκληση;
«Να φέρουµε τους ανθρώπους πίσω, µε σωστή πληροφόρηση κι επιχειρήµατα».
Και για το θέµα της µετανάστευσης µίλησε ο Χάµπερµας, µε αναφορές στην κατάσταση που έχει διαµορφωθεί στη Γερµανία αλλά και στη δική του στάση: «Αµέσως µετά την ένωση ανατολικής - δυτικής Γερµανίας υπήρξε στη Γερµανία µεγάλη εισροή µεταναστών και αναπτύχθηκε ένα έντονο κλίµα ξενοφοβίας.
Οι Χριστιανοδηµοκράτες αντέδρασαν παίρνοντας περιοριστικά µέτρα, τα οποία ακολούθησαν και οι Σοσιαλδηµοκράτες. Εγώ τάχθηκα δηµόσια εναντίον των απαγορευτικών µέτρων. Δεν µπορούµε βέβαια να ζητήσουµε να ανοίξουν εντελώς τα σύνορα, είναι κάτι που δεν µπορούν να αντέξουν οι τοπικές οικονοµίες.
Χρειάζεται να βάλουµε φραγµούς, αλλά υπάρχουν διάφορες απόψεις επ' αυτού, από τις πιο φιλελεύθερες ως τις πιο συντηρητικές. Προσωπικά τάσσοµαι µε τις πιο φιλελεύθερες».
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
Σύνεδροι από όλο τον πλανήτη
Στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσοφίας πραγματοποιήθηκε χθες συνεδρία για τη «Σημασία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας σήμερα», σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στην Ακαδημία Πλάτωνος, που την παρακολούθησαν επιστήμονες και ακαδημαϊκοί από όλο τον κόσμο. Τις εργασίες χαιρέτισε ο β' αντιπρόεδρος της Βουλής Γ. Καλαντζής. Το συνέδριο, το οποίο έχει τίτλο «Η φιλοσοφία ως έρευνα και τρόπος ζωής», πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και φιλοξενεί περισσότερους από 2.000 συμμετέχοντες από 105 χώρες.

Αντιγόνη Καράλη

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΕΛΕΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΙΣ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013. ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ.

 ΩΡΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα και την Ευρώπη οι πολίτες τόσο της χώρας μας όσο και όλων των χωρών, που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή  Ένωση αναρωτιούνται, τι άλλο πρόκειται, να συμβεί και πόσο η κατάσταση μπορεί, να βελτιωθεί ή να χειροτερέψει, επηρεάζοντας άμεσα την καθημερινότητα τους. Το ερώτημα παίρνει ακόμη μεγαλύτερη συμβολική διάσταση πια, μια και η ίδια η ΕΕ έχει ανακηρύξει το 2013 σε έτος Ευρωπαίων πολιτών. Έχει λοιπόν σημασία, να αναλύσουμε, τι κάνει για τους Ευρωπαίους πολίτες και πώς αντιμετωπίζει τα προβλήματα τους αυτή.

  Η αλήθεια είναι, ότι  χώρα μας και η Ευρώπη στο σύνολο της βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι ιστορικών επιλογών, οι οποίες δεν μπορούν, να περιμένουν  και αναλόγως των αποφάσεων, που θα ληφθούν ή δεν θα ληφθούν από την  κατώτερη των περιστάσεων ηγεσία  των χωρών της ΕΕ, θα καθορίσουν το μέλλον των επόμενων γενεών και την πορεία της γηραιάς ηπείρου.  Είναι βέβαιο όμως, ότι πλέον η παραμικρή καθυστέρηση μπορεί, να αποβεί μοιραία και να οδηγήσει πιθανόν στο άδοξο τέλος του κοινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος, που απειλείται από την αβουλία των ηγετών και την βουλιμία του οικονομικού εθνικισμού των ισχυρών εταίρων, ο οποίος επανέκαμψε δριμύτερος και συνταράσσει τα θεμέλια της ενωμένης Ευρώπης, όπως τουλάχιστον τα οραματίστηκαν οι προπάτορες ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κονιορτοποιώντας τα όνειρα εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών για μια ένωση ειρήνης, αλληλεγγύης, δημοκρατίας και οικονομικής ανάπτυξης......

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΕΔΩ:

αρθρο βαγγελη ιωαννιδη: ωρα αλλαγης για την ευρωπη - βαγγελης ...

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΟ BHMA ONLINE ΕΔΩ

Ωρα αλλαγής για την Ευρώπη - γνώμες - Το Βήμα Online - απάντηση

Κατασχέσεις σε επιχειρήσεις και τα Σαββατοκύριακα

Κατασχέσεις σε επιχειρήσεις και τα Σαββατοκύριακα με ΠΝΠ

Για οφειλές άνω των 50.000 ευρώ ή φοροδιαφυγή

Τη δυνατότητα στο Δημόσιο να επιβάλει κατασχέσεις σε βάρος επιχειρήσεων που φοροδιαφεύγουν και έχουν σημαντικό ύψος ταμειακά βεβαιωμένων οφειλών προς αυτό, και κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα Σάββατα, τις Κυριακές, τις ημέρες που εξαιρεί ο νόμος καθώς και το μήνα Αύγουστο, παρέχει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) που υπέγραψε η κυβέρνηση.
Ειδικότερα, η ΠΝΠ «Επείγουσες ρυθμίσεις εφαρμογής Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων», με την οποία τροποποιείται το άρθρο 11 του ν.δ 356/1974 με την προσθήκη δύο εδαφίων, προβλέπει ότι σε βάρος επιχειρήσεων που λειτουργούν κατά τα διαστήματα αυτά και έχουν συνολική βεβαιωμένη ληξιπρόθεσμη οφειλή, αποκλειστικά προς το Δημόσιο, άνω του ποσού των 50.000 ευρώ, επιτρέπεται, η κατάσχεση κινητών στα χέρια του οφειλέτη εντός της επιχείρησης κατά τις ώρες λειτουργίας της και καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Στην κατάσχεση κατά τις νυχτερινές ώρες παρίσταται ως μάρτυρας δημόσιος υπάλληλος ή αστυνομικό όργανο.
Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα απαγορευόταν η αναγκαστική εκτέλεση κατά τις νυχτερινές ώρες, τα Σάββατα, τις Κυριακές, τις ημέρες που εξαιρεί ο νόμος, καθώς και το μήνα Αύγουστο, γεγονός που εμπόδιζε το Δημόσιο στη λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων σε βάρος οφειλετών

ΠΗΓΗ: http://www.naftemporiki.gr

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: 
Νομικη ενημερωση πολυ σημαντικη. Διαβαστε τι θα ισχυει πλεον για οφειλες προς το δημσιο και μονο ανω των 50.000

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ. ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;

Ειμαι εξαρχης κατα της αθλιας οικονομικης συνταγης που εφαρμοζεται και μιλησα πολυ νωρις για την αναγκαιότητα σκληρής επαναδιαπραγμάτευσης με τους δανειστές,για την μη βιωσιμοτητα του χρεους και την αναγκη συνολικου εθελοντικου κουρεματος του κατα 50% αλλα ταυτοχρονα θεωρω απαραιτητη την ριζικη αναδιοργανωση και μειωση του σπαταλου δημοσιου τομεα με δικαιοσυνη και αξιοκρατια χωρις οριζοντιες περικοπες μισθων πιστευω δε στην μειωση των φορων για να δοθουν κινητρα για επενδυσεις. Τι δεν καταλαβαινεις; Απλα δεν μπαινω σε προκατασκευασμενα ανοητα κομματικα καλουπια.

Σε 70 μέρες ξεκινά κατασχέσεις ο ΟΑΕΕ

Σε 70 μέρες ξεκινά κατασχέσεις ο ΟΑΕΕ

Πάνω από 375.000 ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ ελεύθεροι επαγγελματίες έλαβαν γραπτή ειδοποίηση είτε να εξοφλήσουν τα χρέη τους σε δέκα μέρες, είτε να μπουν σε καθεστώς ρύθμισης, διαφορετικά εντός 6 μηνών, ο Οργανισμός θα ενεργοποιήσει αναγκαστικά μέτρα από το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών. Για να διευκολύνει τις ρυθμίσεις των 48 δόσεων, το υπουργείο Εργασίας προχώρησε στην έκδοση εγκυκλίου, σύμφωνα με την οποία για να υπαχθεί κάποιος στη ρύθμιση δεν θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει εφάπαξ τις οφειλές του 2013, όπως ήταν η αρχική πρόβλεψη, αλλά θα μπορεί να τις εξοφλήσει σε...

12 δόσεις. Η ρύθμιση, που αρχικά αφορούσε τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ, αναμένεται να επεκταθεί σε όλα τα ταμεία.

Τα ειδοποιητήρια αφορούν σε ενεργούς οφειλέτες εκ των οποίων το 65% χρωστά έως 15.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους 90.000 ασφαλισμένους που έλαβαν πέρυσι ειδοποιητήρια το 40% ανταποκρίθηκε και προχώρησε σε εξόφληση ή ρύθμιση.

Πάντως είναι η πρώτη φορά που οι ελεύθεροι επαγγελματίες βρίσκονται αντιμέτωποι με μέτρα όπως κατασχέσεις ακινήτων, καθώς πλέον οι οφειλές τους προς τον ΟΑΕΕ θα αναζητούνται βάσει του κώδικα εξόφλησης δημοσίων εσόδων. Επίσης για πρώτη φορά ενεργοποιείται και ο νέος ενιαίος φορέας είσπραξης των οφειλών κάτω από την ομπρέλα του ΙΚΑ.

ΠΗΓΗ:http://nemeapress.blogspot.gr ΚΑΙ rizopoulospost.com

 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: Το τελικο χτυπημα εναντιον των μικρομεσαιων. Η ηλιθιοτητα δεν εχει ορια.

ΟΙ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

Οπισθοδρομικοι υπαρχουν σε ολα τα κομματα.Ειναι ενα φαινομενο οριζοντιο στην πολιτικη σκηνη.

Η Κύπρος στο κέντρο του «Περσικού Κόλπου»;

Η Κύπρος στο κέντρο του «Περσικού Κόλπου»; – Του Σάββα Καλεντερίδη

Από τα διαρρέοντα στον Τύπο αλλά και από σχετικές συζητήσεις σε πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους διαφαίνεται ότι το κεντρικό ζήτημα που θα απασχολήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στη συνάντησή τους στην Ουάσινγκτον την ερχόμενη εβδομάδα θα είναι αυτό της ενέργειας.

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, οι συζητήσεις αναμένεται να περιστραφούν γύρω από το ζήτημα της μεταφοράς του φυσικού αερίου που θα εξαχθεί από την ΑΟΖ της Κύπρου και του Ισραήλ, σε πρώτη φάση, και σε δεύτερη του Λιβάνου και της Συρίας, όταν φυσικά θα έχουν «ωριμάσει» κι εκεί οι συνθήκες!
Επίσης, αναμένεται να εξεταστεί έστω και ακροθιγώς και το ακανθώδες ζήτημα της εκμετάλλευσης του υποθαλάσσιου πλούτου της περιοχής μεταξύ Κύπρου – Κρήτης – Καστελόριζου, μια περιοχή που, ενώ με βάση το Διεθνές Δίκαιο ανήκει σε Ελλάδα και Κύπρο, διεκδικεί και μάλιστα με αξιώσεις αλλά και πρακτικά βήματα η Τουρκία! Να σημειωθεί ότι η όποια ρύθμιση ή παραδοχή στο ζήτημα αυτό, θα έχει καθοριστικό ρόλο και για τα αντίστοιχα ζητήματα στην περιοχή του Αιγαίου, όπου η Τουρκία απαιτεί συνεκμετάλλευση, η οποία θα οδηγήσει σε συγκυριαρχία, διότι η νομή συνιστά και κατοχυρώνει κυριαρχικά δικαιώματα!
Όσον αφορά το φυσικό αέριο της Κύπρου, σοβαροί γεωπολιτικοί λόγοι της Ουάσινγκτον μάλλον προκρίνουν την κατασκευή αγωγού, ο οποίος θα φθάνει υποθαλασσίως στον κόλπο των Αδάνων και αφού διασχίσει τη χερσόνησο της Ανατολίας θα περνά στην Ανατολική και εκείθεν στην Ελληνική Θράκη, για να μεταφέρει διά του αγωγού ΤΑΡ το φυσικό αέριο στην Ευρώπη.
Δηλαδή, με άλλα λόγια, μετά το φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν, η Τουρκία αποκτά κατά κάποιον τρόπο και τον έλεγχο, όσον αφορά τη διακίνησή του, του φυσικού αερίου της ανατολικής Μεσογείου.
Το γεγονός αυτό, σε περίπτωση που προκριθεί η συγκεκριμένη επιλογή, θα λειτουργήσει μεν ως βασική παράμετρος σε μια νέα προσπάθεια συνολικής «επίλυσης» του Κυπριακού, δημιουργεί δε μια κατάσταση και σχέση αλληλεξάρτησης μεταξύ Κύπρου – Τουρκίας – Ελλάδας σχεδόν σε μόνιμη βάση, στην εξέλιξη της οποίας καίριο ρόλο θα παίξει το γεωπολιτικό, διεθνοπολιτικό, πληθυσμιακό, στρατιωτικό και οικονομικό μέγεθος των εταίρων αυτής της τραγελαφικής σύμπραξης!
Όσον αφορά τη νέα προσπάθεια συνολικής «επίλυσης» του Κυπριακού, η εκτίμησή μας είναι ότι θα επιδιωχθεί η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την εισαγωγή του Σχεδίου Ανάν με άλλο όνομα. Όπως δηλαδή μας παραδίδεται δίκην ανεκδότου ότι βάφτιζαν ορισμένοι καλόγεροι το κρέας ψάρι, στη διάρκεια της νηστείας! Κι αυτό, επειδή το κυπριακό κράτος, με το σχήμα που έχει τώρα και την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο νησί με τη συνεχιζόμενη κατοχή του 40% από τους Τούρκους, αποτελεί εμπόδιο στη λειτουργικότητα του νέου αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, η επιβολή του οποίου είναι σε εξέλιξη στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.
Δηλαδή, επειδή το κυπριακό κράτος, που επί της ουσίας είναι αποτέλεσμα του ηρωικού αγώνα της ΕΟΚΑ, ως διεθνής παράγων αναγνωρισμένος από τα Ηνωμένα Έθνη, παρά τον προβληματικό του χαρακτήρα λόγω των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου και της συνεχιζόμενης κατοχής, ενοχλεί και αποτελεί εμπόδιο στην «ομαλή» λειτουργία του νέου οικοδομήματος που επιχειρείται να οικοδομηθεί στην περιοχή (βλ. εξελίξεις σε Ιράκ, Κουρδιστάν, Συρία, Παλαιστινιακό, Αίγυπτο), πρέπει να διαλυθεί, για να λάβει τη θέση του ένα άλλο κράτος-εξάμβλωμα, το οποίο στην ουσία δεν θα ελέγχεται ούτε από την Ελλάδα ούτε από την Τουρκία ούτε από τους κατοίκους του, αλλά από τον λεγόμενο «διεθνή παράγοντα».
Αυτό το νέο κράτος θα λαμβάνει τις στρατηγικές αποφάσεις που σχετίζονται με την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου αλλά και με τα άλλα ζητήματα υψηλής στρατηγικής που σχετίζονται με την κομβική γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Μεγαλονήσου, στον «νέο Περσικό Κόλπο» στον οποίο τείνει να μετατραπεί η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου το ερχόμενο διάστημα, με βάση και το σημείωμα-ανάλυση που δημοσιοποίησε πρόσφατα το American Enterprise Institute, φροντίζοντας να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στον πρόεδρο Ομπάμα!
Αυτά για το Κυπριακό. Υπάρχουν όμως και τα ζητήματα του καυτού τριγώνου Κύπρου – Κρήτης – Καστελόριζου, του Αιγαίου και της εξέλιξης των ελληνοτουρκικών σχέσεων κάτω από το πρίσμα των σχεδιαζόμενων και υπό κατασκευήν αγωγών, που θα εξετάσουμε στο άρθρο μας της Κυριακής.
Σάββας Καλεντερίδης
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “δημοκρατία”

ΠΗΓΗ: E-PTOLEMEOS
Διαβάστε περισσότερα http://e-ptolemeos.gr/?p=35706#ixzz2bIdZQxbo

Κουτοπονηρος λαικισμός

Ειναι κουτοπονηρια εκ μερους των κομματων της αντιπολιτευσης στο ονομα μας επιπλαστης αλληλεγγυης να προσπαθουν μεσα σε λαικιστικη παρακρουση να αρνουνται την αξιολογηση και την μειωση του δημοσιου τομεα. Δεν εχουν καταλαβει ότι την ψηφοθηρια πλεον την απεχθανομαστε οπως και το χαιδεμα των αυτιων;

ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ:Το σκάνδαλο της ασυλίας!

Το σκάνδαλο της ασυλίας!

Το σκάνδαλο της ασυλίας!
Ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν οι πολιτικοί μας ταγοί κάθε φορά που υπόκεινται σε δημόσιο έλεγχο για τα οικονομικά τους είναι σχεδόν πανομοιότυπος. Επικαλούνται τα... ύποπτα συμφέροντα και τις... υπόγειες μεθοδεύσεις αόρατων εχθρών τους, προκειμένου να τους πλήξουν. Και η απλή ακόμη δημοσίευση της είδησης ότι ελέγχονται οι ίδιοι, τα κόμματα τους ή τα ιδρύματα, μέσω των οποίων εξασφαλίζουν «βήμα» και πόρους για την προβολή και την παρέμβασή τους μετά την πολιτική τους αποστρατεία, είναι αρκετή για να δικαιολογήσει τη διατύπωση από την πλευρά τους ακραίων σεναρίων και θεωριών συνωμοσίας. Στην Ελλάδα ο απλός έλεγχος των οικονομικών ενός πολιτικού προσώπου, ιδίως μάλιστα αν πρόκειται για κορυφαίο και προβεβλημένο στέλεχος, είναι πάντοτε το αποτέλεσμα κάποιας... άθλιας σκευωρίας! Δημόσιο έλεγχο υφίστανται αδιαμαρτύρητα μόνον οι πολίτες. Οι πολιτικοί εξακολουθούν, στην πλειονότητά τους να θεωρούν ότι είναι... ιερά πρόσωπα και ότι επομένως πρέπει να κινούνται και να ενεργούν υπεράνω του νόμου. Η «ιδεολογία» της ασυλίας, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ανήκουν σε μεγάλα πολιτικά τζάκια, σε «ιστορικές» πολιτικές οικογένειες, εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να καθοδηγεί και να υπαγορεύει τις κινήσεις και τις αντιδράσεις τους.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΟΛΕΣ τις δημοκρατικές ευρωπαϊκές κοινωνίες θεωρούνται αυτονόητα, εδώ δεν είναι. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, η συζήτηση για τον πρωτοφανή υπερδανεισμό των κομμάτων από το κρατικό τραπεζικό σύστημα, τα προηγούμενα χρόνια, είναι περίπου... απαγορευμένη. Κανείς δεν ρωτά με ποια κριτήρια δόθηκαν τα δάνεια αυτά, ούτε αν και πότε θα επιστραφούν. Οπως κανείς βέβαια δεν ρωτά και πως είναι δυνατόν αυτοί που δεν κατάφεραν να διαχειριστούν με στοιχειώδη επιτυχία τα του οίκου τους να κρατούν στη συνέχεια το τιμόνι της χώρας... Στην Ελλάδα ο υπερβολικός και ανεξήγητος πλουτισμός πολιτικών που δεν εργάσθηκαν ποτέ στη ζωή τους και που πριν από μερικά χρόνια ξεκίνησαν την κοινοβουλευτική τους διαδρομή χωρίς να διαθέτουν κάποια άξια λόγου περιουσία αντιμετωπίζεται περίπου ως... φυσικό φαινόμενο! Και όποιος ζητά να ελεγχθεί πραγματικά σε βάθος το πόθεν έσχες τους χαρακτηρίζεται σχεδόν αυτομάτως υπονομευτής και προβοκάτορας. Και πολύ συχνά βρίσκεται αντιμέτωπος με μηχανισμούς ηθικής -και όχι μόνο- εξόντωσής του... Και βέβαια στη σημερινή Ελλάδα οι πρώην πρωθυπουργοί δεν καλούνται ούτε καν ως απλοί μάρτυρες όταν πραγματοποιείται δικαστικός ή κοινοβουλευτικός έλεγχος σκανδαλωδών υποθέσεων που συνδέονται με την περίοδο της δικής τους κυβερνητικής θητείας...

ΕΙΝΑΙ ΝΩΠΑ τα παραδείγματα αρνήσεων πρώην πρωθυπουργών να προσέλθουν και να καταθέσουν σε συνεδριάσεις εξεταστικών επιτροπών της Βουλής, παρότι εκλήθησαν. Οπως πρόσφατες είναι και οι επισκέψεις εκπροσώπων των επιτροπών αυτών σε γραφεία πρώην πρωθυπουργών, για να παραλάβουν ένα τυπικό υπόμνημα αντί πραγματικής κατάθεσης και να απέλθουν πανευτυχείς για τη... γνωριμία και ευγνώμονες για τον... καφέ που τους προσφέρθηκε! Η πλέον τρανταχτή, όμως, περίπτωση του τελευταίου διαστήματος είναι αυτή της άρνησης του δικαστηρίου στο οποίο εκδικάζεται το σκάνδαλο με τις μίζες των εξοπλισμών να καλέσει τον πρώην πρωθυπουργό κ. Κ. Σημίτη και τους υπουργούς-μέλη του ΚΥΣΕΑ της εποχής του να καταθέσουν και να εξετασθούν, παρά το δίκαιο και εύλογο αίτημα του βασικού κατηγορουμένου για την υπόθεση αυτή κ. Α.Τσοχατζόπουλου. Αρνηση που δεν έχει καμμιά λογική και δεν μπορεί να γίνει κατανοητή, παρά μόνον αν εξηγηθεί με βάση τη θεωρία ότι όσοι διετέλεσαν πρόεδροι κυβερνήσεων στην Ελλάδα είναι ιερά πρόσωπα, ένα είδος τοτέμ, «άγιες» εικόνες και δεν επιτρέπεται όχι η κλήση τους στο δικαστήριο, αλλά ούτε καν η απλή επίκληση του ονόματός τους!

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που κυριαρχεί στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες βαρύνεται με σωρεία σκανδάλων, τα οποία έχουν ουσιαστικά συγκαλυφθεί. Εχουμε σκάνδαλα, αλλά όχι ενόχους. Και βέβαια αυτό το παρηκμασμένο πλέον σύστημα έχει τεράστιες ευθύνες για την πολιτική, ηθική και οικονομική χρεωκοπία της χώρας, στην οποία συνέβαλε αποφασιστικά με την ανικανότητα και την ανηθικότητά του. Σήμερα ορισμένα από τα κορυφαία του στελέχη, βλέποντας να μεγαλώνει καθημερινά το κοινωνικό ρεύμα της αμφισβήτησης των πεπραγμένων τους, αμύνονται με λύσσα υπέρ των κεκτημένων τους και ιδίως υπέρ της ασυλίας τους, όπως αυτή διαμορφώθηκε με ένα ισχυρό πλέγμα νομοθετικών ρυθμίσεων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα τους. Πρόκειται για μια μάχη οπισθοφυλακής, την οποία καθοδηγούν οι πλέον διεφθαρμένες δυνάμεις της πολιτικής μας σκηνής. Αυτοί που φέρουν τις βαρύτερες ευθύνες για το σημερινό εθνικό μας κατάντημα. Αυτοί που συνεχίζουν ακόμη και σήμερα, που ο λαός δυστυχεί εξαιτίας τους, να συμπεριφέρονται και να ενεργούν, με τον ίδιο σκανδαλώδη, φαύλο και ανήθικο τρόπο, που χαρακτήρισε την πολιτική τους διαδρομή των προηγούμενων δεκαετιών. Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα της οριστικής αποστρατείας τους; Μήπως ήρθε η ώρα να εγκαθιδρυθεί επιτέλους ένα κράτος δικαίου, ισονομίας και ισοπολιτείας, στο οποίο οι πολιτικοί θα δίνουν καθημερινά και έμπρακτα το παράδειγμα της έντιμης και καθαρής πορείας; Μήπως ήρθε η ώρα να περάσει από τη Βουλή ένας νόμος, με μία μόνο φράση: «Ο πολιτικός έχει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του απλού πολίτη»; Μήπως;
ΠΗΓΗ: ΕΝΙΚΟΣ

10 λάθη της τρόικας και 3+1 αντιφάσεις της Κομισιόν

10 λάθη της τρόικας και 3+1 αντιφάσεις της Κομισιόν στο σχεδιασμό της «διάσωσης»

Των ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ - ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

* Η τρόικα μιλάει στην τελευταία της έκθεση για λαμπρές προοπτικές ανάπτυξης και τις στηρίζει στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος, στην αύξηση των καταθέσεων στις τράπεζες και στην άνοδο του Χρηματιστηρίου * * Ομως ο δείκτης Οικονομικού Κλίματος υποχώρησε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, οι καταθέσεις δεν αυξάνονται (έπεσαν τον Ιούνιο), ενώ το Χρηματιστήριο προσπαθεί να ανακάμψει από την απότομη πτώση Μαΐου-Ιουνίου και βρίσκεται στα ίδια επίπεδα που ήταν και στις αρχές του 2013.

ΣΤΗΝ πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελληνική οικονομία επιχειρείται να τεκμηριωθεί η πρόβλεψη για την επικείμενη ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας το 2014 (κατά 0,6%) στη «σημαντική βελτίωση του οικονομικού κλίματος της χώρας». Οπως αναφέρεται στην έκθεση, «συγκυριακοί και χρηματοπιστωτικοί δείκτες της αγοράς δείχνουν τη βελτίωση της εμπιστοσύνης στις προοπτικές ανάκαμψης της Ελλάδας. Στο τέλος Ιουνίου ο δείκτης Οικονομικού Κλίματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ESI) για την Ελλάδα αυξήθηκε σε ένα επίπεδο κοντά στον μακροχρόνιο μέσον όρο του, υποδηλώνοντας λαμπρές προοπτικές ανάπτυξης, και οι καταθέσεις επέστρεψαν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα... αν και αυτή η τάση διακόπηκε προσωρινά εξαιτίας των εξελίξεων στην Κύπρο και την πολιτική αβεβαιότητα που προέκυψε πριν τον κυβερνητικό ανασχηματισμό τον Ιούνιο».
Πρόκειται για μια πολύ βιαστική και πρόχειρη ανάγνωση των τάσεων που διαμορφώνουν την ψυχολογία της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, στην οποία αποδίδει η έκθεση τόσο μεγάλη σημασία προκειμένου να προβλέψει τις αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας. Οχι γιατί η ελληνική οικονομία έχει πάψει να λειτουργεί τόσο σαν μια οικονομία ελεύθερης αγοράς (από την πρέσα του διευθυντηρίου της τρόικας περνάνε όλα πλέον), αλλά γιατί η ψυχολογία και το οικονομικό κλίμα αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη, είτε εξαιτίας των αποφάσεων και μέτρων της οικονομικής πολιτικής είτε εξαιτίας των διακυμάνσεων που προκαλεί η διεθνής οικονομική κρίση.
Ετσι, προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως τη βελτίωση του δείκτη Οικονομικού Κλίματος από τα μέσα του 2012 και ύστερα η τρόικα δεν την αποδίδει στην εξάλειψη δύο πολύ βασικών αρνητικών παραγόντων, όπως ήταν ο άμεσος κίνδυνος εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και η πολιτική παραλυσία που απειλούσε την οικονομία στην περίπτωση μετεκλογικής ακυβερνησίας, αλλά τη συνδέει με ένα θετικό παράγοντα, όπως είναι η πίστη στην επερχόμενη ανάκαμψη της οικονομίας.
Ομως, όλοι γνωρίζουμε πως τέτοιοι αυτοματισμοί δεν υφίστανται στην οικονομία και πως τα πράγματα δεν είναι μόνο μαύρο ή άσπρο.
* Απόδειξη το γεγονός ότι ο δείκτης Οικονομικού Κλίματος επιδεινώθηκε τόσο τον Ιούνιο (αυτό πώς και διέφυγε της Ε.Ε.;) όσο και τον Ιούλιο (για τον οποίο ήταν επίσης ενήμερη).
** Σαν να μην έφτανε αυτό, ανεκόπη η τάση επιστροφής των καταθέσεων στις τράπεζες. Ενώ από το τέλος 2009 ώς τον Ιούνιο 2012 οι ελληνικές τράπεζες είχαν απολέσει 87 δισ. καταθέσεων και το αμέσως επόμενο διάστημα ώς τους Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2013 ανακτήθηκαν 13 δισ. καταθέσεων, έκτοτε σταμάτησε η αυξητική ροή. Οι καταθέσεις των ελληνικών επιχειρήσεων και νοικοκυριών από 164,079 δισ. ευρώ τον Μάρτιο υποχώρησαν στα 162,286 δισ. τον Απρίλιο, αυξήθηκαν στα 163,39 δισ. τον Μάιο, για να υποχωρήσουν πάλι στα 162,651 δισ. τον Ιούνιο. Δηλαδή, φέτος δεν σημειώνεται πια σημαντική αύξηση καταθέσεων, δεδομένου ότι οι καταθέσεις ήταν 161,451 δισ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2012.
Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στην κυπριακή κρίση, αλλά κυρίως στην επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων, που αναγκάζονται να σηκώνουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες για να ζήσουν.
** Αν στους δείκτες αυτούς προσθέσουμε την κάμψη του Χρηματιστηρίου Αθηνών κατά 21% από τη μέγιστη φετινή τιμή, τις 1.152 μονάδες στις 900 μονάδες (κλείσιμο περασμένης Πέμπτης), τότε ο δείκτης παραμένει στα ίδια επίπεδα που ήταν στις αρχές του 2013.
** Τέλος, παρατηρείται ανακοπή της πτώσης της απόδοσης των 10ετών ομολόγων, η οποία (απόδοση) παραμένει γύρω στο 10%.
Καταλήγοντας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκεφθούμε ποιους συγκυριακούς και χρηματοπιστωτικούς δείκτες θεωρεί η Κομισιόν ως βάση των προβλέψεών της για την επικείμενη ανάκαμψη της οικονομίας. Το να προβάλλουμε τα αυξημένα τουριστικά έσοδα του Μαΐου ως βατήρα της ανάκαμψης σημαίνει ότι αγνοούμε την πραγματικότητα της λοιπής οικονομίας, τη συμπεριφορά της οποίας καθορίζει τόσο η ύφεση στην Ευρώπη όσο, κυρίως, τα νέα μέτρα λιτότητας που πλήττουν ήδη το διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα (μειώσεις μισθών, φοροκαταιγίδα με ΦΑΠ κ.λπ., απολύσεις σε Δημόσιο και απελευθέρωση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, πλειστηριασμοί ακινήτων και κατασχέσεις καταθέσεων για μη εξυπηρετούμενα δάνεια).
Αυτή η πραγματικότητα είναι όλη μπροστά μας και μόλις τώρα αρχίζει να καταγράφεται στους δείκτες Οικονομικού Κλίματος. Αλλά φαίνεται πως η Κομισιόν θεωρεί τον καλλωπισμό της ψυχολογίας των Ελλήνων αρκετό για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΤΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΤΖΑΒΑΡΑΣ: ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ

Άρθρο-καταπέλτης του Κώστα Τζαβάρα κατά των διαπλεκομένων επιχειρηματιών των ΜΜΕ, των δημοσίων έργων και των “νταβατζήδων” του Δημοσίου

Αρθρο του Κώστα Τζαβαρά, Βουλευτή Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας

ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ (ακόμη και η πιο γενναία) για την δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας είναι καταδικασμένη να αποτύχει, αν δεν στηριχθεί σε μία χωρίς έλεος ριζική μεταρρύθμιση του Κράτους και των σχέσεων που «παραδοσιακά» το συνδέουν με την κοινωνία και την οικονομία.

Ενός Κράτους που ως γνωστόν επί δεκαετίες εθίστηκε να μην εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον αλλά ικανοποιούσε συντεχνιακά και ατομικά αιτήματα, πολλάκις και αριστερής υποκινήσεως, έχοντας έτσι καταστεί όργανο απονομής προνομίων και παροχής επιδοτήσεων και διευκολύνσεων σε άτομα ή σε κοινωνικές ομάδες που διατηρούσαν σχέσεις στοργής με την εκάστοτε Κυβέρνηση.

ΥΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ έκτακτες συνθήκες η εξακολούθηση αυτής της κατάστασης είναι ικανή να ακυρώσει κάθε θετική συνέπεια που προκύπτει από την εφαρμογή των διαρθρωτικών μέτρων του Μνημονίου. Είναι αδιανόητο την στιγμή που πλήττονται ανηλεώς οι πελατειακές σχέσεις στον τομέα της απασχόλησης στο Δημόσιο να αφήνονται αλώβητες στον χώρο της «διαπλοκής». Να εξακολουθεί δηλαδή υπό τις ευλογίες ή τουλάχιστον υπό την διακριτική ανοχή της Τρόικας και των «σοφών» της Task Force το Κράτος και οι λειτουργοί του να προσφέρουν ευκαιρίες πλουτισμού σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες παραβιάζοντας τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού, επειδή προσβλέπουν σε υλικά ή συμβολικά (επικοινωνιακά) ανταλλάγματα.

ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΑΠΟ την εποχή του Μποδοσάκη μέχρι την εποχή του Τσοχατζόπουλου οι συνήθεις προνομιακοί εφαψίες της εξουσίας έβγαιναν πάντοτε ωφελημένοι. Περιουσίες ολόκληρες κτίστηκαν άκοπα και δωρεάν αξιοποιώντας ένα «συστατικό γράμμα» από κάποιον υψηλά ιστάμενο ή ένα «καλό συμβόλαιο» που καταρτίστηκε κατ’ απόκλιση από τους κανόνες της ισχύουσας νομοθεσίας και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις και υπό τις ευλογίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. επίκληση λόγου συγγνωστής πλάνης για τη νομιμοποίηση παρανόμων δημοσίων συμβάσεων).

ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΜΑΖΙ με τα κλειστά επαγγέλματα που κατ’ επιταγή της Τρόικας έχουν απελευθερωθεί μέχρις ανασκολοπισμού (οι παραδοσιακές επαγγελματικές τάξεις των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων, των δικαστικών επιμελητών κ.α.) είναι ανάγκη εθνική και δημοκρατική να διαλυθούν τα κλειστά κυκλώματα των «διαπλεκομένων» επιχειρηματιών του τομέα κυρίως των ΜΜΕ, των δημοσίων έργων και των προμηθειών του Δημοσίου.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟ δεν συμβιβάζεται με το πνεύμα της μεταρρύθμισης που πρέπει να επικρατήσει, είναι ανάγκη σήμερα να αποκτήσει η χώρα ένα σύγχρονο αποτελεσματικό Κράτος που θα παίρνει επιτελικές αποφάσεις για την οργάνωση της κοινωνίας και την λειτουργία των θεσμών ώστε να διασφαλίζεται η κοινωνική συμβίωση με όρους ελευθερίας, δικαιοσύνης, διαφάνειας, ισότητας και αλληλεγγύης.

ΕΑΝ ΛΟΙΠΟΝ αληθεύει η παραδοχή ότι η Τρόικα εκτός των άλλων ενδιαφέρεται αληθινά για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν στον δημόσιο τομέα, τότε πρέπει να μας εξηγήσει πώς συμβαίνει να μην έχει μέχρι σήμερα απαιτήσει να καταργηθούν τα προνόμια που συνδέονται με την άσκηση από ιδιώτες κατά παραχώρηση δημοσίων υπηρεσιών!

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΝΑΛΙΑ, λόγου χάρη, κατά παράβαση του άρθρου 15 παρ. 2 του Συντάγματος λειτουργούν όχι μόνο χωρίς τον άμεσο έλεγχο του Κράτους αλλά ουσιαστικά εκμεταλλεύονται δημόσια αγαθά, όπως εκείνα των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών συχνοτήτων χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Πλουτίζουν υλικά και συμβολικά (αύξηση επιρροής και πολιτικής ισχύος) εις βάρος όλης της κοινωνίας και του Δημοσίου.

ΑΥΤΗ Η ΔΩΡΕΑΝ παράνομη κατοχή και χρήση από ιδιωτικές επιχειρήσεις δημοσίων αγαθών, διαιωνίζει μέχρι σήμερα ένα απαράδεκτο καθεστώς πελατειακών σχέσεων, που είναι ασυμβίβαστο με το πνεύμα που πρέπει να διαπνέει τις μεγάλες μεταρρυθμιστικές αλλαγές του Κράτους.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΧΑΘΗΚΕ η ευκαιρία μαζί με την ίδρυση του νέου φορέα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης να νομοθετηθούν διαδικασίες, θεσμοί και όροι, που θα τακτοποιούσαν το χάος που επικρατεί στον χώρο της ιδιωτικής τηλεόρασης από το οποίο επωφελείται σκανδαλωδώς μία δράκα επιχειρηματιών που κάποιοι (αν όχι και οι περισσότεροι) απ’ αυτούς έχουν κατηγορηθεί ότι αποτελούν το άτυπο ιερατείο της διαπλοκής, μεταξύ οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.

ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ διαπλοκής είναι αδιανόητο να διατηρούνται αλώβητα όταν χιλιάδες πολίτες -στο όνομα της αναγκαίας μεταρρύθμισης του Κράτους- απολύονται από το Δημόσιο, ή βλέπουν καθημερινά την ζωή τους να απειλείται από την φτώχεια. Η οικονομική κρίση δεν θα τελειώσει αν δεν σημάνει για την Ελλάδα και το τέλος των παραδοσιακά και πελατειακά κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων που με την ανοχή αλλά και την διευκόλυνση σε κάποιες περιπτώσεις του κράτους έχουν αχρηστεύσει τον ελεύθερο ανταγωνισμό κυρίως στον τομέα των δημοσίων έργων και των προμηθειών του Δημοσίου. Αλήθεια κανείς δεν βρέθηκε να «καρφώσει» στην Τρόικα τον αναχρονισμό αυτό.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΒΓΟΥΝ στο φως όλες οι μαύρες και κρυφές πτυχές της οικονομικής δραστηριότητας όσων έχουν πλουτίσει στην διάρκεια των τελευταίων τριάντα χρόνων με δημόσια χρήματα που στέρησαν από άλλους. Αλλά και η altera pars της διαπλοκής οι «παραδοσιακοί» φορείς της πολιτικής εξουσίας είναι αδιανόητο να περάσουν απέναντι, δηλαδή στην μετά την κρίση εποχή, χωρίς να υποστούν τον «καθαρτήριο» έλεγχο νομιμότητας των αποκτημάτων τους. Για πολλούς -πρώην και εν ενεργεία πολιτικούς- θρυλείται ότι διέθεταν λογαριασμούς στο εξωτερικό, που δεν έχουν δηλωθεί στο «πόθεν έσχες». Κάποιοι μάλιστα λέγεται ότι συμμετέχουν και σε υπεράκτιες εταιρείες.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ να φορολογούνται απηνώς οι πολίτες που ανήκουν στην μεσαία τάξη (ιδιοκτήτες ακινήτων, μικροί και μέσοι επιχειρηματίες, στελέχη επιχειρήσεων κ.α.) χωρίς μέχρι σήμερα να έχει ελεγχθεί η προέλευση του πλούτου που κρύβεται κάτω από τις υπεράκτιες (off-shore) επιχειρήσεις και να εκκρεμεί ο έλεγχος των καταθέσεων Ελλήνων στο εξωτερικό.

ΒΕΒΑΙΑ, ΤΟ ΠΛΕΟΝ ενδιαφέρον είναι να καταστεί επί τέλους γνωστό πόσοι και ποιοι από τους υπόλογους σε δημόσια λογοδοσία πολίτες έχουν κρύψει νόμιμα ή μαύρα πλούτη σε τέτοιες εταιρείες. Καμία ριζική μεταρρύθμιση που γίνεται με πολιτικά μέσα δεν πρόκειται να επιτύχει τον στόχο της, αν δεν αποδείξουν την νομιμότητα των δικών τους αποκτημάτων όσοι παίρνουν τις επώδυνες για την κοινωνία αποφάσεις.

Η ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΗΣ «κλεπτοκρατίας» δεν πρόκειται να εξαλειφθεί με διακηρύξεις και εξορκισμούς, αλλά με ενδελεχείς και εμπεριστατωμένους ελέγχους στην περιουσιακή κατάσταση όλων ανεξαιρέτως των προσώπων που συγκροτούν την οικονομική και την πολιτική ελίτ της χώρας. Αλλά είναι εύλογο το ερώτημα: γιατί άραγε η Τρόικα δεν έχει συμπεριλάβει στις «προαπαιτούμενες δράσεις» και την εξάλειψη της «διαπλοκής» που έχει οδηγήσει πελατειακά και αθέμιτα πακτωλό δημοσίου χρήματος σε συγκεκριμένους αποδέκτες και αποδεδειγμένα είναι πηγή άδηλου πλουτισμού;

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟ γιατί δεν ζητεί η Τρόικα να ελεγχθούν οι δημόσιες προμήθειες και τα μεγάλα δημόσια έργα ξεκινώντας από την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 μέχρι σήμερα. Γιατί δεν δημοπρατούνται μέχρι σήμερα προς όφελος του Δημοσίου οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες. Γιατί δεν αναζητούνται από τις αρμόδιες διεθνείς αρχές στοιχεία για συμμετοχή σε υπεράκτιες εταιρείες και για ύπαρξη τραπεζικών λογαριασμών σε διεθνείς φορολογικούς ή τραπεζικούς παραδείσους Ελλήνων πολιτών που είναι υπόχρεοι σε δήλωση «πόθεν έσχες».

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ στοιχειώδεις υποχρεώσεις μιας πολιτείας που αναγνωρίζει ότι οι θυσίες των πολιτών για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, οφείλουν να κατανέμονται δίκαια και αναλογικά. Διαφορετικά, κάθε ανισομερής κατανομή σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των μεσαίων και ασθενέστερων στρωμάτων της κοινωνίας υπέρ των «παραδοσιακών» εφαψιών της πολιτικής εξουσίας, συσπειρώνει την δυναμική μιας δίκαιης οργής ικανής να σαρώσει στο πέρασμα της θεσμούς και πρόσωπα.
 

ΠΗΓΗ: PARASKHNIO ΚΑΙ NEWSNOW

7 μύθοι και 1 βεβαιότητα για το ελληνικό δημόσιο

7 μύθοι και 1 βεβαιότητα για το ελληνικό δημόσιο

Μύθος 1ος: Ο αριθμός των ΔΥ δεν είναι μεγάλος, βρίσκεται στο μέσο όρο των χωρών της Ευρώπης. Πράγματι, αν συγκρίνουμε τον αριθμό των ΔΥ με τον πληθυσμό, είμαστε στο μέσο όρο. Αν όμως τον συγκρίνουμε με τον αριθμό όσων εργάζονται (αφαιρέσουμε δηλαδή συνταξιούχους και ανέργους) τότε είμαστε πολύ υψηλότερα από τα ευρωπαϊκά αντίστοιχα. Έχουμε συνολικά 4.7 εκατομμύρια οικονομικά ενεργούς πολίτες, από τους οποίους 1.5 εκ. άνεργοι και 900 χιλ. ΔΥ. Ταυτόχρονα, έχουμε 2.8 εκ. συνταξιούχους. Είναι λοιπόν μαθηματικά αδύνατον να συντηρηθεί στις παρούσες συνθήκες αυτό το κράτος (περαιτέρω μείωση των μισθών θα σήμαινε ακόμη μεγαλύτερη σπατάλη, αφού εντωμεταξύ θα χάναμε και τις όποιες δημόσιες υπηρεσίες παρέχονται σήμερα).
Μύθος 2ος: Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι αρκούντως παραγωγικοί. Ελλείψει αξιολόγησης, στο δημόσιο συναντά κανείς κάθε καρυδιάς καρύδι. Υπάρχουν επίορκοι, τεμπέληδες και κοπανατζήδες, όπως υπάρχουν και άνθρωποι που με το φιλότιμό τους κρατούν στην πλάτη ολόκληρη τη δημόσια διοίκηση. Η συνολικά χαμηλή παραγωγικότητα του ελληνικού δημοσίου, οφείλεται κυρίως στην έλλειψη μηχανοργάνωσης (που κανονικά θα οδηγούσε σε αποχωρήσεις), στην κακή κατανομή του προσωπικού, στην έλλειψη αξιολόγησης και στην έλλειψη κινήτρων και ποινών. Η πολυνομία και η υπερβολική γραφειοκρατία (προϊόντα συχνά του υπερπληθυσμού υπαλλήλων και οργανισμών) επίσης δεν βοηθούν στην άνοδο της παραγωγικότητας. Ταυτόχρονα, υπάρχουν άνθρωποι με πολλά προσόντα και ικανότητες, που προσλήφθηκαν μέσα από αδιάβλητους διαγωνισμούς, όπως υπάρχουν και άνθρωποι χωρίς προσόντα και χωρίς ικανότητες, που προσλήφθηκαν ρουσφετολογικά – οι τελευταίοι μάλιστα βρίσκονται συχνότερα σε θέσεις ευθύνης…! Είναι λάθος λοιπόν να βάζουμε όλους τους ΔΥ στο ίδιο τσουβάλι.
Μύθος 3ος: Η απόλυση μερικών χιλιάδων ΔΥ θα φέρει περαιτέρω ύφεση, αφού θα μειωθεί ακόμη περισσότερο η κατανάλωση. Αυτό είναι λάθος! Οι μισθοί των ΔΥ – που υποτίθεται ότι θα χαθούν από την κατανάλωση αν αυτοί απολυθούν – δε φυτρώνουν στα δέντρα. Αφαιρούνται μέσω φόρων και εισφορών από την αγορά! Τα χρήματα λοιπόν που θα ξόδευαν οι απολυμένοι ΔΥ, απλώς θα τα ξοδέψουν οι ιδιώτες που τους πλήρωναν με τους φόρους τους ή θα μείνουν στις τσέπες των καταστηματαρχών, που τώρα θα χρειάζεται να πληρώνουν χαμηλότερους φόρους και χαράτσια.
Μύθος 4ος: Η απόλυση μερικών χιλιάδων ΔΥ θα επιδεινώσει την ανεργία. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Η διατήρηση θέσεων στο δημόσιο τομέα, είναι αυτή που προκαλεί την ανεργία! Με το μέσο μισθό του δημοσίου να είναι περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερος από το μέσο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, η διατήρηση κάθε θέσης στο δημόσιο κοστίζει στην απώλεια 2,5 θέσεων στον ιδιωτικό τομέα, αν υποθέσουμε ότι μια επιχείρηση έχει ισοσκελισμένο ισολογισμό. Αν μάλιστα μια επιχείρηση έχει ζημιές (η πλειοψηφία σήμερα) ο αριθμός των θέσεων που θα χαθούν και φέτος από τον ιδιωτικό τομέα, μπορεί να είναι 3 ή και 4 φορές ο αριθμός των δημόσιων θέσεων που θα διατηρηθούν.
Μύθος 5ος: Όσο μεγαλύτερο δημόσιο έχουμε, τόσο περισσότερες δωρεάν υπηρεσίες απολαμβάνουμε. Η παραπάνω παραδοχή αποτελεί τη βασικότερη παρανόηση της σύγχρονης Ελλάδας. Δωρεάν υπηρεσίες ΔΕΝ υπάρχουν. Κάθε υπηρεσία κοστίζει σε υλικά, ενέργεια και εργατοώρες, που κάποιος πληρώνει. Αυτός ο κάποιος είμαστε εμείς! Τις μεν ιδιωτικές υπηρεσίες τις πληρώνουμε απευθείας, τις δε δημόσιες μέσω των φόρων, των εισφορών αλλά και των δανείων που η χώρα λαμβάνει στο όνομά μας. Αυτό που κάνει το κράτος στην ουσία, είναι να διαχειρίζεται για εμάς, μέρος των χρημάτων μας.
Μύθος 6ος: Όντας απρόσωπο, το δημόσιο διασφαλίζει πιο δίκαιες υπηρεσίες προς τον πολίτη. Σε αντίθεση, οι ιδιώτες σκέφτονται μόνο το κέρδος τους. Κι όμως! Το δημόσιο χρησιμοποιείται κατεξοχήν για την ικανοποίηση ρουσφετιών και την εξυπηρέτηση ημετέρων. Ταυτόχρονα, η παραπάνω παραδοχή, λαμβάνει – λανθασμένα – ως δεδομένο πως, η επιδίωξη κέρδους είναι κακό πράγμα. Στην πραγματικότητα, όταν το κράτος φροντίζει για την τήρηση των νόμων, η επιδίωξη κέρδους είναι επωφελής για τους καταναλωτές: ο ιδιώτης έχει συμφέρον να γίνεται όλο και καλύτερος, όλο και φθηνότερος από τους ανταγωνιστές του, αν θέλει να διασφαλίσει την κερδοφορία του. Επί πλέον, όσο κερδίζει αυτός τόσο αυξάνονται και οι φόροι που πληρώνει. Καμία χώρα δεν κέρδισε από το να έχει πολλές ζημιογόνες επιχειρήσεις. Από την άλλη, υπάρχουν πράγματι ορισμένες κοινωνικές λειτουργίες, που είτε αφορούν την ίδια τη λειτουργία του πολιτεύματος, είτε είναι από τη φύση τους μονοπωλιακές. Αμφότερες θα ήταν επικίνδυνο να ανατεθούν σε ιδιώτες. Παραδείγματα των πρώτων αποτελούν η άμυνα, η αστυνόμευση, η απονομή δικαιοσύνης, η προστασία του περιβάλλοντος, η άσκηση προνοιακής πολιτικής κ.α. και των δεύτερων η διαχείριση δικτύων, όπως αυτό για τη μεταφορά (αλλά όχι την παραγωγή ή τη διανομή) ηλεκτρικής ενέργειας, οι αγωγοί φυσικού αερίου, πετρελαίου και νερού, το σιδηροδρομικό δίκτυο (αλλά όχι τα τραίνα που κινούνται σ’ αυτό) κ.α.
Μύθος 7ος: Η χώρα μπορεί με κάποιο τρόπο να γλιτώσει από την κρίση, χωρίς να αναγκαστεί να καταφύγει σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Αυτός ο μύθος συντηρείται για λόγους που θα εξηγηθούν αμέσως παρακάτω. Για να ξεφύγουμε από την κρίση, χρειάζεται να αυξηθεί το ΑΕΠ. Το ΑΕΠ αυξάνεται από την παραγωγή του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος αυτή τη στιγμή στραγγαλίζεται για να διατηρηθεί το δημόσιο στο σημερινό του μέγεθος. Είναι λοιπόν αναπόφευκτο να γίνουν κάποιες απολύσεις. Ζητούμενο είναι αυτές να γίνουν δίκαια και συντεταγμένα κι όχι οριζόντια. Η παρελκυστική τακτική της τρικομματικής κυβέρνησης, καθώς και οι περί του αντιθέτου ρητορείες της αντιπολίτευσης, δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στη χώρα. Το αποτέλεσμα αυτών των τακτικών θα είναι να οδηγηθούμε σε άτακτες και βιαστικές απολύσεις (χωρίς δηλαδή καν τη στοιχειώδη αξιολόγηση ή την εξέταση των συνθηκών κάτω από τις οποίες έγινε η κάθε πρόσληψη) κάτω από συνθήκες ακόμη μεγαλύτερης χρονικής και οικονομικής πίεσης.
Πολύ φοβούμαι όμως, πως αυτή είναι η προτίμηση των κυβερνώντων! Όπως ευκολότερα δικαιολογείς μια απευθείας ανάθεση για κατεπείγον έργο, έτσι και ευκολότερα διατηρείς στη θέση τους ανθρώπους που προσλήφθηκαν με αναξιοκρατικές διαδικασίες, όταν ο χρόνος και οι συνθήκες πιέζουν. Σημειώνω λοιπόν ότι η άμεση έναρξη διαδικασιών αξιολόγησης και απομάκρυνσης όσων κρίνονται ακατάλληλοι είναι ΚΑΙ προς το συμφέρον των καλών και άξιων δημόσιων υπαλλήλων. Ακόμη όμως κι αν αυτό δεν επιτευχθεί, η μείωση του σημερινού μεγέθους του δημοσίου εξακολουθεί πάραυτα να αποτελεί αναπόφευκτη ανάγκη. Η κοινωνία ήδη βρίσκεται στα όριά της, από τους φόρους που της επιβάλλονται.
*Ο Γιώργος Καραβάνας είναι μοριακός Βιολόγος

ΠΗΓΗ: http://gkaravanas.wordpress.com

ΠΕΡΙ ΔΗΘΕΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ

Μαθανε τωρα τον κοινωνικο αυτοματισμο. Βλεπετε ειναι κοινωνικος αυτοματισμος να γινουν απολυσεις λουφαδορων και επιορκων ενω δεν ειναι να αναγκαζεις τον ιδιωτικο τομεα να απολυει με τους φορους και τα χαρατσια που βαζεις για να καλυψεις το ελλειμα που παραγει το δημοσιο με τους υπεραριθμους υπαλληλους;